Ang 477 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੭)

ਤੰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਅਉਖਧ ਜਾਨਹਿ ਅੰਤਿ ਤਊ ਮਰਨਾ ॥੨॥ta(n)t ma(n)tr sabh aaukhadh jaaneh a(n)t tuoo maranaa ||2||तंत मंत्र सभ अउखध जानहि अंति तऊ मरना ॥२॥تںت مںتر سبھ ااکھدھ جانه اںت تاُو مرنا ۔۔۲۔۔

ਰਾਜ ਭੋਗ ਅਰੁ ਛਤ੍ਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਬਹੁ ਸੁੰਦਰਿ ਰਮਨਾ ॥raaj bhog ar chhatr si(n)ghaasan bahu su(n)dhar ramanaa ||राज भोग अरु छत्र सिंघासन बहु सुँदरि रमना ॥راج بھوگ ار چھتر سںگھاسن بهُ سُںدر رمنا ۔۔

ਪਾਨ ਕਪੂਰ ਸੁਬਾਸਕ ਚੰਦਨ ਅੰਤਿ ਤਊ ਮਰਨਾ ॥੩॥paan kapoor subaasak cha(n)dhan a(n)t tuoo maranaa ||3||पान कपूर सुबासक चंदन अंति तऊ मरना ॥३॥پان کپُور سُباسک چںدن اںت تاُو مرنا ۔۔۳۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਭ ਖੋਜੇ ਕਹੂ ਨ ਊਬਰਨਾ ॥bedh puraan si(n)mirat sabh khoje kahoo na uoobaranaa ||बेद पुरान सिंमृति सभ खोजे कहू न ऊबरना ॥بےد پُران سںمرت سبھ کھوجے کهُو ن اُوبرنا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਉ ਰਾਮਹਿ ਜੰਪਉ ਮੇਟਿ ਜਨਮ ਮਰਨਾ ॥੪॥੫॥kahu kabeer iau raameh ja(n)pau meT janam maranaa ||4||5||कहु कबीर इउ रामहि जंपउ मेटि जनम मरना ॥४॥५॥کهُ کبیِر اا رامه جمپا مےٹ جنم مرنا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਫੀਲੁ ਰਬਾਬੀ ਬਲਦੁ ਪਖਾਵਜ ਕਊਆ ਤਾਲ ਬਜਾਵੈ ॥feel rabaabee baladh pakhaavaj kuooaa taal bajaavai ||फीलु रबाबी बलदु पखावज कऊआ ताल बजावै ॥پھیِل ربابیِ بلد پکھاوج کاُوآ تال بجاوَے ۔۔

ਪਹਿਰਿ ਚੋਲਨਾ ਗਦਹਾ ਨਾਚੈ ਭੈਸਾ ਭਗਤਿ ਕਰਾਵੈ ॥੧॥pahir cholanaa gadhahaa naachai bhaisaa bhagat karaavai ||1||पहिरि चोलना गदहा नाचै भैसा भगति करावै ॥१॥پهِر چولنا گدها ناچَے بھَےسا بھگت کراوَے ۔۔۱۔۔

ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕਕਰੀਆ ਬਰੇ ਪਕਾਏ ॥raajaa raam kakareeaa bare pakaae ||राजा राम ककरीआ बरे पकाए ॥راجا رام ککریِآ برے پکااے ۔۔

ਕਿਨੈ ਬੂਝਨਹਾਰੈ ਖਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kinai boojhanahaarai khaae ||1|| rahaau ||किनै बूझनहारै खाए ॥१॥ रहाउ ॥کٍنَے بُوجھنهارَے کھااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੈਠਿ ਸਿੰਘੁ ਘਰਿ ਪਾਨ ਲਗਾਵੈ ਘੀਸ ਗਲਉਰੇ ਲਿਆਵੈ ॥baiTh si(n)gh ghar paan lagaavai ghees galaure liaavai ||बैठि सिंघु घरि पान लगावै घीस गलउरे लिआवै ॥بَےٹھ سںگھ گھر پان لگاوَے گھیِس گلارے لآوَے ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮੁਸਰੀ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵਹਿ ਕਛੂਆ ਸੰਖੁ ਬਜਾਵੈ ॥੨॥ghar ghar musaree ma(n)gal gaaveh kachhooaa sa(n)kh bajaavai ||2||घरि घरि मुसरी मंगलु गावहि कछूआ संखु बजावै ॥२॥گھر گھرِ مُسریِ مںگل گاوه کچھُوآ سںکھ بجاوَے ۔۔۲۔۔

ਬੰਸ ਕੋ ਪੂਤੁ ਬੀਆਹਨ ਚਲਿਆ ਸੁਇਨੇ ਮੰਡਪ ਛਾਏ ॥ba(n)s ko poot beeaahan chaliaa suine ma(n)ddap chhaae ||बंस को पूतु बीआहन चलिआ सुइने मंडप छाए ॥بںس کو پُوت بیِآهن چلآ سُانے مںڈپ چھااے ۔۔

ਰੂਪ ਕੰਨਿਆ ਸੁੰਦਰਿ ਬੇਧੀ ਸਸੈ ਸਿੰਘ ਗੁਨ ਗਾਏ ॥੩॥roop ka(n)niaa su(n)dhar bedhee sasai si(n)gh gun gaae ||3||रूप कंनिआ सुँदरि बेधी ससै सिंघ गुन गाए ॥३॥رُوپ کنّآ سُںدر بےدھیِ سسَے سںگھ گُن گااے ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਕੀਟੀ ਪਰਬਤੁ ਖਾਇਆ ॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu keeTee parabat khaiaa ||कहत कबीर सुनहु रे संतहु कीटी परबतु खाइआ ॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ کیِٹیِ پربت کھاایا ۔۔

ਕਛੂਆ ਕਹੈ ਅੰਗਾਰ ਭਿ ਲੋਰਉ ਲੂਕੀ ਸਬਦੁ ਸੁਨਾਇਆ ॥੪॥੬॥kachhooaa kahai a(n)gaar bh lorau lookee sabadh sunaiaa ||4||6||कछूआ कहै अंगार भि लोरउ लूकी सबदु सुनाइआ ॥४॥६॥کچھُوآ کهَے اںگار بھ لورا لُوکیِ سبد سُناایا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਬਟੂਆ ਏਕੁ ਬਹਤਰਿ ਆਧਾਰੀ ਏਕੋ ਜਿਸਹਿ ਦੁਆਰਾ ॥baTooaa ek bahatar aadhaaree eko jiseh dhuaaraa ||बटूआ एकु बहतरि आधारी एको जिसहि दुआरा ॥بٹُوآ اےک بهتر آدھاریِ اےکو جسه دُآرا ۔۔

ਨਵੈ ਖੰਡ ਕੀ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਮਾਗੈ ਸੋ ਜੋਗੀ ਜਗਿ ਸਾਰਾ ॥੧॥navai kha(n)dd kee pirathamee maagai so jogee jag saaraa ||1||नवै खंड की पृथमी मागै सो जोगी जगि सारा ॥१॥نوَے کھںڈ کیِ پرتھمیِ ماگَے سو جوگیِ جگ سارا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਜੋਗੀ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਵੈ ॥aaisaa jogee nau nidh paavai ||ऐसा जोगी नउ निधि पावै ॥اَےسا جوگیِ نا ندھ پاوَے ۔۔

ਤਲ ਕਾ ਬ੍ਰਹਮੁ ਲੇ ਗਗਨਿ ਚਰਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tal kaa braham le gagan charaavai ||1|| rahaau ||तल का ब्रहमु ले गगनि चरावै ॥१॥ रहाउ ॥تل کا برهم لے گگن چراوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਖਿੰਥਾ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਕਰਿ ਸੂਈ ਸਬਦੁ ਤਾਗਾ ਮਥਿ ਘਾਲੈ ॥khi(n)thaa giaan dhiaan kar sooiee sabadh taagaa math ghaalai ||खिंथा गिआन धिआन करि सूई सबदु तागा मथि घालै ॥کھِںتھا گآن دھآن کر سُوای سبد تاگا متھِ گھالَے ۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਕੀ ਕਰਿ ਮਿਰਗਾਣੀ ਗੁਰ ਕੈ ਮਾਰਗਿ ਚਾਲੈ ॥੨॥pa(n)ch tat kee kar miragaanee gur kai maarag chaalai ||2||पंच ततु की करि मिरगाणी गुर कै मारगि चालै ॥२॥پںچ تت کیِ کر مرگاݨیِ گُر کَے مارگ چالَے ۔۔۲۔۔

ਦਇਆ ਫਾਹੁਰੀ ਕਾਇਆ ਕਰਿ ਧੂਈ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕੀ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵੈ ॥dhiaa faahuree kaiaa kar dhooiee dhirasaT kee agan jalaavai ||दइआ फाहुरी काइआ करि धूई दृसटि की अगनि जलावै ॥دایا پھاهُریِ کااآ کر دھُوای درسٹ کیِ اگن جلاوَے ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਭਾਉ ਲਏ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਚਹੁ ਜੁਗ ਤਾੜੀ ਲਾਵੈ ॥੩॥tis kaa bhaau le ridh a(n)tar chahu jug taaRee laavai ||3||तिस का भाउ लए रिद अंतरि चहु जुग ताड़ी लावै ॥३॥تِس کا بھاا لاے رد اںتر چهُ جُگ تاڑیِ لاوَے ۔۔۳۔۔

ਸਭ ਜੋਗਤਣ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾ ਪਿੰਡੁ ਪਰਾਨਾ ॥sabh jogatan raam naam hai jis kaa pi(n)dd paraanaa ||सभ जोगतण राम नामु है जिस का पिंडु पराना ॥سبھ جوگتݨ رام نام هَے جس کا پںڈ پرانا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜੇ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੈ ਦੇਇ ਸਚਾ ਨੀਸਾਨਾ ॥੪॥੭॥kahu kabeer je kirapaa dhaarai dhei sachaa neesaanaa ||4||7||कहु कबीर जे किरपा धारै देइ सचा नीसाना ॥४॥७॥کهُ کبیِر جے کرپا دھارَے دےا سچا نیِسانا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਕਹਾ ਤੇ ਆਏ ਕਿਨਿ ਏਹ ਰਾਹ ਚਲਾਈ ॥hi(n)dhoo turak kahaa te aae kin eh raeh chalaiee ||हिंदू तुरक कहा ते आए किनि एह राह चलाई ॥هِںدُو تُرک کها تے آاے کن اےه راه چلاای ۔۔

ਦਿਲ ਮਹਿ ਸੋਚਿ ਬਿਚਾਰਿ ਕਵਾਦੇ ਭਿਸਤ ਦੋਜਕ ਕਿਨਿ ਪਾਈ ॥੧॥dhil meh soch bichaar kavaadhe bhisat dhojak kin paiee ||1||दिल महि सोचि बिचारि कवादे भिसत दोजक किनि पाई ॥१॥دِل مهِ سوچ بچار کوادے بھست دوجک کن پاای ۔۔۱۔۔

ਕਾਜੀ ਤੈ ਕਵਨ ਕਤੇਬ ਬਖਾਨੀ ॥kaajee tai kavan kateb bakhaanee ||काजी तै कवन कतेब बखानी ॥کاجیِ تَے کون کتےب بکھانیِ ۔۔

ਪੜ੍ਹਤ ਗੁਨਤ ਐਸੇ ਸਭ ਮਾਰੇ ਕਿਨਹੂੰ ਖਬਰਿ ਨ ਜਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paRhat gunat aaise sabh maare kinahoo(n) khabar na jaanee ||1|| rahaau ||पड़्हत गुनत ऐसे सभ मारे किनहूँ खबरि न जानी ॥१॥ रहाउ ॥پڑھت گُنت اَےسے سبھ مارے کنهُوں کھبر ن جانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਕਤਿ ਸਨੇਹੁ ਕਰਿ ਸੁੰਨਤਿ ਕਰੀਐ ਮੈ ਨ ਬਦਉਗਾ ਭਾਈ ॥sakat saneh kar su(n)nat kareeaai mai na badhaugaa bhaiee ||सकति सनेहु करि सुँनति करीऐ मै न बदउगा भाई ॥سکت سنےهُ کر سُنّت کریِاَے مَے ن بداگا بھاای ۔۔

ਜਉ ਰੇ ਖੁਦਾਇ ਮੋਹਿ ਤੁਰਕੁ ਕਰੈਗਾ ਆਪਨ ਹੀ ਕਟਿ ਜਾਈ ॥੨॥jau re khudhai moh turak karaigaa aapan hee kaT jaiee ||2||जउ रे खुदाइ मोहि तुरकु करैगा आपन ही कटि जाई ॥२॥جا رے کھُداا موه تُرک کرَےگا آپن هیِ کٹ جاای ۔۔۲۔۔

ਸੁੰਨਤਿ ਕੀਏ ਤੁਰਕੁ ਜੇ ਹੋਇਗਾ ਅਉਰਤ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰੀਐ ॥su(n)nat ke'ee turak je hoigaa aaurat kaa kiaa kareeaai ||सुँनति कीए तुरकु जे होइगा अउरत का किआ करीऐ ॥سُنّت کیِاے تُرک جے هواگا اارت کا کآ کریِاَے ۔۔

ਅਰਧ ਸਰੀਰੀ ਨਾਰਿ ਨ ਛੋਡੈ ਤਾ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਹੀ ਰਹੀਐ ॥੩॥aradh sareeree naar na chhoddai taa te hi(n)dhoo hee raheeaai ||3||अरध सरीरी नारि न छोडै ता ते हिंदू ही रहीऐ ॥३॥اردھ سریِریِ نار ن چھوڈَے تا تے هںدُو هیِ رهیِاَے ۔۔۳۔۔

ਛਾਡਿ ਕਤੇਬ ਰਾਮੁ ਭਜੁ ਬਉਰੇ ਜੁਲਮ ਕਰਤ ਹੈ ਭਾਰੀ ॥chhaadd kateb raam bhaj baure julam karat hai bhaaree ||छाडि कतेब रामु भजु बउरे जुलम करत है भारी ॥چھاڈ کتےب رام بھج بارے جُلم کرت هَے بھاریِ ۔۔

ਕਬੀਰੈ ਪਕਰੀ ਟੇਕ ਰਾਮ ਕੀ ਤੁਰਕ ਰਹੇ ਪਚਿਹਾਰੀ ॥੪॥੮॥kabeerai pakaree Tek raam kee turak rahe pachihaaree ||4||8||कबीरै पकरी टेक राम की तुरक रहे पचिहारी ॥४॥८॥کبیِرَے پکریِ ٹےک رام کیِ تُرک رهے پچهاریِ ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਤੇਲੁ ਦੀਵੇ ਮੁਖਿ ਬਾਤੀ ਤਬ ਸੂਝੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥jab lag tel dheeve mukh baatee tab soojhai sabh koiee ||जब लगु तेलु दीवे मुखि बाती तब सूझै सभु कोई ॥جب لگ تےل دیِوے مُکھ باتیِ تب سُوجھَے سبھ کوای ۔۔