Ang 473 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੩)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਡੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥satigur vaddaa kar saalaaheeaai jis vich vaddeeaa vaddiaaieeaa ||सतिगुरु वडा करि सालाहीऐ जिसु विचि वडीआ वडिआईआ ॥ستگر وڈا کرِ سالاهیِاَے جس وچِ وڈیِآ وڈِآایآ ۔۔

ਸਹਿ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਦਰੀ ਆਈਆ ॥seh mele taa nadharee aaieeaa ||सहि मेले ता नदरी आईआ ॥سهِ مےلے تا ندریِ آایآ ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਮਨਿ ਵਸਾਈਆ ॥jaa tis bhaanaa taa man vasaieeaa ||जा तिसु भाणा ता मनि वसाईआ ॥جا تس بھاݨا تا من وساایآ ۔۔

ਕਰਿ ਹੁਕਮੁ ਮਸਤਕਿ ਹਥੁ ਧਰਿ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ਕਢੀਆ ਬੁਰਿਆਈਆ ॥kar hukam masatak hath dhar vichahu maar kaddeeaa buriaaieeaa ||करि हुकमु मसतकि हथु धरि विचहु मारि कढीआ बुरिआईआ ॥کر هُکم مستک هتھ دھرِ وچهُ مار کڈھیِآ بُرآایآ ۔۔

ਸਹਿ ਤੁਠੈ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਆ ॥੧੮॥seh tuThai nau nidh paieeaa ||18||सहि तुठै नउ निधि पाईआ ॥१८॥سهِ تُٹھَے نا ندھ پاایآ ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਸੁਚਾ ਆਪਿ ਹੋਇ ਸੁਚੈ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥pahilaa suchaa aap hoi suchai baiThaa aai ||पहिला सुचा आपि होइ सुचै बैठा आइ ॥پهِلا سُچا آپ هوا سُچَے بَےٹھا آا ۔۔

ਸੁਚੇ ਅਗੈ ਰਖਿਓਨੁ ਕੋਇ ਨ ਭਿਟਿਓ ਜਾਇ ॥suche agai rakhion koi na bhiTio jai ||सुचे अगै रखिओनु कोइ न भिटिओ जाइ ॥سُچے اگَے رکھاون کوا ن بھٹِاو جاا ۔۔

ਸੁਚਾ ਹੋਇ ਕੈ ਜੇਵਿਆ ਲਗਾ ਪੜਣਿ ਸਲੋਕੁ ॥suchaa hoi kai jeviaa lagaa paRan salok ||सुचा होइ कै जेविआ लगा पड़णि सलोकु ॥سُچا هوا کَے جےوآ لگا پڑݨ سلوک ۔۔

ਕੁਹਥੀ ਜਾਈ ਸਟਿਆ ਕਿਸੁ ਏਹੁ ਲਗਾ ਦੋਖੁ ॥kuhathee jaiee saTiaa kis eh lagaa dhokh ||कुहथी जाई सटिआ किसु एहु लगा दोखु ॥کُهتھیِ جاای سٹآ کس اےهُ لگا دوکھ ۔۔

ਅੰਨੁ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀ ਦੇਵਤਾ ਬੈਸੰਤਰੁ ਦੇਵਤਾ ਲੂਣੁ ਪੰਜਵਾ ਪਾਇਆ ਘਿਰਤੁ ॥a(n)n dhevataa paanee dhevataa baisa(n)tar dhevataa loon pa(n)javaa paiaa ghirat ||अंनु देवता पाणी देवता बैसंतरु देवता लूणु पंजवा पाइआ घिरतु ॥انّ دےوتا پاݨیِ دےوتا بَےسںتر دےوتا لُوݨ پںجوا پاایا گھرت ۔۔

ਤਾ ਹੋਆ ਪਾਕੁ ਪਵਿਤੁ ॥taa hoaa paak pavit ||ता होआ पाकु पवितु ॥تا هوآ پاک پوت ۔۔

ਪਾਪੀ ਸਿਉ ਤਨੁ ਗਡਿਆ ਥੁਕਾ ਪਈਆ ਤਿਤੁ ॥paapee siau tan gaddiaa thukaa pieeaa tit ||पापी सिउ तनु गडिआ थुका पईआ तितु ॥پاپیِ سا تن گڈآ تھُکا پایآ تت ۔۔

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਚਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਰਸ ਖਾਹਿ ॥jit mukh naam na uoochareh bin naavai ras khaeh ||जितु मुखि नामु न ऊचरहि बिनु नावै रस खाहि ॥جِت مُکھ نام ن اُوچره بن ناوَے رس کھاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਵੈ ਜਾਣੀਐ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਥੁਕਾ ਪਾਹਿ ॥੧॥naanak evai jaaneeaai tit mukh thukaa paeh ||1||नानक एवै जाणीऐ तितु मुखि थुका पाहि ॥१॥نانک اےوَے جاݨیِاَے تت مُکھ تھُکا پاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਭੰਡਿ ਜੰਮੀਐ ਭੰਡਿ ਨਿੰਮੀਐ ਭੰਡਿ ਮੰਗਣੁ ਵੀਆਹੁ ॥bha(n)dd ja(n)meeaai bha(n)dd ni(n)meeaai bha(n)dd ma(n)gan veeaahu ||भंडि जंमीऐ भंडि निंमीऐ भंडि मंगणु वीआहु ॥بھںڈ جںمیِاَے بھںڈ نںمیِاَے بھںڈ مںگݨ ویِآهُ ۔۔

ਭੰਡਹੁ ਹੋਵੈ ਦੋਸਤੀ ਭੰਡਹੁ ਚਲੈ ਰਾਹੁ ॥bha(n)ddahu hovai dhosatee bha(n)ddahu chalai raahu ||भंडहु होवै दोसती भंडहु चलै राहु ॥بھںڈهُ هووَے دوستیِ بھںڈهُ چلَے راهُ ۔۔

ਭੰਡੁ ਮੁਆ ਭੰਡੁ ਭਾਲੀਐ ਭੰਡਿ ਹੋਵੈ ਬੰਧਾਨੁ ॥bha(n)dd muaa bha(n)dd bhaaleeaai bha(n)dd hovai ba(n)dhaan ||भंडु मुआ भंडु भालीऐ भंडि होवै बंधानु ॥بھںڈ مُآ بھںڈ بھالیِاَے بھںڈ هووَے بںدھان ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਮੰਦਾ ਆਖੀਐ ਜਿਤੁ ਜੰਮਹਿ ਰਾਜਾਨ ॥so kiau ma(n)dhaa aakheeaai jit ja(n)meh raajaan ||सो किउ मंदा आखीऐ जितु जंमहि राजान ॥سو کا مںدا آکھیِاَے جت جںمه راجان ۔۔

ਭੰਡਹੁ ਹੀ ਭੰਡੁ ਊਪਜੈ ਭੰਡੈ ਬਾਝੁ ਨ ਕੋਇ ॥bha(n)ddahu hee bha(n)dd uoopajai bha(n)ddai baajh na koi ||भंडहु ही भंडु ऊपजै भंडै बाझु न कोइ ॥بھںڈهُ هیِ بھںڈ اُوپجَے بھںڈَے باجھ ن کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਭੰਡੈ ਬਾਹਰਾ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥naanak bha(n)ddai baaharaa eko sachaa soi ||नानक भंडै बाहरा एको सचा सोइ ॥نانک بھںڈَے باهرا اےکو سچا سوا ۔۔

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਭਾਗਾ ਰਤੀ ਚਾਰਿ ॥jit mukh sadhaa saalaaheeaai bhaagaa ratee chaar ||जितु मुखि सदा सालाहीऐ भागा रती चारि ॥جِت مُکھ سدا سالاهیِاَے بھاگا رتیِ چار ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਊਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੨॥naanak te mukh uoojale tit sachai dharabaar ||2||नानक ते मुख ऊजले तितु सचै दरबारि ॥२॥نانک تے مُکھ اُوجلے تت سچَے دربار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਆਪਣਾ ਜਿਸੁ ਨਾਹੀ ਸੋ ਚੁਣਿ ਕਢੀਐ ॥sabh ko aakhai aapanaa jis naahee so chun kaddeeaai ||सभु को आखै आपणा जिसु नाही सो चुणि कढीऐ ॥سبھ کو آکھَے آپݨا جس ناهیِ سو چُݨ کڈھیِاَے ۔۔

ਕੀਤਾ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਲੇਖਾ ਸੰਢੀਐ ॥keetaa aapo aapanaa aape hee lekhaa sa(n)ddeeaai ||कीता आपो आपणा आपे ही लेखा संढीऐ ॥کیِتا آپو آپݨا آپے هیِ لےکھا سںڈھیِاَے ۔۔

ਜਾ ਰਹਣਾ ਨਾਹੀ ਐਤੁ ਜਗਿ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਗਾਰਬਿ ਹੰਢੀਐ ॥jaa rahanaa naahee aait jag taa kait gaarab ha(n)ddeeaai ||जा रहणा नाही ऐतु जगि ता काइतु गारबि हंढीऐ ॥جا رهݨا ناهیِ اَےت جگ تا کاات گارب هںڈھیِاَے ۔۔

ਮੰਦਾ ਕਿਸੈ ਨ ਆਖੀਐ ਪੜਿ ਅਖਰੁ ਏਹੋ ਬੁਝੀਐ ॥ma(n)dhaa kisai na aakheeaai paR akhar eho bujheeaai ||मंदा किसै न आखीऐ पड़ि अखरु एहो बुझीऐ ॥مںدا کسَے ن آکھیِاَے پڑ اکھر اےهو بُجھیِاَے ۔۔

ਮੂਰਖੈ ਨਾਲਿ ਨ ਲੁਝੀਐ ॥੧੯॥moorakhai naal na lujheeaai ||19||मूरखै नालि न लुझीऐ ॥१९॥مُورکھَے نال ن لُجھیِاَے ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਫਿਕੈ ਬੋਲਿਐ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫਿਕਾ ਹੋਇ ॥naanak fikai boliaai tan man fikaa hoi ||नानक फिकै बोलिऐ तनु मनु फिका होइ ॥نانک پھکَے بولاَے تن من پھکا هوا ۔۔

ਫਿਕੋ ਫਿਕਾ ਸਦੀਐ ਫਿਕੇ ਫਿਕੀ ਸੋਇ ॥fiko fikaa sadheeaai fike fikee soi ||फिको फिका सदीऐ फिके फिकी सोइ ॥پھِکو پھکا سدیِاَے پھکے پھکیِ سوا ۔۔

ਫਿਕਾ ਦਰਗਹ ਸਟੀਐ ਮੁਹਿ ਥੁਕਾ ਫਿਕੇ ਪਾਇ ॥fikaa dharageh saTeeaai muh thukaa fike pai ||फिका दरगह सटीऐ मुहि थुका फिके पाइ ॥پھِکا درگه سٹیِاَے مُه تھُکا پھکے پاا ۔۔

ਫਿਕਾ ਮੂਰਖੁ ਆਖੀਐ ਪਾਣਾ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥fikaa moorakh aakheeaai paanaa lahai sajai ||1||फिका मूरखु आखीऐ पाणा लहै सजाइ ॥१॥پھِکا مُورکھ آکھیِاَے پاݨا لهَے سجاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਝੂਠੇ ਪੈਜ ਬਾਹਰਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਫੈਲੁ ॥a(n)dharahu jhooThe paij baahar dhuneeaa a(n)dhar fail ||अंदरहु झूठे पैज बाहरि दुनीआ अंदरि फैलु ॥اںدرهُ جھُوٹھے پَےج باهر دُنیِآ اںدر پھَےل ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਜੇ ਨਾਵਹਿ ਉਤਰੈ ਨਾਹੀ ਮੈਲੁ ॥aThasaTh teerath je naaveh utarai naahee mail ||अठसठि तीरथ जे नावहि उतरै नाही मैलु ॥اٹھسٹھ تیِرتھ جے ناوه اُترَے ناهیِ مَےل ۔۔

ਜਿਨੑ ਪਟੁ ਅੰਦਰਿ ਬਾਹਰਿ ਗੁਦੜੁ ਤੇ ਭਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥jin(h) paT a(n)dhar baahar gudhaR te bhale sa(n)saar ||जिन्न पटु अंदरि बाहरि गुदड़ु ते भले संसारि ॥جٍنھ پٹ اںدر باهر گُدڑ تے بھلے سںسار ۔۔

ਤਿਨੑ ਨੇਹੁ ਲਗਾ ਰਬ ਸੇਤੀ ਦੇਖਨੑੇ ਵੀਚਾਰਿ ॥tin(h) neh lagaa rab setee dhekhan(h)e veechaar ||तिन्न नेहु लगा रब सेती देखन्ने वीचारि ॥تٍنھ نےهُ لگا رب سےتیِ دےکھنھے ویِچار ۔۔

ਰੰਗਿ ਹਸਹਿ ਰੰਗਿ ਰੋਵਹਿ ਚੁਪ ਭੀ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥ra(n)g haseh ra(n)g roveh chup bhee kar jaeh ||रंगि हसहि रंगि रोवहि चुप भी करि जाहि ॥رںگ هسه رںگ رووه چُپ بھیِ کر جاه ۔۔

ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ ਬਾਝੁ ਸਚੇ ਨਾਹ ॥paravaeh naahee kisai keree baajh sache naeh ||परवाह नाही किसै केरी बाझु सचे नाह ॥پرواه ناهیِ کسَے کےریِ باجھ سچے ناه ۔۔

ਦਰਿ ਵਾਟ ਉਪਰਿ ਖਰਚੁ ਮੰਗਾ ਜਬੈ ਦੇਇ ਤ ਖਾਹਿ ॥dhar vaaT upar kharach ma(n)gaa jabai dhei ta khaeh ||दरि वाट उपरि खरचु मंगा जबै देइ त खाहि ॥در واٹ اُپر کھرچ مںگا جبَے دےا ت کھاه ۔۔

ਦੀਬਾਨੁ ਏਕੋ ਕਲਮ ਏਕਾ ਹਮਾ ਤੁਮੑਾ ਮੇਲੁ ॥dheebaan eko kalam ekaa hamaa tum(h)aa mel ||दीबानु एको कलम एका हमा तुम्मा मेलु ॥دیِبان اےکو کلم اےکا هما تُمھا مےل ۔۔

ਦਰਿ ਲਏ ਲੇਖਾ ਪੀੜਿ ਛੁਟੈ ਨਾਨਕਾ ਜਿਉ ਤੇਲੁ ॥੨॥dhar le lekhaa peeR chhuTai naanakaa jiau tel ||2||दरि लए लेखा पीड़ि छुटै नानका जिउ तेलु ॥२॥در لاے لےکھا پیِڑ چھُٹَے نانکا جا تےل ۔۔۲۔۔