Ang 44 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੪)

ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਮਸਕਤੇ ਤੂਠੈ ਪਾਵਾ ਦੇਵ ॥saadhoo sa(n)g masakate tooThai paavaa dhev ||साधू संगु मसकते तूठै पावा देव ॥سادھُو سںگ مسکتے تُوٹھَے پاوا دےو ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਵਸਗਤਿ ਸਾਹਿਬੈ ਆਪੇ ਕਰਣ ਕਰੇਵ ॥sabh kichh vasagat saahibai aape karan karev ||सभु किछु वसगति साहिबै आपे करण करेव ॥سبھ کچھ وسگت ساهبَے آپے کرݨ کرےو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇਵ ॥੩॥satigur kai balihaaranai manasaa sabh poorev ||3||सतिगुर कै बलिहारणै मनसा सभ पूरेव ॥३॥ستگر کَے بلِهارݨَے منسا سبھ پُورےو ۔۔۳۔۔

ਇਕੋ ਦਿਸੈ ਸਜਣੋ ਇਕੋ ਭਾਈ ਮੀਤੁ ॥eiko dhisai sajano iko bhaiee meet ||इको दिसै सजणो इको भाई मीतु ॥ِاکو دسَے سجݨو اکو بھاای میِت ۔۔

ਇਕਸੈ ਦੀ ਸਾਮਗਰੀ ਇਕਸੈ ਦੀ ਹੈ ਰੀਤਿ ॥eikasai dhee saamagaree ikasai dhee hai reet ||इकसै दी सामगरी इकसै दी है रीति ॥ِاکسَے دیِ سامگریِ اکسَے دیِ هَے ریِت ۔۔

ਇਕਸ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਾ ਹੋਆ ਨਿਹਚਲੁ ਚੀਤੁ ॥eikas siau man maaniaa taa hoaa nihachal cheet ||इकस सिउ मनु मानिआ ता होआ निहचलु चीतु ॥ِاکس سا من مانآ تا هوآ نهچل چیِت ۔۔

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕੀਤੁ ॥੪॥੫॥੭੫॥sach khaanaa sach painanaa Tek naanak sach keet ||4||5||75||सचु खाणा सचु पैनणा टेक नानक सचु कीतु ॥४॥५॥७५॥سچ کھاݨا سچ پَےنݨا ٹےک نانک سچ کیِت ۔۔۴۔۔۵۔۔۷۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਸਭੇ ਥੋਕ ਪਰਾਪਤੇ ਜੇ ਆਵੈ ਇਕੁ ਹਥਿ ॥sabhe thok paraapate je aavai ik hath ||सभे थोक परापते जे आवै इकु हथि ॥سبھے تھوک پراپتے جے آوَے اک هتھ ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਕਥਿ ॥janam padhaarath safal hai je sachaa sabadh kath ||जनमु पदारथु सफलु है जे सचा सबदु कथि ॥جنم پدارتھ سپھل هَے جے سچا سبد کتھ ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਰਾਪਤੇ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਮਥਿ ॥੧॥gur te mahal paraapate jis likhiaa hovai math ||1||गुर ते महलु परापते जिसु लिखिआ होवै मथि ॥१॥گُر تے مهل پراپتے جس لکھآ هووَے متھِ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਏਕਸ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥mere man ekas siau chit lai ||मेरे मन एकस सिउ चितु लाइ ॥مےرے من اےکس سا چت لاا ۔۔

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਸਭ ਧੰਧੁ ਹੈ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਮੋਹੁ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ekas bin sabh dha(n)dh hai sabh mithiaa moh mai ||1|| rahaau ||एकस बिनु सभ धंधु है सभ मिथिआ मोहु माइ ॥१॥ रहाउ ॥اےکس بن سبھ دھںدھ هَے سبھ متھآ موهُ ماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਖ ਖੁਸੀਆ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥lakh khuseeaa paatisaaheeaa je satigur nadhar karei ||लख खुसीआ पातिसाहीआ जे सतिगुरु नदरि करेइ ॥لکھ کھُسیِآ پاتساهیِآ جے ستگر ندر کرےا ۔۔

ਨਿਮਖ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥nimakh ek har naam dhei meraa man tan seetal hoi ||निमख एक हरि नामु देइ मेरा मनु तनु सीतलु होइ ॥نِمکھ اےک هر نام دےا مےرا من تن سیِتل هوا ۔۔

ਜਿਸ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਨ ਗਹੇ ॥੨॥jis kau poorab likhiaa tin satigur charan gahe ||2||जिस कउ पूरबि लिखिआ तिनि सतिगुर चरन गहे ॥२॥جِس کا پُورب لکھآ تنِ ستِگر چرن گهے ۔۔۲۔۔

ਸਫਲ ਮੂਰਤੁ ਸਫਲਾ ਘੜੀ ਜਿਤੁ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥safal moorat safalaa ghaRee jit sache naal piaar ||सफल मूरतु सफला घड़ी जितु सचे नालि पिआरु ॥سپھل مُورت سپھلا گھڑیِ جت سچے نال پآر ۔۔

ਦੂਖੁ ਸੰਤਾਪੁ ਨ ਲਗਈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥dhookh sa(n)taap na lagiee jis har kaa naam adhaar ||दूखु संतापु न लगई जिसु हरि का नामु अधारु ॥دُوکھ سںتاپ ن لگای جس هر کا نام ادھار ۔۔

ਬਾਹ ਪਕੜਿ ਗੁਰਿ ਕਾਢਿਆ ਸੋਈ ਉਤਰਿਆ ਪਾਰਿ ॥੩॥baeh pakaR gur kaaddiaa soiee utariaa paar ||3||बाह पकड़ि गुरि काढिआ सोई उतरिआ पारि ॥३॥باه پکڑ گُر کاڈھآ سوای اُترآ پار ۔۔۳۔۔

ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਸੰਤ ਸਭਾ ॥thaan suhaavaa pavit hai jithai sa(n)t sabhaa ||थानु सुहावा पवितु है जिथै संत सभा ॥تھان سُهاوا پوت هَے جتھَے سںت سبھا ۔۔

ਢੋਈ ਤਿਸ ਹੀ ਨੋ ਮਿਲੈ ਜਿਨਿ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਲਭਾ ॥ddoiee tis hee no milai jin pooraa guroo labhaa ||ढोई तिस ही नो मिलै जिनि पूरा गुरू लभा ॥ڈھوای تس هیِ نو ملَے جن پُورا گُرُو لبھا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਧਾ ਘਰੁ ਤਹਾਂ ਜਿਥੈ ਮਿਰਤੁ ਨ ਜਨਮੁ ਜਰਾ ॥੪॥੬॥੭੬॥naanak badhaa ghar tahaa(n) jithai mrit na janam jaraa ||4||6||76||नानक बधा घरु तहाँ जिथै मिरतु न जनमु जरा ॥४॥६॥७६॥نانک بدھا گھر تهاں جتھَے مرت ن جنم جرا ۔۔۴۔۔۶۔۔۷۶۔۔

ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sreeraag mahalaa panjavaa ||स्रीरागु महला ५ ॥سریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਸੋਈ ਧਿਆਈਐ ਜੀਅੜੇ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾਂ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥soiee dhiaaieeaai jeeaRe sir saahaa(n) paatisaahu ||सोई धिआईऐ जीअड़े सिरि साहाँ पातिसाहु ॥سوای دھآایاَے جیِاڑے سر ساهاں پاتساهُ ۔۔

ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਕਰਿ ਆਸ ਮਨ ਜਿਸ ਕਾ ਸਭਸੁ ਵੇਸਾਹੁ ॥tis hee kee kar aas man jis kaa sabhas vesaahu ||तिस ही की करि आस मन जिस का सभसु वेसाहु ॥تِس هیِ کیِ کر آس من جس کا سبھس وےساهُ ۔۔

ਸਭਿ ਸਿਆਣਪਾ ਛਡਿ ਕੈ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪਾਹੁ ॥੧॥sabh siaanapaa chhadd kai gur kee charanee paahu ||1||सभि सिआणपा छडि कै गुर की चरणी पाहु ॥१॥سبھ سآݨپا چھڈِ کَے گُر کیِ چرݨیِ پاهُ ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸੁਖ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਜਪਿ ਨਾਉ ॥man mere sukh sahaj setee jap naau ||मन मेरे सुख सहज सेती जपि नाउ ॥من مےرے سُکھ سهج سےتیِ جپ ناا ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਇ ਤੂੰ ਗੁਣ ਗੋਇੰਦ ਨਿਤ ਗਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaTh pahar prabh dhiaai too(n) gun goi(n)dh nit gaau ||1|| rahaau ||आठ पहर प्रभु धिआइ तूँ गुण गोइंद नित गाउ ॥१॥ रहाउ ॥آٹھ پهر پربھ دھآا تُوں گُݨ گواںد نت گاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਨੀ ਪਰੁ ਮਨਾ ਜਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥tis kee saranee par manaa jis jevadd avar na koi ||तिस की सरनी परु मना जिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥تِس کیِ سرنیِ پر منا جس جےوڈ اور ن کوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਘਣਾ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਨ ਮੂਲੇ ਹੋਇ ॥jis simarat sukh hoi ghanaa dhukh dharadh na moole hoi ||जिसु सिमरत सुखु होइ घणा दुखु दरदु न मूले होइ ॥جِس سمرت سُکھ هوا گھݨا دُکھ درد ن مُولے هوِا ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਰਿ ਚਾਕਰੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੨॥sadhaa sadhaa kar chaakaree prabh saahib sachaa soi ||2||सदा सदा करि चाकरी प्रभु साहिबु सचा सोइ ॥२॥سدا سدا کر چاکریِ پربھ ساهب سچا سوا ۔۔۲۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸ ॥saadhasa(n)gat hoi niramalaa kaTeeaai jam kee faas ||साधसंगति होइ निरमला कटीऐ जम की फास ॥سادھسںگت هوا نرملا کٹیِاَے جم کیِ پھاس ۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਭੈ ਭੰਜਨੋ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥sukhadhaataa bhai bha(n)jano tis aagai kar aradhaas ||सुखदाता भै भंजनो तिसु आगै करि अरदासि ॥سُکھداتا بھَے بھںجنو تس آگَے کر ارداس ۔۔

ਮਿਹਰ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਤਾਂ ਕਾਰਜੁ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥੩॥mihar kare jis miharavaan taa(n) kaaraj aavai raas ||3||मिहर करे जिसु मिहरवानु ताँ कारजु आवै रासि ॥३॥مِهر کرے جس مهروان تاں کارج آوَے راس ۔۔۳۔۔

ਬਹੁਤੋ ਬਹੁਤੁ ਵਖਾਣੀਐ ਊਚੋ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥bahuto bahut vakhaaneeaai uoocho uoochaa thaau ||बहुतो बहुतु वखाणीऐ ऊचो ऊचा थाउ ॥بهُتو بهُت وکھاݨیِاَے اُوچو اُوچا تھاا ۔۔

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਿ ਨ ਸਕਾਉ ॥varanaa chihanaa baaharaa keemat keh na sakaau ||वरना चिहना बाहरा कीमति कहि न सकाउ ॥ورنا چهنا باهرا کیِمت کهِ ن سکاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ਕਰਿ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਅਪੁਣਾ ਨਾਉ ॥੪॥੭॥੭੭॥naanak kau prabh miaa kar sach dhevahu apunaa naau ||4||7||77||नानक कउ प्रभ मइआ करि सचु देवहु अपुणा नाउ ॥४॥७॥७७॥نانک کا پربھ مایا کر سچ دےوهُ اپݨا ناا ۔۔۴۔۔۷۔۔۷۷۔۔

ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sreeraag mahalaa panjavaa ||स्रीरागु महला ५ ॥سریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸੋ ਸੁਖੀ ਤਿਸੁ ਮੁਖੁ ਊਜਲੁ ਹੋਇ ॥naam dhiaae so sukhee tis mukh uoojal hoi ||नामु धिआए सो सुखी तिसु मुखु ऊजलु होइ ॥نام دھآاے سو سُکھیِ تس مُکھ اُوجل هوِا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪਰਗਟੁ ਸਭਨੀ ਲੋਇ ॥poore gur te paieeaai paragaT sabhanee loi ||पूरे गुर ते पाईऐ परगटु सभनी लोइ ॥پُورے گُر تے پاایاَے پرگٹ سبھنیِ لوا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੈ ਘਰਿ ਵਸੈ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥੧॥saadhasa(n)gat kai ghar vasai eko sachaa soi ||1||साधसंगति कै घरि वसै एको सचा सोइ ॥१॥سادھسںگت کَے گھر وسَے اےکو سچا سوا ۔۔۱۔۔