Ang 481 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੮੧)

ਇਹ ਸ੍ਰਪਨੀ ਤਾ ਕੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ॥eeh srapanee taa kee keetee hoiee ||इह स्रपनी ता की कीती होई ॥ِاه سرپنیِ تا کیِ کیِتیِ هوای ۔۔

ਬਲੁ ਅਬਲੁ ਕਿਆ ਇਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥੪॥bal abal kiaa is te hoiee ||4||बलु अबलु किआ इस ते होई ॥४॥بل ابل کآ اس تے هوای ۔۔۴۔۔

ਇਹ ਬਸਤੀ ਤਾ ਬਸਤ ਸਰੀਰਾ ॥eeh basatee taa basat sareeraa ||इह बसती ता बसत सरीरा ॥ِاه بستیِ تا بست سریِرا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸਹਜਿ ਤਰੇ ਕਬੀਰਾ ॥੫॥੬॥੧੯॥gur prasaadh sahaj tare kabeeraa ||5||6||19||गुर प्रसादि सहजि तरे कबीरा ॥५॥६॥१९॥گُر پرساد سهج ترے کبیِرا ۔۔۵۔۔۶۔۔۱۹۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਕਹਾ ਸੁਆਨ ਕਉ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸੁਨਾਏ ॥kahaa suaan kau simirat sunaae ||कहा सुआन कउ सिमृति सुनाए ॥کها سُآن کا سمرت سُنااے ۔۔

ਕਹਾ ਸਾਕਤ ਪਹਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਏ ॥੧॥kahaa saakat peh har gun gaae ||1||कहा साकत पहि हरि गुन गाए ॥१॥کها ساکت پهِ هر گُن گااے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਮੇ ਰਮਿ ਰਹੀਐ ॥raam raam raam rame ram raheeaai ||राम राम राम रमे रमि रहीऐ ॥رام رام رام رمے رم رهیِاَے ۔۔

ਸਾਕਤ ਸਿਉ ਭੂਲਿ ਨਹੀ ਕਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saakat siau bhool nahee kaheeaai ||1|| rahaau ||साकत सिउ भूलि नही कहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥ساکت سا بھُول نهیِ کهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਊਆ ਕਹਾ ਕਪੂਰ ਚਰਾਏ ॥kuooaa kahaa kapoor charaae ||कऊआ कहा कपूर चराए ॥کاُوآ کها کپُور چرااے ۔۔

ਕਹ ਬਿਸੀਅਰ ਕਉ ਦੂਧੁ ਪੀਆਏ ॥੨॥keh biseear kau dhoodh peeaae ||2||कह बिसीअर कउ दूधु पीआए ॥२॥که بسیِار کا دُودھ پیِآاے ۔۔۲۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਹੋਈ ॥satasa(n)gat mil bibek budh hoiee ||सतसंगति मिलि बिबेक बुधि होई ॥ستسںگت مل ببےک بُدھ هوای ۔۔

ਪਾਰਸੁ ਪਰਸਿ ਲੋਹਾ ਕੰਚਨੁ ਸੋਈ ॥੩॥paaras paras lohaa ka(n)chan soiee ||3||पारसु परसि लोहा कंचनु सोई ॥३॥پارس پرس لوها کںچن سوای ۔۔۳۔۔

ਸਾਕਤੁ ਸੁਆਨੁ ਸਭੁ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥saakat suaan sabh kare karaiaa ||साकतु सुआनु सभु करे कराइआ ॥ساکت سُآن سبھ کرے کراایا ۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥੪॥jo dhur likhiaa su karam kamaiaa ||4||जो धुरि लिखिआ सु करम कमाइआ ॥४॥جو دھُر لکھآ سُ کرم کماایا ۔۔۴۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੈ ਲੈ ਨੀਮੁ ਸਿੰਚਾਈ ॥a(n)mrit lai lai neem si(n)chaiee ||अंमृतु लै लै नीमु सिंचाई ॥اںمرت لَے لَے نیِم سںچاای ۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਉਆ ਕੋ ਸਹਜੁ ਨ ਜਾਈ ॥੫॥੭॥੨੦॥kahat kabeer uaa ko sahaj na jaiee ||5||7||20||कहत कबीर उआ को सहजु न जाई ॥५॥७॥२०॥کهت کبیِر اُآ کو سهج ن جاای ۔۔۵۔۔۷۔۔۲۰۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਲੰਕਾ ਸਾ ਕੋਟੁ ਸਮੁੰਦ ਸੀ ਖਾਈ ॥la(n)kaa saa koT samu(n)dh see khaiee ||लंका सा कोटु समुँद सी खाई ॥لµکا سا کوٹ سمںد سیِ کھاای ۔۔

ਤਿਹ ਰਾਵਨ ਘਰ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥teh raavan ghar khabar na paiee ||1||तिह रावन घर खबरि न पाई ॥१॥تِه راون گھر کھبر ن پاای ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਮਾਗਉ ਕਿਛੁ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਈ ॥kiaa maagau kichh thir na rahaiee ||किआ मागउ किछु थिरु न रहाई ॥کِآ ماگا کچھ تھر ن رهاای ۔۔

ਦੇਖਤ ਨੈਨ ਚਲਿਓ ਜਗੁ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhekhat nain chalio jag jaiee ||1|| rahaau ||देखत नैन चलिओ जगु जाई ॥१॥ रहाउ ॥دےکھت نَےن چلاو جگ جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕੁ ਲਖੁ ਪੂਤ ਸਵਾ ਲਖੁ ਨਾਤੀ ॥eik lakh poot savaa lakh naatee ||इकु लखु पूत सवा लखु नाती ॥ِاک لکھ پُوت سوا لکھ ناتیِ ۔۔

ਤਿਹ ਰਾਵਨ ਘਰ ਦੀਆ ਨ ਬਾਤੀ ॥੨॥teh raavan ghar dheeaa na baatee ||2||तिह रावन घर दीआ न बाती ॥२॥تِه راون گھر دیِآ ن باتیِ ۔۔۲۔۔

ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਜਾ ਕੇ ਤਪਤ ਰਸੋਈ ॥cha(n)dh sooraj jaa ke tapat rasoiee ||चंदु सूरजु जा के तपत रसोई ॥چںد سُورج جا کے تپت رسوای ۔۔

ਬੈਸੰਤਰੁ ਜਾ ਕੇ ਕਪਰੇ ਧੋਈ ॥੩॥baisa(n)tar jaa ke kapare dhoiee ||3||बैसंतरु जा के कपरे धोई ॥३॥بَےسںتر جا کے کپرے دھوای ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮੈ ਨਾਮਿ ਬਸਾਈ ॥gurmat raamai naam basaiee ||गुरमति रामै नामि बसाई ॥گُرمت رامَے نام بساای ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੈ ਨ ਕਤਹੂੰ ਜਾਈ ॥੪॥asathir rahai na katahoo(n) jaiee ||4||असथिरु रहै न कतहूँ जाई ॥४॥استھر رهَے ن کتهُوں جاای ۔۔۴۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਲੋਈ ॥kahat kabeer sunahu re loiee ||कहत कबीर सुनहु रे लोई ॥کهت کبیِر سُنهُ رے لوای ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੫॥੮॥੨੧॥raam naam bin mukat na hoiee ||5||8||21||राम नाम बिनु मुकति न होई ॥५॥८॥२१॥رام نام بن مُکت ن هوای ۔۔۵۔۔۸۔۔۲۱۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਪੂਤੁ ਪਿਛੈਰੀ ਮਾਈ ॥pahilaa poot pichhairee maiee ||पहिला पूतु पिछैरी माई ॥پهِلا پُوت پچھَےریِ ماای ۔۔

ਗੁਰੁ ਲਾਗੋ ਚੇਲੇ ਕੀ ਪਾਈ ॥੧॥gur laago chele kee paiee ||1||गुरु लागो चेले की पाई ॥१॥گُر لاگو چےلے کیِ پاای ۔۔۱۔۔

ਏਕੁ ਅਚੰਭਉ ਸੁਨਹੁ ਤੁਮੑ ਭਾਈ ॥ek acha(n)bhau sunahu tum(h) bhaiee ||एकु अचंभउ सुनहु तुम्म भाई ॥اےک اچںبھا سُنهُ تُمھ بھاای ۔۔

ਦੇਖਤ ਸਿੰਘੁ ਚਰਾਵਤ ਗਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhekhat si(n)gh charaavat gaiee ||1|| rahaau ||देखत सिंघु चरावत गाई ॥१॥ रहाउ ॥دےکھت سںگھ چراوت گاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਲ ਕੀ ਮਛੁਲੀ ਤਰਵਰਿ ਬਿਆਈ ॥jal kee machhulee taravar biaaiee ||जल की मछुली तरवरि बिआई ॥جل کیِ مچھلیِ ترور بآای ۔۔

ਦੇਖਤ ਕੁਤਰਾ ਲੈ ਗਈ ਬਿਲਾਈ ॥੨॥dhekhat kutaraa lai giee bilaiee ||2||देखत कुतरा लै गई बिलाई ॥२॥دےکھت کُترا لَے گای بلاای ۔۔۲۔۔

ਤਲੈ ਰੇ ਬੈਸਾ ਊਪਰਿ ਸੂਲਾ ॥talai re baisaa uoopar soolaa ||तलै रे बैसा ऊपरि सूला ॥تلَے رے بَےسا اُوپر سُولا ۔۔

ਤਿਸ ਕੈ ਪੇਡਿ ਲਗੇ ਫਲ ਫੂਲਾ ॥੩॥tis kai pedd lage fal foolaa ||3||तिस कै पेडि लगे फल फूला ॥३॥تِس کَے پےڈ لگے پھل پھُولا ۔۔۳۔۔

ਘੋਰੈ ਚਰਿ ਭੈਸ ਚਰਾਵਨ ਜਾਈ ॥ghorai char bhais charaavan jaiee ||घोरै चरि भैस चरावन जाई ॥گھورَے چر بھَےس چراون جاای ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਬੈਲੁ ਗੋਨਿ ਘਰਿ ਆਈ ॥੪॥baahar bail gon ghar aaiee ||4||बाहरि बैलु गोनि घरि आई ॥४॥باهر بَےل گون گھرِ آای ۔۔۴۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਜੁ ਇਸ ਪਦ ਬੂਝੈ ॥kahat kabeer ju is padh boojhai ||कहत कबीर जु इस पद बूझै ॥کهت کبیِر جُ اس پد بُوجھَے ۔۔

ਰਾਮ ਰਮਤ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ॥੫॥੯॥੨੨॥raam ramat tis sabh kichh soojhai ||5||9||22||राम रमत तिसु सभु किछु सूझै ॥५॥९॥२२॥رام رمت تس سبھ کچھ سُوجھَے ۔۔۵۔۔۹۔۔۲۲۔۔

ਬਾਈਸ ਚਉਪਦੇ ਤਥਾ ਪੰਚਪਦੇ ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਤਿਪਦੇ ੮ ਦੁਤੁਕੇ ੭ ਇਕਤੁਕਾ ੧baiees chaupadhe tathaa pa(n)chapadhe aasaa sree kabeer jeeau ke tipadhe 8 dhutuke 7 ikatukaa 1बाईस चउपदे तथा पंचपदे आसा स्री कबीर जीउ के तिपदे ८ दुतुके ७ इकतुका १باایس چاپدے تتھا پںچپدے آسا سریِ کبیِر جیِا کے تپدے ۸ دُتکے ۷ اکتکا ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਬਿੰਦੁ ਤੇ ਜਿਨਿ ਪਿੰਡੁ ਕੀਆ ਅਗਨਿ ਕੁੰਡ ਰਹਾਇਆ ॥bi(n)dh te jin pi(n)dd keeaa agan ku(n)dd rahaiaa ||बिंदु ते जिनि पिंडु कीआ अगनि कुँड रहाइआ ॥بِںد تے جن پںڈ کیِآ اگن کُںڈ رهاایا ۔۔

ਦਸ ਮਾਸ ਮਾਤਾ ਉਦਰਿ ਰਾਖਿਆ ਬਹੁਰਿ ਲਾਗੀ ਮਾਇਆ ॥੧॥dhas maas maataa udhar raakhiaa bahur laagee maiaa ||1||दस मास माता उदरि राखिआ बहुरि लागी माइआ ॥१॥دس ماس ماتا اُدر راکھآ بهُر لاگیِ ماایا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਾਹੇ ਕਉ ਲੋਭਿ ਲਾਗੇ ਰਤਨ ਜਨਮੁ ਖੋਇਆ ॥praanee kaahe kau lobh laage ratan janam khoiaa ||प्रानी काहे कउ लोभि लागे रतन जनमु खोइआ ॥پرانیِ کاهے کا لوبھ لاگے رتن جنم کھوایا ۔۔

ਪੂਰਬ ਜਨਮਿ ਕਰਮ ਭੂਮਿ ਬੀਜੁ ਨਾਹੀ ਬੋਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poorab janam karam bhoom beej naahee boiaa ||1|| rahaau ||पूरब जनमि करम भूमि बीजु नाही बोइआ ॥१॥ रहाउ ॥پُورب جنم کرم بھُوم بیِج ناهیِ بوایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਰਿਕ ਤੇ ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਹੋਨਾ ਸੋ ਹੋਇਆ ॥baarik te biradh bhiaa honaa so hoiaa ||बारिक ते बिरधि भइआ होना सो होइआ ॥بارک تے بردھ بھایا هونا سو هوایا ۔۔

ਜਾ ਜਮੁ ਆਇ ਝੋਟ ਪਕਰੈ ਤਬਹਿ ਕਾਹੇ ਰੋਇਆ ॥੨॥jaa jam aai jhoT pakarai tabeh kaahe roiaa ||2||जा जमु आइ झोट पकरै तबहि काहे रोइआ ॥२॥جا جم آا جھوٹ پکرَے تبه کاهے روایا ۔۔۲۔۔