Ang 484 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੮੪)

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਮੇਰੀ ਬਹੁਰੀਆ ਕੋ ਧਨੀਆ ਨਾਉ ॥meree bahureeaa ko dhaneeaa naau ||मेरी बहुरीआ को धनीआ नाउ ॥مےریِ بهُریِآ کو دھنیِآ ناا ۔۔

ਲੇ ਰਾਖਿਓ ਰਾਮ ਜਨੀਆ ਨਾਉ ॥੧॥le raakhio raam janeeaa naau ||1||ले राखिओ राम जनीआ नाउ ॥१॥لے راکھاو رام جنیِآ ناا ۔۔۱۔۔

ਇਨੑ ਮੁੰਡੀਅਨ ਮੇਰਾ ਘਰੁ ਧੁੰਧਰਾਵਾ ॥ein(h) mu(n)ddeean meraa ghar dhu(n)dharaavaa ||इन्न मुँडीअन मेरा घरु धुँधरावा ॥ِانھ مُںڈیِان مےرا گھر دھُںدھراوا ۔۔

ਬਿਟਵਹਿ ਰਾਮ ਰਮਊਆ ਲਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥biTaveh raam ramuooaa laavaa ||1|| rahaau ||बिटवहि राम रमऊआ लावा ॥१॥ रहाउ ॥بِٹوه رام رماُوآ لاوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥kahat kabeer sunahu meree maiee ||कहतु कबीर सुनहु मेरी माई ॥کهت کبیِر سُنهُ مےریِ ماای ۔۔

ਇਨੑ ਮੁੰਡੀਅਨ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਗਵਾਈ ॥੨॥੩॥੩੩॥ein(h) mu(n)ddeean meree jaat gavaiee ||2||3||33||इन्न मुँडीअन मेरी जाति गवाई ॥२॥३॥३३॥ِانھ مُںڈیِان مےریِ جات گواای ۔۔۲۔۔۳۔۔۳۳۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਰਹੁ ਰਹੁ ਰੀ ਬਹੁਰੀਆ ਘੂੰਘਟੁ ਜਿਨਿ ਕਾਢੈ ॥rahu rahu ree bahureeaa ghoo(n)ghaT jin kaaddai ||रहु रहु री बहुरीआ घूँघटु जिनि काढै ॥رهُ رهُ ریِ بهُریِآ گھُوںگھٹ جن کاڈھَے ۔۔

ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਲਹੈਗੀ ਨ ਆਢੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)t kee baar lahaigee na aaddai ||1|| rahaau ||अंत की बार लहैगी न आढै ॥१॥ रहाउ ॥اںت کیِ بار لهَےگیِ ن آڈھَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘੂੰਘਟੁ ਕਾਢਿ ਗਈ ਤੇਰੀ ਆਗੈ ॥ghoo(n)ghaT kaadd giee teree aagai ||घूँघटु काढि गई तेरी आगै ॥گھُوںگھٹ کاڈھ گای تےریِ آگَے ۔۔

ਉਨ ਕੀ ਗੈਲਿ ਤੋਹਿ ਜਿਨਿ ਲਾਗੈ ॥੧॥aun kee gail toh jin laagai ||1||उन की गैलि तोहि जिनि लागै ॥१॥اُن کیِ گَےل توه جن لاگَے ۔۔۱۔۔

ਘੂੰਘਟ ਕਾਢੇ ਕੀ ਇਹੈ ਬਡਾਈ ॥ghoo(n)ghaT kaadde kee ihai baddaiee ||घूँघट काढे की इहै बडाई ॥گھُوںگھٹ کاڈھے کیِ اهَے بڈاای ۔۔

ਦਿਨ ਦਸ ਪਾਂਚ ਬਹੂ ਭਲੇ ਆਈ ॥੨॥dhin dhas paa(n)ch bahoo bhale aaiee ||2||दिन दस पाँच बहू भले आई ॥२॥دٍن دس پاںچ بهُو بھلے آای ۔۔۲۔۔

ਘੂੰਘਟੁ ਤੇਰੋ ਤਉ ਪਰਿ ਸਾਚੈ ॥ghoo(n)ghaT tero tau par saachai ||घूँघटु तेरो तउ परि साचै ॥گھُوںگھٹ تےرو تا پر ساچَے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ਕੂਦਹਿ ਅਰੁ ਨਾਚੈ ॥੩॥har gun gai koodheh ar naachai ||3||हरि गुन गाइ कूदहि अरु नाचै ॥३॥هر گُن گاا کُوده ار ناچَے ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਬਹੂ ਤਬ ਜੀਤੈ ॥kahat kabeer bahoo tab jeetai ||कहत कबीर बहू तब जीतै ॥کهت کبیِر بهُو تب جیِتَے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਜਨਮੁ ਬਿਤੀਤੈ ॥੪॥੧॥੩੪॥har gun gaavat janam biteetai ||4||1||34||हरि गुन गावत जनमु बितीतै ॥४॥१॥३४॥هر گُن گاوت جنم بتیِتَے ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۴۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਕਰਵਤੁ ਭਲਾ ਨ ਕਰਵਟ ਤੇਰੀ ॥karavat bhalaa na karavaT teree ||करवतु भला न करवट तेरी ॥کروت بھلا ن کروٹ تےریِ ۔۔

ਲਾਗੁ ਗਲੇ ਸੁਨੁ ਬਿਨਤੀ ਮੇਰੀ ॥੧॥laag gale sun binatee meree ||1||लागु गले सुनु बिनती मेरी ॥१॥لاگ گلے سُن بنتیِ مےریِ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਮੁਖੁ ਫੇਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥hau vaaree mukh fer piaare ||हउ वारी मुखु फेरि पिआरे ॥ها واریِ مُکھ پھےر پآرے ۔۔

ਕਰਵਟੁ ਦੇ ਮੋ ਕਉ ਕਾਹੇ ਕਉ ਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karavaT dhe mo kau kaahe kau maare ||1|| rahaau ||करवटु दे मो कउ काहे कउ मारे ॥१॥ रहाउ ॥کروٹ دے مو کا کاهے کا مارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਉ ਤਨੁ ਚੀਰਹਿ ਅੰਗੁ ਨ ਮੋਰਉ ॥jau tan cheereh a(n)g na morau ||जउ तनु चीरहि अंगु न मोरउ ॥جا تن چیِره اںگ ن مورا ۔۔

ਪਿੰਡੁ ਪਰੈ ਤਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤੋਰਉ ॥੨॥pi(n)dd parai tau preet na torau ||2||पिंडु परै तउ प्रीति न तोरउ ॥२॥پِںڈ پرَے تا پریِت ن تورا ۔۔۲۔۔

ਹਮ ਤੁਮ ਬੀਚੁ ਭਇਓ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥ham tum beech bhio nahee koiee ||हम तुम बीचु भइओ नही कोई ॥هم تُم بیِچ بھِااو نهیِ کوای ۔۔

ਤੁਮਹਿ ਸੁ ਕੰਤ ਨਾਰਿ ਹਮ ਸੋਈ ॥੩॥tumeh su ka(n)t naar ham soiee ||3||तुमहि सु कंत नारि हम सोई ॥३॥تُمه سُ کںت نار هم سوای ۔۔۳۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਲੋਈ ॥kahat kabeer sunahu re loiee ||कहतु कबीरु सुनहु रे लोई ॥کهت کبیِر سُنهُ رے لوای ۔۔

ਅਬ ਤੁਮਰੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੪॥੨॥੩੫॥ab tumaree parateet na hoiee ||4||2||35||अब तुमरी परतीति न होई ॥४॥२॥३५॥اب تُمریِ پرتیِت ن هوای ۔۔۴۔۔۲۔۔۳۵۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਕੋਰੀ ਕੋ ਕਾਹੂ ਮਰਮੁ ਨ ਜਾਨਾਂ ॥koree ko kaahoo maram na jaanaa(n) ||कोरी को काहू मरमु न जानाँ ॥کوریِ کو کاهُو مرم ن جاناں ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਨਿ ਤਨਾਇਓ ਤਾਨਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabh jag aan tanaio taanaa(n) ||1|| rahaau ||सभु जगु आनि तनाइओ तानाँ ॥१॥ रहाउ ॥سبھ جگ آن تناااو تاناں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਤੁਮ ਸੁਨਿ ਲੇ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ॥jab tum sun le bedh puraanaa(n) ||जब तुम सुनि ले बेद पुरानाँ ॥جب تُم سُن لے بےد پُراناں ۔۔

ਤਬ ਹਮ ਇਤਨਕੁ ਪਸਰਿਓ ਤਾਨਾਂ ॥੧॥tab ham itanak pasario taanaa(n) ||1||तब हम इतनकु पसरिओ तानाँ ॥१॥تب هم اتنک پسراو تاناں ۔۔۱۔۔

ਧਰਨਿ ਅਕਾਸ ਕੀ ਕਰਗਹ ਬਨਾਈ ॥dharan akaas kee karageh banaiee ||धरनि अकास की करगह बनाई ॥دھرن اکاس کیِ کرگه بناای ۔۔

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਸਾਥ ਚਲਾਈ ॥੨॥cha(n)dh sooraj dhui saath chalaiee ||2||चंदु सूरजु दुइ साथ चलाई ॥२॥چںد سُورج دُا ساتھ چلاای ۔۔۲۔۔

ਪਾਈ ਜੋਰਿ ਬਾਤ ਇਕ ਕੀਨੀ ਤਹ ਤਾਂਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਾਂ ॥paiee jor baat ik keenee teh taa(n)tee man maanaa(n) ||पाई जोरि बात इक कीनी तह ताँती मनु मानाँ ॥پاای جور بات اک کیٍنیِ ته تاںتیِ من ماناں ۔۔

ਜੋਲਾਹੇ ਘਰੁ ਅਪਨਾ ਚੀਨੑਾਂ ਘਟ ਹੀ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨਾਂ ॥੩॥jolaahe ghar apanaa cheen(h)aa(n) ghaT hee raam pachhaanaa(n) ||3||जोलाहे घरु अपना चीन्नाँ घट ही रामु पछानाँ ॥३॥جولاهے گھر اپنا چیٍنھاں گھٹ هیِ رام پچھاناں ۔۔۳۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਕਾਰਗਹ ਤੋਰੀ ॥kahat kabeer kaarageh toree ||कहतु कबीरु कारगह तोरी ॥کهت کبیِر کارگه توریِ ۔۔

ਸੂਤੈ ਸੂਤ ਮਿਲਾਏ ਕੋਰੀ ॥੪॥੩॥੩੬॥sootai soot milaae koree ||4||3||36||सूतै सूत मिलाए कोरी ॥४॥३॥३६॥سُوتَے سُوت ملااے کوریِ ۔۔۴۔۔۳۔۔۳۶۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਜੇ ਤੀਰਥ ਨਾਵੈ ਤਿਸੁ ਬੈਕੁੰਠ ਨ ਜਾਨਾਂ ॥a(n)tar mail je teerath naavai tis baiku(n)Th na jaanaa(n) ||अंतरि मैलु जे तीरथ नावै तिसु बैकुँठ न जानाँ ॥اںتر مَےل جے تیِرتھ ناوَے تس بَےکںٹھ ن جاناں ۔۔

ਲੋਕ ਪਤੀਣੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਰਾਮੁ ਅਯਾਨਾ ॥੧॥lok pateene kachhoo na hovai naahee raam ayaanaa ||1||लोक पतीणे कछू न होवै नाही रामु अयाना ॥१॥لوک پتیِݨے کچھُو ن هووَے ناهیِ رام اےانا ۔۔۱۔۔

ਪੂਜਹੁ ਰਾਮੁ ਏਕੁ ਹੀ ਦੇਵਾ ॥poojahu raam ek hee dhevaa ||पूजहु रामु एकु ही देवा ॥پُوجهُ رام اےک هیِ دےوا ۔۔

ਸਾਚਾ ਨਾਵਣੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saachaa naavan gur kee sevaa ||1|| rahaau ||साचा नावणु गुर की सेवा ॥१॥ रहाउ ॥ساچا ناوݨ گُر کیِ سےوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਲ ਕੈ ਮਜਨਿ ਜੇ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੇਂਡੁਕ ਨਾਵਹਿ ॥jal kai majan je gat hovai nit nit me(n)dduk naaveh ||जल कै मजनि जे गति होवै नित नित मेंडुक नावहि ॥جل کَے مجن جے گت هووَے نت نت مےںڈک ناوه ۔۔

ਜੈਸੇ ਮੇਂਡੁਕ ਤੈਸੇ ਓਇ ਨਰ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਆਵਹਿ ॥੨॥jaise me(n)dduk taise oi nar fir fir jonee aaveh ||2||जैसे मेंडुक तैसे ओइ नर फिरि फिरि जोनी आवहि ॥२॥جَےسے مےںڈک تَےسے اوِا نر پھر پھرِ جونیِ آوه ۔۔۲۔۔

ਮਨਹੁ ਕਠੋਰੁ ਮਰੈ ਬਾਨਾਰਸਿ ਨਰਕੁ ਨ ਬਾਂਚਿਆ ਜਾਈ ॥manahu kaThor marai baanaaras narak na baa(n)chiaa jaiee ||मनहु कठोरु मरै बानारसि नरकु न बाँचिआ जाई ॥منهُ کٹھور مرَے بانارس نرک ن باںچآ جاای ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਸੰਤੁ ਮਰੈ ਹਾੜੰਬੈ ਤ ਸਗਲੀ ਸੈਨ ਤਰਾਈ ॥੩॥har kaa sa(n)t marai haaRa(n)bai ta sagalee sain taraiee ||3||हरि का संतु मरै हाड़ंबै त सगली सैन तराई ॥३॥هر کا سںت مرَے هاڑںبَے ت سگلیِ سَےن تراای ۔۔۳۔۔

ਦਿਨਸੁ ਨ ਰੈਨਿ ਬੇਦੁ ਨਹੀ ਸਾਸਤ੍ਰ ਤਹਾ ਬਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥dhinas na rain bedh nahee saasatr tahaa basai nira(n)kaaraa ||दिनसु न रैनि बेदु नही सासत्र तहा बसै निरंकारा ॥دٍنس ن رَےن بےد نهیِ ساستر تها بسَے نرںکارا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਨਰ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਬਾਵਰਿਆ ਸੰਸਾਰਾ ॥੪॥੪॥੩੭॥keh kabeer nar tiseh dhiaavahu baavariaa sa(n)saaraa ||4||4||37||कहि कबीर नर तिसहि धिआवहु बावरिआ संसारा ॥४॥४॥३७॥کهِ کبیِر نر تسه دھآوهُ باورآ سںسارا ۔۔۴۔۔۴۔۔۳۷۔۔