Ang 433 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੩੩)

ਛਛੈ ਛਾਇਆ ਵਰਤੀ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਭਰਮੁ ਹੋਆ ॥chhachhai chhaiaa varatee sabh a(n)tar teraa keeaa bharam hoaa ||छछै छाइआ वरती सभ अंतरि तेरा कीआ भरमु होआ ॥چھچھَے چھااآ ورتیِ سبھ اںتر تےرا کیِآ بھرم هوآ ۔۔

ਭਰਮੁ ਉਪਾਇ ਭੁਲਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਤੇਰਾ ਕਰਮੁ ਹੋਆ ਤਿਨੑ ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆ ॥੧੦॥bharam upai bhulaieean aape teraa karam hoaa tin(h) guroo miliaa ||10||भरमु उपाइ भुलाईअनु आपे तेरा करमु होआ तिन्न गुरू मिलिआ ॥१०॥بھرم اُپاا بھُلاایان آپے تےرا کرم هوآ تنھ گُرُو ملآ ۔۔۱۰۔۔

ਜਜੈ ਜਾਨੁ ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭੀਖ ਭਵਿਆ ॥jajai jaan ma(n)gat jan jaachai lakh chauraaseeh bheekh bhaviaa ||जजै जानु मंगत जनु जाचै लख चउरासीह भीख भविआ ॥ججَے جان مںگت جن جاچَے لکھ چاراسیِه بھیِکھ بھوآ ۔۔

ਏਕੋ ਲੇਵੈ ਏਕੋ ਦੇਵੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਮੈ ਸੁਣਿਆ ॥੧੧॥eko levai eko dhevai avar na dhoojaa mai suniaa ||11||एको लेवै एको देवै अवरु न दूजा मै सुणिआ ॥११॥اےکو لےوَے اےکو دےوَے اور ن دُوجا مَے سُݨآ ۔۔۱۱۔۔

ਝਝੈ ਝੂਰਿ ਮਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਦੇਣਾ ਸੁ ਦੇ ਰਹਿਆ ॥jhajhai jhoor marahu kiaa praanee jo kichh dhenaa su dhe rahiaa ||झझै झूरि मरहु किआ प्राणी जो किछु देणा सु दे रहिआ ॥جھجھَے جھُور مرهُ کآ پراݨیِ جو کچھ دےݨا سُ دے رهِآ ۔۔

ਦੇ ਦੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਜਿਉ ਜੀਆ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਪਇਆ ॥੧੨॥dhe dhe vekhai hukam chalaae jiau jeeaa kaa rijak piaa ||12||दे दे वेखै हुकमु चलाए जिउ जीआ का रिजकु पइआ ॥१२॥دے دے وےکھَے هُکم چلااے جا جیِآ کا رجک پایا ۔۔۱۲۔۔

ਞੰਞੈ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਾ ਦੇਖਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥n(j)(n)n(j)ai nadhar kare jaa dhekhaa dhoojaa koiee naahee ||ञंञै नदरि करे जा देखा दूजा कोई नाही ॥نجںنجَے ندر کرے جا دےکھا دُوجا کوای ناهیِ ۔۔

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧੩॥eko rav rahiaa sabh thaiee ek vasiaa man maahee ||13||एको रवि रहिआ सभ थाई एकु वसिआ मन माही ॥१३॥اےکو رو رهِآ سبھ تھاای اےک وسِآ من ماهیِ ۔۔۱۳۔۔

ਟਟੈ ਟੰਚੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ॥TaTai Ta(n)ch karahu kiaa praanee ghaRee k muhat k uTh chalanaa ||टटै टंचु करहु किआ प्राणी घड़ी कि मुहति कि उठि चलणा ॥ٹٹَے ٹںچ کرهُ کآ پراݨیِ گھڑیِ ک مُهت ک اُٹھ چلݨا ۔۔

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਨ ਹਾਰਹੁ ਅਪਣਾ ਭਾਜਿ ਪੜਹੁ ਤੁਮ ਹਰਿ ਸਰਣਾ ॥੧੪॥jooaai janam na haarahu apanaa bhaaj paRahu tum har saranaa ||14||जूऐ जनमु न हारहु अपणा भाजि पड़हु तुम हरि सरणा ॥१४॥جُواَے جنم ن هارهُ اپݨا بھاج پڑهُ تُم هر سرݨا ۔۔۱۴۔۔

ਠਠੈ ਠਾਢਿ ਵਰਤੀ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਜਿਨੑ ਕਾ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥ThaThai Thaadd varatee tin a(n)tar har charanee jin(h) kaa chit laagaa ||ठठै ठाढि वरती तिन अंतरि हरि चरणी जिन्न का चितु लागा ॥ٹھٹھَے ٹھاڈھ ورتیِ تن اںتر هر چرݨیِ جنھ کا چت لاگا ۔۔

ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਤਉ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥chit laagaa seiee jan nisatare tau parasaadhee sukh paiaa ||15||चितु लागा सेई जन निसतरे तउ परसादी सुखु पाइआ ॥१५॥چِت لاگا سےای جن نسترے تا پرسادیِ سُکھ پاایا ۔۔۱۵۔۔

ਡਡੈ ਡੰਫੁ ਕਰਹੁ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸੁ ਸਭੁ ਚਲਣਾ ॥ddaddai dda(n)f karahu kiaa praanee jo kichh hoaa su sabh chalanaa ||डडै डंफु करहु किआ प्राणी जो किछु होआ सु सभु चलणा ॥ڈڈَے ڈںپھ کرهُ کآ پراݨیِ جو کچھ هوآ سُ سبھ چلݨا ۔۔

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੧੬॥tisai sarevahu taa sukh paavahu sarab nira(n)tar rav rahiaa ||16||तिसै सरेवहु ता सुखु पावहु सरब निरंतरि रवि रहिआ ॥१६॥تِسَے سرےوهُ تا سُکھ پاوهُ سرب نرںتر رو رهِآ ۔۔۱۶۔۔

ਢਢੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਆਪੇ ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ॥ddaddai ddaeh usaarai aape jiau tis bhaavai tivai kare ||ढढै ढाहि उसारै आपे जिउ तिसु भावै तिवै करे ॥ڈھڈھَے ڈھاه اُسارَے آپے جا تس بھاوَے توَے کرے ۔۔

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਤਿਸੁ ਨਿਸਤਾਰੇ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੧੭॥kar kar vekhai hukam chalaae tis nisataare jaa kau nadhar kare ||17||करि करि वेखै हुकमु चलाए तिसु निसतारे जा कउ नदरि करे ॥१७॥کر کرِ وےکھَے هُکم چلااے تس نستارے جا کا ندر کرے ۔۔۱۷۔۔

ਣਾਣੈ ਰਵਤੁ ਰਹੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥naanai ravat rahai ghaT a(n)tar har gun gaavai soiee ||णाणै रवतु रहै घट अंतरि हरि गुण गावै सोई ॥ݨاݨَے روت رهَے گھٹ اںتر هر گُݨ گاوَے سوای ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਕਰਤਾ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧੮॥aape aap milaae karataa punarap janam na hoiee ||18||आपे आपि मिलाए करता पुनरपि जनमु न होई ॥१८॥آپے آپ ملااے کرتا پُنرپ جنم ن هوای ۔۔۱۸۔۔

ਤਤੈ ਤਾਰੂ ਭਵਜਲੁ ਹੋਆ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥tatai taaroo bhavajal hoaa taa kaa a(n)t na paiaa ||ततै तारू भवजलु होआ ता का अंतु न पाइआ ॥تتَے تارُو بھوجل هوآ تا کا اںت ن پاایا ۔۔

ਨਾ ਤਰ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਹਮ ਬੂਡਸਿ ਤਾਰਿ ਲੇਹਿ ਤਾਰਣ ਰਾਇਆ ॥੧੯॥naa tar naa tulahaa ham booddas taar leh taaran raiaa ||19||ना तर ना तुलहा हम बूडसि तारि लेहि तारण राइआ ॥१९॥نا تر نا تُلها هم بُوڈس تار لےه تارݨ راایا ۔۔۱۹۔۔

ਥਥੈ ਥਾਨਿ ਥਾਨੰਤਰਿ ਸੋਈ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਹੋਆ ॥thathai thaan thaana(n)tar soiee jaa kaa keeaa sabh hoaa ||थथै थानि थानंतरि सोई जा का कीआ सभु होआ ॥تھتھَے تھان تھانµتر سوای جا کا کیِآ سبھ هوآ ۔۔

ਕਿਆ ਭਰਮੁ ਕਿਆ ਮਾਇਆ ਕਹੀਐ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਭਲਾ ॥੨੦॥kiaa bharam kiaa maiaa kaheeaai jo tis bhaavai soiee bhalaa ||20||किआ भरमु किआ माइआ कहीऐ जो तिसु भावै सोई भला ॥२०॥کِآ بھرم کآ ماایا کهیِاَے جو تس بھاوَے سوای بھلا ۔۔۲۰۔۔

ਦਦੈ ਦੋਸੁ ਨ ਦੇਊ ਕਿਸੈ ਦੋਸੁ ਕਰੰਮਾ ਆਪਣਿਆ ॥dhadhai dhos na dheuoo kisai dhos kara(n)maa aapaniaa ||ददै दोसु न देऊ किसै दोसु करंमा आपणिआ ॥ددَے دوس ن دےاُو کسَے دوس کرںما آپݨآ ۔۔

ਜੋ ਮੈ ਕੀਆ ਸੋ ਮੈ ਪਾਇਆ ਦੋਸੁ ਨ ਦੀਜੈ ਅਵਰ ਜਨਾ ॥੨੧॥jo mai keeaa so mai paiaa dhos na dheejai avar janaa ||21||जो मै कीआ सो मै पाइआ दोसु न दीजै अवर जना ॥२१॥جو مَے کیِآ سو مَے پااآ دوس ن دیِجَے اور جنا ۔۔۲۱۔۔

ਧਧੈ ਧਾਰਿ ਕਲਾ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਹਰਿ ਚੀਜੀ ਜਿਨਿ ਰੰਗ ਕੀਆ ॥dhadhai dhaar kalaa jin chhoddee har cheejee jin ra(n)g keeaa ||धधै धारि कला जिनि छोडी हरि चीजी जिनि रंग कीआ ॥دھدھَے دھار کلا جن چھوڈیِ هرِ چیِجیِ جنِ رںگ کیِآ ۔۔

ਤਿਸ ਦਾ ਦੀਆ ਸਭਨੀ ਲੀਆ ਕਰਮੀ ਕਰਮੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੨੨॥tis dhaa dheeaa sabhanee leeaa karamee karamee hukam piaa ||22||तिस दा दीआ सभनी लीआ करमी करमी हुकमु पइआ ॥२२॥تِس دا دیِآ سبھنیِ لیِآ کرمیِ کرمیِ هُکم پایا ۔۔۲۲۔۔

ਨੰਨੈ ਨਾਹ ਭੋਗ ਨਿਤ ਭੋਗੈ ਨਾ ਡੀਠਾ ਨਾ ਸੰਮ੍ਹਲਿਆ ॥na(n)nai naeh bhog nit bhogai naa ddeeThaa naa sa(n)mhaliaa ||नंनै नाह भोग नित भोगै ना डीठा ना संम्हलिआ ॥نµنَے ناه بھوگ نت بھوگَے نا ڈیِٹھا نا سںمھلآ ۔۔

ਗਲੀ ਹਉ ਸੋਹਾਗਣਿ ਭੈਣੇ ਕੰਤੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ॥੨੩॥galee hau sohaagan bhaine ka(n)t na kabahoo(n) mai miliaa ||23||गली हउ सोहागणि भैणे कंतु न कबहूँ मै मिलिआ ॥२३॥گلیِ ها سوهاگݨ بھَےݨے کںت ن کبهُوں مَے ملآ ۔۔۲۳۔۔

ਪਪੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਵੇਖਣ ਕਉ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ॥papai paatisaahu paramesar vekhan kau parapa(n)ch keeaa ||पपै पातिसाहु परमेसरु वेखण कउ परपंचु कीआ ॥پپَے پاتساهُ پرمےسر وےکھݨ کا پرپںچ کیِآ ۔۔

ਦੇਖੈ ਬੂਝੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥੨੪॥dhekhai boojhai sabh kichh jaanai a(n)tar baahar rav rahiaa ||24||देखै बूझै सभु किछु जाणै अंतरि बाहरि रवि रहिआ ॥२४॥دےکھَے بُوجھَے سبھ کچھ جاݨَے اںتر باهر روِ رهِآ ۔۔۲۴۔۔

ਫਫੈ ਫਾਹੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਾਸਾ ਜਮ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥fafai faahee sabh jag faasaa jam kai sa(n)gal ba(n)dh liaa ||फफै फाही सभु जगु फासा जम कै संगलि बंधि लइआ ॥پھپھَے پھاهیِ سبھ جگ پھاسا جم کَے سںگل بںدھ لایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੇ ਨਰ ਉਬਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤਿ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨੫॥gur parasaadhee se nar ubare j har saranaagat bhaj piaa ||25||गुर परसादी से नर उबरे जि हरि सरणागति भजि पइआ ॥२५॥گُر پرسادیِ سے نر اُبرے ج هر سرݨاگت بھجِ پایا ۔۔۲۵۔۔

ਬਬੈ ਬਾਜੀ ਖੇਲਣ ਲਾਗਾ ਚਉਪੜਿ ਕੀਤੇ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥babai baajee khelan laagaa chaupaR keete chaar jugaa ||बबै बाजी खेलण लागा चउपड़ि कीते चारि जुगा ॥ببَے باجیِ کھےلݨ لاگا چاپڑ کیِتے چار جُگا ۔۔