Ang 478 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੮)

ਤੇਲ ਜਲੇ ਬਾਤੀ ਠਹਰਾਨੀ ਸੂੰਨਾ ਮੰਦਰੁ ਹੋਈ ॥੧॥tel jale baatee Thaharaanee soo(n)naa ma(n)dhar hoiee ||1||तेल जले बाती ठहरानी सूँना मंदरु होई ॥१॥تےل جلے باتیِ ٹھهرانیِ سُونّا مںدر هوای ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਬਉਰੇ ਤੁਹਿ ਘਰੀ ਨ ਰਾਖੈ ਕੋਈ ॥re baure tuh gharee na raakhai koiee ||रे बउरे तुहि घरी न राखै कोई ॥رے بارے تُه گھریِ ن راکھَے کوای ۔۔

ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥too(n) raam naam jap soiee ||1|| rahaau ||तूँ राम नामु जपि सोई ॥१॥ रहाउ ॥تُوں رام نام جپ سوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾ ਕੀ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਹੁ ਕਾ ਕੋ ਕਵਨ ਪੁਰਖ ਕੀ ਜੋਈ ॥kaa kee maat pitaa kahu kaa ko kavan purakh kee joiee ||का की मात पिता कहु का को कवन पुरख की जोई ॥کا کیِ مات پتا کهُ کا کو کون پُرکھ کیِ جوای ۔۔

ਘਟ ਫੂਟੇ ਕੋਊ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛੈ ਕਾਢਹੁ ਕਾਢਹੁ ਹੋਈ ॥੨॥ghaT fooTe kouoo baat na poochhai kaaddahu kaaddahu hoiee ||2||घट फूटे कोऊ बात न पूछै काढहु काढहु होई ॥२॥گھٹ پھُوٹے کواُو بات ن پُوچھَے کاڈھهُ کاڈھهُ هوای ۔۔۲۔۔

ਦੇਹੁਰੀ ਬੈਠੀ ਮਾਤਾ ਰੋਵੈ ਖਟੀਆ ਲੇ ਗਏ ਭਾਈ ॥dhehuree baiThee maataa rovai khaTeeaa le ge bhaiee ||देहुरी बैठी माता रोवै खटीआ ले गए भाई ॥دےهُریِ بَےٹھیِ ماتا رووَے کھٹیِآ لے گاے بھاای ۔۔

ਲਟ ਛਿਟਕਾਏ ਤਿਰੀਆ ਰੋਵੈ ਹੰਸੁ ਇਕੇਲਾ ਜਾਈ ॥੩॥laT chhiTakaae tireeaa rovai ha(n)s ikelaa jaiee ||3||लट छिटकाए तिरीआ रोवै हंसु इकेला जाई ॥३॥لٹ چھٹکااے تریِآ رووَے هںس اکےلا جاای ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਭੈ ਸਾਗਰ ਕੈ ਤਾਈ ॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu bhai saagar kai taiee ||कहत कबीर सुनहु रे संतहु भै सागर कै ताई ॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ بھَے ساگر کَے تاای ۔۔

ਇਸੁ ਬੰਦੇ ਸਿਰਿ ਜੁਲਮੁ ਹੋਤ ਹੈ ਜਮੁ ਨਹੀ ਹਟੈ ਗੁਸਾਈ ॥੪॥੯॥eis ba(n)dhe sir julam hot hai jam nahee haTai gusaiee ||4||9||इसु बंदे सिरि जुलमु होत है जमु नही हटै गुसाई ॥४॥९॥ِاس بںدے سر جُلم هوت هَے جم نهیِ هٹَے گُساای ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਦੁਤੁਕੇdhutukeदुतुकेدُتکے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਚਉਪਦੇ ਇਕਤੁਕੇ ॥aasaa sree kabeer jeeau ke chaupadhe ikatuke ||आसा स्री कबीर जीउ के चउपदे इकतुके ॥آسا سریِ کبیِر جیِا کے چاپدے اکتکے ۔۔

ਸਨਕ ਸਨੰਦ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥sanak sana(n)dh a(n)t nahee paiaa ||सनक सनंद अंतु नही पाइआ ॥سنک سنµد اںت نهیِ پاایا ۔۔

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਬ੍ਰਹਮੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥bedh paRe paR brahame janam gavaiaa ||1||बेद पड़े पड़ि ब्रहमे जनमु गवाइआ ॥१॥بےد پڑے پڑ برهمے جنم گواایا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਬਿਲੋਵਨਾ ਬਿਲੋਵਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥har kaa bilovanaa bilovahu mere bhaiee ||हरि का बिलोवना बिलोवहु मेरे भाई ॥هر کا بلوونا بلووهُ مےرے بھاای ۔۔

ਸਹਜਿ ਬਿਲੋਵਹੁ ਜੈਸੇ ਤਤੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sahaj bilovahu jaise tat na jaiee ||1|| rahaau ||सहजि बिलोवहु जैसे ततु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥سهج بلووهُ جَےسے تت ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਨੁ ਕਰਿ ਮਟੁਕੀ ਮਨ ਮਾਹਿ ਬਿਲੋਈ ॥tan kar maTukee man maeh biloiee ||तनु करि मटुकी मन माहि बिलोई ॥تن کر مٹکیِ من ماه بلوای ۔۔

ਇਸੁ ਮਟੁਕੀ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਸੰਜੋਈ ॥੨॥eis maTukee meh sabadh sa(n)joiee ||2||इसु मटुकी महि सबदु संजोई ॥२॥ِاس مٹکیِ مهِ سبد سںجوای ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਬਿਲੋਵਨਾ ਮਨ ਕਾ ਬੀਚਾਰਾ ॥har kaa bilovanaa man kaa beechaaraa ||हरि का बिलोवना मन का बीचारा ॥هر کا بلوونا من کا بیِچارا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਵੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰਾ ॥੩॥gur prasaadh paavai a(n)mirat dhaaraa ||3||गुर प्रसादि पावै अंमृत धारा ॥३॥گُر پرساد پاوَے اںمرت دھارا ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਮਂੀਰਾ ॥kahu kabeer nadhar kare je ma(n)eeraa ||कहु कबीर नदरि करे जे मींरा ॥کهُ کبیِر ندر کرے جے مˆØیِرا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਗਿ ਉਤਰੇ ਤੀਰਾ ॥੪॥੧॥੧੦॥raam naam lag utare teeraa ||4||1||10||राम नाम लगि उतरे तीरा ॥४॥१॥१०॥رام نام لگ اُترے تیِرا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۰۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਬਾਤੀ ਸੂਕੀ ਤੇਲੁ ਨਿਖੂਟਾ ॥baatee sookee tel nikhooTaa ||बाती सूकी तेलु निखूटा ॥باتیِ سُوکیِ تےل نکھُوٹا ۔۔

ਮੰਦਲੁ ਨ ਬਾਜੈ ਨਟੁ ਪੈ ਸੂਤਾ ॥੧॥ma(n)dhal na baajai naT pai sootaa ||1||मंदलु न बाजै नटु पै सूता ॥१॥مںدل ن باجَے نٹ پَے سُوتا ۔۔۱۔۔

ਬੁਝਿ ਗਈ ਅਗਨਿ ਨ ਨਿਕਸਿਓ ਧੂੰਆ ॥bujh giee agan na nikasio dhoo(n)aa ||बुझि गई अगनि न निकसिओ धूँआ ॥بُجھ گای اگن ن نکساو دھُوںآ ۔۔

ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਏਕੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rav rahiaa ek avar nahee dhooaa ||1|| rahaau ||रवि रहिआ एकु अवरु नही दूआ ॥१॥ रहाउ ॥رو رهِآ اےک اور نهیِ دُوآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਟੂਟੀ ਤੰਤੁ ਨ ਬਜੈ ਰਬਾਬੁ ॥TooTee ta(n)t na bajai rabaab ||टूटी तंतु न बजै रबाबु ॥ٹُوٹیِ تںت ن بجَے رباب ۔۔

ਭੂਲਿ ਬਿਗਾਰਿਓ ਅਪਨਾ ਕਾਜੁ ॥੨॥bhool bigaario apanaa kaaj ||2||भूलि बिगारिओ अपना काजु ॥२॥بھُول بگاراو اپنا کاج ۔۔۲۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਹਨੁ ਕਹਾਵਨੁ ॥ ਸਮਝਿ ਪਰੀ ਤਉ ਬਿਸਰਿਓ ਗਾਵਨੁ ॥੩॥kathanee badhanee kahan kahaavan || samajh paree tau bisario gaavan ||3||कथनी बदनी कहनु कहावनु ॥ समझि परी तउ बिसरिओ गावनु ॥३॥کتھنیِ بدنیِ کهن کهاون ۔۔ سمجھ پریِ تا بسراو گاون ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਪੰਚ ਜੋ ਚੂਰੇ ॥ ਤਿਨ ਤੇ ਨਾਹਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਦੂਰੇ ॥੪॥੨॥੧੧॥kahat kabeer pa(n)ch jo choore || tin te naeh param padh dhoore ||4||2||11||कहत कबीर पंच जो चूरे ॥ तिन ते नाहि परम पदु दूरे ॥४॥२॥११॥کهت کبیِر پںچ جو چُورے ۔۔ تن تے ناه پرم پد دُورے ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۱۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਸੁਤੁ ਅਪਰਾਧ ਕਰਤ ਹੈ ਜੇਤੇ ॥sut aparaadh karat hai jete ||सुतु अपराध करत है जेते ॥سُت اپرادھ کرت هَے جےتے ۔۔

ਜਨਨੀ ਚੀਤਿ ਨ ਰਾਖਸਿ ਤੇਤੇ ॥੧॥jananee cheet na raakhas tete ||1||जननी चीति न राखसि तेते ॥१॥جننیِ چیِت ن راکھس تےتے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮਈਆ ਹਉ ਬਾਰਿਕੁ ਤੇਰਾ ॥raamieeaa hau baarik teraa ||रामईआ हउ बारिकु तेरा ॥رامایآ ها بارک تےرا ۔۔

ਕਾਹੇ ਨ ਖੰਡਸਿ ਅਵਗਨੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaahe na kha(n)ddas avagan meraa ||1|| rahaau ||काहे न खंडसि अवगनु मेरा ॥१॥ रहाउ ॥کاهے ن کھںڈس اوگن مےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੇ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਪ ਕਰੇ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ॥je at karop kare kar dhaiaa ||जे अति क्रोप करे करि धाइआ ॥جے ات ک®وپ کرے کرِ دھااآ ۔۔

ਤਾ ਭੀ ਚੀਤਿ ਨ ਰਾਖਸਿ ਮਾਇਆ ॥੨॥taa bhee cheet na raakhas maiaa ||2||ता भी चीति न राखसि माइआ ॥२॥تا بھیِ چیِت ن راکھس ماایا ۔۔۲۔۔

ਚਿੰਤ ਭਵਨਿ ਮਨੁ ਪਰਿਓ ਹਮਾਰਾ ॥chi(n)t bhavan man pario hamaaraa ||चिंत भवनि मनु परिओ हमारा ॥چِںت بھون من پراو همارا ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਾ ॥੩॥naam binaa kaise utaras paaraa ||3||नाम बिना कैसे उतरसि पारा ॥३॥نام بنا کَےسے اُترس پارا ۔۔۳۔۔

ਦੇਹਿ ਬਿਮਲ ਮਤਿ ਸਦਾ ਸਰੀਰਾ ॥dheh bimal mat sadhaa sareeraa ||देहि बिमल मति सदा सरीरा ॥دےه بمل مت سدا سریِرا ۔۔

ਸਹਜਿ ਸਹਜਿ ਗੁਨ ਰਵੈ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੩॥੧੨॥sahaj sahaj gun ravai kabeeraa ||4||3||12||सहजि सहजि गुन रवै कबीरा ॥४॥३॥१२॥سهج سهجِ گُن روَے کبیِرا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۲۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਹਜ ਹਮਾਰੀ ਗੋਮਤੀ ਤੀਰ ॥haj hamaaree gomatee teer ||हज हमारी गोमती तीर ॥هج هماریِ گومتیِ تیِر ۔۔

ਜਹਾ ਬਸਹਿ ਪੀਤੰਬਰ ਪੀਰ ॥੧॥jahaa baseh peeta(n)bar peer ||1||जहा बसहि पीतंबर पीर ॥१॥جها بسه پیِتںبر پیِر ۔۔۱۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਿਆ ਖੂਬੁ ਗਾਵਤਾ ਹੈ ॥vaahu vaahu kiaa khoob gaavataa hai ||वाहु वाहु किआ खूबु गावता है ॥واهُ واهُ کآ کھُوب گاوتا هَے ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਤਾ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har kaa naam merai man bhaavataa hai ||1|| rahaau ||हरि का नामु मेरै मनि भावता है ॥१॥ रहाउ ॥هر کا نام مےرَے منِ بھاوتا هَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔