Ang 483 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੮੩)

ਜਉ ਮੈ ਰੂਪ ਕੀਏ ਬਹੁਤੇਰੇ ਅਬ ਫੁਨਿ ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਈ ॥jau mai roop ke'ee bahutere ab fun roop na hoiee ||जउ मै रूप कीए बहुतेरे अब फुनि रूपु न होई ॥جا مَے رُوپ کیِاے بهُتےرے اب پھُن رُوپ ن هوای ۔۔

ਤਾਗਾ ਤੰਤੁ ਸਾਜੁ ਸਭੁ ਥਾਕਾ ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਸਿ ਹੋਈ ॥੧॥taagaa ta(n)t saaj sabh thaakaa raam naam bas hoiee ||1||तागा तंतु साजु सभु थाका राम नाम बसि होई ॥१॥تاگا تںت ساج سبھ تھاکا رام نام بس هوای ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਨਾਚਨੋ ਨ ਆਵੈ ॥ab moh naachano na aavai ||अब मोहि नाचनो न आवै ॥اب موه ناچنو ن آوَے ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਮੰਦਰੀਆ ਨ ਬਜਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥meraa man ma(n)dhareeaa na bajaavai ||1|| rahaau ||मेरा मनु मंदरीआ न बजावै ॥१॥ रहाउ ॥مےرا من مںدریِآ ن بجاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮਾਇਆ ਲੈ ਜਾਰੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਗਾਗਰਿ ਫੂਟੀ ॥kaam karodh maiaa lai jaaree tirasanaa gaagar fooTee ||कामु क्रोधु माइआ लै जारी तृसना गागरि फूटी ॥کام ک®ودھ ماایا لَے جاریِ ترسنا گاگر پھُوٹیِ ۔۔

ਕਾਮ ਚੋਲਨਾ ਭਇਆ ਹੈ ਪੁਰਾਨਾ ਗਇਆ ਭਰਮੁ ਸਭੁ ਛੂਟੀ ॥੨॥kaam cholanaa bhiaa hai puraanaa giaa bharam sabh chhooTee ||2||काम चोलना भइआ है पुराना गइआ भरमु सभु छूटी ॥२॥کام چولنا بھایا هَے پُرانا گایا بھرم سبھ چھُوٹیِ ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਭੂਤ ਏਕੈ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ਚੂਕੇ ਬਾਦ ਬਿਬਾਦਾ ॥sarab bhoot ekai kar jaaniaa chooke baadh bibaadhaa ||सरब भूत एकै करि जानिआ चूके बाद बिबादा ॥سرب بھُوت اےکَے کر جانآ چُوکے باد ببادا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮੈ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਭਏ ਰਾਮ ਪਰਸਾਦਾ ॥੩॥੬॥੨੮॥keh kabeer mai pooraa paiaa bhe raam parasaadhaa ||3||6||28||कहि कबीर मै पूरा पाइआ भए राम परसादा ॥३॥६॥२८॥کهِ کبیِر مَے پُورا پااآ بھاے رام پرسادا ۔۔۳۔۔۶۔۔۲۸۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਰੋਜਾ ਧਰੈ ਮਨਾਵੈ ਅਲਹੁ ਸੁਆਦਤਿ ਜੀਅ ਸੰਘਾਰੈ ॥rojaa dharai manaavai alahu suaadhat jeea sa(n)ghaarai ||रोजा धरै मनावै अलहु सुआदति जीअ संघारै ॥روجا دھرَے مناوَے الهُ سُآدت جیِا سںگھارَے ۔۔

ਆਪਾ ਦੇਖਿ ਅਵਰ ਨਹੀ ਦੇਖੈ ਕਾਹੇ ਕਉ ਝਖ ਮਾਰੈ ॥੧॥aapaa dhekh avar nahee dhekhai kaahe kau jhakh maarai ||1||आपा देखि अवर नही देखै काहे कउ झख मारै ॥१॥آپا دےکھ اور نهیِ دےکھَے کاهے کا جھکھ مارَے ۔۔۱۔۔

ਕਾਜੀ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਤੋਹੀ ਮਹਿ ਤੇਰਾ ਸੋਚਿ ਬਿਚਾਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ॥kaajee saahib ek tohee meh teraa soch bichaar na dhekhai ||काजी साहिबु एकु तोही महि तेरा सोचि बिचारि न देखै ॥کاجیِ ساهب اےک توهیِ مهِ تےرا سوچ بچار ن دےکھَے ۔۔

ਖਬਰਿ ਨ ਕਰਹਿ ਦੀਨ ਕੇ ਬਉਰੇ ਤਾ ਤੇ ਜਨਮੁ ਅਲੇਖੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥khabar na kareh dheen ke baure taa te janam alekhai ||1|| rahaau ||खबरि न करहि दीन के बउरे ता ते जनमु अलेखै ॥१॥ रहाउ ॥کھبر ن کره دیٍن کے بارے تا تے جنم الےکھَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚੁ ਕਤੇਬ ਬਖਾਨੈ ਅਲਹੁ ਨਾਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥saach kateb bakhaanai alahu naar purakh nahee koiee ||साचु कतेब बखानै अलहु नारि पुरखु नही कोई ॥ساچ کتےب بکھانَے الهُ نار پُرکھ نهیِ کوای ۔۔

ਪਢੇ ਗੁਨੇ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਬਉਰੇ ਜਉ ਦਿਲ ਮਹਿ ਖਬਰਿ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥padde gune naahee kachh baure jau dhil meh khabar na hoiee ||2||पढे गुने नाही कछु बउरे जउ दिल महि खबरि न होई ॥२॥پڈھے گُنے ناهیِ کچھ بارے جا دل مهِ کھبر ن هوای ۔۔۲۔۔

ਅਲਹੁ ਗੈਬੁ ਸਗਲ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹਿਰਦੈ ਲੇਹੁ ਬਿਚਾਰੀ ॥alahu gaib sagal ghaT bheetar hiradhai leh bichaaree ||अलहु गैबु सगल घट भीतरि हिरदै लेहु बिचारी ॥الهُ گَےب سگل گھٹ بھیِتر هردَے لےهُ بچاریِ ۔۔

ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੁਹੂੰ ਮਹਿ ਏਕੈ ਕਹੈ ਕਬੀਰ ਪੁਕਾਰੀ ॥੩॥੭॥੨੯॥hi(n)dhoo turak dhuhoo(n) meh ekai kahai kabeer pukaaree ||3||7||29||हिंदू तुरक दुहूँ महि एकै कहै कबीर पुकारी ॥३॥७॥२९॥هِںدُو تُرک دُهُوں مهِ اےکَے کهَے کبیِر پُکاریِ ۔۔۳۔۔۷۔۔۲۹۔۔

ਆਸਾ ॥ ਤਿਪਦਾ ॥ ਇਕਤੁਕਾ ॥aasaa || tipadhaa || ikatukaa ||आसा ॥ तिपदा ॥ इकतुका ॥آسا ۔۔ تپدا ۔۔ اکتکا ۔۔

ਕੀਓ ਸਿੰਗਾਰੁ ਮਿਲਨ ਕੇ ਤਾਈ ॥keeo si(n)gaar milan ke taiee ||कीओ सिंगारु मिलन के ताई ॥کیِاو سںگار ملن کے تاای ۔۔

ਹਰਿ ਨ ਮਿਲੇ ਜਗਜੀਵਨ ਗੁਸਾਈ ॥੧॥har na mile jagajeevan gusaiee ||1||हरि न मिले जगजीवन गुसाई ॥१॥هر ن ملے جگجیِون گُساای ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰੋ ਪਿਰੁ ਹਉ ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁਰੀਆ ॥har mero pir hau har kee bahureeaa ||हरि मेरो पिरु हउ हरि की बहुरीआ ॥هر مےرو پر ها هرِ کیِ بهُریِآ ۔۔

ਰਾਮ ਬਡੇ ਮੈ ਤਨਕ ਲਹੁਰੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam badde mai tanak lahureeaa ||1|| rahaau ||राम बडे मै तनक लहुरीआ ॥१॥ रहाउ ॥رام بڈے مَے تنک لهُریِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧਨ ਪਿਰ ਏਕੈ ਸੰਗਿ ਬਸੇਰਾ ॥dhan pir ekai sa(n)g baseraa ||धन पिर एकै संगि बसेरा ॥دھن پر اےکَے سںگ بسےرا ۔۔

ਸੇਜ ਏਕ ਪੈ ਮਿਲਨੁ ਦੁਹੇਰਾ ॥੨॥sej ek pai milan dhuheraa ||2||सेज एक पै मिलनु दुहेरा ॥२॥سےج اےک پَے ملن دُهےرا ۔۔۲۔۔

ਧੰਨਿ ਸੁਹਾਗਨਿ ਜੋ ਪੀਅ ਭਾਵੈ ॥dha(n)n suhaagan jo peea bhaavai ||धंनि सुहागनि जो पीअ भावै ॥دھنّ سُهاگن جو پیِا بھاوَے ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥੩॥੮॥੩੦॥keh kabeer fir janam na aavai ||3||8||30||कहि कबीर फिरि जनमि न आवै ॥३॥८॥३०॥کهِ کبیِر پھر جنم ن آوَے ۔۔۳۔۔۸۔۔۳۰۔۔

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਦੁਪਦੇaasaa sree kabeer jeeau ke dhupadheआसा स्री कबीर जीउ के दुपदेآسا سریِ کبیِر جیِا کے دُپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹੀਰੈ ਹੀਰਾ ਬੇਧਿ ਪਵਨ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥heerai heeraa bedh pavan man sahaje rahiaa samaiee ||हीरै हीरा बेधि पवन मनु सहजे रहिआ समाई ॥هیِرَے هیِرا بےدھ پون من سهجے رهِآ سماای ۔۔

ਸਗਲ ਜੋਤਿ ਇਨਿ ਹੀਰੈ ਬੇਧੀ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮੈ ਪਾਈ ॥੧॥sagal jot in heerai bedhee satigur bachanee mai paiee ||1||सगल जोति इनि हीरै बेधी सतिगुर बचनी मै पाई ॥१॥سگل جوت ان هیِرَے بےدھیِ ستِگر بچنیِ مَے پاای ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਕਥਾ ਅਨਾਹਦ ਬਾਨੀ ॥har kee kathaa anaahadh baanee ||हरि की कथा अनाहद बानी ॥هر کیِ کتھا اناهد بانیِ ۔۔

ਹੰਸੁ ਹੁਇ ਹੀਰਾ ਲੇਇ ਪਛਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ha(n)s hui heeraa lei pachhaanee ||1|| rahaau ||हंसु हुइ हीरा लेइ पछानी ॥१॥ रहाउ ॥هںس هُا هیِرا لےا پچھانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹੀਰਾ ਅਸ ਦੇਖਿਓ ਜਗ ਮਹ ਰਹਾ ਸਮਾਈ ॥keh kabeer heeraa as dhekhio jag meh rahaa samaiee ||कहि कबीर हीरा अस देखिओ जग मह रहा समाई ॥کهِ کبیِر هیِرا اس دےکھاو جگ مه رها سماای ۔۔

ਗੁਪਤਾ ਹੀਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਭਇਓ ਜਬ ਗੁਰ ਗਮ ਦੀਆ ਦਿਖਾਈ ॥੨॥੧॥੩੧॥gupataa heeraa pragaT bhio jab gur gam dheeaa dhikhaiee ||2||1||31||गुपता हीरा प्रगट भइओ जब गुर गम दीआ दिखाई ॥२॥१॥३१॥گُپتا هیِرا پرگٹ بھِااو جب گُر گم دیِآ دکھاای ۔۔۲۔۔۱۔۔۳۱۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਪਹਿਲੀ ਕਰੂਪਿ ਕੁਜਾਤਿ ਕੁਲਖਨੀ ਸਾਹੁਰੈ ਪੇਈਐ ਬੁਰੀ ॥pahilee karoop kujaat kulakhanee saahurai peieeaai buree ||पहिली करूपि कुजाति कुलखनी साहुरै पेईऐ बुरी ॥پهِلیِ کرُوپ کُجات کُلکھنیِ ساهُرَے پےایاَے بُریِ ۔۔

ਅਬ ਕੀ ਸਰੂਪਿ ਸੁਜਾਨਿ ਸੁਲਖਨੀ ਸਹਜੇ ਉਦਰਿ ਧਰੀ ॥੧॥ab kee saroop sujaan sulakhanee sahaje udhar dharee ||1||अब की सरूपि सुजानि सुलखनी सहजे उदरि धरी ॥१॥اب کیِ سرُوپ سُجان سُلکھنیِ سهجے اُدر دھریِ ۔۔۱۔۔

ਭਲੀ ਸਰੀ ਮੁਈ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਬਰੀ ॥bhalee saree muiee meree pahilee baree ||भली सरी मुई मेरी पहिली बरी ॥بھلیِ سریِ مُای مےریِ پهِلیِ بریِ ۔۔

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜੀਵਉ ਮੇਰੀ ਅਬ ਕੀ ਧਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jug jug jeevau meree ab kee dharee ||1|| rahaau ||जुगु जुगु जीवउ मेरी अब की धरी ॥१॥ रहाउ ॥جُگ جُگ جیِوا مےریِ اب کیِ دھریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਬ ਲਹੁਰੀ ਆਈ ਬਡੀ ਕਾ ਸੁਹਾਗੁ ਟਰਿਓ ॥kahu kabeer jab lahuree aaiee baddee kaa suhaag Tario ||कहु कबीर जब लहुरी आई बडी का सुहागु टरिओ ॥کهُ کبیِر جب لهُریِ آای بڈیِ کا سُهاگ ٹراو ۔۔

ਲਹੁਰੀ ਸੰਗਿ ਭਈ ਅਬ ਮੇਰੈ ਜੇਠੀ ਅਉਰੁ ਧਰਿਓ ॥੨॥੨॥੩੨॥lahuree sa(n)g bhiee ab merai jeThee aaur dhario ||2||2||32||लहुरी संगि भई अब मेरै जेठी अउरु धरिओ ॥२॥२॥३२॥لهُریِ سںگ بھای اب مےرَے جےٹھیِ اار دھراو ۔۔۲۔۔۲۔۔۳۲۔۔