Ang 434 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੩੪)

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਸਾਰੀ ਕੀਤੇ ਪਾਸਾ ਢਾਲਣਿ ਆਪਿ ਲਗਾ ॥੨੬॥jeea ja(n)t sabh saaree keete paasaa ddaalan aap lagaa ||26||जीअ जंत सभ सारी कीते पासा ढालणि आपि लगा ॥२६॥جیِا جںت سبھ ساریِ کیِتے پاسا ڈھالݨ آپ لگا ۔۔۲۶۔۔

ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ ਸੇ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਭਉ ਪਇਆ ॥bhabhai bhaaleh se fal paaveh gur parasaadhee jin(h) kau bhau piaa ||भभै भालहि से फलु पावहि गुर परसादी जिन्न कउ भउ पइआ ॥بھبھَے بھاله سے پھل پاوه گُر پرسادیِ جنھ کا بھا پایا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂੜੇ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ॥੨੭॥manmukh fireh na cheteh mooRe lakh chauraaseeh fer piaa ||27||मनमुख फिरहि न चेतहि मूड़े लख चउरासीह फेरु पइआ ॥२७॥منمکھ پھره ن چےته مُوڑے لکھ چاراسیِه پھےر پایا ۔۔۲۷۔۔

ਮੰਮੈ ਮੋਹੁ ਮਰਣੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਤਬ ਚੇਤਵਿਆ ॥ma(n)mai moh maran madhusoodhan maran bhiaa tab chetaviaa ||मंमै मोहु मरणु मधुसूदनु मरणु भइआ तब चेतविआ ॥مںمَے موهُ مرݨ مدھسُودن مرݨ بھایا تب چےتوآ ۔۔

ਕਾਇਆ ਭੀਤਰਿ ਅਵਰੋ ਪੜਿਆ ਮੰਮਾ ਅਖਰੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨੮॥kaiaa bheetar avaro paRiaa ma(n)maa akhar veesariaa ||28||काइआ भीतरि अवरो पड़िआ मंमा अखरु वीसरिआ ॥२८॥کااآ بھیِتر اورو پڑآ مںما اکھر ویِسرآ ۔۔۲۸۔۔

ਯਯੈ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਵੀ ਕਦ ਹੀ ਜੇ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥yayai janam na hovee kadh hee je kar sach pachhaanai ||ययै जनमु न होवी कद ही जे करि सचु पछाणै ॥ےےَے جنم ن هوویِ کد هیِ جے کر سچ پچھاݨَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੨੯॥gurmukh aakhai gurmukh boojhai gurmukh eko jaanai ||29||गुरमुखि आखै गुरमुखि बूझै गुरमुखि एको जाणै ॥२९॥گُرمکھ آکھَے گُرمکھ بُوجھَے گُرمکھ اےکو جاݨَے ۔۔۲۹۔۔

ਰਾਰੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਜੇਤੇ ਕੀਏ ਜੰਤਾ ॥raarai rav rahiaa sabh a(n)tar jete ke'ee ja(n)taa ||रारै रवि रहिआ सभ अंतरि जेते कीए जंता ॥رارَے رو رهِآ سبھ اںتر جےتے کیِاے جںتا ۔۔

ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਸਭ ਲਾਏ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥੩੦॥ja(n)t upai dha(n)dhai sabh laae karam hoaa tin naam liaa ||30||जंत उपाइ धंधै सभ लाए करमु होआ तिन नामु लइआ ॥३०॥جںت اُپاا دھںدھَے سبھ لااے کرم هوآ تن نام لایا ۔۔۳۰۔۔

ਲਲੈ ਲਾਇ ਧੰਧੈ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ॥lalai lai dha(n)dhai jin chhoddee meeThaa maiaa moh keeaa ||ललै लाइ धंधै जिनि छोडी मीठा माइआ मोहु कीआ ॥للَے لاا دھںدھَے جن چھوڈیِ میِٹھا ماایا موهُ کیِآ ۔۔

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹਣਾ ਭਾਣੈ ਤਾ ਕੈ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੩੧॥khaanaa peenaa sam kar sahanaa bhaanai taa kai hukam piaa ||31||खाणा पीणा सम करि सहणा भाणै ता कै हुकमु पइआ ॥३१॥کھاݨا پیِݨا سم کر سهݨا بھاݨَے تا کَے هُکم پایا ۔۔۳۱۔۔

ਵਵੈ ਵਾਸੁਦੇਉ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਜਿਨਿ ਵੇਸੁ ਕੀਆ ॥vavai vaasudheau paramesar vekhan kau jin ves keeaa ||ववै वासुदेउ परमेसरु वेखण कउ जिनि वेसु कीआ ॥ووَے واسدےا پرمےسر وےکھݨ کا جن وےس کیِآ ۔۔

ਵੇਖੈ ਚਾਖੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੩੨॥vekhai chaakhai sabh kichh jaanai a(n)tar baahar rav rahiaa ||32||वेखै चाखै सभु किछु जाणै अंतरि बाहरि रवि रहिआ ॥३२॥وےکھَے چاکھَے سبھ کچھ جاݨَے اںتر باهر روِ رهِآ ۔۔۳۲۔۔

ੜਾੜੈ ਰਾੜਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਜਿ ਅਮਰੁ ਹੋਆ ॥ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਓਸੁ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਆ ॥੩੩॥RaaRai raaR kareh kiaa praanee tiseh dhiaavahu j amar hoaa || tiseh dhiaavahu sach samaavahu os viTahu kurabaan keeaa ||33||ड़ाड़ै राड़ि करहि किआ प्राणी तिसहि धिआवहु जि अमरु होआ ॥ तिसहि धिआवहु सचि समावहु ओसु विटहु कुरबाणु कीआ ॥३३॥ڑاڑَے راڑ کره کآ پراݨیِ تسه دھآوهُ ج امر هوآ ۔۔ تسه دھآوهُ سچ سماوهُ اوس وٹهُ کُرباݨ کیِآ ۔۔۳۳۔۔

ਹਾਹੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਜਿਨਿ ਰਿਜਕੁ ਦੀਆ ॥haahai hor na koiee dhaataa jeea upai jin rijak dheeaa ||हाहै होरु न कोई दाता जीअ उपाइ जिनि रिजकु दीआ ॥هاهَے هور ن کوای داتا جیِا اُپاا جن رجک دیِآ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਹੁ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਆ ॥੩੪॥har naam dhiaavahu har naam samaavahu anadhin laahaa har naam leeaa ||34||हरि नामु धिआवहु हरि नामि समावहु अनदिनु लाहा हरि नामु लीआ ॥३४॥هر نام دھآوهُ هرِ نام سماوهُ اندن لاها هرِ نام لیِآ ۔۔۳۴۔۔

ਆਇੜੈ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥aaiRai aap kare jin chhoddee jo kichh karanaa su kar rahiaa ||आइड़ै आपि करे जिनि छोडी जो किछु करणा सु करि रहिआ ॥آاڑَے آپ کرے جن چھوڈیِ جو کچھ کرݨا سُ کرِ رهِآ ۔۔

ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਨਾਨਕ ਸਾਇਰ ਇਵ ਕਹਿਆ ॥੩੫॥੧॥kare karaae sabh kichh jaanai naanak sair iv kahiaa ||35||1||करे कराए सभ किछु जाणै नानक साइर इव कहिआ ॥३५॥१॥کرے کرااے سبھ کچھ جاݨَے نانک ساار او کهِآ ۔۔۳۵۔۔۱۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਪਟੀraag aasaa mahalaa teejaa paTeeरागु आसा महला ३ पटीراگ آسا مهلا ۳ پٹیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਯੋ ਅੰਙੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਇਆ ਕਾਖੈ ਘੰਙੈ ਕਾਲੁ ਭਇਆ ॥ayo a(n)n(g)ai sabh jag aaiaa kaakhai gha(n)n(g)ai kaal bhiaa ||अयो अंङै सभु जगु आइआ काखै घंङै कालु भइआ ॥اےو اںنگَے سبھ جگ آایا کاکھَے گھںنگَے کال بھایا ۔۔

ਰੀਰੀ ਲਲੀ ਪਾਪ ਕਮਾਣੇ ਪੜਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣ ਵੀਸਰਿਆ ॥੧॥reeree lalee paap kamaane paR avagan gun veesariaa ||1||रीरी लली पाप कमाणे पड़ि अवगण गुण वीसरिआ ॥१॥ریِریِ للیِ پاپ کماݨے پڑ اوگݨ گُݨ ویِسرآ ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਐਸਾ ਲੇਖਾ ਤੂੰ ਕੀ ਪੜਿਆ ॥man aaisaa lekhaa too(n) kee paRiaa ||मन ऐसा लेखा तूँ की पड़िआ ॥من اَےسا لےکھا تُوں کیِ پڑآ ۔۔

ਲੇਖਾ ਦੇਣਾ ਤੇਰੈ ਸਿਰਿ ਰਹਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥lekhaa dhenaa terai sir rahiaa ||1|| rahaau ||लेखा देणा तेरै सिरि रहिआ ॥१॥ रहाउ ॥لےکھا دےݨا تےرَے سر رهِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਧੰਙਾਇਐ ਸਿਮਰਹਿ ਨਾਹੀ ਨੰਨੈ ਨਾ ਤੁਧੁ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥sidha(n)n(g)aiaai simareh naahee na(n)nai naa tudh naam liaa ||सिधंङाइऐ सिमरहि नाही नंनै ना तुधु नामु लइआ ॥سِدھںنگاااَے سمره ناهیِ نµنَے نا تُدھ نام لایا ۔۔

ਛਛੈ ਛੀਜਹਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਮੂੜੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਜਮਿ ਪਾਕੜਿਆ ॥੨॥chhachhai chheejeh ahinis mooRe kiau chhooTeh jam paakaRiaa ||2||छछै छीजहि अहिनिसि मूड़े किउ छूटहि जमि पाकड़िआ ॥२॥چھچھَے چھیِجه اهٍنس مُوڑے کا چھُوٹه جمِ پاکڑآ ۔۔۲۔۔

ਬਬੈ ਬੂਝਹਿ ਨਾਹੀ ਮੂੜੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਤੇਰਾ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ॥babai boojheh naahee mooRe bharam bhule teraa janam giaa ||बबै बूझहि नाही मूड़े भरमि भुले तेरा जनमु गइआ ॥ببَے بُوجھه ناهیِ مُوڑے بھرم بھُلے تےرا جنم گایا ۔۔

ਅਣਹੋਦਾ ਨਾਉ ਧਰਾਇਓ ਪਾਧਾ ਅਵਰਾ ਕਾ ਭਾਰੁ ਤੁਧੁ ਲਇਆ ॥੩॥anahodhaa naau dharaio paadhaa avaraa kaa bhaar tudh liaa ||3||अणहोदा नाउ धराइओ पाधा अवरा का भारु तुधु लइआ ॥३॥اݨهودا ناا دھراااو پادھا اورا کا بھار تُدھ لایا ۔۔۳۔۔

ਜਜੈ ਜੋਤਿ ਹਿਰਿ ਲਈ ਤੇਰੀ ਮੂੜੇ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਹਿਗਾ ॥jajai jot hir liee teree mooRe a(n)t giaa pachhutaavahigaa ||जजै जोति हिरि लई तेरी मूड़े अंति गइआ पछुतावहिगा ॥ججَے جوت هر لای تےریِ مُوڑے اںت گایا پچھتاوهگا ۔۔

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਤੂੰ ਚੀਨਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਹਿਗਾ ॥੪॥ek sabadh too(n) cheeneh naahee fir fir joonee aavahigaa ||4||एकु सबदु तूँ चीनहि नाही फिरि फिरि जूनी आवहिगा ॥४॥اےک سبد تُوں چیٍنه ناهیِ پھر پھرِ جٌیِ آوهگا ۔۔۴۔۔

ਤੁਧੁ ਸਿਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਪੜੁ ਪੰਡਿਤ ਅਵਰਾ ਨੋ ਨ ਸਿਖਾਲਿ ਬਿਖਿਆ ॥tudh sir likhiaa so paR pa(n)ddit avaraa no na sikhaal bikhiaa ||तुधु सिरि लिखिआ सो पड़ु पंडित अवरा नो न सिखालि बिखिआ ॥تُدھ سر لکھِآ سو پڑ پںڈت اورا نو ن سکھال بکھِآ ۔۔