Ang 47 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੭)

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਰੀਤਿ ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੁਖੀ ਨ ਦੀਸੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maiaa moh pareet dhirag sukhee na dheesai koi ||1|| rahaau ||माइआ मोह परीति धृगु सुखी न दीसै कोइ ॥१॥ रहाउ ॥مااآ موه پریِت دھرگ سُکھیِ ن دیِسَے کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦਾਨਾ ਦਾਤਾ ਸੀਲਵੰਤੁ ਨਿਰਮਲੁ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੁ ॥dhaanaa dhaataa seelava(n)t niramal roop apaar ||दाना दाता सीलवंतु निरमलु रूपु अपारु ॥دانا داتا سیِلوںت نرمل رُوپ اپار ۔۔

ਸਖਾ ਸਹਾਈ ਅਤਿ ਵਡਾ ਊਚਾ ਵਡਾ ਅਪਾਰੁ ॥sakhaa sahaiee at vaddaa uoochaa vaddaa apaar ||सखा सहाई अति वडा ऊचा वडा अपारु ॥سکھا سهاای ات وڈا اُوچا وڈا اپار ۔۔

ਬਾਲਕੁ ਬਿਰਧਿ ਨ ਜਾਣੀਐ ਨਿਹਚਲੁ ਤਿਸੁ ਦਰਵਾਰੁ ॥baalak biradh na jaaneeaai nihachal tis dharavaar ||बालकु बिरधि न जाणीऐ निहचलु तिसु दरवारु ॥بالک بردھ ن جاݨیِاَے نهچل تس دروار ۔۔

ਜੋ ਮੰਗੀਐ ਸੋਈ ਪਾਈਐ ਨਿਧਾਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥jo ma(n)geeaai soiee paieeaai nidhaaraa aadhaar ||2||जो मंगीऐ सोई पाईऐ निधारा आधारु ॥२॥جو مںگیِاَے سوای پاایاَے ندھارا آدھار ۔۔۲۔۔

ਜਿਸੁ ਪੇਖਤ ਕਿਲਵਿਖ ਹਿਰਹਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਹੋਵੈ ਸਾਂਤਿ ॥jis pekhat kilavikh hireh man tan hovai saa(n)t ||जिसु पेखत किलविख हिरहि मनि तनि होवै साँति ॥جِس پےکھت کلوکھ هره من تنِ هووَے ساںت ۔۔

ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨ ਕੀ ਲਾਹਿ ਭਰਾਂਤਿ ॥eik man ek dhiaaieeaai man kee laeh bharaa(n)t ||इक मनि एकु धिआईऐ मन की लाहि भराँति ॥ِاک من اےک دھآایاَے من کیِ لاه بھراںت ۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਨਵਤਨੁ ਸਦਾ ਪੂਰਨ ਜਾ ਕੀ ਦਾਤਿ ॥gun nidhaan navatan sadhaa pooran jaa kee dhaat ||गुण निधानु नवतनु सदा पूरन जा की दाति ॥گُݨ ندھان نوتن سدا پُورن جا کیِ دات ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਆਰਾਧੀਐ ਦਿਨੁ ਵਿਸਰਹੁ ਨਹੀ ਰਾਤਿ ॥੩॥sadhaa sadhaa aaraadheeaai dhin visarahu nahee raat ||3||सदा सदा आराधीऐ दिनु विसरहु नही राति ॥३॥سدا سدا آرادھیِاَے دن وسرهُ نهیِ رات ۔۔۳۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਖਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥jin kau poorab likhiaa tin kaa sakhaa govi(n)dh ||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन का सखा गोविंदु ॥جٍن کا پُورب لکھآ تن کا سکھا گووںد ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਅਰਪੀ ਸਭੋ ਸਗਲ ਵਾਰੀਐ ਇਹ ਜਿੰਦੁ ॥tan man dhan arapee sabho sagal vaareeaai ieh ji(n)dh ||तनु मनु धनु अरपी सभो सगल वारीऐ इह जिंदु ॥تن من دھن ارپیِ سبھو سگل واریِاَے اه جںد ۔۔

ਦੇਖੈ ਸੁਣੈ ਹਦੂਰਿ ਸਦ ਘਟਿ ਘਟਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਰਵਿੰਦੁ ॥dhekhai sunai hadhoor sadh ghaT ghaT braham ravi(n)dh ||देखै सुणै हदूरि सद घटि घटि ब्रहमु रविंदु ॥دےکھَے سُݨَے هدُور سد گھٹ گھٹِ برهم روِںد ۔۔

ਅਕਿਰਤਘਣਾ ਨੋ ਪਾਲਦਾ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥੪॥੧੩॥੮੩॥akirataghanaa no paaladhaa prabh naanak sadh bakhasi(n)dh ||4||13||83||अकिरतघणा नो पालदा प्रभ नानक सद बखसिंदु ॥४॥१३॥८३॥اکرتگھݨا نو پالدا پربھ نانک سد بکھسںد ۔۔۴۔۔۱۳۔۔۸۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਦੀਆ ਰਖਿਆ ਸਹਜਿ ਸਵਾਰਿ ॥man tan dhan jin prabh dheeaa rakhiaa sahaj savaar ||मनु तनु धनु जिनि प्रभि दीआ रखिआ सहजि सवारि ॥من تن دھن جن پربھ دیِآ رکھِآ سهجِ سوار ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਰਿ ਥਾਪਿਆ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥sarab kalaa kar thaapiaa a(n)tar jot apaar ||सरब कला करि थापिआ अंतरि जोति अपार ॥سرب کلا کر تھاپآ اںتر جوت اپار ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰੀਐ ਅੰਤਰਿ ਰਖੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥sadhaa sadhaa prabh simareeaai a(n)tar rakh ur dhaar ||1||सदा सदा प्रभु सिमरीऐ अंतरि रखु उर धारि ॥१॥سدا سدا پربھ سمریِاَے اںتر رکھ اُر دھار ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥mere man har bin avar na koi ||मेरे मन हरि बिनु अवरु न कोइ ॥مےرے من هر بن اور ن کوا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ਸਦਾ ਰਹੁ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh saranaiee sadhaa rahu dhookh na viaapai koi ||1|| rahaau ||प्रभ सरणाई सदा रहु दूखु न विआपै कोइ ॥१॥ रहाउ ॥پربھ سرݨاای سدا رهُ دُوکھ ن وآپَے کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਮਾਣਕਾ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਖਾਕੁ ॥ratan padhaarath maanakaa suinaa rupaa khaak ||रतन पदारथ माणका सुइना रुपा खाकु ॥رتن پدارتھ ماݨکا سُانا رُپا کھاک ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧਪਾ ਕੂੜੇ ਸਭੇ ਸਾਕ ॥maat pitaa sut ba(n)dhapaa kooRe sabhe saak ||मात पिता सुत बंधपा कूड़े सभे साक ॥مات پتا سُت بںدھپا کُوڑے سبھے ساک ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਈ ਮਨਮੁਖ ਪਸੁ ਨਾਪਾਕ ॥੨॥jin keetaa tiseh na jaaniee manmukh pas naapaak ||2||जिनि कीता तिसहि न जाणई मनमुख पसु नापाक ॥२॥جٍن کیِتا تسه ن جاݨای منمکھ پس ناپاک ۔۔۲۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਤਿਸ ਨੋ ਜਾਣੈ ਦੂਰਿ ॥a(n)tar baahar rav rahiaa tis no jaanai dhoor ||अंतरि बाहरि रवि रहिआ तिस नो जाणै दूरि ॥اںتر باهر روِ رهِآ تس نو جاݨَے دُور ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੀ ਰਚਿ ਰਹਿਆ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਕੂਰਿ ॥tirasanaa laagee rach rahiaa a(n)tar haumai koor ||तृसना लागी रचि रहिआ अंतरि हउमै कूरि ॥تِرسنا لاگیِ رچ رهِآ اںتر هامَے کُور ۔۔

ਭਗਤੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਆਵਹਿ ਵੰਞਹਿ ਪੂਰ ॥੩॥bhagatee naam vihooniaa aaveh va(n)n(j)h poor ||3||भगती नाम विहूणिआ आवहि वंञहि पूर ॥३॥بھگتیِ نام وهُوݨآ آوه وںنجه پُور ۔۔۳۔۔

ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਣਹਾਰ ਜੀਅ ਜੰਤ ਕਰਿ ਦਇਆ ॥raakh leh prabh karanahaar jeea ja(n)t kar dhiaa ||राखि लेहु प्रभु करणहार जीअ जंत करि दइआ ॥راکھ لےهُ پربھ کرݨهار جیِا جںت کر دایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਭ ਕੋਇ ਨ ਰਖਨਹਾਰੁ ਮਹਾ ਬਿਕਟ ਜਮ ਭਇਆ ॥bin prabh koi na rakhanahaar mahaa bikaT jam bhiaa ||बिनु प्रभ कोइ न रखनहारु महा बिकट जम भइआ ॥بٍن پربھ کوا ن رکھنهار مها بکٹ جم بھایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰਉ ਕਰਿ ਅਪੁਨੀ ਹਰਿ ਮਇਆ ॥੪॥੧੪॥੮੪॥naanak naam na veesarau kar apunee har miaa ||4||14||84||नानक नामु न वीसरउ करि अपुनी हरि मइआ ॥४॥१४॥८४॥نانک نام ن ویِسرا کر اپنیِ هرِ مایا ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۸۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰਾ ਤਨੁ ਅਰੁ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਰੂਪ ਮੈ ਦੇਸੁ ॥meraa tan ar dhan meraa raaj roop mai dhes ||मेरा तनु अरु धनु मेरा राज रूप मै देसु ॥مےرا تن ار دھن مےرا راج رُوپ مَے دےس ۔۔

ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਬਨਿਤਾ ਅਨੇਕ ਬਹੁਤੁ ਰੰਗ ਅਰੁ ਵੇਸ ॥sut dhaaraa banitaa anek bahut ra(n)g ar ves ||सुत दारा बनिता अनेक बहुतु रंग अरु वेस ॥سُت دارا بنتا انےک بهُت رںگ ار وےس ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਨ ਵਸਈ ਕਾਰਜਿ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖਿ ॥੧॥har naam ridhai na vasiee kaaraj kitai na lekh ||1||हरि नामु रिदै न वसई कारजि कितै न लेखि ॥१॥هر نام ردَے ن وسای کارج کتَے ن لےکھ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥mere man har har naam dhiaai ||मेरे मन हरि हरि नामु धिआइ ॥مےرے من هر هرِ نام دھآا ۔۔

ਕਰਿ ਸੰਗਤਿ ਨਿਤ ਸਾਧ ਕੀ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar sa(n)gat nit saadh kee gur charanee chit lai ||1|| rahaau ||करि संगति नित साध की गुर चरणी चितु लाइ ॥१॥ रहाउ ॥کر سںگت نت سادھ کیِ گُر چرݨیِ چت لاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਧਿਆਈਐ ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਭਾਗੁ ॥naam nidhaan dhiaaieeaai masatak hovai bhaag ||नामु निधानु धिआईऐ मसतकि होवै भागु ॥نام ندھان دھآایاَے مستک هووَے بھاگ ۔۔

ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੀਅਹਿ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗੁ ॥kaaraj sabh savaare'eh gur kee charanee laag ||कारज सभि सवारीअहि गुर की चरणी लागु ॥کارج سبھ سواریِاه گُر کیِ چرݨیِ لاگ ۔۔

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟੀਐ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਗੁ ॥੨॥haumai rog bhram kaTeeaai naa aavai naa jaag ||2||हउमै रोगु भ्रमु कटीऐ ना आवै ना जागु ॥२॥هامَے روگ بھرم کٹیِاَے نا آوَے نا جاگ ۔۔۲۔۔

ਕਰਿ ਸੰਗਤਿ ਤੂ ਸਾਧ ਕੀ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਉ ॥kar sa(n)gat too saadh kee aThasaTh teerath naau ||करि संगति तू साध की अठसठि तीरथ नाउ ॥کر سںگت تُو سادھ کیِ اٹھسٹھ تیِرتھ ناا ۔۔

ਜੀਉ ਪ੍ਰਾਣ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰੇ ਸਾਚਾ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ॥jeeau praan man tan hare saachaa eh suaau ||जीउ प्राण मनु तनु हरे साचा एहु सुआउ ॥جیِا پراݨ من تن هرے ساچا اےهُ سُآا ۔۔