Ang 432 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੩੨)

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭਲਾ ਪਿਆਰੇ ਤੇਰੀ ਅਮਰੁ ਰਜਾਇ ॥੭॥jo tudh bhaavai so bhalaa piaare teree amar rajai ||7||जो तुधु भावै सो भला पिआरे तेरी अमरु रजाइ ॥७॥جو تُدھ بھاوَے سو بھلا پآرے تےریِ امر رجاا ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਨਾਰਾਇਣੈ ਪਿਆਰੇ ਮਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੮॥੨॥੪॥naanak ra(n)g rate naarainai piaare maate sahaj subhai ||8||2||4||नानक रंगि रते नाराइणै पिआरे माते सहजि सुभाइ ॥८॥२॥४॥نانک رںگ رتے نارااݨَے پآرے ماتے سهج سُبھاا ۔۔۸۔۔۲۔۔۴۔۔

ਸਭ ਬਿਧਿ ਤੁਮ ਹੀ ਜਾਨਤੇ ਪਿਆਰੇ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਹਉ ਸੁਨਾਇ ॥੧॥sabh bidh tum hee jaanate piaare kis peh kahau sunai ||1||सभ बिधि तुम ही जानते पिआरे किसु पहि कहउ सुनाइ ॥१॥سبھ بدھ تُم هیِ جانتے پآرے کس پهِ کها سُناا ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਜੀਆ ਸਭਨਾ ਕਾ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਪਹਿਰਹਿ ਖਾਇ ॥੨॥too(n) dhaataa jeeaa sabhanaa kaa teraa dhitaa pahireh khai ||2||तूँ दाता जीआ सभना का तेरा दिता पहिरहि खाइ ॥२॥تُوں داتا جیِآ سبھنا کا تےرا دتا پهِره کھاا ۔۔۲۔۔

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਪਿਆਰੇ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥੩॥sukh dhukh teree aagiaa piaare dhoojee naahee jai ||3||सुखु दुखु तेरी आगिआ पिआरे दूजी नाही जाइ ॥३॥سُکھ دُکھ تےریِ آگآ پآرے دُوجیِ ناهیِ جاا ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਾਵਹਿ ਸੋ ਕਰੀ ਪਿਆਰੇ ਅਵਰੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥jo too(n) karaaveh so karee piaare avar kichh karan na jai ||4||जो तूँ करावहि सो करी पिआरे अवरु किछु करणु न जाइ ॥४॥جو تُوں کراوه سو کریِ پآرے اور کچھ کرݨ ن جاِا ۔۔۴۔۔

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਸਭ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਿਆਰੇ ਜਿਤੁ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੫॥dhin rain sabh suhaavane piaare jit japeeaai har naau ||5||दिनु रैणि सभ सुहावणे पिआरे जितु जपीऐ हरि नाउ ॥५॥دٍن رَےݨ سبھ سُهاوݨے پآرے جت جپیِاَے هر ناا ۔۔۵۔۔

ਸਾਈ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਪਿਆਰੇ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇ ॥੬॥saiee kaar kamaavanee piaare dhur masatak lekh likhai ||6||साई कार कमावणी पिआरे धुरि मसतकि लेखु लिखाइ ॥६॥ساای کار کماوݨیِ پآرے دھُر مستک لےکھ لکھاا ۔۔۶۔۔

ਏਕੋ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੭॥eko aap varatadhaa piaare ghaT ghaT rahiaa samai ||7||एको आपि वरतदा पिआरे घटि घटि रहिआ समाइ ॥७॥اےکو آپ ورتدا پآرے گھٹ گھٹِ رهِآ سماا ۔۔۷۔۔

ਸੰਸਾਰ ਕੂਪ ਤੇ ਉਧਰਿ ਲੈ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਇ ॥੮॥੩॥੨੨॥੧੫॥੨॥੪੨॥sa(n)saar koop te udhar lai piaare naanak har saranai ||8||3||22||15||2||42||संसार कूप ते उधरि लै पिआरे नानक हरि सरणाइ ॥८॥३॥२२॥१५॥२॥४२॥سںسار کُوپ تے اُدھر لَے پآرے نانک هر سرݨاا ۔۔۸۔۔۳۔۔۲۲۔۔۱۵۔۔۲۔۔۴۲۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਪਟੀ ਲਿਖੀraag aasaa mahalaa pehilaa paTee likheeरागु आसा महला १ पटी लिखीراگ آسا مهلا ۱ پٹیِ لکھیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਸੈ ਸੋਇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਭਇਆ ॥sasai soi sirasaT jin saajee sabhanaa saahib ek bhiaa ||ससै सोइ सृसटि जिनि साजी सभना साहिबु एकु भइआ ॥سسَے سوا سرسٹ جن ساجیِ سبھنا ساهب اےک بھایا ۔۔

ਸੇਵਤ ਰਹੇ ਚਿਤੁ ਜਿਨੑ ਕਾ ਲਾਗਾ ਆਇਆ ਤਿਨੑ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ॥੧॥sevat rahe chit jin(h) kaa laagaa aaiaa tin(h) kaa safal bhiaa ||1||सेवत रहे चितु जिन्न का लागा आइआ तिन्न का सफलु भइआ ॥१॥سےوت رهے چت جنھ کا لاگا آایا تنھ کا سپھل بھایا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਕਾਹੇ ਭੂਲੇ ਮੂੜ ਮਨਾ ॥man kaahe bhoole mooR manaa ||मन काहे भूले मूड़ मना ॥من کاهے بھُولے مُوڑ منا ۔۔

ਜਬ ਲੇਖਾ ਦੇਵਹਿ ਬੀਰਾ ਤਉ ਪੜਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab lekhaa dheveh beeraa tau paRiaa ||1|| rahaau ||जब लेखा देवहि बीरा तउ पड़िआ ॥१॥ रहाउ ॥جب لےکھا دےوه بیِرا تا پڑآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਈਵੜੀ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਸਚਾ ਸੋਈ ॥e'eevaRee aadh purakh hai dhaataa aape sachaa soiee ||ईवड़ी आदि पुरखु है दाता आपे सचा सोई ॥ایوڑیِ آد پُرکھ هَے داتا آپے سچا سوای ۔۔

ਏਨਾ ਅਖਰਾ ਮਹਿ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥enaa akharaa meh jo gurmukh boojhai tis sir lekh na hoiee ||2||एना अखरा महि जो गुरमुखि बूझै तिसु सिरि लेखु न होई ॥२॥اےنا اکھرا مهِ جو گُرمکھ بُوجھَے تس سر لےکھ ن هوای ۔۔۲۔۔

ਊੜੈ ਉਪਮਾ ਤਾ ਕੀ ਕੀਜੈ ਜਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥uooRai upamaa taa kee keejai jaa kaa a(n)t na paiaa ||ऊड़ै उपमा ता की कीजै जा का अंतु न पाइआ ॥اُوڑَے اُپما تا کیِ کیِجَے جا کا اںت ن پاایا ۔۔

ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਸੇਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਨੑੀ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥੩॥sevaa kareh seiee fal paaveh jin(h)ee sach kamaiaa ||3||सेवा करहि सेई फलु पावहि जिन्नी सचु कमाइआ ॥३॥سےوا کره سےای پھل پاوه جنھیِ سچ کماایا ۔۔۳۔۔

ਙੰਙੈ ਙਿਆਨੁ ਬੂਝੈ ਜੇ ਕੋਈ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਸੋਈ ॥n(g)(n)n(g)ai n(g)iaan boojhai je koiee paRiaa pa(n)ddit soiee ||ङंङै ङिआनु बूझै जे कोई पड़िआ पंडितु सोई ॥نگںنگَے نگآن بُوجھَے جے کوای پڑآ پںڈت سوای ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਹਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਤਾ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਨ ਕੋਈ ॥੪॥sarab jeeaa meh eko jaanai taa haumai kahai na koiee ||4||सरब जीआ महि एको जाणै ता हउमै कहै न कोई ॥४॥سرب جیِآ مهِ اےکو جاݨَے تا هامَے کهَے ن کوای ۔۔۴۔۔

ਕਕੈ ਕੇਸ ਪੁੰਡਰ ਜਬ ਹੂਏ ਵਿਣੁ ਸਾਬੂਣੈ ਉਜਲਿਆ ॥kakai kes pu(n)ddar jab hooe vin saaboonai ujaliaa ||ककै केस पुँडर जब हूए विणु साबूणै उजलिआ ॥ککَے کےس پُںڈر جب هُواے وݨ سابُوݨَے اُجلآ ۔۔

ਜਮ ਰਾਜੇ ਕੇ ਹੇਰੂ ਆਏ ਮਾਇਆ ਕੈ ਸੰਗਲਿ ਬੰਧਿ ਲਇਆ ॥੫॥jam raaje ke heroo aae maiaa kai sa(n)gal ba(n)dh liaa ||5||जम राजे के हेरू आए माइआ कै संगलि बंधि लइआ ॥५॥جم راجے کے هےرُو آاے مااآ کَے سںگل بںدھ لایا ۔۔۵۔۔

ਖਖੈ ਖੁੰਦਕਾਰੁ ਸਾਹ ਆਲਮੁ ਕਰਿ ਖਰੀਦਿ ਜਿਨਿ ਖਰਚੁ ਦੀਆ ॥khakhai khu(n)dhakaar saeh aalam kar khareedh jin kharach dheeaa ||खखै खुँदकारु साह आलमु करि खरीदि जिनि खरचु दीआ ॥کھکھَے کھُںدکار ساه آلم کر کھریِد جنِ کھرچ دیِآ ۔۔

ਬੰਧਨਿ ਜਾ ਕੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਾਧਿਆ ਅਵਰੀ ਕਾ ਨਹੀ ਹੁਕਮੁ ਪਇਆ ॥੬॥ba(n)dhan jaa kai sabh jag baadhiaa avaree kaa nahee hukam piaa ||6||बंधनि जा कै सभु जगु बाधिआ अवरी का नही हुकमु पइआ ॥६॥بںدھن جا کَے سبھ جگ بادھآ اوریِ کا نهیِ هُکم پایا ۔۔۶۔۔

ਗਗੈ ਗੋਇ ਗਾਇ ਜਿਨਿ ਛੋਡੀ ਗਲੀ ਗੋਬਿਦੁ ਗਰਬਿ ਭਇਆ ॥gagai goi gai jin chhoddee galee gobidh garab bhiaa ||गगै गोइ गाइ जिनि छोडी गली गोबिदु गरबि भइआ ॥گگَے گوا گاا جن چھوڈیِ گلیِ گوبد گرب بھایا ۔۔

ਘੜਿ ਭਾਂਡੇ ਜਿਨਿ ਆਵੀ ਸਾਜੀ ਚਾੜਣ ਵਾਹੈ ਤਈ ਕੀਆ ॥੭॥ghaR bhaa(n)dde jin aavee saajee chaaRan vaahai tiee keeaa ||7||घड़ि भाँडे जिनि आवी साजी चाड़ण वाहै तई कीआ ॥७॥گھڑ بھاںڈے جنِ آویِ ساجیِ چاڑݨ واهَے تای کیِآ ۔۔۷۔۔

ਘਘੈ ਘਾਲ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਘਾਲੈ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਕੈ ਲਾਗਿ ਰਹੈ ॥ghaghai ghaal sevak je ghaalai sabadh guroo kai laag rahai ||घघै घाल सेवकु जे घालै सबदि गुरू कै लागि रहै ॥گھگھَے گھال سےوک جے گھالَے سبد گُرُو کَے لاگ رهَے ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਇਨ ਬਿਧਿ ਸਾਹਿਬੁ ਰਮਤੁ ਰਹੈ ॥੮॥buraa bhalaa je sam kar jaanai in bidh saahib ramat rahai ||8||बुरा भला जे सम करि जाणै इन बिधि साहिबु रमतु रहै ॥८॥بُرا بھلا جے سم کر جاݨَے ان بدھِ ساهب رمت رهَے ۔۔۸۔۔

ਚਚੈ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਜਿਨਿ ਸਾਜੇ ਚਾਰੇ ਖਾਣੀ ਚਾਰਿ ਜੁਗਾ ॥chachai chaar vedh jin saaje chaare khaanee chaar jugaa ||चचै चारि वेद जिनि साजे चारे खाणी चारि जुगा ॥چچَے چار وےد جن ساجے چارے کھاݨیِ چار جُگا ۔۔

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਜੋਗੀ ਖਾਣੀ ਭੋਗੀ ਪੜਿਆ ਪੰਡਿਤੁ ਆਪਿ ਥੀਆ ॥੯॥jug jug jogee khaanee bhogee paRiaa pa(n)ddit aap theeaa ||9||जुगु जुगु जोगी खाणी भोगी पड़िआ पंडितु आपि थीआ ॥९॥جُگ جُگ جوگیِ کھاݨیِ بھوگیِ پڑآ پںڈت آپ تھیِآ ۔۔۹۔۔