Ang 467 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੬੭)

ਓਨੑੀ ਮੰਦੈ ਪੈਰੁ ਨ ਰਖਿਓ ਕਰਿ ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਧਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥on(h)ee ma(n)dhai pair na rakhio kar sukirat dharam kamaiaa ||ओन्नी मंदै पैरु न रखिओ करि सुकृतु धरमु कमाइआ ॥اونھیِ مںدَے پَےر ن رکھاو کرِ سُک®ت دھرم کماایا ۔۔

ਓਨੑੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋੜੇ ਬੰਧਨਾ ਅੰਨੁ ਪਾਣੀ ਥੋੜਾ ਖਾਇਆ ॥on(h)ee dhuneeaa toRe ba(n)dhanaa a(n)n paanee thoRaa khaiaa ||ओन्नी दुनीआ तोड़े बंधना अंनु पाणी थोड़ा खाइआ ॥اونھیِ دُنیِآ توڑے بںدھنا انّ پاݨیِ تھوڑا کھاایا ۔۔

ਤੂੰ ਬਖਸੀਸੀ ਅਗਲਾ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥too(n) bakhaseesee agalaa nit dheveh chaReh savaiaa ||तूँ बखसीसी अगला नित देवहि चड़हि सवाइआ ॥تُوں بکھسیِسیِ اگلا نت دےوه چڑه سواایا ۔۔

ਵਡਿਆਈ ਵਡਾ ਪਾਇਆ ॥੭॥vaddiaaiee vaddaa paiaa ||7||वडिआई वडा पाइआ ॥७॥وڈآای وڈا پااآ ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਪੁਰਖਾਂ ਬਿਰਖਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤਟਾਂ ਮੇਘਾਂ ਖੇਤਾਂਹ ॥purakhaa(n) birakhaa(n) teerathaa(n) taTaa(n) meghaa(n) khetaa(n)h ||पुरखाँ बिरखाँ तीरथाँ तटाँ मेघाँ खेताँह ॥پُرکھاں برکھاں تیِرتھاں تٹاں مےگھاں کھےتاںه ۔۔

ਦੀਪਾਂ ਲੋਆਂ ਮੰਡਲਾਂ ਖੰਡਾਂ ਵਰਭੰਡਾਂਹ ॥dheepaa(n) loaa(n) ma(n)ddalaa(n) kha(n)ddaa(n) varabha(n)ddaa(n)h ||दीपाँ लोआँ मंडलाँ खंडाँ वरभंडाँह ॥دیِپاں لوآں مںڈلاں کھںڈاں وربھںڈاںه ۔۔

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਉਤਭੁਜਾਂ ਖਾਣੀ ਸੇਤਜਾਂਹ ॥a(n)ddaj jeraj utabhujaa(n) khaanee setajaa(n)h ||अंडज जेरज उतभुजाँ खाणी सेतजाँह ॥اںڈج جےرج اُتبھجاں کھاݨیِ سےتجاںه ۔۔

ਸੋ ਮਿਤਿ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕਾ ਸਰਾਂ ਮੇਰਾਂ ਜੰਤਾਹ ॥so mit jaanai naanakaa saraa(n) meraa(n) ja(n)taeh ||सो मिति जाणै नानका सराँ मेराँ जंताह ॥سو مت جاݨَے نانکا سراں مےراں جںتاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਕੈ ਸੰਮਾਲੇ ਸਭਨਾਹ ॥naanak ja(n)t upai kai sa(n)maale sabhanaeh ||नानक जंत उपाइ कै संमाले सभनाह ॥نانک جںت اُپاا کَے سںمالے سبھناه ۔۔

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਕਰਣੀ ਤਾਹ ॥jin karatai karanaa keeaa chi(n)taa bh karanee taeh ||जिनि करतै करणा कीआ चिंता भि करणी ताह ॥جٍن کرتَے کرݨا کیِآ چںتا بھ کرݨیِ تاه ۔۔

ਸੋ ਕਰਤਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗੁ ॥so karataa chi(n)taa kare jin upaiaa jag ||सो करता चिंता करे जिनि उपाइआ जगु ॥سو کرتا چںتا کرے جن اُپاایا جگ ۔۔

ਤਿਸੁ ਜੋਹਾਰੀ ਸੁਅਸਤਿ ਤਿਸੁ ਤਿਸੁ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੁ ॥tis johaaree suasat tis tis dheebaan abhag ||तिसु जोहारी सुअसति तिसु तिसु दीबाणु अभगु ॥تِس جوهاریِ سُاست تس تس دیِباݨ ابھگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਆ ਟਿਕਾ ਕਿਆ ਤਗੁ ॥੧॥naanak sache naam bin kiaa Tikaa kiaa tag ||1||नानक सचे नाम बिनु किआ टिका किआ तगु ॥१॥نانک سچے نام بن کآ ٹکا کآ تگ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਲਖ ਨੇਕੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ ਲਖ ਪੁੰਨਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥lakh nekeeaa cha(n)giaaieeaa lakh pu(n)naa paravaan ||लख नेकीआ चंगिआईआ लख पुँना परवाणु ॥لکھ نےکیِآ چںگآایآ لکھ پُنّا پرواݨ ۔۔

ਲਖ ਤਪ ਉਪਰਿ ਤੀਰਥਾਂ ਸਹਜ ਜੋਗ ਬੇਬਾਣ ॥lakh tap upar teerathaa(n) sahaj jog bebaan ||लख तप उपरि तीरथाँ सहज जोग बेबाण ॥لکھ تپ اُپر تیِرتھاں سهج جوگ بےباݨ ۔۔

ਲਖ ਸੂਰਤਣ ਸੰਗਰਾਮ ਰਣ ਮਹਿ ਛੁਟਹਿ ਪਰਾਣ ॥lakh sooratan sa(n)garaam ran meh chhuTeh paraan ||लख सूरतण संगराम रण महि छुटहि पराण ॥لکھ سُورتݨ سںگرام رݨ مهِ چھُٹه پراݨ ۔۔

ਲਖ ਸੁਰਤੀ ਲਖ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਪੜੀਅਹਿ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥lakh suratee lakh giaan dhiaan paRe'eh paaTh puraan ||लख सुरती लख गिआन धिआन पड़ीअहि पाठ पुराण ॥لکھ سُرتیِ لکھ گآن دھآن پڑیِاه پاٹھ پُراݨ ۔۔

ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣਾ ਕੀਆ ਲਿਖਿਆ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥jin karatai karanaa keeaa likhiaa aavan jaan ||जिनि करतै करणा कीआ लिखिआ आवण जाणु ॥جٍن کرتَے کرݨا کیِآ لکھآ آوݨ جاݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਤੀ ਮਿਥਿਆ ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥naanak matee mithiaa karam sachaa neesaan ||2||नानक मती मिथिआ करमु सचा नीसाणु ॥२॥نانک متیِ متھآ کرم سچا نیِساݨ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਤੂੰ ਜਿਨਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥sachaa saahib ek too(n) jin sacho sach varataiaa ||सचा साहिबु एकु तूँ जिनि सचो सचु वरताइआ ॥سچا ساهب اےک تُوں جن سچو سچ ورتاایا ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਤਾ ਤਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥jis too(n) dheh tis milai sach taa tin(h)ee sach kamaiaa ||जिसु तूँ देहि तिसु मिलै सचु ता तिन्नी सचु कमाइआ ॥جِس تُوں دےه تس ملَے سچ تا تنھیِ سچ کماایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਚੁ ਵਸਾਇਆ ॥satigur miliaai sach paiaa jin(h) kai hiradhai sach vasaiaa ||सतिगुरि मिलिऐ सचु पाइआ जिन्न कै हिरदै सचु वसाइआ ॥ستگر ملِاَے سچ پاایا جنھ کَے هردَے سچ وساایا ۔۔

ਮੂਰਖ ਸਚੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥moorakh sach na jaanan(h)ee manmukhee janam gavaiaa ||मूरख सचु न जाणन्नी मनमुखी जनमु गवाइआ ॥مُورکھ سچ ن جاݨنھیِ منمکھیِ جنم گواایا ۔۔

ਵਿਚਿ ਦੁਨੀਆ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥੮॥vich dhuneeaa kaahe aaiaa ||8||विचि दुनीआ काहे आइआ ॥८॥وِچ دُنیِآ کاهے آایا ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀ ਲਦੀਅਹਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭਰੀਅਹਿ ਸਾਥ ॥paR paR gaddee ladhe'eeh paR paR bhare'eh saath ||पड़ि पड़ि गडी लदीअहि पड़ि पड़ि भरीअहि साथ ॥پڑ پڑِ گڈیِ لدیِاه پڑِ پڑِ بھریِاه ساتھ ۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੇੜੀ ਪਾਈਐ ਪੜਿ ਪੜਿ ਗਡੀਅਹਿ ਖਾਤ ॥paR paR beRee paieeaai paR paR gadde'eeh khaat ||पड़ि पड़ि बेड़ी पाईऐ पड़ि पड़ि गडीअहि खात ॥پڑ پڑِ بےڑیِ پاایاَے پڑِ پڑِ گڈیِاه کھات ۔۔

ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਬਰਸ ਬਰਸ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਮਾਸ ॥paRe'eh jete baras baras paRe'eh jete maas ||पड़ीअहि जेते बरस बरस पड़ीअहि जेते मास ॥پڑیِاه جےتے برس برس پڑیِاه جےتے ماس ۔۔

ਪੜੀਐ ਜੇਤੀ ਆਰਜਾ ਪੜੀਅਹਿ ਜੇਤੇ ਸਾਸ ॥paReeaai jetee aarajaa paRe'eh jete saas ||पड़ीऐ जेती आरजा पड़ीअहि जेते सास ॥پڑیِاَے جےتیِ آرجا پڑیِاه جےتے ساس ۔۔

ਨਾਨਕ ਲੇਖੈ ਇਕ ਗਲ ਹੋਰੁ ਹਉਮੈ ਝਖਣਾ ਝਾਖ ॥੧॥naanak lekhai ik gal hor haumai jhakhanaa jhaakh ||1||नानक लेखै इक गल होरु हउमै झखणा झाख ॥१॥نانک لےکھَے اک گل هور هامَے جھکھݨا جھاکھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਪੜਿਆ ॥likh likh paRiaa ||लिखि लिखि पड़िआ ॥لِکھ لکھ پڑِآ ۔۔

ਤੇਤਾ ਕੜਿਆ ॥tetaa kaRiaa ||तेता कड़िआ ॥تےتا کڑآ ۔۔

ਬਹੁ ਤੀਰਥ ਭਵਿਆ ॥bahu teerath bhaviaa ||बहु तीरथ भविआ ॥بهُ تیِرتھ بھوآ ۔۔

ਤੇਤੋ ਲਵਿਆ ॥teto laviaa ||तेतो लविआ ॥تےتو لوآ ۔۔

ਬਹੁ ਭੇਖ ਕੀਆ ਦੇਹੀ ਦੁਖੁ ਦੀਆ ॥bahu bhekh keeaa dhehee dhukh dheeaa ||बहु भेख कीआ देही दुखु दीआ ॥بهُ بھےکھ کیِآ دےهیِ دُکھ دیِآ ۔۔

ਸਹੁ ਵੇ ਜੀਆ ਅਪਣਾ ਕੀਆ ॥sahu ve jeeaa apanaa keeaa ||सहु वे जीआ अपणा कीआ ॥سهُ وے جیِآ اپݨا کیِآ ۔۔

ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਇਆ ਸਾਦੁ ਗਵਾਇਆ ॥a(n)n na khaiaa saadh gavaiaa ||अंनु न खाइआ सादु गवाइआ ॥انّ ن کھاایا ساد گواایا ۔۔

ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥bahu dhukh paiaa dhoojaa bhaiaa ||बहु दुखु पाइआ दूजा भाइआ ॥بهُ دُکھ پاایا دُوجا بھاایا ۔۔

ਬਸਤ੍ਰ ਨ ਪਹਿਰੈ ॥basatr na pahirai ||बसत्र न पहिरै ॥بستر ن پهِرَے ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਹਰੈ ॥ahinis kaharai ||अहिनिसि कहरै ॥اهٍنس کهرَے ۔۔

ਮੋਨਿ ਵਿਗੂਤਾ ॥mon vigootaa ||मोनि विगूता ॥مون وگُوتا ۔۔

ਕਿਉ ਜਾਗੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੂਤਾ ॥kiau jaagai gur bin sootaa ||किउ जागै गुर बिनु सूता ॥کِا جاگَے گُر بن سُوتا ۔۔

ਪਗ ਉਪੇਤਾਣਾ ॥pag upetaanaa ||पग उपेताणा ॥پگ اُپےتاݨا ۔۔

ਅਪਣਾ ਕੀਆ ਕਮਾਣਾ ॥apanaa keeaa kamaanaa ||अपणा कीआ कमाणा ॥اپݨا کیِآ کماݨا ۔۔

ਅਲੁ ਮਲੁ ਖਾਈ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥al mal khaiee sir chhaiee paiee ||अलु मलु खाई सिरि छाई पाई ॥ال مل کھاای سر چھاای پاای ۔۔

ਮੂਰਖਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥moorakh a(n)dhai pat gavaiee ||मूरखि अंधै पति गवाई ॥مُورکھ اںدھَے پت گواای ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥vin naavai kichh thai na paiee ||विणु नावै किछु थाइ न पाई ॥وِݨ ناوَے کچھ تھاا ن پاای ۔۔

ਰਹੈ ਬੇਬਾਣੀ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ॥rahai bebaanee maRee masaanee ||रहै बेबाणी मड़ी मसाणी ॥رهَے بےباݨیِ مڑیِ مساݨیِ ۔۔

ਅੰਧੁ ਨ ਜਾਣੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥a(n)dh na jaanai fir pachhutaanee ||अंधु न जाणै फिरि पछुताणी ॥اںدھ ن جاݨَے پھر پچھتاݨیِ ۔۔