Ang 479 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੯)

ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥naaradh saaradh kareh khavaasee ||नारद सारद करहि खवासी ॥نارد سارد کره کھواسیِ ۔۔

ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥paas baiThee beebee kavalaa dhaasee ||2||पासि बैठी बीबी कवला दासी ॥२॥پاس بَےٹھیِ بیِبیِ کولا داسیِ ۔۔۲۔۔

ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥ka(n)The maalaa jihavaa raam ||कंठे माला जिहवा रामु ॥کںٹھے مالا جهوا رام ۔۔

ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥saha(n)s naam lai lai karau salaam ||3||सहंस नामु लै लै करउ सलामु ॥३॥سهںس نام لَے لَے کرا سلام ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥kahat kabeer raam gun gaavau ||कहत कबीर राम गुन गावउ ॥کهت کبیِر رام گُن گاوا ۔۔

ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥hi(n)dhoo turak dhouoo samajhaavau ||4||4||13||हिंदू तुरक दोऊ समझावउ ॥४॥४॥१३॥هِںدُو تُرک دواُو سمجھاوا ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۳۔۔

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫aasaa sree kabeer jeeau ke pa(n)chapadhe 9 dhutuke 5आसा स्री कबीर जीउ के पंचपदे ९ दुतुके ५آسا سریِ کبیِر جیِا کے پںچپدے ۹ دُتکے ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥paatee torai maalinee paatee paatee jeeau ||पाती तोरै मालिनी पाती पाती जीउ ॥پاتیِ تورَے مالنیِ پاتیِ پاتیِ جیِا ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥jis paahan kau paatee torai so paahan nirajeeau ||1||जिसु पाहन कउ पाती तोरै सो पाहन निरजीउ ॥१॥جِس پاهن کا پاتیِ تورَے سو پاهن نرجیِا ۔۔۱۔۔

ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥bhoolee maalanee hai eau ||भूली मालनी है एउ ॥بھُولیِ مالنیِ هَے اےا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur jaagataa hai dheau ||1|| rahaau ||सतिगुरु जागता है देउ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر جاگتا هَے دےا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥braham paatee bisan ddaaree fool sa(n)karadheau ||ब्रहमु पाती बिसनु डारी फूल संकरदेउ ॥برهم پاتیِ بسن ڈاریِ پھُول سںکردےا ۔۔

ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥teen dhev pratakh toreh kareh kis kee seau ||2||तीनि देव प्रतखि तोरहि करहि किस की सेउ ॥२॥تیٍن دےو پرتکھ توره کره کس کیِ سےا ۔۔۲۔۔

ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥paakhaan gadd kai moorat keen(h)ee dhe kai chhaatee paau ||पाखान गढि कै मूरति कीन्नी दे कै छाती पाउ ॥پاکھان گڈھ کَے مُورت کیٍنھیِ دے کَے چھاتیِ پاا ۔۔

ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥je eh moorat saachee hai tau gaRhanahaare khaau ||3||जे एह मूरति साची है तउ गड़्हणहारे खाउ ॥३॥جے اےه مُورت ساچیِ هَے تا گڑھݨهارے کھاا ۔۔۳۔۔

ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥bhaat pahit ar laapasee karakaraa kaasaar ||भातु पहिति अरु लापसी करकरा कासारु ॥بھات پهِت ار لاپسیِ کرکرا کاسار ۔۔

ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥bhoganahaare bhogiaa is moorat ke mukh chhaar ||4||भोगनहारे भोगिआ इसु मूरति के मुख छारु ॥४॥بھوگنهارے بھوگآ اس مُورت کے مُکھ چھار ۔۔۴۔۔

ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥maalin bhoolee jag bhulaanaa ham bhulaane naeh ||मालिनि भूली जगु भुलाना हम भुलाने नाहि ॥مالن بھُولیِ جگ بھُلانا هم بھُلانے ناه ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥kahu kabeer ham raam raakhe kirapaa kar har rai ||5||1||14||कहु कबीर हम राम राखे कृपा करि हरि राइ ॥५॥१॥१४॥کهُ کبیِر هم رام راکھے ک®پا کر هرِ راا ۔۔۵۔۔۱۔۔۱۴۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥baareh baras baalapan beete bees baras kachh tap na keeo ||बारह बरस बालपन बीते बीस बरस कछु तपु न कीओ ॥باره برس بالپن بیِتے بیِس برس کچھ تپ ن کیِاو ۔۔

ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥tees baras kachh dhev na poojaa fir pachhutaanaa biradh bhio ||1||तीस बरस कछु देव न पूजा फिरि पछुताना बिरधि भइओ ॥१॥تیِس برس کچھ دےو ن پُوجا پھر پچھتانا بردھ بھِااو ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥meree meree karate janam gio ||मेरी मेरी करते जनमु गइओ ॥مےریِ مےریِ کرتے جنم گِااو ۔۔

ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sair sokh bhuja(n) balio ||1|| rahaau ||साइरु सोखि भुजं बलइओ ॥१॥ रहाउ ॥ساار سوکھ بھُجں بلااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥sooke saravar paal ba(n)dhaavai loonai khet hath vaar karai ||सूके सरवरि पालि बंधावै लूणै खेति हथ वारि करै ॥سُوکے سرور پال بںدھاوَے لُوݨَے کھےت هتھ وار کرَے ۔۔

ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥aaio chor tura(n)teh le gio meree raakhat mugadh firai ||2||आइओ चोरु तुरंतह ले गइओ मेरी राखत मुगधु फिरै ॥२॥آااو چور تُرںته لے گِااو مےریِ راکھت مُگدھ پھرَے ۔۔۲۔۔

ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥charan sees kar ka(n)pan laage nainee neer asaar bahai ||चरन सीसु कर कंपन लागे नैनी नीरु असार बहै ॥چرن سیِس کر کمپن لاگے نَےنیِ نیِر اسار بهَے ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥jihavaa bachan sudh nahee nikasai tab re dharam kee aas karai ||3||जिहवा बचनु सुधु नही निकसै तब रे धरम की आस करै ॥३॥جِهوا بچن سُدھ نهیِ نکسَے تب رے دھرم کیِ آس کرَے ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥har jeeau kirapaa karai liv laavai laahaa har har naam leeo ||हरि जीउ कृपा करै लिव लावै लाहा हरि हरि नामु लीओ ॥هر جیِا ک®پا کرَے لو لاوَے لاها هرِ هرِ نام لیِاو ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥gur parasaadhee har dhan paio a(n)te chaladhiaa naal chalio ||4||गुर परसादी हरि धनु पाइओ अंते चलदिआ नालि चलिओ ॥४॥گُر پرسادیِ هر دھن پاااو اںتے چلدآ نال چلِاو ۔۔۴۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu an dhan kachhooaai lai na gio ||कहत कबीर सुनहु रे संतहु अनु धनु कछूऐ लै न गइओ ॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ ان دھن کچھُواَے لَے ن گِااو ۔۔

ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥aaiee talab gopaal rai kee maiaa ma(n)dhar chhodd chalio ||5||2||15||आई तलब गोपाल राइ की माइआ मंदर छोडि चलिओ ॥५॥२॥१५॥آای تلب گوپال راا کیِ ماایا مںدر چھوڈ چلاو ۔۔۵۔۔۲۔۔۱۵۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥kaahoo dheen(h)e paaT paTa(n)bar kaahoo palagh nivaaraa ||काहू दीन्ने पाट पटंबर काहू पलघ निवारा ॥کاهُو دیٍنھے پاٹ پٹںبر کاهُو پلگھ نوارا ۔۔

ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥kaahoo garee godharee naahee kaahoo khaan paraaraa ||1||काहू गरी गोदरी नाही काहू खान परारा ॥१॥کاهُو گریِ گودریِ ناهیِ کاهُو کھان پرارا ۔۔۱۔۔

ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥ahirakh vaadh na keejai re man ||अहिरख वादु न कीजै रे मन ॥اهِرکھ واد ن کیِجَے رے من ۔۔

ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukirat kar kar leejai re man ||1|| rahaau ||सुकृतु करि करि लीजै रे मन ॥१॥ रहाउ ॥سُک®ت کر کرِ لیِجَے رے من ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥kum(h)aarai ek ju maaTee goo(n)dhee bahu bidh baanee laiee ||कुम्मारै एक जु माटी गूँधी बहु बिधि बानी लाई ॥کُمھارَے اےک جُ ماٹیِ گُوںدھیِ بهُ بدھ بانیِ لاای ۔۔

ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥kaahoo meh motee mukataahal kaahoo biaadh lagaiee ||2||काहू महि मोती मुकताहल काहू बिआधि लगाई ॥२॥کاهُو مهِ موتیِ مُکتاهل کاهُو بآدھ لگاای ۔۔۲۔۔

ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥soomeh dhan raakhan kau dheeaa mugadh kahai dhan meraa ||सूमहि धनु राखन कउ दीआ मुगधु कहै धनु मेरा ॥سُومه دھن راکھن کا دیِآ مُگدھ کهَے دھن مےرا ۔۔