Ang 463 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੬੩)

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਚੰਦਾ ਉਗਵਹਿ ਸੂਰਜ ਚੜਹਿ ਹਜਾਰ ॥je sau cha(n)dhaa ugaveh sooraj chaReh hajaar ||जे सउ चंदा उगवहि सूरज चड़हि हजार ॥جے سا چںدا اُگوه سُورج چڑه هجار ۔۔

ਏਤੇ ਚਾਨਣ ਹੋਦਿਆਂ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰ ॥੨॥ete chaanan hodhiaa(n) gur bin ghor a(n)dhaar ||2||एते चानण होदिआँ गुर बिनु घोर अंधार ॥२॥اےتے چانݨ هودآں گُر بن گھور اںدھار ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਨ ਚੇਤਨੀ ਮਨਿ ਆਪਣੈ ਸੁਚੇਤ ॥naanak guroo na chetanee man aapanai suchet ||नानक गुरू न चेतनी मनि आपणै सुचेत ॥نانک گُرُو ن چےتنیِ من آپݨَے سُچےت ۔۔

ਛੁਟੇ ਤਿਲ ਬੂਆੜ ਜਿਉ ਸੁੰਞੇ ਅੰਦਰਿ ਖੇਤ ॥chhuTe til booaaR jiau su(n)n(j)e a(n)dhar khet ||छुटे तिल बूआड़ जिउ सुँञे अंदरि खेत ॥چھُٹے تل بُوآڑ جا سُںنجے اںدر کھےت ۔۔

ਖੇਤੈ ਅੰਦਰਿ ਛੁਟਿਆ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਉ ਨਾਹ ॥khetai a(n)dhar chhuTiaa kahu naanak sau naeh ||खेतै अंदरि छुटिआ कहु नानक सउ नाह ॥کھےتَے اںدر چھُٹآ کهُ نانک سا ناه ۔۔

ਫਲੀਅਹਿ ਫੁਲੀਅਹਿ ਬਪੁੜੇ ਭੀ ਤਨ ਵਿਚਿ ਸੁਆਹ ॥੩॥fale'eeh fule'eeh bapuRe bhee tan vich suaaeh ||3||फलीअहि फुलीअहि बपुड़े भी तन विचि सुआह ॥३॥پھلیِاه پھُلیِاه بپڑے بھیِ تن وچ سُآه ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਓ ਆਪੀਨੑੈ ਰਚਿਓ ਨਾਉ ॥aapeen(h)ai aap saajio aapeen(h)ai rachio naau ||आपीन्नै आपु साजिओ आपीन्नै रचिओ नाउ ॥آپیٍنھَے آپ ساجاو آپیٍنھَے رچاو ناا ۔۔

ਦੁਯੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਾਜੀਐ ਕਰਿ ਆਸਣੁ ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥dhuyee kudharat saajeeaai kar aasan ddiTho chaau ||दुयी कुदरति साजीऐ करि आसणु डिठो चाउ ॥دُی کُدرت ساجیِاَے کر آسݨ ڈٹھو چاا ۔۔

ਦਾਤਾ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਤੂੰ ਤੁਸਿ ਦੇਵਹਿ ਕਰਹਿ ਪਸਾਉ ॥dhaataa karataa aap too(n) tus dheveh kareh pasaau ||दाता करता आपि तूँ तुसि देवहि करहि पसाउ ॥داتا کرتا آپ تُوں تُس دےوه کره پساا ۔۔

ਤੂੰ ਜਾਣੋਈ ਸਭਸੈ ਦੇ ਲੈਸਹਿ ਜਿੰਦੁ ਕਵਾਉ ॥too(n) jaanoiee sabhasai dhe laiseh ji(n)dh kavaau ||तूँ जाणोई सभसै दे लैसहि जिंदु कवाउ ॥تُوں جاݨوای سبھسَے دے لَےسه جںد کواا ۔۔

ਕਰਿ ਆਸਣੁ ਡਿਠੋ ਚਾਉ ॥੧॥kar aasan ddiTho chaau ||1||करि आसणु डिठो चाउ ॥१॥کر آسݨ ڈٹھو چاا ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਖੰਡ ਸਚੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥sache tere kha(n)dd sache brahama(n)dd ||सचे तेरे खंड सचे ब्रहमंड ॥سچے تےرے کھںڈ سچے برهمںڈ ۔۔

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਲੋਅ ਸਚੇ ਆਕਾਰ ॥sache tere loa sache aakaar ||सचे तेरे लोअ सचे आकार ॥سچے تےرے لوا سچے آکار ۔۔

ਸਚੇ ਤੇਰੇ ਕਰਣੇ ਸਰਬ ਬੀਚਾਰ ॥sache tere karane sarab beechaar ||सचे तेरे करणे सरब बीचार ॥سچے تےرے کرݨے سرب بیِچار ۔۔

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਅਮਰੁ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ॥sachaa teraa amar sachaa dheebaan ||सचा तेरा अमरु सचा दीबाणु ॥سچا تےرا امر سچا دیِباݨ ۔۔

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਸਚਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥sachaa teraa hukam sachaa furamaan ||सचा तेरा हुकमु सचा फुरमाणु ॥سچا تےرا هُکم سچا پھُرماݨ ۔۔

ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥sachaa teraa karam sachaa neesaan ||सचा तेरा करमु सचा नीसाणु ॥سچا تےرا کرم سچا نیِساݨ ۔۔

ਸਚੇ ਤੁਧੁ ਆਖਹਿ ਲਖ ਕਰੋੜਿ ॥sache tudh aakheh lakh karoR ||सचे तुधु आखहि लख करोड़ि ॥سچے تُدھ آکھه لکھ کروڑ ۔۔

ਸਚੈ ਸਭਿ ਤਾਣਿ ਸਚੈ ਸਭਿ ਜੋਰਿ ॥sachai sabh taan sachai sabh jor ||सचै सभि ताणि सचै सभि जोरि ॥سچَے سبھ تاݨ سچَے سبھِ جور ۔۔

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੀ ਸਾਲਾਹ ॥sachee teree sifat sachee saalaeh ||सची तेरी सिफति सची सालाह ॥سچیِ تےریِ سپھت سچیِ سالاه ۔۔

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥sachee teree kudharat sache paatisaeh ||सची तेरी कुदरति सचे पातिसाह ॥سچیِ تےریِ کُدرت سچے پاتساه ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਚੁ ॥naanak sach dhiaain sach ||नानक सचु धिआइनि सचु ॥نانک سچ دھآان سچ ۔۔

ਜੋ ਮਰਿ ਜੰਮੇ ਸੁ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥jo mar ja(n)me su kach nikach ||1||जो मरि जंमे सु कचु निकचु ॥१॥جو مر جںمے سُ کچ نکچ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਵਡਾ ਨਾਉ ॥vaddee vaddiaaiee jaa vaddaa naau ||वडी वडिआई जा वडा नाउ ॥وڈیِ وڈآای جا وڈا ناا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥vaddee vaddiaaiee jaa sach niaau ||वडी वडिआई जा सचु निआउ ॥وڈیِ وڈآای جا سچ نآا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਨਿਹਚਲ ਥਾਉ ॥vaddee vaddiaaiee jaa nihachal thaau ||वडी वडिआई जा निहचल थाउ ॥وڈیِ وڈآای جا نهچل تھاا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਣੈ ਆਲਾਉ ॥vaddee vaddiaaiee jaanai aalaau ||वडी वडिआई जाणै आलाउ ॥وڈیِ وڈآای جاݨَے آلاا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਬੁਝੈ ਸਭਿ ਭਾਉ ॥vaddee vaddiaaiee bujhai sabh bhaau ||वडी वडिआई बुझै सभि भाउ ॥وڈیِ وڈآای بُجھَے سبھِ بھاا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਪੁਛਿ ਨ ਦਾਤਿ ॥vaddee vaddiaaiee jaa puchh na dhaat ||वडी वडिआई जा पुछि न दाति ॥وڈیِ وڈآای جا پُچھ ن دات ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥vaddee vaddiaaiee jaa aape aap ||वडी वडिआई जा आपे आपि ॥وڈیِ وڈآای جا آپے آپ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾਰ ਨ ਕਥਨੀ ਜਾਇ ॥naanak kaar na kathanee jai ||नानक कार न कथनी जाइ ॥نانک کار ن کتھنیِ جاا ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਸਰਬ ਰਜਾਇ ॥੨॥keetaa karanaa sarab rajai ||2||कीता करणा सरब रजाइ ॥२॥کیِتا کرݨا سرب رجاا ۔۔۲۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਸਚੈ ਕੀ ਹੈ ਕੋਠੜੀ ਸਚੇ ਕਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸੁ ॥eih jag sachai kee hai koThaRee sache kaa vich vaas ||इहु जगु सचै की है कोठड़ी सचे का विचि वासु ॥ِاهُ جگ سچَے کیِ هَے کوٹھڑیِ سچے کا وچ واس ۔۔

ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਇ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ॥eikan(h)aa hukam samai le ikan(h)aa hukame kare vinaas ||इकन्ना हुकमि समाइ लए इकन्ना हुकमे करे विणासु ॥ِاکنھا هُکم سماا لاے اکنھا هُکمے کرے وݨاس ۔۔

ਇਕਨੑਾ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਏ ਇਕਨੑਾ ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥eikan(h)aa bhaanai kadd le ikan(h)aa maiaa vich nivaas ||इकन्ना भाणै कढि लए इकन्ना माइआ विचि निवासु ॥ِاکنھا بھاݨَے کڈھ لاے اکنھا ماایا وچِ نواس ۔۔

ਏਵ ਭਿ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪਈ ਜਿ ਕਿਸੈ ਆਣੇ ਰਾਸਿ ॥ev bh aakh na jaapiee j kisai aane raas ||एव भि आखि न जापई जि किसै आणे रासि ॥اےو بھ آکھ ن جاپای ج کسَے آݨے راس ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਕਉ ਆਪਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸੁ ॥੩॥naanak gurmukh jaaneeaai jaa kau aap kare paragaas ||3||नानक गुरमुखि जाणीऐ जा कउ आपि करे परगासु ॥३॥نانک گُرمکھ جاݨیِاَے جا کا آپ کرے پرگاس ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਕੈ ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥naanak jeea upai kai likh naavai dharam bahaaliaa ||नानक जीअ उपाइ कै लिखि नावै धरमु बहालिआ ॥نانک جیِا اُپاا کَے لکھ ناوَے دھرم بهالآ ۔۔

ਓਥੈ ਸਚੇ ਹੀ ਸਚਿ ਨਿਬੜੈ ਚੁਣਿ ਵਖਿ ਕਢੇ ਜਜਮਾਲਿਆ ॥othai sache hee sach nibaRai chun vakh kadde jajamaaliaa ||ओथै सचे ही सचि निबड़ै चुणि वखि कढे जजमालिआ ॥اوتھَے سچے هیِ سچ نبڑَے چُݨ وکھِ کڈھے ججمالآ ۔۔

ਥਾਉ ਨ ਪਾਇਨਿ ਕੂੜਿਆਰ ਮੁਹ ਕਾਲੑੈ ਦੋਜਕਿ ਚਾਲਿਆ ॥thaau na pain kooRiaar muh kaal(h)ai dhojak chaaliaa ||थाउ न पाइनि कूड़िआर मुह काल्लै दोजकि चालिआ ॥تھاا ن پاان کُوڑآر مُه کالھَے دوجک چالآ ۔۔

ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਰਤੇ ਸੇ ਜਿਣਿ ਗਏ ਹਾਰਿ ਗਏ ਸਿ ਠਗਣ ਵਾਲਿਆ ॥terai nai rate se jin ge haar ge s Thagan vaaliaa ||तेरै नाइ रते से जिणि गए हारि गए सि ठगण वालिआ ॥تےرَے ناا رتے سے جݨ گاے هار گاے س ٹھگݨ والآ ۔۔

ਲਿਖਿ ਨਾਵੈ ਧਰਮੁ ਬਹਾਲਿਆ ॥੨॥likh naavai dharam bahaaliaa ||2||लिखि नावै धरमु बहालिआ ॥२॥لِکھ ناوَے دھرم بهالآ ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨਾਦ ਵਿਸਮਾਦੁ ਵੇਦ ॥visamaadh naadh visamaadh vedh ||विसमादु नाद विसमादु वेद ॥وِسماد ناد وسماد وےد ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਜੀਅ ਵਿਸਮਾਦੁ ਭੇਦ ॥visamaadh jeea visamaadh bhedh ||विसमादु जीअ विसमादु भेद ॥وِسماد جیِا وسماد بھےد ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੂਪ ਵਿਸਮਾਦੁ ਰੰਗ ॥visamaadh roop visamaadh ra(n)g ||विसमादु रूप विसमादु रंग ॥وِسماد رُوپ وسماد رںگ ۔۔

ਵਿਸਮਾਦੁ ਨਾਗੇ ਫਿਰਹਿ ਜੰਤ ॥visamaadh naage fireh ja(n)t ||विसमादु नागे फिरहि जंत ॥وِسماد ناگے پھره جںت ۔۔