Ang 430 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੩੦)

ਭਗਤਿ ਨਿਰਾਲੀ ਅਲਾਹ ਦੀ ਜਾਪੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥bhagat niraalee alaeh dhee jaapai gur veechaar ||भगति निराली अलाह दी जापै गुर वीचारि ॥بھگت نرالیِ الاه دیِ جاپَے گُر ویِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੈ ਭੈ ਭਗਤੀ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਿ ॥੯॥੧੪॥੩੬॥naanak naam hiradhai vasai bhai bhagatee naam savaar ||9||14||36||नानक नामु हिरदै वसै भै भगती नामि सवारि ॥९॥१४॥३६॥نانک نام هردَے وسَے بھَے بھگتیِ نام سوار ۔۔۹۔۔۱۴۔۔۳۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਅਨ ਰਸ ਮਹਿ ਭੋਲਾਇਆ ਬਿਨੁ ਨਾਮੈ ਦੁਖ ਪਾਇ ॥an ras meh bholaiaa bin naamai dhukh pai ||अन रस महि भोलाइआ बिनु नामै दुख पाइ ॥ان رس مهِ بھولااآ بن نامَے دُکھ پاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੇਟਿਓ ਜਿ ਸਚੀ ਬੂਝ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥satigur purakh na bheTio j sachee boojh bujhai ||1||सतिगुरु पुरखु न भेटिओ जि सची बूझ बुझाइ ॥१॥ستگر پُرکھ ن بھےٹاو ج سچیِ بُوجھ بُجھاا ۔۔۱۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰੇ ਬਾਵਲੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਿ ਸਾਦੁ ਪਾਇ ॥e man mere baavale har ras chakh saadh pai ||ए मन मेरे बावले हरि रसु चखि सादु पाइ ॥اے من مےرے باولے هر رس چکھِ ساد پاا ۔۔

ਅਨ ਰਸਿ ਲਾਗਾ ਤੂੰ ਫਿਰਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥an ras laagaa too(n) fireh birathaa janam gavai ||1|| rahaau ||अन रसि लागा तूँ फिरहि बिरथा जनमु गवाइ ॥१॥ रहाउ ॥ان رس لاگا تُوں پھره برتھا جنم گواا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਗੁਰਮੁਖ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥eis jug meh gurmukh niramale sach naam raheh liv lai ||इसु जुग महि गुरमुख निरमले सचि नामि रहहि लिव लाइ ॥ِاس جُگ مهِ گُرمکھ نرملے سچ نام رههِ لو لاا ۔۔

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਨਹੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥੨॥vin karamaa kichh paieeaai nahee kiaa kar kahiaa jai ||2||विणु करमा किछु पाईऐ नही किआ करि कहिआ जाइ ॥२॥وِݨ کرما کچھ پاایاَے نهیِ کآ کر کهِآ جاا ۔۔۲۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਸਬਦਿ ਮਰਹਿ ਮਨਹੁ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥aap pachhaaneh sabadh mareh manahu taj vikaar ||आपु पछाणहि सबदि मरहि मनहु तजि विकार ॥آپ پچھاݨه سبد مره منهُ تج وکار ۔۔

ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਏ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੩॥gur saranaiee bhaj pe bakhase bakhasanahaar ||3||गुर सरणाई भजि पए बखसे बखसणहार ॥३॥گُر سرݨاای بھج پاے بکھسے بکھسݨهار ۔۔۳۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾ ਦੁਖੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥bin naavai sukh na paieeaai naa dhukh vichahu jai ||बिनु नावै सुखु न पाईऐ ना दुखु विचहु जाइ ॥بٍن ناوَے سُکھ ن پاایاَے نا دُکھ وچهُ جاا ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪਿਆ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੪॥eih jag maiaa moh viaapiaa dhoojai bharam bhulai ||4||इहु जगु माइआ मोहि विआपिआ दूजै भरमि भुलाइ ॥४॥ِاهُ جگ ماایا موه وآپآ دُوجَے بھرم بھُلاا ۔۔۴۔۔

ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਹੀ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥dhohaaganee pir kee saar na jaanahee kiaa kar kareh seegaar ||दोहागणी पिर की सार न जाणही किआ करि करहि सीगारु ॥دوهاگݨیِ پر کیِ سار ن جاݨهیِ کآ کر کره سیِگار ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਜਲਦੀਆ ਫਿਰਹਿ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਨ ਭਤਾਰੁ ॥੫॥anadhin sadhaa jaladheeaa fireh sejai ravai na bhataar ||5||अनदिनु सदा जलदीआ फिरहि सेजै रवै न भतारु ॥५॥اندن سدا جلدیِآ پھره سےجَے روَے ن بھتار ۔۔۵۔۔

ਸੋਹਾਗਣੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥sohaaganee mahal paiaa vichahu aap gavai ||सोहागणी महलु पाइआ विचहु आपु गवाइ ॥سوهاگݨیِ مهل پاایا وچهُ آپ گواا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸੀਗਾਰੀਆ ਅਪਣੇ ਸਹਿ ਲਈਆ ਮਿਲਾਇ ॥੬॥gur sabadhee seegaareeaa apane seh lieeaa milai ||6||गुर सबदी सीगारीआ अपणे सहि लईआ मिलाइ ॥६॥گُر سبدیِ سیِگاریِآ اپݨے سهِ لایآ ملاا ۔۔۶۔۔

ਮਰਣਾ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥maranaa manahu visaariaa maiaa moh gubaar ||मरणा मनहु विसारिआ माइआ मोहु गुबारु ॥مرݨا منهُ وسارآ ماایا موهُ گُبار ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਭੀ ਮਰਹਿ ਜਮ ਦਰਿ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥੭॥manmukh mar mar ja(n)meh bhee mareh jam dhar hoh khuaar ||7||मनमुख मरि मरि जंमहि भी मरहि जम दरि होहि खुआरु ॥७॥منمکھ مر مرِ جںمه بھیِ مره جم درِ هوه کھُآر ۔۔۷۔۔

ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਸੇ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥aap milaian se mile gur sabadh veechaar ||आपि मिलाइअनु से मिले गुर सबदि वीचारि ॥آپ ملااان سے ملے گُر سبد ویِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੮॥੨੨॥੧੫॥੩੭॥naanak naam samaane mukh ujale tit sachai dharabaar ||8||22||15||37||नानक नामि समाणे मुख उजले तितु सचै दरबारि ॥८॥२२॥१५॥३७॥نانک نام سماݨے مُکھ اُجلے تت سچَے دربار ۔۔۸۔۔۲۲۔۔۱۵۔۔۳۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੨aasaa mahalaa panjavaa asaTapadheeaa ghar doojaaआसा महला ५ असटपदीआ घरु २آسا مهلا ۵ اسٹپدیِآ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪੰਚ ਮਨਾਏ ਪੰਚ ਰੁਸਾਏ ॥ ਪੰਚ ਵਸਾਏ ਪੰਚ ਗਵਾਏ ॥੧॥pa(n)ch manaae pa(n)ch rusaae || pa(n)ch vasaae pa(n)ch gavaae ||1||पंच मनाए पंच रुसाए ॥ पंच वसाए पंच गवाए ॥१॥پںچ منااے پںچ رُسااے ۔۔ پںچ وسااے پںچ گوااے ۔۔۱۔۔

ਇਨੑ ਬਿਧਿ ਨਗਰੁ ਵੁਠਾ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥ein(h) bidh nagar vuThaa mere bhaiee ||इन्न बिधि नगरु वुठा मेरे भाई ॥ِانھ بدھ نگر وُٹھا مےرے بھاای ۔۔

ਦੁਰਤੁ ਗਇਆ ਗੁਰਿ ਗਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhurat giaa gur giaan dhiraRaiee ||1|| rahaau ||दुरतु गइआ गुरि गिआनु दृड़ाई ॥१॥ रहाउ ॥دُرت گایا گُر گآن درڑاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚ ਧਰਮ ਕੀ ਕਰਿ ਦੀਨੀ ਵਾਰਿ ॥saach dharam kee kar dheenee vaar ||साच धरम की करि दीनी वारि ॥ساچ دھرم کیِ کر دیٍنیِ وار ۔۔

ਫਰਹੇ ਮੁਹਕਮ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੨॥farahe muhakam gur giaan beechaar ||2||फरहे मुहकम गुर गिआनु बीचारि ॥२॥پھرهے مُهکم گُر گآن بیِچار ۔۔۲۔۔

ਨਾਮੁ ਖੇਤੀ ਬੀਜਹੁ ਭਾਈ ਮੀਤ ॥naam khetee beejahu bhaiee meet ||नामु खेती बीजहु भाई मीत ॥نام کھےتیِ بیِجهُ بھاای میِت ۔۔

ਸਉਦਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹੁ ਨੀਤ ॥੩॥saudhaa karahu gur sevahu neet ||3||सउदा करहु गुरु सेवहु नीत ॥३॥سادا کرهُ گُر سےوهُ نیِت ۔۔۳۔۔

ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਕੇ ਸਭਿ ਹਾਟ ॥saa(n)t sahaj sukh ke sabh haaT ||साँति सहज सुख के सभि हाट ॥ساںت سهج سُکھ کے سبھ هاٹ ۔۔

ਸਾਹ ਵਾਪਾਰੀ ਏਕੈ ਥਾਟ ॥੪॥saeh vaapaaree ekai thaaT ||4||साह वापारी एकै थाट ॥४॥ساه واپاریِ اےکَے تھاٹ ۔۔۴۔۔

ਜੇਜੀਆ ਡੰਨੁ ਕੋ ਲਏ ਨ ਜਗਾਤਿ ॥jejeeaa dda(n)n ko le na jagaat ||जेजीआ डंनु को लए न जगाति ॥جےجیِآ ڈنّ کو لاے ن جگات ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਰਿ ਦੀਨੀ ਧੁਰ ਕੀ ਛਾਪ ॥੫॥satigur kar dheenee dhur kee chhaap ||5||सतिगुरि करि दीनी धुर की छाप ॥५॥ستگر کرِ دیٍنیِ دھُر کیِ چھاپ ۔۔۵۔۔

ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਲਦਿ ਖੇਪ ਚਲਾਵਹੁ ॥vakhar naam ladh khep chalaavahu ||वखरु नामु लदि खेप चलावहु ॥وکھر نام لد کھےپ چلاوهُ ۔۔

ਲੈ ਲਾਹਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ॥੬॥lai laahaa gurmukh ghar aavahu ||6||लै लाहा गुरमुखि घरि आवहु ॥६॥لَے لاها گُرمکھ گھر آوهُ ۔۔۶۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਹੁ ਸਿਖ ਵਣਜਾਰੇ ॥satigur saahu sikh vanajaare ||सतिगुरु साहु सिख वणजारे ॥ستگر ساهُ سکھ وݨجارے ۔۔

ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਲੇਖਾ ਸਾਚੁ ਸਮ੍ਹਾਰੇ ॥੭॥poo(n)jee naam lekhaa saach samhaare ||7||पूँजी नामु लेखा साचु सम्हारे ॥७॥پُوںجیِ نام لےکھا ساچ سمھارے ۔۔۷۔۔

ਸੋ ਵਸੈ ਇਤੁ ਘਰਿ ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸੇਵ ॥so vasai it ghar jis gur pooraa sev ||सो वसै इतु घरि जिसु गुरु पूरा सेव ॥سو وسَے ات گھر جس گُر پُورا سےو ۔۔

ਅਬਿਚਲ ਨਗਰੀ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ॥੮॥੧॥abichal nagaree naanak dhev ||8||1||अबिचल नगरी नानक देव ॥८॥१॥ابچل نگریِ نانک دےو ۔۔۸۔۔۱۔۔