Ang 474 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੪)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਣਾ ਕੀਓ ਕਲ ਆਪੇ ਹੀ ਤੈ ਧਾਰੀਐ ॥aape hee karanaa keeo kal aape hee tai dhaareeaai ||आपे ही करणा कीओ कल आपे ही तै धारीऐ ॥آپے هیِ کرݨا کیِاو کل آپے هیِ تَے دھاریِاَے ۔۔

ਦੇਖਹਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਧਰਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀਐ ॥dhekheh keetaa aapanaa dhar kachee pakee saareeaai ||देखहि कीता आपणा धरि कची पकी सारीऐ ॥دےکھه کیِتا آپݨا دھر کچیِ پکیِ ساریِاَے ۔۔

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲਸੀ ਸਭੁ ਕੋਈ ਆਈ ਵਾਰੀਐ ॥jo aaiaa so chalasee sabh koiee aaiee vaareeaai ||जो आइआ सो चलसी सभु कोई आई वारीऐ ॥جو آاآ سو چلسیِ سبھ کوای آای واریِاَے ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹਹਿ ਕਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥jis ke jeea paraan heh kiau saahib manahu visaareeaai ||जिस के जीअ पराण हहि किउ साहिबु मनहु विसारीऐ ॥جِس کے جیِا پراݨ ههِ کا ساهب منهُ وساریِاَے ۔۔

ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰੀਐ ॥੨੦॥aapan hathee aapanaa aape hee kaaj savaareeaai ||20||आपण हथी आपणा आपे ही काजु सवारीऐ ॥२०॥آپݨ هتھیِ آپݨا آپے هیِ کاج سواریِاَے ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोकु महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥eh kinehee aasakee dhoojai lagai jai ||एह किनेही आसकी दूजै लगै जाइ ॥اےه کنےهیِ آسکیِ دُوجَے لگَے جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥naanak aasak kaa(n)ddeeaai sadh hee rahai samai ||नानक आसकु काँढीऐ सद ही रहै समाइ ॥نانک آسک کاںڈھیِاَے سد هیِ رهَے سماا ۔۔

ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥cha(n)gai cha(n)gaa kar ma(n)ne ma(n)dhai ma(n)dhaa hoi ||चंगै चंगा करि मंने मंदै मंदा होइ ॥چںگَے چںگا کر منّے مںدَے مںدا هوا ۔۔

ਆਸਕੁ ਏਹੁ ਨ ਆਖੀਐ ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥aasak eh na aakheeaai j lekhai varatai soi ||1||आसकु एहु न आखीऐ जि लेखै वरतै सोइ ॥१॥آسک اےهُ ن آکھیِاَے ج لےکھَے ورتَے سوا ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥salaam jabaab dhovai kare mu(n)ddahu ghuthaa jai ||सलामु जबाबु दोवै करे मुँढहु घुथा जाइ ॥سلام جباب دووَے کرے مُںڈھهُ گھُتھا جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥naanak dhovai kooReeaa thai na kaiee pai ||2||नानक दोवै कूड़ीआ थाइ न काई पाइ ॥२॥نانک دووَے کُوڑیِآ تھاا ن کاای پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲੀਐ ॥jit seviaai sukh paieeaai so saahib sadhaa sam(h)aaleeaai ||जितु सेविऐ सुखु पाईऐ सो साहिबु सदा सम्मालीऐ ॥جِت سےواَے سُکھ پاایاَے سو ساهب سدا سمھالیِاَے ۔۔

ਜਿਤੁ ਕੀਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਣਾ ਸਾ ਘਾਲ ਬੁਰੀ ਕਿਉ ਘਾਲੀਐ ॥jit keetaa paieeaai aapanaa saa ghaal buree kiau ghaaleeaai ||जितु कीता पाईऐ आपणा सा घाल बुरी किउ घालीऐ ॥جِت کیِتا پاایاَے آپݨا سا گھال بُریِ کا گھالیِاَے ۔۔

ਮੰਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਕੀਚਈ ਦੇ ਲੰਮੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥ma(n)dhaa mool na keechiee dhe la(n)mee nadhar nihaaleeaai ||मंदा मूलि न कीचई दे लंमी नदरि निहालीऐ ॥مںدا مُول ن کیِچای دے لµمیِ ندر نهالیِاَے ۔۔

ਜਿਉ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲਿ ਨ ਹਾਰੀਐ ਤੇਵੇਹਾ ਪਾਸਾ ਢਾਲੀਐ ॥jiau saahib naal na haareeaai tevehaa paasaa ddaaleeaai ||जिउ साहिब नालि न हारीऐ तेवेहा पासा ढालीऐ ॥جِا ساهب نال ن هاریِاَے تےوےها پاسا ڈھالیِاَے ۔۔

ਕਿਛੁ ਲਾਹੇ ਉਪਰਿ ਘਾਲੀਐ ॥੨੧॥kichh laahe upar ghaaleeaai ||21||किछु लाहे उपरि घालीऐ ॥२१॥کِچھ لاهے اُپر گھالیِاَے ۔۔۲۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोकु महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥chaakar lagai chaakaree naale gaarab vaadh ||चाकरु लगै चाकरी नाले गारबु वादु ॥چاکر لگَے چاکریِ نالے گارب واد ۔۔

ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਖਸਮ ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥galaa kare ghanereeaa khasam na paae saadh ||गला करे घणेरीआ खसम न पाए सादु ॥گلا کرے گھݨےریِآ کھسم ن پااے ساد ۔۔

ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥aap gavai sevaa kare taa kichh paae maan ||आपु गवाइ सेवा करे ता किछु पाए मानु ॥آپ گواا سےوا کرے تا کچھ پااے مان ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥naanak jis no lagaa tis milai lagaa so paravaan ||1||नानक जिस नो लगा तिसु मिलै लगा सो परवानु ॥१॥نانک جس نو لگا تس ملَے لگا سو پروان ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥jo jeei hoi su ugavai muh kaa kahiaa vaau ||जो जीइ होइ सु उगवै मुह का कहिआ वाउ ॥جو جیِا هوا سُ اُگوَے مُه کا کهِآ واا ۔۔

ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥beeje bikh ma(n)gai a(n)mrit vekhahu eh niaau ||2||बीजे बिखु मंगै अंमृतु वेखहु एहु निआउ ॥२॥بیِجے بکھ مںگَے اںمرت وےکھهُ اےهُ نآا ۔۔۲۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥naal iaane dhosatee kadhe na aavai raas ||नालि इआणे दोसती कदे न आवै रासि ॥نال ایاݨے دوستیِ کدے ن آوَے راس ۔۔

ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥jehaa jaanai teho varatai vekhahu ko nirajaas ||जेहा जाणै तेहो वरतै वेखहु को निरजासि ॥جےها جاݨَے تےهو ورتَے وےکھهُ کو نرجاس ۔۔

ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥vasatoo a(n)dhar vasat samaavai dhoojee hovai paas ||वसतू अंदरि वसतु समावै दूजी होवै पासि ॥وستُو اںدر وست سماوَے دُوجیِ هووَے پاس ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥saahib setee hukam na chalai kahee banai aradhaas ||साहिब सेती हुकमु न चलै कही बणै अरदासि ॥ساهب سےتیِ هُکم ن چلَے کهیِ بݨَے ارداس ۔۔

ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥kooR kamaanai kooRo hovai naanak sifat vigaas ||3||कूड़ि कमाणै कूड़ो होवै नानक सिफति विगासि ॥३॥کُوڑ کماݨَے کُوڑو هووَے نانک سپھت وگاس ۔۔۳۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥naal iaane dhosatee vaddaaroo siau neh ||नालि इआणे दोसती वडारू सिउ नेहु ॥نال ایاݨے دوستیِ وڈارُو سا نےهُ ۔۔

ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥paanee a(n)dhar leek jiau tis dhaa thaau na theh ||4||पाणी अंदरि लीक जिउ तिस दा थाउ न थेहु ॥४॥پاݨیِ اںدر لیِک جا تس دا تھاا ن تھےهُ ۔۔۴۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥hoi iaanaa kare ka(n)m aan na sakai raas ||होइ इआणा करे कंमु आणि न सकै रासि ॥هوا ایاݨا کرے کںم آݨ ن سکَے راس ۔۔

ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥je ik adh cha(n)gee kare dhoojee bhee veraas ||5||जे इक अध चंगी करे दूजी भी वेरासि ॥५॥جے اک ادھ چںگیِ کرے دُوجیِ بھیِ وےراس ۔۔۵۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥chaakar lagai chaakaree je chalai khasamai bhai ||चाकरु लगै चाकरी जे चलै खसमै भाइ ॥چاکر لگَے چاکریِ جے چلَے کھسمَے بھاا ۔۔

ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥huramat tis no agalee oh vajahu bh dhoonaa khai ||हुरमति तिस नो अगली ओहु वजहु भि दूणा खाइ ॥هُرمت تس نو اگلیِ اوهُ وجهُ بھ دُوݨا کھاا ۔۔

ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥khasamai kare baraabaree fir gairat a(n)dhar pai ||खसमै करे बराबरी फिरि गैरति अंदरि पाइ ॥کھسمَے کرے برابریِ پھر گَےرت اںدر پاا ۔۔

ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਣਾ ਖਾਇ ॥vajahu gavaae agalaa muhe muh paanaa khai ||वजहु गवाए अगला मुहे मुहि पाणा खाइ ॥وجهُ گوااے اگلا مُهے مُه پاݨا کھاا ۔۔

ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ਤਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥jis dhaa dhitaa khaavanaa tis kaheeaai saabaas ||जिस दा दिता खावणा तिसु कहीऐ साबासि ॥جِس دا دتا کھاوݨا تس کهیِاَے ساباس ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾਲਿ ਖਸਮ ਚਲੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨੨॥naanak hukam na chaliee naal khasam chalai aradhaas ||22||नानक हुकमु न चलई नालि खसम चलै अरदासि ॥२२॥نانک هُکم ن چلای نال کھسم چلَے ارداس ۔۔۲۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोकु महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥eh kinehee dhaat aapas te jo paieeaai ||एह किनेही दाति आपस ते जो पाईऐ ॥اےه کنےهیِ دات آپس تے جو پاایاَے ۔۔