Skip to content

Ang 462 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੬੨)

Raag Asa · Guru Arjan Dev Ji

ਜਨਮ ਮਰਣ ਅਨੇਕ ਬੀਤੇ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗ ਬਿਨੁ ਕਛੁ ਨਹ ਗਤੇ ॥janam maran anek beete pria sa(n)g bin kachh neh gate ||जनम मरण अनेक बीते पृअ संग बिनु कछु नह गते ॥جنم مرݨ انےک بیِتے پرا سںگ بن کچھ نه گتے ۔۔

ਕੁਲ ਰੂਪ ਧੂਪ ਗਿਆਨਹੀਨੀ ਤੁਝ ਬਿਨਾ ਮੋਹਿ ਕਵਨ ਮਾਤ ॥kul roop dhoop giaanaheenee tujh binaa moh kavan maat ||कुल रूप धूप गिआनहीनी तुझ बिना मोहि कवन मात ॥کُل رُوپ دھُوپ گآنهیٍنیِ تُجھ بنا موه کون مات ۔۔

ਕਰ ਜੋੜਿ ਨਾਨਕੁ ਸਰਣਿ ਆਇਓ ਪ੍ਰਿਅ ਨਾਥ ਨਰਹਰ ਕਰਹੁ ਗਾਤ ॥੧॥kar joR naanak saran aaio pria naath narahar karahu gaat ||1||कर जोड़ि नानकु सरणि आइओ पृअ नाथ नरहर करहु गात ॥१॥کر جوڑ نانک سرݨ آااو پرا ناتھ نرهر کرهُ گات ۔۔۱۔۔

ਮੀਨਾ ਜਲਹੀਨ ਮੀਨਾ ਜਲਹੀਨ ਹੇ ਓਹੁ ਬਿਛੁਰਤ ਮਨ ਤਨ ਖੀਨ ਹੇ ਕਤ ਜੀਵਨੁ ਪ੍ਰਿਅ ਬਿਨੁ ਹੋਤ ॥meenaa jalaheen meenaa jalaheen he oh bichhurat man tan kheen he kat jeevan pria bin hot ||मीना जलहीन मीना जलहीन हे ओहु बिछुरत मन तन खीन हे कत जीवनु पृअ बिनु होत ॥میٍنا جلهیٍن میٍنا جلهیٍن هے اوهُ بچھرت من تن کھیٍن هے کت جیِون پرا بن هوت ۔۔

ਸਨਮੁਖ ਸਹਿ ਬਾਨ ਸਨਮੁਖ ਸਹਿ ਬਾਨ ਹੇ ਮ੍ਰਿਗ ਅਰਪੇ ਮਨ ਤਨ ਪ੍ਰਾਨ ਹੇ ਓਹੁ ਬੇਧਿਓ ਸਹਜ ਸਰੋਤ ॥sanamukh seh baan sanamukh seh baan he mirag arape man tan praan he oh bedhio sahaj sarot ||सनमुख सहि बान सनमुख सहि बान हे मृग अरपे मन तन प्रान हे ओहु बेधिओ सहज सरोत ॥سنمکھ سهِ بان سنمکھ سهِ بان هے مرگ ارپے من تن پران هے اوهُ بےدھاو سهج سروت ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਗੀ ਮਿਲੁ ਬੈਰਾਗੀ ਖਿਨੁ ਰਹਨੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨਾ ॥pria preet laagee mil bairaagee khin rahan dhirag tan tis binaa ||पृअ प्रीति लागी मिलु बैरागी खिनु रहनु धृगु तनु तिसु बिना ॥پِرا پریِت لاگیِ مل بَےراگیِ کھن رهن دھرگ تن تس بنا ۔۔

ਪਲਕਾ ਨ ਲਾਗੈ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮ ਪਾਗੈ ਚਿਤਵੰਤਿ ਅਨਦਿਨੁ ਪ੍ਰਭ ਮਨਾ ॥palakaa na laagai pria prem paagai chitava(n)t anadhin prabh manaa ||पलका न लागै पृअ प्रेम पागै चितवंति अनदिनु प्रभ मना ॥پلکا ن لاگَے پرا پرےم پاگَے چتوںت اندن پربھ منا ۔۔

ਸ੍ਰੀਰੰਗ ਰਾਤੇ ਨਾਮ ਮਾਤੇ ਭੈ ਭਰਮ ਦੁਤੀਆ ਸਗਲ ਖੋਤ ॥sreera(n)g raate naam maate bhai bharam dhuteeaa sagal khot ||स्रीरंग राते नाम माते भै भरम दुतीआ सगल खोत ॥سریِرںگ راتے نام ماتے بھَے بھرم دُتیِآ سگل کھوت ۔۔

ਕਰਿ ਮਇਆ ਦਇਆ ਦਇਆਲ ਪੂਰਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਨਕ ਮਗਨ ਹੋਤ ॥੨॥kar miaa dhiaa dhiaal pooran har prem naanak magan hot ||2||करि मइआ दइआ दइआल पूरन हरि प्रेम नानक मगन होत ॥२॥کر مایا دایا دایال پُورن هرِ پرےم نانک مگن هوت ۔۔۲۔۔

ਅਲੀਅਲ ਗੁੰਜਾਤ ਅਲੀਅਲ ਗੁੰਜਾਤ ਹੇ ਮਕਰੰਦ ਰਸ ਬਾਸਨ ਮਾਤ ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਮਲ ਬੰਧਾਵਤ ਆਪ ॥aleeal gu(n)jaat aleeal gu(n)jaat he makara(n)dh ras baasan maat he preet kamal ba(n)dhaavat aap ||अलीअल गुँजात अलीअल गुँजात हे मकरंद रस बासन मात हे प्रीति कमल बंधावत आप ॥الیِال گُںجات الیِال گُںجات هے مکرںد رس باسن مات هے پریِت کمل بںدھاوت آپ ۔۔

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਚਿਤ ਪਿਆਸ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਚਿਤ ਪਿਆਸ ਹੇ ਘਨ ਬੂੰਦ ਬਚਿਤ੍ਰਿ ਮਨਿ ਆਸ ਹੇ ਅਲ ਪੀਵਤ ਬਿਨਸਤ ਤਾਪ ॥chaatirak chit piaas chaatirak chit piaas he ghan boo(n)dh bachitr man aas he al peevat binasat taap ||चातृक चित पिआस चातृक चित पिआस हे घन बूँद बचितृ मनि आस हे अल पीवत बिनसत ताप ॥چاترک چت پآس چاترک چت پآس هے گھن بُوںد بچتر منِ آس هے ال پیِوت بنست تاپ ۔۔

ਤਾਪਾ ਬਿਨਾਸਨ ਦੂਖ ਨਾਸਨ ਮਿਲੁ ਪ੍ਰੇਮੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅਤਿ ਘਨਾ ॥taapaa binaasan dhookh naasan mil prem man tan at ghanaa ||तापा बिनासन दूख नासन मिलु प्रेमु मनि तनि अति घना ॥تاپا بناسن دُوکھ ناسن مل پرےم من تنِ اتِ گھنا ۔۔

ਸੁੰਦਰੁ ਚਤੁਰੁ ਸੁਜਾਨ ਸੁਆਮੀ ਕਵਨ ਰਸਨਾ ਗੁਣ ਭਨਾ ॥su(n)dhar chatur sujaan suaamee kavan rasanaa gun bhanaa ||सुँदरु चतुरु सुजान सुआमी कवन रसना गुण भना ॥سُںدر چتر سُجان سُآمیِ کون رسنا گُݨ بھنا ۔۔

ਗਹਿ ਭੁਜਾ ਲੇਵਹੁ ਨਾਮੁ ਦੇਵਹੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਤ ਮਿਟਤ ਪਾਪ ॥geh bhujaa levahu naam dhevahu dhirasaT dhaarat miTat paap ||गहि भुजा लेवहु नामु देवहु दृसटि धारत मिटत पाप ॥گهِ بھُجا لےوهُ نام دےوهُ درسٹ دھارت مٹت پاپ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜੰਪੈ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਹਰਿ ਦਰਸੁ ਪੇਖਤ ਨਹ ਸੰਤਾਪ ॥੩॥naanak ja(n)pai patit paavan har dharas pekhat neh sa(n)taap ||3||नानकु जंपै पतित पावन हरि दरसु पेखत नह संताप ॥३॥نانک جمپَے پتت پاون هرِ درس پےکھت نه سںتاپ ۔۔۳۔۔

ਚਿਤਵਉ ਚਿਤ ਨਾਥ ਚਿਤਵਉ ਚਿਤ ਨਾਥ ਹੇ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਸਰਣਿ ਅਨਾਥ ਹੇ ਮਿਲੁ ਚਾਉ ਚਾਈਲੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥chitavau chit naath chitavau chit naath he rakh levahu saran anaath he mil chaau chaieele praan ||चितवउ चित नाथ चितवउ चित नाथ हे रखि लेवहु सरणि अनाथ हे मिलु चाउ चाईले प्रान ॥چِتوا چت ناتھ چتوا چت ناتھ هے رکھ لےوهُ سرݨ اناتھ هے مل چااُ چاایلے پران ۔۔

ਸੁੰਦਰ ਤਨ ਧਿਆਨ ਸੁੰਦਰ ਤਨ ਧਿਆਨ ਹੇ ਮਨੁ ਲੁਬਧ ਗੋਪਾਲ ਗਿਆਨ ਹੇ ਜਾਚਿਕ ਜਨ ਰਾਖਤ ਮਾਨ ॥su(n)dhar tan dhiaan su(n)dhar tan dhiaan he man lubadh gopaal giaan he jaachik jan raakhat maan ||सुँदर तन धिआन सुँदर तन धिआन हे मनु लुबध गोपाल गिआन हे जाचिक जन राखत मान ॥سُںدر تن دھآن سُںدر تن دھآن هے من لُبدھ گوپال گآن هے جاچک جن راکھت مان ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮਾਨ ਪੂਰਨ ਦੁਖ ਬਿਦੀਰਨ ਸਗਲ ਇਛ ਪੁਜੰਤੀਆ ॥prabh maan pooran dhukh bidheeran sagal ichh puja(n)teeaa ||प्रभ मान पूरन दुख बिदीरन सगल इछ पुजंतीआ ॥پربھ مان پُورن دُکھ بدیِرن سگل اچھ پُجںتیِآ ۔۔

ਹਰਿ ਕੰਠਿ ਲਾਗੇ ਦਿਨ ਸਭਾਗੇ ਮਿਲਿ ਨਾਹ ਸੇਜ ਸੋਹੰਤੀਆ ॥har ka(n)Th laage dhin sabhaage mil naeh sej soha(n)teeaa ||हरि कंठि लागे दिन सभागे मिलि नाह सेज सोहंतीआ ॥هر کںٹھ لاگے دن سبھاگے ملِ ناه سےج سوهںتیِآ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰੀ ਮਿਲੇ ਮੁਰਾਰੀ ਸਗਲ ਕਲਮਲ ਭਏ ਹਾਨ ॥prabh dhirasaT dhaaree mile muraaree sagal kalamal bhe haan ||प्रभ दृसटि धारी मिले मुरारी सगल कलमल भए हान ॥پربھ درسٹ دھاریِ ملے مُراریِ سگل کلمل بھاے هان ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਮੇਰੀ ਆਸ ਪੂਰਨ ਮਿਲੇ ਸ੍ਰੀਧਰ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ॥੪॥੧॥੧੪॥binava(n)t naanak meree aas pooran mile sreedhar gun nidhaan ||4||1||14||बिनवंति नानक मेरी आस पूरन मिले स्रीधर गुण निधान ॥४॥१॥१४॥بٍنوںت نانک مےریِ آس پُورن ملے سریِدھر گُݨ ندھان ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۴۔۔

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਵਾਰ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਸਲੋਕ ਭੀ ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਕੇ ਲਿਖੇ ਟੁੰਡੇ ਅਸ ਰਾਜੈ ਕੀ ਧੁਨੀ ॥vaar salokaa naal salok bhee mahale pahile ke likhe Tu(n)dde as raajai kee dhunee ||वार सलोका नालि सलोक भी महले पहिले के लिखे टुँडे अस राजै की धुनी ॥وار سلوکا نال سلوک بھیِ مهلے پهِلے کے لکھے ٹُںڈے اس راجَے کیِ دھُنیِ ۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਦਿਉਹਾੜੀ ਸਦ ਵਾਰ ॥balihaaree gur aapane dhiauhaaRee sadh vaar ||बलिहारी गुर आपणे दिउहाड़ी सद वार ॥بلهاریِ گُر آپݨے داهاڑیِ سد وار ۔۔

ਜਿਨਿ ਮਾਣਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੀਏ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੀ ਵਾਰ ॥੧॥jin maanas te dhevate ke'ee karat na laagee vaar ||1||जिनि माणस ते देवते कीए करत न लागी वार ॥१॥جٍن ماݨس تے دےوتے کیِاے کرت ن لاگیِ وار ۔۔۱۔۔