Ang 476 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੬)

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਗਜ ਸਾਢੇ ਤੈ ਤੈ ਧੋਤੀਆ ਤਿਹਰੇ ਪਾਇਨਿ ਤਗ ॥gaj saadde tai tai dhoteeaa tihare pain tag ||गज साढे तै तै धोतीआ तिहरे पाइनि तग ॥گج ساڈھے تَے تَے دھوتیِآ تهرے پاان تگ ۔۔

ਗਲੀ ਜਿਨੑਾ ਜਪਮਾਲੀਆ ਲੋਟੇ ਹਥਿ ਨਿਬਗ ॥galee jin(h)aa japamaaleeaa loTe hath nibag ||गली जिन्ना जपमालीआ लोटे हथि निबग ॥گلیِ جنھا جپمالیِآ لوٹے هتھ نبگ ۔۔

ਓਇ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਬਾਨਾਰਸਿ ਕੇ ਠਗ ॥੧॥oi har ke sa(n)t na aakhe'eeh baanaaras ke Thag ||1||ओइ हरि के संत न आखीअहि बानारसि के ठग ॥१॥اوِا هر کے سںت ن آکھیِاه بانارس کے ٹھگ ۔۔۱۔۔

ਐਸੇ ਸੰਤ ਨ ਮੋ ਕਉ ਭਾਵਹਿ ॥aaise sa(n)t na mo kau bhaaveh ||ऐसे संत न मो कउ भावहि ॥اَےسے سںت ن مو کا بھاوه ۔۔

ਡਾਲਾ ਸਿਉ ਪੇਡਾ ਗਟਕਾਵਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ddaalaa siau peddaa gaTakaaveh ||1|| rahaau ||डाला सिउ पेडा गटकावहि ॥१॥ रहाउ ॥ڈالا سا پےڈا گٹکاوه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਸਨ ਮਾਂਜਿ ਚਰਾਵਹਿ ਊਪਰਿ ਕਾਠੀ ਧੋਇ ਜਲਾਵਹਿ ॥baasan maa(n)j charaaveh uoopar kaaThee dhoi jalaaveh ||बासन माँजि चरावहि ऊपरि काठी धोइ जलावहि ॥باسن ماںج چراوه اُوپر کاٹھیِ دھوا جلاوه ۔۔

ਬਸੁਧਾ ਖੋਦਿ ਕਰਹਿ ਦੁਇ ਚੂਲੇੑ ਸਾਰੇ ਮਾਣਸ ਖਾਵਹਿ ॥੨॥basudhaa khodh kareh dhui choole(h) saare maanas khaaveh ||2||बसुधा खोदि करहि दुइ चूले्े सारे माणस खावहि ॥२॥بسدھا کھود کره دُا چُولےھ سارے ماݨس کھاوه ۔۔۲۔۔

ਓਇ ਪਾਪੀ ਸਦਾ ਫਿਰਹਿ ਅਪਰਾਧੀ ਮੁਖਹੁ ਅਪਰਸ ਕਹਾਵਹਿ ॥oi paapee sadhaa fireh aparaadhee mukhahu aparas kahaaveh ||ओइ पापी सदा फिरहि अपराधी मुखहु अपरस कहावहि ॥اوِا پاپیِ سدا پھره اپرادھیِ مُکھهُ اپرس کهاوه ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਫਿਰਹਿ ਅਭਿਮਾਨੀ ਸਗਲ ਕੁਟੰਬ ਡੁਬਾਵਹਿ ॥੩॥sadhaa sadhaa fireh abhimaanee sagal kuTa(n)b ddubaaveh ||3||सदा सदा फिरहि अभिमानी सगल कुटंब डुबावहि ॥३॥سدا سدا پھره ابھمانیِ سگل کُٹںب ڈُباوه ۔۔۳۔۔

ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ਤੈਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ॥jit ko laiaa tit hee laagaa taise karam kamaavai ||जितु को लाइआ तित ही लागा तैसे करम कमावै ॥جِت کو لاایا تت هیِ لاگا تَےسے کرم کماوَے ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥੪॥੨॥kahu kabeer jis satigur bheTai punarap janam na aavai ||4||2||कहु कबीर जिसु सतिगुरु भेटै पुनरपि जनमि न आवै ॥४॥२॥کهُ کبیِر جس ستگر بھےٹَے پُنرپ جنم ن آوَے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਬਾਪਿ ਦਿਲਾਸਾ ਮੇਰੋ ਕੀਨੑਾ ॥ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਦੀਨੑਾ ॥baap dhilaasaa mero keen(h)aa || sej sukhaalee mukh a(n)mrit dheen(h)aa ||बापि दिलासा मेरो कीन्ना ॥ सेज सुखाली मुखि अंमृतु दीन्ना ॥باپ دلاسا مےرو کیٍنھا ۔۔ سےج سُکھالیِ مُکھ اںمرت دیٍنھا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਾਪ ਕਉ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀ ॥tis baap kau kiau manahu visaaree ||तिसु बाप कउ किउ मनहु विसारी ॥تِس باپ کا کا منهُ وساریِ ۔۔

ਆਗੈ ਗਇਆ ਨ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੧॥aagai giaa na baajee haaree ||1||आगै गइआ न बाजी हारी ॥१॥آگَے گایا ن باجیِ هاریِ ۔۔۱۔۔

ਮੁਈ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ਹਉ ਖਰਾ ਸੁਖਾਲਾ ॥muiee meree maiee hau kharaa sukhaalaa ||मुई मेरी माई हउ खरा सुखाला ॥مُای مےریِ ماای ها کھرا سُکھالا ۔۔

ਪਹਿਰਉ ਨਹੀ ਦਗਲੀ ਲਗੈ ਨ ਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pahirau nahee dhagalee lagai na paalaa ||1|| rahaau ||पहिरउ नही दगली लगै न पाला ॥१॥ रहाउ ॥پهِرا نهیِ دگلیِ لگَے ن پالا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਲਿ ਤਿਸੁ ਬਾਪੈ ਜਿਨਿ ਹਉ ਜਾਇਆ ॥bal tis baapai jin hau jaiaa ||बलि तिसु बापै जिनि हउ जाइआ ॥بل تس باپَے جنِ ها جاایا ۔۔

ਪੰਚਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੰਗੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥pa(n)chaa te meraa sa(n)g chukaiaa ||पंचा ते मेरा संगु चुकाइआ ॥پںچا تے مےرا سںگ چُکاایا ۔۔

ਪੰਚ ਮਾਰਿ ਪਾਵਾ ਤਲਿ ਦੀਨੇ ॥pa(n)ch maar paavaa tal dheene ||पंच मारि पावा तलि दीने ॥پںچ مار پاوا تل دیٍنے ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਭੀਨੇ ॥੨॥har simaran meraa man tan bheene ||2||हरि सिमरनि मेरा मनु तनु भीने ॥२॥هر سمرن مےرا من تن بھیٍنے ۔۔۲۔۔

ਪਿਤਾ ਹਮਾਰੋ ਵਡ ਗੋਸਾਈ ॥pitaa hamaaro vadd gosaiee ||पिता हमारो वड गोसाई ॥پِتا همارو وڈ گوساای ۔۔

ਤਿਸੁ ਪਿਤਾ ਪਹਿ ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਈ ॥tis pitaa peh hau kiau kar jaiee ||तिसु पिता पहि हउ किउ करि जाई ॥تِس پتا پهِ ها کا کر جاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੇ ਤ ਮਾਰਗੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥satigur mile ta maarag dhikhaiaa ||सतिगुर मिले त मारगु दिखाइआ ॥ستگر ملے ت مارگ دکھاایا ۔۔

ਜਗਤ ਪਿਤਾ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੩॥jagat pitaa merai man bhaiaa ||3||जगत पिता मेरै मनि भाइआ ॥३॥جگت پتا مےرَے من بھاایا ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਪੂਤੁ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਬਾਪੁ ਮੇਰਾ ॥hau poot teraa too(n) baap meraa ||हउ पूतु तेरा तूँ बापु मेरा ॥ها پُوت تےرا تُوں باپ مےرا ۔۔

ਏਕੈ ਠਾਹਰ ਦੁਹਾ ਬਸੇਰਾ ॥ekai Thaahar dhuhaa baseraa ||एकै ठाहर दुहा बसेरा ॥اےکَے ٹھاهر دُها بسےرا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨਿ ਏਕੋ ਬੂਝਿਆ ॥kahu kabeer jan eko boojhiaa ||कहु कबीर जनि एको बूझिआ ॥کهُ کبیِر جن اےکو بُوجھآ ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝਿਆ ॥੪॥੩॥gur prasaadh mai sabh kichh soojhiaa ||4||3||गुर प्रसादि मै सभु किछु सूझिआ ॥४॥३॥گُر پرساد مَے سبھ کچھ سُوجھآ ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਇਕਤੁ ਪਤਰਿ ਭਰਿ ਉਰਕਟ ਕੁਰਕਟ ਇਕਤੁ ਪਤਰਿ ਭਰਿ ਪਾਨੀ ॥eikat patar bhar urakaT kurakaT ikat patar bhar paanee ||इकतु पतरि भरि उरकट कुरकट इकतु पतरि भरि पानी ॥ِاکت پتر بھر اُرکٹ کُرکٹ اکت پتر بھرِ پانیِ ۔۔

ਆਸਿ ਪਾਸਿ ਪੰਚ ਜੋਗੀਆ ਬੈਠੇ ਬੀਚਿ ਨਕਟ ਦੇ ਰਾਨੀ ॥੧॥aas paas pa(n)ch jogeeaa baiThe beech nakaT dhe raanee ||1||आसि पासि पंच जोगीआ बैठे बीचि नकट दे रानी ॥१॥آس پاس پںچ جوگیِآ بَےٹھے بیِچ نکٹ دے رانیِ ۔۔۱۔۔

ਨਕਟੀ ਕੋ ਠਨਗਨੁ ਬਾਡਾ ਡੂੰ ॥nakaTee ko Thanagan baaddaa ddoo(n) ||नकटी को ठनगनु बाडा डूँ ॥نکٹیِ کو ٹھنگن باڈا ڈُوں ۔۔

ਕਿਨਹਿ ਬਿਬੇਕੀ ਕਾਟੀ ਤੂੰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kineh bibekee kaaTee too(n) ||1|| rahaau ||किनहि बिबेकी काटी तूँ ॥१॥ रहाउ ॥کٍنه ببےکیِ کاٹیِ تُوں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਗਲ ਮਾਹਿ ਨਕਟੀ ਕਾ ਵਾਸਾ ਸਗਲ ਮਾਰਿ ਅਉਹੇਰੀ ॥sagal maeh nakaTee kaa vaasaa sagal maar aauheree ||सगल माहि नकटी का वासा सगल मारि अउहेरी ॥سگل ماه نکٹیِ کا واسا سگل مار ااهےریِ ۔۔

ਸਗਲਿਆ ਕੀ ਹਉ ਬਹਿਨ ਭਾਨਜੀ ਜਿਨਹਿ ਬਰੀ ਤਿਸੁ ਚੇਰੀ ॥੨॥sagaliaa kee hau bahin bhaanajee jineh baree tis cheree ||2||सगलिआ की हउ बहिन भानजी जिनहि बरी तिसु चेरी ॥२॥سگلآ کیِ ها بهٍن بھانجیِ جنه بریِ تس چےریِ ۔۔۲۔۔

ਹਮਰੋ ਭਰਤਾ ਬਡੋ ਬਿਬੇਕੀ ਆਪੇ ਸੰਤੁ ਕਹਾਵੈ ॥hamaro bharataa baddo bibekee aape sa(n)t kahaavai ||हमरो भरता बडो बिबेकी आपे संतु कहावै ॥همرو بھرتا بڈو ببےکیِ آپے سںت کهاوَے ۔۔

ਓਹੁ ਹਮਾਰੈ ਮਾਥੈ ਕਾਇਮੁ ਅਉਰੁ ਹਮਰੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੩॥oh hamaarai maathai kaim aaur hamarai nikaT na aavai ||3||ओहु हमारै माथै काइमु अउरु हमरै निकटि न आवै ॥३॥اوهُ همارَے ماتھَے کاام اار همرَے نکٹ ن آوَے ۔۔۳۔۔

ਨਾਕਹੁ ਕਾਟੀ ਕਾਨਹੁ ਕਾਟੀ ਕਾਟਿ ਕੂਟਿ ਕੈ ਡਾਰੀ ॥naakahu kaaTee kaanahu kaaTee kaaT kooT kai ddaaree ||नाकहु काटी कानहु काटी काटि कूटि कै डारी ॥ناکهُ کاٹیِ کانهُ کاٹیِ کاٹ کُوٹ کَے ڈاریِ ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬੈਰਨਿ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਕੀ ਪਿਆਰੀ ॥੪॥੪॥kahu kabeer sa(n)tan kee bairan teen lok kee piaaree ||4||4||कहु कबीर संतन की बैरनि तीनि लोक की पिआरी ॥४॥४॥کهُ کبیِر سںتن کیِ بَےرن تیٍن لوک کیِ پآریِ ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਤਪੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭ੍ਰਮਨਾ ॥jogee jatee tapee sa(n)niaasee bahu teerath bhramanaa ||जोगी जती तपी संनिआसी बहु तीरथ भ्रमना ॥جوگیِ جتیِ تپیِ سنّآسیِ بهُ تیِرتھ بھرمنا ۔۔

ਲੁੰਜਿਤ ਮੁੰਜਿਤ ਮੋਨਿ ਜਟਾਧਰ ਅੰਤਿ ਤਊ ਮਰਨਾ ॥੧॥lu(n)jit mu(n)jit mon jaTaadhar a(n)t tuoo maranaa ||1||लुँजित मुँजित मोनि जटाधर अंति तऊ मरना ॥१॥لُںجت مُںجت مون جٹادھر اںت تاُو مرنا ۔۔۱۔۔

ਤਾ ਤੇ ਸੇਵੀਅਲੇ ਰਾਮਨਾ ॥taa te seveeale raamanaa ||ता ते सेवीअले रामना ॥تا تے سےویِالے رامنا ۔۔

ਰਸਨਾ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹਿਤੁ ਜਾ ਕੈ ਕਹਾ ਕਰੈ ਜਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rasanaa raam naam hit jaa kai kahaa karai jamanaa ||1|| rahaau ||रसना राम नाम हितु जा कै कहा करै जमना ॥१॥ रहाउ ॥رسنا رام نام هت جا کَے کها کرَے جمنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਗਮ ਨਿਰਗਮ ਜੋਤਿਕ ਜਾਨਹਿ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਆਕਰਨਾ ॥aagam niragam jotik jaaneh bahu bahu biaakaranaa ||आगम निरगम जोतिक जानहि बहु बहु बिआकरना ॥آگم نرگم جوتک جانه بهُ بهُ بآکرنا ۔۔