Ang 435 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੩੫)

ਪਹਿਲਾ ਫਾਹਾ ਪਇਆ ਪਾਧੇ ਪਿਛੋ ਦੇ ਗਲਿ ਚਾਟੜਿਆ ॥੫॥pahilaa faahaa piaa paadhe pichho dhe gal chaaTaRiaa ||5||पहिला फाहा पइआ पाधे पिछो दे गलि चाटड़िआ ॥५॥پهِلا پھاها پایا پادھے پچھو دے گل چاٹڑآ ۔۔۵۔۔

ਸਸੈ ਸੰਜਮੁ ਗਇਓ ਮੂੜੇ ਏਕੁ ਦਾਨੁ ਤੁਧੁ ਕੁਥਾਇ ਲਇਆ ॥sasai sa(n)jam gio mooRe ek dhaan tudh kuthai liaa ||ससै संजमु गइओ मूड़े एकु दानु तुधु कुथाइ लइआ ॥سسَے سںجم گِااو مُوڑے اےک دان تُدھ کُتھاا لایا ۔۔

ਸਾਈ ਪੁਤ੍ਰੀ ਜਜਮਾਨ ਕੀ ਸਾ ਤੇਰੀ ਏਤੁ ਧਾਨਿ ਖਾਧੈ ਤੇਰਾ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ॥੬॥saiee putree jajamaan kee saa teree et dhaan khaadhai teraa janam giaa ||6||साई पुत्री जजमान की सा तेरी एतु धानि खाधै तेरा जनमु गइआ ॥६॥ساای پُتریِ ججمان کیِ سا تےریِ اےت دھان کھادھَے تےرا جنم گایا ۔۔۶۔۔

ਮੰਮੈ ਮਤਿ ਹਿਰਿ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮੂੜੇ ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਪਇਆ ॥ma(n)mai mat hir liee teree mooRe haumai vaddaa rog piaa ||मंमै मति हिरि लई तेरी मूड़े हउमै वडा रोगु पइआ ॥مںمَے مت هرِ لای تےریِ مُوڑے هامَے وڈا روگ پایا ۔۔

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਚੀਨਿੑਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜੁ ਭਇਆ ॥੭॥a(n)tar aatamai braham na cheeni(h)aa maiaa kaa muhataaj bhiaa ||7||अंतर आतमै ब्रहमु न चीनि्िआ माइआ का मुहताजु भइआ ॥७॥اںتر آتمَے برهم ن چیٍنھآ ماایا کا مُهتاج بھایا ۔۔۷۔۔

ਕਕੈ ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰਮਿਓਹੁ ਮੂੜੇ ਮਮਤਾ ਲਾਗੇ ਤੁਧੁ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਆ ॥kakai kaam karodh bharamioh mooRe mamataa laage tudh har visariaa ||ककै कामि क्रोधि भरमिओहु मूड़े ममता लागे तुधु हरि विसरिआ ॥ککَے کام ک®ودھ بھرماوهُ مُوڑے ممتا لاگے تُدھ هر وسرآ ۔۔

ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤੁ ਪੁਕਾਰਹਿ ਵਿਣੁ ਬੂਝੇ ਤੂੰ ਡੂਬਿ ਮੁਆ ॥੮॥paReh guneh too(n) bahut pukaareh vin boojhe too(n) ddoob muaa ||8||पड़हि गुणहि तूँ बहुतु पुकारहि विणु बूझे तूँ डूबि मुआ ॥८॥پڑه گُݨه تُوں بهُت پُکاره وݨ بُوجھے تُوں ڈُوب مُآ ۔۔۸۔۔

ਤਤੈ ਤਾਮਸਿ ਜਲਿਓਹੁ ਮੂੜੇ ਥਥੈ ਥਾਨ ਭਰਿਸਟੁ ਹੋਆ ॥tatai taamas jalioh mooRe thathai thaan bharisaT hoaa ||ततै तामसि जलिओहु मूड़े थथै थान भरिसटु होआ ॥تتَے تامس جلاوهُ مُوڑے تھتھَے تھان بھرِسٹ هوآ ۔۔

ਘਘੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰਹਿ ਤੂੰ ਮੂੜੇ ਦਦੈ ਦਾਨੁ ਨ ਤੁਧੁ ਲਇਆ ॥੯॥ghaghai ghar ghar fireh too(n) mooRe dhadhai dhaan na tudh liaa ||9||घघै घरि घरि फिरहि तूँ मूड़े ददै दानु न तुधु लइआ ॥९॥گھگھَے گھر گھرِ پھره تُوں مُوڑے ددَے دان ن تُدھ لایا ۔۔۹۔۔

ਪਪੈ ਪਾਰਿ ਨ ਪਵਹੀ ਮੂੜੇ ਪਰਪੰਚਿ ਤੂੰ ਪਲਚਿ ਰਹਿਆ ॥papai paar na pavahee mooRe parapa(n)ch too(n) palach rahiaa ||पपै पारि न पवही मूड़े परपंचि तूँ पलचि रहिआ ॥پپَے پار ن پوهیِ مُوڑے پرپںچ تُوں پلچ رهِآ ۔۔

ਸਚੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਓਹੁ ਮੂੜੇ ਇਹੁ ਸਿਰਿ ਤੇਰੈ ਲੇਖੁ ਪਇਆ ॥੧੦॥sachai aap khuaaioh mooRe ih sir terai lekh piaa ||10||सचै आपि खुआइओहु मूड़े इहु सिरि तेरै लेखु पइआ ॥१०॥سچَے آپ کھُآااوهُ مُوڑے اهُ سر تےرَے لےکھ پایا ۔۔۱۰۔۔

ਭਭੈ ਭਵਜਲਿ ਡੁਬੋਹੁ ਮੂੜੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਗਲਤਾਨੁ ਭਇਆ ॥bhabhai bhavajal dduboh mooRe maiaa vich galataan bhiaa ||भभै भवजलि डुबोहु मूड़े माइआ विचि गलतानु भइआ ॥بھبھَے بھوجل ڈُبوهُ مُوڑے ماایا وچ گلتان بھایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥੧੧॥gur parasaadhee eko jaanai ek ghaRee meh paar piaa ||11||गुर परसादी एको जाणै एक घड़ी महि पारि पइआ ॥११॥گُر پرسادیِ اےکو جاݨَے اےک گھڑیِ مهِ پار پایا ۔۔۱۱۔۔

ਵਵੈ ਵਾਰੀ ਆਈਆ ਮੂੜੇ ਵਾਸੁਦੇਉ ਤੁਧੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥vavai vaaree aaieeaa mooRe vaasudheau tudh veesariaa ||ववै वारी आईआ मूड़े वासुदेउ तुधु वीसरिआ ॥ووَے واریِ آایآ مُوڑے واسدےا تُدھ ویِسرآ ۔۔

ਏਹ ਵੇਲਾ ਨ ਲਹਸਹਿ ਮੂੜੇ ਫਿਰਿ ਤੂੰ ਜਮ ਕੈ ਵਸਿ ਪਇਆ ॥੧੨॥eh velaa na lahaseh mooRe fir too(n) jam kai vas piaa ||12||एह वेला न लहसहि मूड़े फिरि तूँ जम कै वसि पइआ ॥१२॥اےه وےلا ن لهسه مُوڑے پھر تُوں جم کَے وسِ پایا ۔۔۱۲۔۔

ਝਝੈ ਕਦੇ ਨ ਝੂਰਹਿ ਮੂੜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਤੂੰ ਵਿਖਾ ॥jhajhai kadhe na jhooreh mooRe satigur kaa upadhes sun too(n) vikhaa ||झझै कदे न झूरहि मूड़े सतिगुर का उपदेसु सुणि तूँ विखा ॥جھجھَے کدے ن جھُوره مُوڑے ستگر کا اُپدےس سُݨ تُوں وکھا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਗੁਰੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਨਿਗੁਰੇ ਕਾ ਹੈ ਨਾਉ ਬੁਰਾ ॥੧੩॥satigur baajhahu gur nahee koiee nigure kaa hai naau buraa ||13||सतिगुर बाझहु गुरु नही कोई निगुरे का है नाउ बुरा ॥१३॥ستگر باجھهُ گُر نهیِ کوای نگرے کا هَے ناا بُرا ۔۔۱۳۔۔

ਧਧੈ ਧਾਵਤ ਵਰਜਿ ਰਖੁ ਮੂੜੇ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਪਇਆ ॥dhadhai dhaavat varaj rakh mooRe a(n)tar terai nidhaan piaa ||धधै धावत वरजि रखु मूड़े अंतरि तेरै निधानु पइआ ॥دھدھَے دھاوت ورج رکھ مُوڑے اںتر تےرَے ندھان پایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਹਿ ਜੁਗਾ ਜੁਗੰਤਰਿ ਖਾਹਿ ਪਇਆ ॥੧੪॥gurmukh hoveh taa har ras peeveh jugaa juga(n)tar khaeh piaa ||14||गुरमुखि होवहि ता हरि रसु पीवहि जुगा जुगंतरि खाहि पइआ ॥१४॥گُرمکھ هووه تا هر رس پیِوه جُگا جُگںتر کھاه پایا ۔۔۱۴۔۔

ਗਗੈ ਗੋਬਿਦੁ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ਮੂੜੇ ਗਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥gagai gobidh chit kar mooRe galee kinai na paiaa ||गगै गोबिदु चिति करि मूड़े गली किनै न पाइआ ॥گگَے گوبد چت کرِ مُوڑے گلیِ کنَے ن پاایا ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਇ ਮੂੜੇ ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਸਭ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥੧੫॥gur ke charan hiradhai vasai mooRe pichhale guneh sabh bakhas liaa ||15||गुर के चरन हिरदै वसाइ मूड़े पिछले गुनह सभ बखसि लइआ ॥१५॥گُر کے چرن هردَے وساا مُوڑے پچھلے گُنه سبھ بکھس لایا ۔۔۱۵۔۔

ਹਾਹੈ ਹਰਿ ਕਥਾ ਬੂਝੁ ਤੂੰ ਮੂੜੇ ਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥haahai har kathaa boojh too(n) mooRe taa sadhaa sukh hoiee ||हाहै हरि कथा बूझु तूँ मूड़े ता सदा सुखु होई ॥هاهَے هر کتھا بُوجھ تُوں مُوڑے تا سدا سُکھ هوای ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਪੜਹਿ ਤੇਤਾ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੧੬॥manmukh paReh tetaa dhukh laagai vin satigur mukat na hoiee ||16||मनमुखि पड़हि तेता दुखु लागै विणु सतिगुर मुकति न होई ॥१६॥منمکھ پڑه تےتا دُکھ لاگَے وݨ ستگر مُکت ن هوای ۔۔۱۶۔۔

ਰਾਰੈ ਰਾਮੁ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ਮੂੜੇ ਹਿਰਦੈ ਜਿਨੑ ਕੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥raarai raam chit kar mooRe hiradhai jin(h) kai rav rahiaa ||रारै रामु चिति करि मूड़े हिरदै जिन्न कै रवि रहिआ ॥رارَے رام چت کرِ مُوڑے هردَے جنھ کَے روِ رهِآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਨਿਰਗੁਣ ਰਾਮੁ ਤਿਨੑੀ ਬੂਝਿ ਲਹਿਆ ॥੧੭॥gur parasaadhee jin(h)ee raam pachhaataa niragun raam tin(h)ee boojh lahiaa ||17||गुर परसादी जिन्नी रामु पछाता निरगुण रामु तिन्नी बूझि लहिआ ॥१७॥گُر پرسادیِ جنھیِ رام پچھاتا نرگݨ رام تنھیِ بُوجھ لهِآ ۔۔۱۷۔۔

ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ਅਕਥੁ ਨ ਜਾਈ ਹਰਿ ਕਥਿਆ ॥teraa a(n)t na jaiee lakhiaa akath na jaiee har kathiaa ||तेरा अंतु न जाई लखिआ अकथु न जाई हरि कथिआ ॥تےرا اںت ن جاای لکھآ اکتھ ن جاای هرِ کتھِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨੑ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜਿਆ ॥੧੮॥੧॥੨॥naanak jin(h) kau satigur miliaa tin(h) kaa lekhaa nibaRiaa ||18||1||2||नानक जिन्न कउ सतिगुरु मिलिआ तिन्न का लेखा निबड़िआ ॥१८॥१॥२॥نانک جنھ کا ستگر ملِآ تنھ کا لےکھا نبڑآ ۔۔۱۸۔۔۱۔۔۲۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਛੰਤ ਘਰੁ ੧raag aasaa mahalaa pehilaa chha(n)t ghar pehilaaरागु आसा महला १ छंत घरु १راگ آسا مهلا ۱ چھںت گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੁੰਧ ਜੋਬਨਿ ਬਾਲੜੀਏ ਮੇਰਾ ਪਿਰੁ ਰਲੀਆਲਾ ਰਾਮ ॥mu(n)dh joban baalaRe'e meraa pir raleeaalaa raam ||मुँध जोबनि बालड़ीए मेरा पिरु रलीआला राम ॥مُںدھ جوبن بالڑیِاے مےرا پر رلیِآلا رام ۔۔

ਧਨ ਪਿਰ ਨੇਹੁ ਘਣਾ ਰਸਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਇਆਲਾ ਰਾਮ ॥dhan pir neh ghanaa ras preet dhiaalaa raam ||धन पिर नेहु घणा रसि प्रीति दइआला राम ॥دھن پر نےهُ گھݨا رس پریِت دایالا رام ۔۔