Ang 464 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੬੪)

ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਉਣੁ ਵਿਸਮਾਦੁ ਪਾਣੀ ॥visamaadh paun visamaadh paanee ||विसमादु पउणु विसमादु पाणी ॥وِسماد پاݨ وسماد پاݨیِ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਅਗਨੀ ਖੇਡਹਿ ਵਿਡਾਣੀ ॥visamaadh aganee kheddeh viddaanee ||विसमादु अगनी खेडहि विडाणी ॥وِسماد اگنیِ کھےڈه وڈاݨیِ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਧਰਤੀ ਵਿਸਮਾਦੁ ਖਾਣੀ ॥visamaadh dharatee visamaadh khaanee ||विसमादु धरती विसमादु खाणी ॥وِسماد دھرتیِ وسماد کھاݨیِ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਦਿ ਲਗਹਿ ਪਰਾਣੀ ॥visamaadh saadh lageh paraanee ||विसमादु सादि लगहि पराणी ॥وِسماد ساد لگه پراݨیِ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਸਮਾਦੁ ਵਿਜੋਗੁ ॥visamaadh sa(n)jog visamaadh vijog ||विसमादु संजोगु विसमादु विजोगु ॥وِسماد سںجوگ وسماد وجوگ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੁਖ ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੋਗੁ ॥visamaadh bhukh visamaadh bhog ||विसमादु भुख विसमादु भोगु ॥وِسماد بھُکھ وسماد بھوگ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਿਫਤਿ ਵਿਸਮਾਦੁ ਸਾਲਾਹ ॥visamaadh sifat visamaadh saalaeh ||विसमादु सिफति विसमादु सालाह ॥وِسماد سپھت وسماد سالاه ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਉਝੜ ਵਿਸਮਾਦੁ ਰਾਹ ॥visamaadh ujhaR visamaadh raeh ||विसमादु उझड़ विसमादु राह ॥وِسماد اُجھڑ وسماد راه ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨੇੜੈ ਵਿਸਮਾਦੁ ਦੂਰਿ ॥visamaadh neRai visamaadh dhoor ||विसमादु नेड़ै विसमादु दूरि ॥وِسماد نےڑَے وسماد دُور ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਦੇਖੈ ਹਾਜਰਾ ਹਜੂਰਿ ॥visamaadh dhekhai haajaraa hajoor ||विसमादु देखै हाजरा हजूरि ॥وِسماد دےکھَے هاجرا هجُور ۔۔

ਵੇਖਿ ਵਿਡਾਣੁ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥vekh viddaan rahiaa visamaadh ||वेखि विडाणु रहिआ विसमादु ॥وےکھ وڈاݨ رهِآ وسماد ۔۔

ਨਾਨਕ ਬੁਝਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੧॥naanak bujhan poorai bhaag ||1||नानक बुझणु पूरै भागि ॥१॥نانک بُجھݨ پُورَے بھاگ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਦਿਸੈ ਕੁਦਰਤਿ ਸੁਣੀਐ ਕੁਦਰਤਿ ਭਉ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥kudharat dhisai kudharat suneeaai kudharat bhau sukh saar ||कुदरति दिसै कुदरति सुणीऐ कुदरति भउ सुख सारु ॥کُدرت دسَے کُدرت سُݨیِاَے کُدرت بھا سُکھ سار ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਆਕਾਰੁ ॥kudharat paataalee aakaasee kudharat sarab aakaar ||कुदरति पाताली आकासी कुदरति सरब आकारु ॥کُدرت پاتالیِ آکاسیِ کُدرت سرب آکار ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਵੇਦ ਪੁਰਾਣ ਕਤੇਬਾ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰੁ ॥kudharat vedh puraan katebaa kudharat sarab veechaar ||कुदरति वेद पुराण कतेबा कुदरति सरब वीचारु ॥کُدرت وےد پُراݨ کتےبا کُدرت سرب ویِچار ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪੈਨੑਣੁ ਕੁਦਰਤਿ ਸਰਬ ਪਿਆਰੁ ॥kudharat khaanaa peenaa pain(h)n kudharat sarab piaar ||कुदरति खाणा पीणा पैन्नणु कुदरति सरब पिआरु ॥کُدرت کھاݨا پیِݨا پَےنھݨ کُدرت سرب پآر ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਜਾਤੀ ਜਿਨਸੀ ਰੰਗੀ ਕੁਦਰਤਿ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥kudharat jaatee jinasee ra(n)gee kudharat jeea jahaan ||कुदरति जाती जिनसी रंगी कुदरति जीअ जहान ॥کُدرت جاتیِ جنسیِ رںگیِ کُدرت جیِا جهان ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਨੇਕੀਆ ਕੁਦਰਤਿ ਬਦੀਆ ਕੁਦਰਤਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥kudharat nekeeaa kudharat badheeaa kudharat maan abhimaan ||कुदरति नेकीआ कुदरति बदीआ कुदरति मानु अभिमानु ॥کُدرت نےکیِآ کُدرت بدیِآ کُدرت مان ابھمان ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਕੁਦਰਤਿ ਧਰਤੀ ਖਾਕੁ ॥kudharat paun paanee baisa(n)tar kudharat dharatee khaak ||कुदरति पउणु पाणी बैसंतरु कुदरति धरती खाकु ॥کُدرت پاݨ پاݨیِ بَےسںتر کُدرت دھرتیِ کھاک ۔۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਤੂੰ ਕਾਦਿਰੁ ਕਰਤਾ ਪਾਕੀ ਨਾਈ ਪਾਕੁ ॥sabh teree kudharat too(n) kaadhir karataa paakee naiee paak ||सभ तेरी कुदरति तूँ कादिरु करता पाकी नाई पाकु ॥سبھ تےریِ کُدرت تُوں کادر کرتا پاکیِ ناای پاک ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ ਵਰਤੈ ਤਾਕੋ ਤਾਕੁ ॥੨॥naanak hukamai a(n)dhar vekhai varatai taako taak ||2||नानक हुकमै अंदरि वेखै वरतै ताको ताकु ॥२॥نانک هُکمَے اںدر وےکھَے ورتَے تاکو تاک ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੀਨੑੈ ਭੋਗ ਭੋਗਿ ਕੈ ਹੋਇ ਭਸਮੜਿ ਭਉਰੁ ਸਿਧਾਇਆ ॥aapeen(h)ai bhog bhog kai hoi bhasamaR bhaur sidhaiaa ||आपीन्नै भोग भोगि कै होइ भसमड़ि भउरु सिधाइआ ॥آپیٍنھَے بھوگ بھوگ کَے هوا بھسمڑ بھار سدھاایا ۔۔

ਵਡਾ ਹੋਆ ਦੁਨੀਦਾਰੁ ਗਲਿ ਸੰਗਲੁ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ॥vaddaa hoaa dhuneedhaar gal sa(n)gal ghat chalaiaa ||वडा होआ दुनीदारु गलि संगलु घति चलाइआ ॥وڈا هوآ دُنیِدار گل سںگل گھتِ چلاایا ۔۔

ਅਗੈ ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਵਾਚੀਐ ਬਹਿ ਲੇਖਾ ਕਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥agai karanee keerat vaacheeaai beh lekhaa kar samajhaiaa ||अगै करणी कीरति वाचीऐ बहि लेखा करि समझाइआ ॥اگَے کرݨیِ کیِرت واچیِاَے بهِ لےکھا کر سمجھاایا ۔۔

ਥਾਉ ਨ ਹੋਵੀ ਪਉਦੀਈ ਹੁਣਿ ਸੁਣੀਐ ਕਿਆ ਰੂਆਇਆ ॥thaau na hovee paudheeiee hun suneeaai kiaa rooaaiaa ||थाउ न होवी पउदीई हुणि सुणीऐ किआ रूआइआ ॥تھاا ن هوویِ پادیِای هُݨ سُݨیِاَے کآ رُوآایا ۔۔

ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥man a(n)dhai janam gavaiaa ||3||मनि अंधै जनमु गवाइआ ॥३॥من اںدھَے جنم گواایا ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਪਵਣੁ ਵਹੈ ਸਦਵਾਉ ॥bhai vich pavan vahai sadhavaau ||भै विचि पवणु वहै सदवाउ ॥بھَے وچ پوݨ وهَے سدواا ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਚਲਹਿ ਲਖ ਦਰੀਆਉ ॥bhai vich chaleh lakh dhareeaau ||भै विचि चलहि लख दरीआउ ॥بھَے وچ چله لکھ دریِآا ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਅਗਨਿ ਕਢੈ ਵੇਗਾਰਿ ॥bhai vich agan kaddai vegaar ||भै विचि अगनि कढै वेगारि ॥بھَے وچ اگن کڈھَے وےگار ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਧਰਤੀ ਦਬੀ ਭਾਰਿ ॥bhai vich dharatee dhabee bhaar ||भै विचि धरती दबी भारि ॥بھَے وچ دھرتیِ دبیِ بھار ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਇੰਦੁ ਫਿਰੈ ਸਿਰ ਭਾਰਿ ॥bhai vich i(n)dh firai sir bhaar ||भै विचि इंदु फिरै सिर भारि ॥بھَے وچ اںد پھرَے سر بھار ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੁਆਰੁ ॥bhai vich raajaa dharam dhuaar ||भै विचि राजा धरम दुआरु ॥بھَے وچ راجا دھرم دُآر ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਸੂਰਜੁ ਭੈ ਵਿਚਿ ਚੰਦੁ ॥bhai vich sooraj bhai vich cha(n)dh ||भै विचि सूरजु भै विचि चंदु ॥بھَے وچ سُورج بھَے وچِ چںد ۔۔

ਕੋਹ ਕਰੋੜੀ ਚਲਤ ਨ ਅੰਤੁ ॥koh karoRee chalat na a(n)t ||कोह करोड़ी चलत न अंतु ॥کوه کروڑیِ چلت ن اںت ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਸਿਧ ਬੁਧ ਸੁਰ ਨਾਥ ॥bhai vich sidh budh sur naath ||भै विचि सिध बुध सुर नाथ ॥بھَے وچ سدھ بُدھ سُر ناتھ ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ॥bhai vich aaddaane aakaas ||भै विचि आडाणे आकास ॥بھَے وچ آڈاݨے آکاس ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰ ॥bhai vich jodh mahaabal soor ||भै विचि जोध महाबल सूर ॥بھَے وچ جودھ مهابل سُور ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਪੂਰ ॥bhai vich aaveh jaaveh poor ||भै विचि आवहि जावहि पूर ॥بھَے وچ آوه جاوه پُور ۔۔

ਸਗਲਿਆ ਭਉ ਲਿਖਿਆ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ॥sagaliaa bhau likhiaa sir lekh ||सगलिआ भउ लिखिआ सिरि लेखु ॥سگلآ بھا لکھآ سرِ لےکھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਸਚੁ ਏਕੁ ॥੧॥naanak nirabhau nira(n)kaar sach ek ||1||नानक निरभउ निरंकारु सचु एकु ॥१॥نانک نربھا نرںکار سچ اےک ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਰਾਮ ਰਵਾਲ ॥naanak nirabhau nira(n)kaar hor kete raam ravaal ||नानक निरभउ निरंकारु होरि केते राम रवाल ॥نانک نربھا نرںکار هور کےتے رام روال ۔۔

ਕੇਤੀਆ ਕੰਨੑ ਕਹਾਣੀਆ ਕੇਤੇ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥keteeaa ka(n)n(h) kahaaneeaa kete bedh beechaar ||केतीआ कंन्न कहाणीआ केते बेद बीचार ॥کےتیِآ کنّھ کهاݨیِآ کےتے بےد بیِچار ۔۔

ਕੇਤੇ ਨਚਹਿ ਮੰਗਤੇ ਗਿੜਿ ਮੁੜਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ॥kete nacheh ma(n)gate giR muR pooreh taal ||केते नचहि मंगते गिड़ि मुड़ि पूरहि ताल ॥کےتے نچه مںگتے گڑ مُڑ پُوره تال ۔۔

ਬਾਜਾਰੀ ਬਾਜਾਰ ਮਹਿ ਆਇ ਕਢਹਿ ਬਾਜਾਰ ॥baajaaree baajaar meh aai kaddeh baajaar ||बाजारी बाजार महि आइ कढहि बाजार ॥باجاریِ باجار مهِ آا کڈھه باجار ۔۔

ਗਾਵਹਿ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀਆ ਬੋਲਹਿ ਆਲ ਪਤਾਲ ॥gaaveh raaje raaneeaa boleh aal pataal ||गावहि राजे राणीआ बोलहि आल पताल ॥گاوه راجے راݨیِآ بوله آل پتال ۔۔

ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਮੁੰਦੜੇ ਲਖ ਟਕਿਆ ਕੇ ਹਾਰ ॥lakh Takiaa ke mu(n)dhaRe lakh Takiaa ke haar ||लख टकिआ के मुँदड़े लख टकिआ के हार ॥لکھ ٹکآ کے مُںدڑے لکھ ٹکِآ کے هار ۔۔

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਪਾਈਅਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸੇ ਤਨ ਹੋਵਹਿ ਛਾਰ ॥jit tan paie'eeh naanakaa se tan hoveh chhaar ||जितु तनि पाईअहि नानका से तन होवहि छार ॥جِت تن پاایاه نانکا سے تن هووه چھار ۔۔