Ang 471 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭੧)

ਨੰਗਾ ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ਤਾ ਦਿਸੈ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥na(n)gaa dhojak chaaliaa taa dhisai kharaa ddaraavanaa ||नंगा दोजकि चालिआ ता दिसै खरा डरावणा ॥نµگا دوجک چالآ تا دسَے کھرا ڈراوݨا ۔۔

ਕਰਿ ਅਉਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਾ ॥੧੪॥kar aaugan pachhotaavanaa ||14||करि अउगण पछोतावणा ॥१४॥کر ااگݨ پچھوتاوݨا ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਦਇਆ ਕਪਾਹ ਸੰਤੋਖੁ ਸੂਤੁ ਜਤੁ ਗੰਢੀ ਸਤੁ ਵਟੁ ॥dhiaa kapaeh sa(n)tokh soot jat ga(n)ddee sat vaT ||दइआ कपाह संतोखु सूतु जतु गंढी सतु वटु ॥دایا کپاه سںتوکھ سُوت جت گںڈھیِ ست وٹ ۔۔

ਏਹੁ ਜਨੇਊ ਜੀਅ ਕਾ ਹਈ ਤ ਪਾਡੇ ਘਤੁ ॥eh janeuoo jeea kaa hiee ta paadde ghat ||एहु जनेऊ जीअ का हई त पाडे घतु ॥اےهُ جنےاُو جیِا کا های ت پاڈے گھت ۔۔

ਨਾ ਏਹੁ ਤੁਟੈ ਨਾ ਮਲੁ ਲਗੈ ਨਾ ਏਹੁ ਜਲੈ ਨ ਜਾਇ ॥naa eh tuTai naa mal lagai naa eh jalai na jai ||ना एहु तुटै ना मलु लगै ना एहु जलै न जाइ ॥نا اےهُ تُٹَے نا مل لگَے نا اےهُ جلَے ن جاا ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਮਾਣਸ ਨਾਨਕਾ ਜੋ ਗਲਿ ਚਲੇ ਪਾਇ ॥dha(n)nu su maanas naanakaa jo gal chale pai ||धंनु सु माणस नानका जो गलि चले पाइ ॥دھنّ سُ ماݨس نانکا جو گل چلے پاا ۔۔

ਚਉਕੜਿ ਮੁਲਿ ਅਣਾਇਆ ਬਹਿ ਚਉਕੈ ਪਾਇਆ ॥chaukaR mul anaiaa beh chaukai paiaa ||चउकड़ि मुलि अणाइआ बहि चउकै पाइआ ॥چاکڑ مُل اݨاایا بهِ چاکَے پاایا ۔۔

ਸਿਖਾ ਕੰਨਿ ਚੜਾਈਆ ਗੁਰੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਥਿਆ ॥sikhaa ka(n)n chaRaieeaa gur braahaman thiaa ||सिखा कंनि चड़ाईआ गुरु ब्राहमणु थिआ ॥سِکھا کنّ چڑاایآ گُر براهمݨ تھآ ۔۔

ਓਹੁ ਮੁਆ ਓਹੁ ਝੜਿ ਪਇਆ ਵੇਤਗਾ ਗਇਆ ॥੧॥oh muaa oh jhaR piaa vetagaa giaa ||1||ओहु मुआ ओहु झड़ि पइआ वेतगा गइआ ॥१॥اوهُ مُآ اوهُ جھڑ پایا وےتگا گایا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਲਖ ਚੋਰੀਆ ਲਖ ਜਾਰੀਆ ਲਖ ਕੂੜੀਆ ਲਖ ਗਾਲਿ ॥lakh choreeaa lakh jaareeaa lakh kooReeaa lakh gaal ||लख चोरीआ लख जारीआ लख कूड़ीआ लख गालि ॥لکھ چوریِآ لکھ جاریِآ لکھ کُوڑیِآ لکھ گال ۔۔

ਲਖ ਠਗੀਆ ਪਹਿਨਾਮੀਆ ਰਾਤਿ ਦਿਨਸੁ ਜੀਅ ਨਾਲਿ ॥lakh Thageeaa pahinaameeaa raat dhinas jeea naal ||लख ठगीआ पहिनामीआ राति दिनसु जीअ नालि ॥لکھ ٹھگیِآ پهٍنامیِآ رات دنس جیِا نال ۔۔

ਤਗੁ ਕਪਾਹਹੁ ਕਤੀਐ ਬਾਮੑਣੁ ਵਟੇ ਆਇ ॥tag kapaahahu kateeaai baam(h)n vaTe aai ||तगु कपाहहु कतीऐ बाम्मणु वटे आइ ॥تگ کپاههُ کتیِاَے بامھݨ وٹے آا ۔۔

ਕੁਹਿ ਬਕਰਾ ਰਿੰਨਿੑ ਖਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਪਾਇ ॥kuh bakaraa ri(n)ni(h) khaiaa sabh ko aakhai pai ||कुहि बकरा रिंनि्ि खाइआ सभु को आखै पाइ ॥کُه بکرا رنّھ کھاایا سبھ کو آکھَے پاا ۔۔

ਹੋਇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਟੀਐ ਭੀ ਫਿਰਿ ਪਾਈਐ ਹੋਰੁ ॥hoi puraanaa suTeeaai bhee fir paieeaai hor ||होइ पुराणा सुटीऐ भी फिरि पाईऐ होरु ॥هوا پُراݨا سُٹیِاَے بھیِ پھر پاایاَے هور ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਤਗਿ ਹੋਵੈ ਜੋਰੁ ॥੨॥naanak tag na tuTiee je tag hovai jor ||2||नानक तगु न तुटई जे तगि होवै जोरु ॥२॥نانک تگ ن تُٹای جے تگ هووَے جور ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੂਤੁ ॥nai ma(n)niaai pat uoopajai saalaahee sach soot ||नाइ मंनिऐ पति ऊपजै सालाही सचु सूतु ॥ناا منّاَے پت اُوپجَے سالاهیِ سچ سُوت ۔۔

ਦਰਗਹ ਅੰਦਰਿ ਪਾਈਐ ਤਗੁ ਨ ਤੂਟਸਿ ਪੂਤ ॥੩॥dharageh a(n)dhar paieeaai tag na tooTas poot ||3||दरगह अंदरि पाईऐ तगु न तूटसि पूत ॥३॥درگه اںدر پاایاَے تگ ن تُوٹس پُوت ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਤਗੁ ਨ ਇੰਦ੍ਰੀ ਤਗੁ ਨ ਨਾਰੀ ॥tag na i(n)dhree tag na naaree ||तगु न इंद्री तगु न नारी ॥تگ ن اںدریِ تگ ن ناریِ ۔۔

ਭਲਕੇ ਥੁਕ ਪਵੈ ਨਿਤ ਦਾੜੀ ॥bhalake thuk pavai nit dhaaRee ||भलके थुक पवै नित दाड़ी ॥بھلکے تھُک پوَے نت داڑیِ ۔۔

ਤਗੁ ਨ ਪੈਰੀ ਤਗੁ ਨ ਹਥੀ ॥tag na pairee tag na hathee ||तगु न पैरी तगु न हथी ॥تگ ن پَےریِ تگ ن هتھیِ ۔۔

ਤਗੁ ਨ ਜਿਹਵਾ ਤਗੁ ਨ ਅਖੀ ॥tag na jihavaa tag na akhee ||तगु न जिहवा तगु न अखी ॥تگ ن جهوا تگ ن اکھیِ ۔۔

ਵੇਤਗਾ ਆਪੇ ਵਤੈ ॥vetagaa aape vatai ||वेतगा आपे वतै ॥وےتگا آپے وتَے ۔۔

ਵਟਿ ਧਾਗੇ ਅਵਰਾ ਘਤੈ ॥vaT dhaage avaraa ghatai ||वटि धागे अवरा घतै ॥وٹ دھاگے اورا گھتَے ۔۔

ਲੈ ਭਾੜਿ ਕਰੇ ਵੀਆਹੁ ॥lai bhaaR kare veeaahu ||लै भाड़ि करे वीआहु ॥لَے بھاڑ کرے ویِآهُ ۔۔

ਕਢਿ ਕਾਗਲੁ ਦਸੇ ਰਾਹੁ ॥kadd kaagal dhase raahu ||कढि कागलु दसे राहु ॥کڈھ کاگل دسے راهُ ۔۔

ਸੁਣਿ ਵੇਖਹੁ ਲੋਕਾ ਏਹੁ ਵਿਡਾਣੁ ॥sun vekhahu lokaa eh viddaan ||सुणि वेखहु लोका एहु विडाणु ॥سُݨ وےکھهُ لوکا اےهُ وڈاݨ ۔۔

ਮਨਿ ਅੰਧਾ ਨਾਉ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪॥man a(n)dhaa naau sujaan ||4||मनि अंधा नाउ सुजाणु ॥४॥من اںدھا ناا سُجاݨ ۔۔۴۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਰਾਇਸੀ ॥saahib hoi dhiaal kirapaa kare taa saiee kaar karaisee ||साहिबु होइ दइआलु किरपा करे ता साई कार कराइसी ॥ساهب هوا دایال کرپا کرے تا ساای کار کرااسیِ ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਸੀ ॥so sevak sevaa kare jis no hukam manaisee ||सो सेवकु सेवा करे जिस नो हुकमु मनाइसी ॥سو سےوک سےوا کرے جس نو هُکم منااسیِ ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ਤਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥hukam ma(n)niaai hovai paravaan taa khasamai kaa mahal paisee ||हुकमि मंनिऐ होवै परवाणु ता खसमै का महलु पाइसी ॥هُکم منّاَے هووَے پرواݨ تا کھسمَے کا مهل پااسیِ ۔۔

ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ॥khasamai bhaavai so kare manahu chi(n)dhiaa so fal paisee ||खसमै भावै सो करे मनहु चिंदिआ सो फलु पाइसी ॥کھسمَے بھاوَے سو کرے منهُ چںدآ سو پھل پااسیِ ۔۔

ਤਾ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਇਸੀ ॥੧੫॥taa dharageh paidhaa jaisee ||15||ता दरगह पैधा जाइसी ॥१५॥تا درگه پَےدھا جااسیِ ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਗਊ ਬਿਰਾਹਮਣ ਕਉ ਕਰੁ ਲਾਵਹੁ ਗੋਬਰਿ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥guoo biraahaman kau kar laavahu gobar taran na jaiee ||गऊ बिराहमण कउ करु लावहु गोबरि तरणु न जाई ॥گاُو براهمݨ کا کر لاوهُ گوبر ترݨ ن جاای ۔۔

ਧੋਤੀ ਟਿਕਾ ਤੈ ਜਪਮਾਲੀ ਧਾਨੁ ਮਲੇਛਾਂ ਖਾਈ ॥dhotee Tikaa tai japamaalee dhaan malechhaa(n) khaiee ||धोती टिका तै जपमाली धानु मलेछाँ खाई ॥دھوتیِ ٹکا تَے جپمالیِ دھان ملےچھاں کھاای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਸੰਜਮੁ ਤੁਰਕਾ ਭਾਈ ॥a(n)tar poojaa paReh katebaa sa(n)jam turakaa bhaiee ||अंतरि पूजा पड़हि कतेबा संजमु तुरका भाई ॥اںتر پُوجا پڑه کتےبا سںجم تُرکا بھاای ۔۔

ਛੋਡੀਲੇ ਪਾਖੰਡਾ ॥chhoddeele paakha(n)ddaa ||छोडीले पाखंडा ॥چھوڈیِلے پاکھںڈا ۔۔

ਨਾਮਿ ਲਇਐ ਜਾਹਿ ਤਰੰਦਾ ॥੧॥naam liaai jaeh tara(n)dhaa ||1||नामि लइऐ जाहि तरंदा ॥१॥نام لِااَے جاه ترںدا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਮਾਣਸ ਖਾਣੇ ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਜ ॥maanas khaane kareh nivaaj ||माणस खाणे करहि निवाज ॥ماݨس کھاݨے کره نواج ۔۔

ਛੁਰੀ ਵਗਾਇਨਿ ਤਿਨ ਗਲਿ ਤਾਗ ॥chhuree vagain tin gal taag ||छुरी वगाइनि तिन गलि ताग ॥چھُریِ وگاان تن گل تاگ ۔۔

ਤਿਨ ਘਰਿ ਬ੍ਰਹਮਣ ਪੂਰਹਿ ਨਾਦ ॥tin ghar brahaman pooreh naadh ||तिन घरि ब्रहमण पूरहि नाद ॥تٍن گھر برهمݨ پُوره ناد ۔۔

ਉਨੑਾ ਭਿ ਆਵਹਿ ਓਈ ਸਾਦ ॥aun(h)aa bh aaveh oiee saadh ||उन्ना भि आवहि ओई साद ॥اُنھا بھ آوه اوای ساد ۔۔

ਕੂੜੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥kooRee raas kooRaa vaapaar ||कूड़ी रासि कूड़ा वापारु ॥کُوڑیِ راس کُوڑا واپار ۔۔

ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਰਹਿ ਆਹਾਰੁ ॥kooR bol kareh aahaar ||कूड़ु बोलि करहि आहारु ॥کُوڑ بول کره آهار ۔۔

ਸਰਮ ਧਰਮ ਕਾ ਡੇਰਾ ਦੂਰਿ ॥saram dharam kaa dderaa dhoor ||सरम धरम का डेरा दूरि ॥سرم دھرم کا ڈےرا دُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੂੜੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥naanak kooR rahiaa bharapoor ||नानक कूड़ु रहिआ भरपूरि ॥نانک کُوڑ رهِآ بھرپُور ۔۔

ਮਥੈ ਟਿਕਾ ਤੇੜਿ ਧੋਤੀ ਕਖਾਈ ॥mathai Tikaa teR dhotee kakhaiee ||मथै टिका तेड़ि धोती कखाई ॥متھَے ٹکا تےڑ دھوتیِ ککھاای ۔۔

ਹਥਿ ਛੁਰੀ ਜਗਤ ਕਾਸਾਈ ॥hath chhuree jagat kaasaiee ||हथि छुरी जगत कासाई ॥هتھ چھُریِ جگت کاساای ۔۔