Ang 428 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੮)

ਘਰ ਹੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥ghar hee so pir paiaa sachai sabadh veechaar ||1||घर ही सो पिरु पाइआ सचै सबदि वीचारि ॥१॥گھر هیِ سو پر پاایا سچَے سبد ویِچار ۔۔۱۔۔

ਅਵਗਣ ਗੁਣੀ ਬਖਸਾਇਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥avagan gunee bakhasaiaa har siau liv laiee ||अवगण गुणी बखसाइआ हरि सिउ लिव लाई ॥اوگݨ گُݨیِ بکھسااآ هر سا لو لاای ۔۔

ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਕਾਮਣੀ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har var paiaa kaamanee gur mel milaiee ||1|| rahaau ||हरि वरु पाइआ कामणी गुरि मेलि मिलाई ॥१॥ रहाउ ॥هر ور پاایا کامݨیِ گُر مےل ملاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕਿ ਪਿਰੁ ਹਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥eik pir hadhoor na jaanan(h)ee dhoojai bharam bhulai ||इकि पिरु हदूरि न जाणन्नी दूजै भरमि भुलाइ ॥ِاک پر هدُور ن جاݨنھیِ دُوجَے بھرم بھُلاا ۔۔

ਕਿਉ ਪਾਇਨਿੑ ਡੋਹਾਗਣੀ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੨॥kiau paini(h) ddohaaganee dhukhee rain vihai ||2||किउ पाइनि्ि डोहागणी दुखी रैणि विहाइ ॥२॥کِا پاانھ ڈوهاگݨیِ دُکھیِ رَےݨ وهاا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥jin kai man sach vasiaa sachee kaar kamai ||जिन कै मनि सचु वसिआ सची कार कमाइ ॥جٍن کَے من سچ وسِآ سچیِ کار کماا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਹਿ ਸਹਜ ਸਿਉ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥anadhin seveh sahaj siau sache maeh samai ||3||अनदिनु सेवहि सहज सिउ सचे माहि समाइ ॥३॥اندن سےوه سهج سا سچے ماه سماِا ۔۔۳۔۔

ਦੋਹਾਗਣੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈਆ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਹਿ ॥dhohaaganee bharam bhulaieeaa kooR bol bikh khaeh ||दोहागणी भरमि भुलाईआ कूड़ु बोलि बिखु खाहि ॥دوهاگݨیِ بھرم بھُلاایآ کُوڑ بول بکھ کھاه ۔۔

ਪਿਰੁ ਨ ਜਾਣਨਿ ਆਪਣਾ ਸੁੰਞੀ ਸੇਜ ਦੁਖੁ ਪਾਹਿ ॥੪॥pir na jaanan aapanaa su(n)n(j)ee sej dhukh paeh ||4||पिरु न जाणनि आपणा सुँञी सेज दुखु पाहि ॥४॥پِر ن جاݨن آپݨا سُںنجیِ سےج دُکھ پاه ۔۔۴۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਮਤੁ ਮਨ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹਿ ॥sachaa saahib ek hai mat man bharam bhulaeh ||सचा साहिबु एकु है मतु मन भरमि भुलाहि ॥سچا ساهب اےک هَے مت من بھرم بھُلاه ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਸਚੁ ਨਿਰਮਲੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਹਿ ॥੫॥gur poochh sevaa kareh sach niramal ma(n)n vasaeh ||5||गुर पूछि सेवा करहि सचु निरमलु मंनि वसाहि ॥५॥گُر پُوچھ سےوا کره سچ نرمل مںن وساه ۔۔۵۔۔

ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਉਮੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥sohaaganee sadhaa pir paiaa haumai aap gavai ||सोहागणी सदा पिरु पाइआ हउमै आपु गवाइ ॥سوهاگݨیِ سدا پر پاایا هامَے آپ گواا ۔۔

ਪਿਰ ਸੇਤੀ ਅਨਦਿਨੁ ਗਹਿ ਰਹੀ ਸਚੀ ਸੇਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੬॥pir setee anadhin geh rahee sachee sej sukh pai ||6||पिर सेती अनदिनु गहि रही सची सेज सुखु पाइ ॥६॥پِر سےتیِ اندن گهِ رهیِ سچیِ سےج سُکھ پاا ۔۔۶۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਗਏ ਪਲੈ ਕਿਛੁ ਨ ਪਾਇ ॥meree meree kar ge palai kichh na pai ||मेरी मेरी करि गए पलै किछु न पाइ ॥مےریِ مےریِ کر گاے پلَے کچھ ن پاا ۔۔

ਮਹਲੁ ਨਾਹੀ ਡੋਹਾਗਣੀ ਅੰਤਿ ਗਈ ਪਛੁਤਾਇ ॥੭॥mahal naahee ddohaaganee a(n)t giee pachhutai ||7||महलु नाही डोहागणी अंति गई पछुताइ ॥७॥مهل ناهیِ ڈوهاگݨیِ اںت گای پچھتاا ۔۔۷۔۔

ਸੋ ਪਿਰੁ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਹੈ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥so pir meraa ek hai ekas siau liv lai ||सो पिरु मेरा एकु है एकसु सिउ लिव लाइ ॥سو پر مےرا اےک هَے اےکس سا لو لاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੇ ਸੁਖੁ ਲੋੜਹਿ ਕਾਮਣੀ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥੮॥੧੧॥੩੩॥naanak je sukh loReh kaamanee har kaa naam ma(n)n vasai ||8||11||33||नानक जे सुखु लोड़हि कामणी हरि का नामु मंनि वसाइ ॥८॥११॥३३॥نانک جے سُکھ لوڑه کامݨیِ هر کا نام منّ وساا ۔۔۸۔۔۱۱۔۔۳۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਿਨੑਾ ਚਖਾਇਓਨੁ ਰਸੁ ਆਇਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥a(n)mrit jin(h)aa chakhaion ras aaiaa sahaj subhai ||अंमृतु जिन्ना चखाइओनु रसु आइआ सहजि सुभाइ ॥اںمرت جنھا چکھاااون رس آایا سهج سُبھاِا ۔۔

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੧॥sachaa veparavaahu hai tis no til na tamai ||1||सचा वेपरवाहु है तिस नो तिलु न तमाइ ॥१॥سچا وےپرواهُ هَے تس نو تل ن تماا ۔۔۱۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਚਾ ਵਰਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥a(n)mrit sachaa varasadhaa gurmukhaa mukh pai ||अंमृतु सचा वरसदा गुरमुखा मुखि पाइ ॥اںمرت سچا ورسدا گُرمکھا مُکھ پاا ۔۔

ਮਨੁ ਸਦਾ ਹਰੀਆਵਲਾ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man sadhaa hareeaavalaa sahaje har gun gai ||1|| rahaau ||मनु सदा हरीआवला सहजे हरि गुण गाइ ॥१॥ रहाउ ॥من سدا هریِآولا سهجے هر گُݨ گاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸਦਾ ਦੋਹਾਗਣੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥manmukh sadhaa dhohaaganee dhar khaReeaa bilalaeh ||मनमुखि सदा दोहागणी दरि खड़ीआ बिललाहि ॥منمکھ سدا دوهاگݨیِ در کھڑیِآ بللاه ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਪਿਰ ਕਾ ਸੁਆਦੁ ਨ ਆਇਓ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋੁ ਕਮਾਹਿ ॥੨॥jin(h)aa pir kaa suaadh na aaio jo dhur likhiaa suo kamaeh ||2||जिन्ना पिर का सुआदु न आइओ जो धुरि लिखिआ सुो कमाहि ॥२॥جٍنھا پر کا سُآد ن آااو جو دھُر لکھآ سُو کماه ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੀਜੇ ਸਚੁ ਜਮੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰੁ ॥gurmukh beeje sach jamai sach naam vaapaar ||गुरमुखि बीजे सचु जमै सचु नामु वापारु ॥گُرمکھ بیِجے سچ جمَے سچ نام واپار ۔۔

ਜੋ ਇਤੁ ਲਾਹੈ ਲਾਇਅਨੁ ਭਗਤੀ ਦੇਇ ਭੰਡਾਰ ॥੩॥jo it laahai laian bhagatee dhei bha(n)ddaar ||3||जो इतु लाहै लाइअनु भगती देइ भंडार ॥३॥جو ات لاهَے لااان بھگتیِ دےا بھںڈار ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਭੈ ਭਗਤਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥gurmukh sadhaa sohaaganee bhai bhagat seegaar ||गुरमुखि सदा सोहागणी भै भगति सीगारि ॥گُرمکھ سدا سوهاگݨیِ بھَے بھگت سیِگار ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਵਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੪॥anadhin raaveh pir aapanaa sach rakheh ur dhaar ||4||अनदिनु रावहि पिरु आपणा सचु रखहि उर धारि ॥४॥اندن راوه پر آپݨا سچ رکھه اُر دھار ۔۔۴۔۔

ਜਿਨੑਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਆਪਣਾ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥jin(h)aa pir raaviaa aapanaa tin(h)aa viTahu bal jaau ||जिन्ना पिरु राविआ आपणा तिन्ना विटहु बलि जाउ ॥جٍنھا پر راوآ آپݨا تنھا وٹهُ بل جاا ۔۔

ਸਦਾ ਪਿਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਰਹਹਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੫॥sadhaa pir kai sa(n)g raheh vichahu aap gavai ||5||सदा पिर कै संगि रहहि विचहु आपु गवाइ ॥५॥سدا پر کَے سںگ رههِ وچهُ آپ گواا ۔۔۵۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥tan man seetal mukh ujale pir kai bhai piaar ||तनु मनु सीतलु मुख उजले पिर कै भाइ पिआरि ॥تن من سیِتل مُکھ اُجلے پر کَے بھاا پآر ۔۔

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਪਿਰੁ ਰਵੈ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥੬॥sej sukhaalee pir ravai haumai tirasanaa maar ||6||सेज सुखाली पिरु रवै हउमै तृसना मारि ॥६॥سےج سُکھالیِ پر روَے هامَے ترسنا مار ۔۔۶۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥kar kirapaa ghar aaiaa gur kai het apaar ||करि किरपा घरि आइआ गुर कै हेति अपारि ॥کر کرپا گھرِ آایا گُر کَے هےت اپار ۔۔

ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਕੇਵਲ ਏਕੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੭॥var paiaa sohaaganee keval ek muraar ||7||वरु पाइआ सोहागणी केवल एकु मुरारि ॥७॥ور پاایا سوهاگݨیِ کےول اےک مُرار ۔۔۷۔۔

ਸਭੇ ਗੁਨਹ ਬਖਸਾਇ ਲਇਓਨੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰਿ ॥sabhe guneh bakhasai lion mele melanahaar ||सभे गुनह बखसाइ लइओनु मेले मेलणहारि ॥سبھے گُنه بکھساا لِااون مےلے مےلݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਖਣੁ ਆਖੀਐ ਜੇ ਸੁਣਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੮॥੧੨॥੩੪॥naanak aakhan aakheeaai je sun dhare piaar ||8||12||34||नानक आखणु आखीऐ जे सुणि धरे पिआरु ॥८॥१२॥३४॥نانک آکھݨ آکھیِاَے جے سُݨ دھرے پآر ۔۔۸۔۔۱۲۔۔۳۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਗੁਣ ਊਪਜੈ ਜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੈ ਸੋਇ ॥satigur te gun uoopajai jaa prabh melai soi ||सतिगुर ते गुण ऊपजै जा प्रभु मेलै सोइ ॥ستگر تے گُݨ اُوپجَے جا پربھ مےلَے سوا ۔۔