Ang 429 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੯)

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਗਿਆਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧॥sahaje naam dhiaaieeaai giaan paragaT hoi ||1||सहजे नामु धिआईऐ गिआनु परगटु होइ ॥१॥سهجے نام دھآایاَے گآن پرگٹ هوا ۔۔۱۔۔

ਏ ਮਨ ਮਤ ਜਾਣਹਿ ਹਰਿ ਦੂਰਿ ਹੈ ਸਦਾ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥e man mat jaaneh har dhoor hai sadhaa vekh hadhoor ||ए मन मत जाणहि हरि दूरि है सदा वेखु हदूरि ॥اے من مت جاݨه هر دُور هَے سدا وےکھ هدُور ۔۔

ਸਦ ਸੁਣਦਾ ਸਦ ਵੇਖਦਾ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sadh sunadhaa sadh vekhadhaa sabadh rahiaa bharapoor ||1|| rahaau ||सद सुणदा सद वेखदा सबदि रहिआ भरपूरि ॥१॥ रहाउ ॥سد سُݨدا سد وےکھدا سبد رهِآ بھرپُور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਿਨੑੀ ਇਕ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ॥gurmukh aap pachhaaniaa tin(h)ee ik man dhiaaiaa ||गुरमुखि आपु पछाणिआ तिन्नी इक मनि धिआइआ ॥گُرمکھ آپ پچھاݨآ تنھیِ اک من دھآایا ۔۔

ਸਦਾ ਰਵਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥sadhaa raveh pir aapanaa sachai naam sukh paiaa ||2||सदा रवहि पिरु आपणा सचै नामि सुखु पाइआ ॥२॥سدا روه پر آپݨا سچَے نام سُکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਏ ਮਨ ਤੇਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਰਿ ਵੇਖੁ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥e man teraa ko nahee kar vekh sabadh veechaar ||ए मन तेरा को नही करि वेखु सबदि वीचारु ॥اے من تےرا کو نهیِ کر وےکھ سبد ویِچار ۔۔

ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਉ ਪਾਇਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੩॥har saranaiee bhaj pau paieh mokh dhuaar ||3||हरि सरणाई भजि पउ पाइहि मोख दुआरु ॥३॥هر سرݨاای بھجِ پا پااه موکھ دُآر ۔۔۳۔۔

ਸਬਦਿ ਸੁਣੀਐ ਸਬਦਿ ਬੁਝੀਐ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥sabadh suneeaai sabadh bujheeaai sach rahai liv lai ||सबदि सुणीऐ सबदि बुझीऐ सचि रहै लिव लाइ ॥سبد سُݨیِاَے سبد بُجھیِاَے سچ رهَے لو لاا ۔۔

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀਐ ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੪॥sabadhe haumai maareeaai sachai mahal sukh pai ||4||सबदे हउमै मारीऐ सचै महलि सुखु पाइ ॥४॥سبدے هامَے ماریِاَے سچَے مهل سُکھ پاا ۔۔۴۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਸੋਭਾ ਨਾਮ ਕੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੋਭ ਨ ਹੋਇ ॥eis jug meh sobhaa naam kee bin naavai sobh na hoi ||इसु जुग महि सोभा नाम की बिनु नावै सोभ न होइ ॥ِاس جُگ مهِ سوبھا نام کیِ بن ناوَے سوبھ ن هوا ۔۔

ਇਹ ਮਾਇਆ ਕੀ ਸੋਭਾ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾੜੇ ਜਾਦੀ ਬਿਲਮੁ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥eeh maiaa kee sobhaa chaar dhihaaRe jaadhee bilam na hoi ||5||इह माइआ की सोभा चारि दिहाड़े जादी बिलमु न होइ ॥५॥ِاه مااآ کیِ سوبھا چار دهاڑے جادیِ بلم ن هوا ۔۔۵۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਮੁਏ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥jinee naam visaariaa se mue mar jaeh ||जिनी नामु विसारिआ से मुए मरि जाहि ॥جٍنیِ نام وسارآ سے مُاے مر جاه ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੬॥har ras saadh na aaio bisaTaa maeh samaeh ||6||हरि रस सादु न आइओ बिसटा माहि समाहि ॥६॥هر رس ساد ن آااو بسٹا ماه سماه ۔۔۶۔۔

ਇਕਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਲਾਇ ॥eik aape bakhas milaian anadhin naame lai ||इकि आपे बखसि मिलाइअनु अनदिनु नामे लाइ ॥ِاک آپے بکھس ملااان اندن نامے لاِا ۔۔

ਸਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਚਿ ਰਹਹਿ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੭॥sach kamaaveh sach raheh sache sach samaeh ||7||सचु कमावहि सचि रहहि सचे सचि समाहि ॥७॥سچ کماوه سچ رههِ سچے سچِ سماه ۔۔۷۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਣੀਐ ਨ ਦੇਖੀਐ ਜਗੁ ਬੋਲਾ ਅੰਨੑਾ ਭਰਮਾਇ ॥bin sabadhai suneeaai na dhekheeaai jag bolaa a(n)n(h)aa bharamai ||बिनु सबदै सुणीऐ न देखीऐ जगु बोला अंन्ना भरमाइ ॥بٍن سبدَے سُݨیِاَے ن دےکھیِاَے جگ بولا انّھا بھرماا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਸੀ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੮॥bin naavai dhukh paisee naam milai tisai rajai ||8||बिनु नावै दुखु पाइसी नामु मिलै तिसै रजाइ ॥८॥بٍن ناوَے دُکھ پااسیِ نام ملَے تسَے رجاِا ۔۔۸۔۔

ਜਿਨ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਪਰਵਾਣੁ ॥jin baanee siau chit laiaa se jan niramal paravaan ||जिन बाणी सिउ चितु लाइआ से जन निरमल परवाणु ॥جٍن باݨیِ سا چت لاایا سے جن نرمل پرواݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨੑਾ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸੇ ਦਰਿ ਸਚੇ ਜਾਣੁ ॥੯॥੧੩॥੩੫॥naanak naam tin(h)aa kadhe na veesarai se dhar sache jaan ||9||13||35||नानक नामु तिन्ना कदे न वीसरै से दरि सचे जाणु ॥९॥१३॥३५॥نانک نام تنھا کدے ن ویِسرَے سے در سچے جاݨ ۔۔۹۔۔۱۳۔۔۳۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਬਦੌ ਹੀ ਭਗਤ ਜਾਪਦੇ ਜਿਨੑ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਹੋਇ ॥sabadhau hee bhagat jaapadhe jin(h) kee baanee sachee hoi ||सबदौ ही भगत जापदे जिन्न की बाणी सची होइ ॥سبدَو هیِ بھگت جاپدے جنھ کیِ باݨیِ سچیِ هوا ۔۔

ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਇਆ ਨਾਉ ਮੰਨਿਆ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥vichahu aap giaa naau ma(n)niaa sach milaavaa hoi ||1||विचहु आपु गइआ नाउ मंनिआ सचि मिलावा होइ ॥१॥وِچهُ آپ گایا ناا منّآ سچ ملاوا هوا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਨ ਕੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥har har naam jan kee pat hoi ||हरि हरि नामु जन की पति होइ ॥هر هرِ نام جن کیِ پتِ هوا ۔۔

ਸਫਲੁ ਤਿਨੑਾ ਕਾ ਜਨਮੁ ਹੈ ਤਿਨੑ ਮਾਨੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥safal tin(h)aa kaa janam hai tin(h) maanai sabh koi ||1|| rahaau ||सफलु तिन्ना का जनमु है तिन्न मानै सभु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥سپھل تنھا کا جنم هَے تنھ مانَے سبھ کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਜਾਤਿ ਹੈ ਅਤਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥haumai meraa jaat hai at karodh abhimaan ||हउमै मेरा जाति है अति क्रोधु अभिमानु ॥هامَے مےرا جات هَے ات ک®ودھ ابھِمان ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਜਾਤਿ ਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੨॥sabadh marai taa jaat jai jotee jot milai bhagavaan ||2||सबदि मरै ता जाति जाइ जोती जोति मिलै भगवानु ॥२॥سبد مرَے تا جات جاا جوتیِ جوت ملَے بھگوان ۔۔۲۔۔

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥pooraa satigur bheTiaa safal janam hamaaraa ||पूरा सतिगुरु भेटिआ सफल जनमु हमारा ॥پُورا ستگر بھےٹآ سپھل جنم همارا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਇਆ ਭਰੇ ਅਖੁਟ ਭੰਡਾਰਾ ॥੩॥naam navai nidh paiaa bhare akhuT bha(n)ddaaraa ||3||नामु नवै निधि पाइआ भरे अखुट भंडारा ॥३॥نام نوَے ندھ پاایا بھرے اکھٹ بھںڈارا ۔۔۳۔۔

ਆਵਹਿ ਇਸੁ ਰਾਸੀ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀਏ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥aaveh is raasee ke vaapaare'e jin(h)aa naam piaaraa ||आवहि इसु रासी के वापारीए जिन्ना नामु पिआरा ॥آوه اس راسیِ کے واپاریِاے جنھا نام پآرا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਏ ਤਿਨੑਾ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥gurmukh hovai so dhan paae tin(h)aa a(n)tar sabadh veechaaraa ||4||गुरमुखि होवै सो धनु पाए तिन्ना अंतरि सबदु वीचारा ॥४॥گُرمکھ هووَے سو دھن پااے تنھا اںتر سبد ویِچارا ۔۔۴۔۔

ਭਗਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥bhagatee saar na jaanan(h)ee manmukh aha(n)kaaree ||भगती सार न जाणन्नी मनमुख अहंकारी ॥بھگتیِ سار ن جاݨنھیِ منمکھ اهںکاریِ ۔۔

ਧੁਰਹੁ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੫॥dhurahu aap khuaaian jooaai baajee haaree ||5||धुरहु आपि खुआइअनु जूऐ बाजी हारी ॥५॥دھُرهُ آپ کھُآاان جُواَے باجیِ هاریِ ۔۔۵۔۔

ਬਿਨੁ ਪਿਆਰੈ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਰੀਰਿ ॥bin piaarai bhagat na hoviee naa sukh hoi sareer ||बिनु पिआरै भगति न होवई ना सुखु होइ सरीरि ॥بٍن پآرَے بھگت ن هووای نا سُکھ هوا سریِر ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਭਗਤੀ ਮਨ ਧੀਰਿ ॥੬॥prem padhaarath paieeaai gur bhagatee man dheer ||6||प्रेम पदारथु पाईऐ गुर भगती मन धीरि ॥६॥پرےم پدارتھ پاایاَے گُر بھگتیِ من دھیِر ۔۔۶۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਭਗਤਿ ਕਰਾਏ ਸੋ ਕਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦ ਵੀਚਾਰਿ ॥jis no bhagat karaae so kare gur sabadh veechaar ||जिस नो भगति कराए सो करे गुर सबद वीचारि ॥جِس نو بھگت کرااے سو کرے گُر سبد ویِچار ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ॥੭॥hiradhai eko naam vasai haumai dhubidhaa maar ||7||हिरदै एको नामु वसै हउमै दुबिधा मारि ॥७॥هِردَے اےکو نام وسَے هامَے دُبدھا مار ۔۔۷۔۔

ਭਗਤਾ ਕੀ ਜਤਿ ਪਤਿ ਏਕੋੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਲਏ ਸਵਾਰਿ ॥bhagataa kee jat pat ekuo naam hai aape le savaar ||भगता की जति पति एकुो नामु है आपे लए सवारि ॥بھگتا کیِ جت پتِ اےکو نام هَے آپے لاے سوار ۔۔

ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ਤਿਸ ਕੀ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥੮॥sadhaa saranaiee tis kee jiau bhaavai tiau kaaraj saar ||8||सदा सरणाई तिस की जिउ भावै तिउ कारजु सारि ॥८॥سدا سرݨاای تس کیِ جا بھاوَے تا کارج سار ۔۔۸۔۔