Ang 466 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੬੬)

ਸੂਖਮ ਮੂਰਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਕਾਇਆ ਕਾ ਆਕਾਰੁ ॥sookham moorat naam nira(n)jan kaiaa kaa aakaar ||सूखम मूरति नामु निरंजन काइआ का आकारु ॥سُوکھم مُورت نام نرںجن کاایا کا آکار ۔۔

ਸਤੀਆ ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਉਪਜੈ ਦੇਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥sateeaa man sa(n)tokh upajai dhenai kai veechaar ||सतीआ मनि संतोखु उपजै देणै कै वीचारि ॥ستیِآ من سںتوکھ اُپجَے دےݨَے کَے ویِچار ۔۔

ਦੇ ਦੇ ਮੰਗਹਿ ਸਹਸਾ ਗੂਣਾ ਸੋਭ ਕਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥dhe dhe ma(n)geh sahasaa goonaa sobh kare sa(n)saar ||दे दे मंगहि सहसा गूणा सोभ करे संसारु ॥دے دے مںگه سهسا گُوݨا سوبھ کرے سںسار ۔۔

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਤੈ ਕੂੜਿਆਰਾ ਖਾਰਾਬਾ ਵੇਕਾਰ ॥choraa jaaraa tai kooRiaaraa khaaraabaa vekaar ||चोरा जारा तै कूड़िआरा खाराबा वेकार ॥چورا جارا تَے کُوڑآرا کھارابا وےکار ۔۔

ਇਕਿ ਹੋਦਾ ਖਾਇ ਚਲਹਿ ਐਥਾਊ ਤਿਨਾ ਭਿ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥eik hodhaa khai chaleh aaithaauoo tinaa bh kaiee kaar ||इकि होदा खाइ चलहि ऐथाऊ तिना भि काई कार ॥ِاک هودا کھاا چله اَےتھااُو تنا بھ کاای کار ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਜੀਆ ਪੁਰੀਆ ਲੋਆ ਆਕਾਰਾ ਆਕਾਰ ॥jal thal jeeaa pureeaa loaa aakaaraa aakaar ||जलि थलि जीआ पुरीआ लोआ आकारा आकार ॥جل تھلِ جیِآ پُریِآ لوآ آکارا آکار ۔۔

ਓਇ ਜਿ ਆਖਹਿ ਸੁ ਤੂੰਹੈ ਜਾਣਹਿ ਤਿਨਾ ਭਿ ਤੇਰੀ ਸਾਰ ॥oi j aakheh su too(n)hai jaaneh tinaa bh teree saar ||ओइ जि आखहि सु तूँहै जाणहि तिना भि तेरी सार ॥اوِا ج آکھه سُ تُوںهَے جاݨه تنا بھ تےریِ سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤਾ ਭੁਖ ਸਾਲਾਹਣੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥naanak bhagataa bhukh saalaahan sach naam aadhaar ||नानक भगता भुख सालाहणु सचु नामु आधारु ॥نانک بھگتا بھُکھ سالاهݨ سچ نام آدھار ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣਵੰਤਿਆ ਪਾ ਛਾਰੁ ॥੧॥sadhaa ana(n)dh raheh dhin raatee gunava(n)tiaa paa chhaar ||1||सदा अनंदि रहहि दिनु राती गुणवंतिआ पा छारु ॥१॥سدا انµد رههِ دن راتیِ گُݨوںتآ پا چھار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਮਿਟੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੀ ਪੇੜੈ ਪਈ ਕੁਮਿੑਆਰ ॥miTee musalamaan kee peRai piee kumi(h)aar ||मिटी मुसलमान की पेड़ै पई कुमि्िआर ॥مِٹیِ مُسلمان کیِ پےڑَے پای کُمھآر ۔۔

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਇਟਾ ਕੀਆ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥ghaR bhaa(n)dde iTaa keeaa jaladhee kare pukaar ||घड़ि भाँडे इटा कीआ जलदी करे पुकार ॥گھڑ بھاںڈے اٹا کیِآ جلدیِ کرے پُکار ۔۔

ਜਲਿ ਜਲਿ ਰੋਵੈ ਬਪੁੜੀ ਝੜਿ ਝੜਿ ਪਵਹਿ ਅੰਗਿਆਰ ॥jal jal rovai bapuRee jhaR jhaR paveh a(n)giaar ||जलि जलि रोवै बपुड़ी झड़ि झड़ि पवहि अंगिआर ॥جل جلِ رووَے بپڑیِ جھڑِ جھڑِ پوه اںگآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥naanak jin karatai kaaran keeaa so jaanai karataar ||2||नानक जिनि करतै कारणु कीआ सो जाणै करतारु ॥२॥نانک جن کرتَے کارݨ کیِآ سو جاݨَے کرتار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥bin satigur kinai na paio bin satigur kinai na paiaa ||बिनु सतिगुर किनै न पाइओ बिनु सतिगुर किनै न पाइआ ॥بٍن ستگر کنَے ن پاااو بن ستِگر کنَے ن پاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਆਪੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਰਿ ਪਰਗਟੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥satigur vich aap rakhion kar paragaT aakh sunaiaa ||सतिगुर विचि आपु रखिओनु करि परगटु आखि सुणाइआ ॥ستگر وچِ آپ رکھِاون کرِ پرگٹ آکھ سُݨاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥satigur miliaai sadhaa mukat hai jin vichahu moh chukaiaa ||सतिगुर मिलिऐ सदा मुकतु है जिनि विचहु मोहु चुकाइआ ॥ستگر ملِاَے سدا مُکت هَے جنِ وچهُ موهُ چُکاایا ۔۔

ਉਤਮੁ ਏਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥autam eh beechaar hai jin sache siau chit laiaa ||उतमु एहु बीचारु है जिनि सचे सिउ चितु लाइआ ॥اُتم اےهُ بیِچار هَے جن سچے سا چت لاایا ۔۔

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥੬॥jagajeevan dhaataa paiaa ||6||जगजीवनु दाता पाइआ ॥६॥جگجیِون داتا پاایا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਆਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥hau vich aaiaa hau vich giaa ||हउ विचि आइआ हउ विचि गइआ ॥ها وچ آایا ها وچِ گایا ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜੰਮਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੁਆ ॥hau vich ja(n)miaa hau vich muaa ||हउ विचि जंमिआ हउ विचि मुआ ॥ها وچ جںمآ ها وچِ مُآ ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਦਿਤਾ ਹਉ ਵਿਚਿ ਲਇਆ ॥hau vich dhitaa hau vich liaa ||हउ विचि दिता हउ विचि लइआ ॥ها وچ دتا ها وچِ لایا ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਖਟਿਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਗਇਆ ॥hau vich khaTiaa hau vich giaa ||हउ विचि खटिआ हउ विचि गइआ ॥ها وچ کھٹِآ ها وچِ گایا ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਚਿਆਰੁ ਕੂੜਿਆਰੁ ॥hau vich sachiaar kooRiaar ||हउ विचि सचिआरु कूड़िआरु ॥ها وچ سچِآر کُوڑآر ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵੀਚਾਰੁ ॥hau vich paap pu(n)n veechaar ||हउ विचि पाप पुँन वीचारु ॥ها وچ پاپ پُنّ ویِچار ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੁ ॥hau vich narak surag avataar ||हउ विचि नरकि सुरगि अवतारु ॥ها وچ نرک سُرگ اوتار ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਹਸੈ ਹਉ ਵਿਚਿ ਰੋਵੈ ॥hau vich hasai hau vich rovai ||हउ विचि हसै हउ विचि रोवै ॥ها وچ هسَے ها وچِ رووَے ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਭਰੀਐ ਹਉ ਵਿਚਿ ਧੋਵੈ ॥hau vich bhareeaai hau vich dhovai ||हउ विचि भरीऐ हउ विचि धोवै ॥ها وچ بھریِاَے ها وچِ دھووَے ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਖੋਵੈ ॥hau vich jaatee jinasee khovai ||हउ विचि जाती जिनसी खोवै ॥ها وچ جاتیِ جنسیِ کھووَے ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮੂਰਖੁ ਹਉ ਵਿਚਿ ਸਿਆਣਾ ॥hau vich moorakh hau vich siaanaa ||हउ विचि मूरखु हउ विचि सिआणा ॥ها وچ مُورکھ ها وچِ سآݨا ۔۔

ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ॥mokh mukat kee saar na jaanaa ||मोख मुकति की सार न जाणा ॥موکھ مُکت کیِ سار ن جاݨا ۔۔

ਹਉ ਵਿਚਿ ਮਾਇਆ ਹਉ ਵਿਚਿ ਛਾਇਆ ॥hau vich maiaa hau vich chhaiaa ||हउ विचि माइआ हउ विचि छाइआ ॥ها وچ ماایا ها وچِ چھاایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜੰਤ ਉਪਾਇਆ ॥haumai kar kar ja(n)t upaiaa ||हउमै करि करि जंत उपाइआ ॥هامَے کر کرِ جںت اُپاایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥haumai boojhai taa dhar soojhai ||हउमै बूझै ता दरु सूझै ॥هامَے بُوجھَے تا در سُوجھَے ۔۔

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥giaan vihoonaa kath kath loojhai ||गिआन विहूणा कथि कथि लूझै ॥گِآن وهُوݨا کتھ کتھِ لُوجھَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੁ ॥naanak hukamee likheeaai lekh ||नानक हुकमी लिखीऐ लेखु ॥نانک هُکمیِ لکھیِاَے لےکھ ۔۔

ਜੇਹਾ ਵੇਖਹਿ ਤੇਹਾ ਵੇਖੁ ॥੧॥jehaa vekheh tehaa vekh ||1||जेहा वेखहि तेहा वेखु ॥१॥جےها وےکھه تےها وےکھ ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਹਉਮੈ ਏਹਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥haumai ehaa jaat hai haumai karam kamaeh ||हउमै एहा जाति है हउमै करम कमाहि ॥هامَے اےها جات هَے هامَے کرم کماه ۔۔

ਹਉਮੈ ਏਈ ਬੰਧਨਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥haumai eiee ba(n)dhanaa fir fir jonee paeh ||हउमै एई बंधना फिरि फिरि जोनी पाहि ॥هامَے اےای بںدھنا پھر پھرِ جونیِ پاه ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਿਥਹੁ ਊਪਜੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਇਹ ਜਾਇ ॥haumai kithahu uoopajai kit sa(n)jam ieh jai ||हउमै किथहु ऊपजै कितु संजमि इह जाइ ॥هامَے کتھهُ اُوپجَے کت سںجم اه جاِا ۔۔

ਹਉਮੈ ਏਹੋ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥haumai eho hukam hai piaai kirat firaeh ||हउमै एहो हुकमु है पइऐ किरति फिराहि ॥هامَے اےهو هُکم هَے پِااَے کرت پھراه ۔۔

ਹਉਮੈ ਦੀਰਘ ਰੋਗੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਭੀ ਇਸੁ ਮਾਹਿ ॥haumai dheeragh rog hai dhaaroo bhee is maeh ||हउमै दीरघ रोगु है दारू भी इसु माहि ॥هامَے دیِرگھ روگ هَے دارُو بھیِ اس ماه ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥kirapaa kare je aapanee taa gur kaa sabadh kamaeh ||किरपा करे जे आपणी ता गुर का सबदु कमाहि ॥کِرپا کرے جے آپݨیِ تا گُر کا سبد کماه ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨਹੁ ਇਤੁ ਸੰਜਮਿ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥naanak kahai sunahu janahu it sa(n)jam dhukh jaeh ||2||नानकु कहै सुणहु जनहु इतु संजमि दुख जाहि ॥२॥نانک کهَے سُݨهُ جنهُ ات سںجم دُکھ جاه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੇਵ ਕੀਤੀ ਸੰਤੋਖੀੲਂੀ ਜਿਨੑੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥sev keetee sa(n)tokhe'ee(n)ee jin(h)ee sacho sach dhiaaiaa ||सेव कीती संतोखीईं जिन्नी सचो सचु धिआइआ ॥سےو کیِتیِ سںتوکھیِاˆØیِ جنھیِ سچو سچ دھآایا ۔۔