Ang 427 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੭)

ਏ ਮਨ ਰੂੜੑੇ ਰੰਗੁਲੇ ਤੂੰ ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇ ॥e man rooR(h)e ra(n)gule too(n) sachaa ra(n)g chaRai ||ए मन रूड़्ड़े रंगुले तूँ सचा रंगु चड़ाइ ॥اے من رُوڑھے رںگلے تُوں سچا رںگ چڑاا ۔۔

ਰੂੜੀ ਬਾਣੀ ਜੇ ਰਪੈ ਨਾ ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਲਹੈ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rooRee baanee je rapai naa ih ra(n)g lahai na jai ||1|| rahaau ||रूड़ी बाणी जे रपै ना इहु रंगु लहै न जाइ ॥१॥ रहाउ ॥رُوڑیِ باݨیِ جے رپَے نا اهُ رںگ لهَے ن جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਨੀਚ ਮੈਲੇ ਅਤਿ ਅਭਿਮਾਨੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਵਿਕਾਰ ॥ham neech maile at abhimaanee dhoojai bhai vikaar ||हम नीच मैले अति अभिमानी दूजै भाइ विकार ॥هم نیِچ مَےلے ات ابھِمانیِ دُوجَے بھاا وکار ۔۔

ਗੁਰਿ ਪਾਰਸਿ ਮਿਲਿਐ ਕੰਚਨੁ ਹੋਏ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥੨॥gur paaras miliaai ka(n)chan hoe niramal jot apaar ||2||गुरि पारसि मिलिऐ कंचनु होए निरमल जोति अपार ॥२॥گُر پارس ملاَے کںچن هواے نرمل جوت اپار ۔۔۲۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕੋਇ ਨ ਰੰਗੀਐ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਰੰਗੁ ਚੜਾਉ ॥bin gur koi na ra(n)geeaai gur miliaai ra(n)g chaRaau ||बिनु गुर कोइ न रंगीऐ गुरि मिलिऐ रंगु चड़ाउ ॥بٍن گُر کوا ن رںگیِاَے گُر ملاَے رںگ چڑاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭਾਇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੩॥gur kai bhai bhai jo rate sifatee sach samaau ||3||गुर कै भै भाइ जो रते सिफती सचि समाउ ॥३॥گُر کَے بھَے بھاا جو رتے سپھتیِ سچ سماا ۔۔۳۔۔

ਭੈ ਬਿਨੁ ਲਾਗਿ ਨ ਲਗਈ ਨਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥bhai bin laag na lagiee naa man niramal hoi ||भै बिनु लागि न लगई ना मनु निरमलु होइ ॥بھَے بن لاگ ن لگای نا من نرمل هوِا ۔۔

ਬਿਨੁ ਭੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਝੂਠੇ ਠਾਉ ਨ ਕੋਇ ॥੪॥bin bhai karam kamaavane jhooThe Thaau na koi ||4||बिनु भै करम कमावणे झूठे ठाउ न कोइ ॥४॥بٍن بھَے کرم کماوݨے جھُوٹھے ٹھاا ن کوا ۔۔۴۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਸੁ ਰਪਸੀ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥jis no aape ra(n)ge su rapasee satasa(n)gat milai ||जिस नो आपे रंगे सु रपसी सतसंगति मिलाइ ॥جِس نو آپے رںگے سُ رپسیِ ستسںگت ملاا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਤਸੰਗਤਿ ਊਪਜੈ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸੁਭਾਇ ॥੫॥poore gur te satasa(n)gat uoopajai sahaje sach subhai ||5||पूरे गुर ते सतसंगति ऊपजै सहजे सचि सुभाइ ॥५॥پُورے گُر تے ستسںگت اُوپجَے سهجے سچ سُبھاا ۔۔۵۔۔

ਬਿਨੁ ਸੰਗਤੀ ਸਭਿ ਐਸੇ ਰਹਹਿ ਜੈਸੇ ਪਸੁ ਢੋਰ ॥bin sa(n)gatee sabh aaise raheh jaise pas ddor ||बिनु संगती सभि ऐसे रहहि जैसे पसु ढोर ॥بٍن سںگتیِ سبھ اَےسے رههِ جَےسے پس ڈھور ۔۔

ਜਿਨਿੑ ਕੀਤੇ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਚੋਰ ॥੬॥jini(h) keete tisai na jaanan(h)ee bin naavai sabh chor ||6||जिनि्ि कीते तिसै न जाणन्नी बिनु नावै सभि चोर ॥६॥جٍنھ کیِتے تسَے ن جاݨنھیِ بن ناوَے سبھ چور ۔۔۶۔۔

ਇਕਿ ਗੁਣ ਵਿਹਾਝਹਿ ਅਉਗਣ ਵਿਕਣਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥eik gun vihaajheh aaugan vikaneh gur kai sahaj subhai ||इकि गुण विहाझहि अउगण विकणहि गुर कै सहजि सुभाइ ॥ِاک گُݨ وهاجھه ااگݨ وکݨه گُر کَے سهج سُبھاِا ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਵੁਠਾ ਅੰਦਰਿ ਆਇ ॥੭॥gur sevaa te naau paiaa vuThaa a(n)dhar aai ||7||गुर सेवा ते नाउ पाइआ वुठा अंदरि आइ ॥७॥گُر سےوا تے ناا پاایا وُٹھا اںدر آا ۔۔۷۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥sabhanaa kaa dhaataa ek hai sir dha(n)dhai lai ||सभना का दाता एकु है सिरि धंधै लाइ ॥سبھنا کا داتا اےک هَے سر دھںدھَے لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਲਾਇ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ਸਬਦੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੮॥੯॥੩੧॥naanak naame lai savaarian sabadhe le milai ||8||9||31||नानक नामे लाइ सवारिअनु सबदे लए मिलाइ ॥८॥९॥३१॥نانک نامے لاا سواران سبدے لاے ملاا ۔۔۸۔۔۹۔۔۳۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਭ ਨਾਵੈ ਨੋ ਲੋਚਦੀ ਜਿਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥sabh naavai no lochadhee jis kirapaa kare so paae ||सभ नावै नो लोचदी जिसु कृपा करे सो पाए ॥سبھ ناوَے نو لوچدیِ جس ک®پا کرے سو پااے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਸੁਖੁ ਤਿਸੁ ਜਿਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੧॥bin naavai sabh dhukh hai sukh tis jis ma(n)n vasaae ||1||बिनु नावै सभु दुखु है सुखु तिसु जिसु मंनि वसाए ॥१॥بٍن ناوَے سبھ دُکھ هَے سُکھ تس جس مںن وسااے ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਬੇਅੰਤੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥too(n) bea(n)t dhiaal hai teree saranaiee ||तूँ बेअंतु दइआलु है तेरी सरणाई ॥تُوں بےاںت دایال هَے تےریِ سرݨاای ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur poore te paieeaai naame vaddiaaiee ||1|| rahaau ||गुर पूरे ते पाईऐ नामे वडिआई ॥१॥ रहाउ ॥گُر پُورے تے پاایاَے نامے وڈآای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਹੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥a(n)tar baahar ek hai bahu bidh sirasaT upaiee ||अंतरि बाहरि एकु है बहु बिधि सृसटि उपाई ॥اںتر باهر اےک هَے بهُ بدھِ سرسٹ اُپاای ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਕਾਰ ਕਰਾਇਦਾ ਦੂਜਾ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਭਾਈ ॥੨॥hukame kaar karaidhaa dhoojaa kis kaheeaai bhaiee ||2||हुकमे कार कराइदा दूजा किसु कहीऐ भाई ॥२॥هُکمے کار کراادا دُوجا کس کهیِاَے بھاای ۔۔۲۔۔

ਬੁਝਣਾ ਅਬੁਝਣਾ ਤੁਧੁ ਕੀਆ ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ॥bujhanaa abujhanaa tudh keeaa ieh teree sir kaar ||बुझणा अबुझणा तुधु कीआ इह तेरी सिरि कार ॥بُجھݨا ابجھݨا تُدھ کیِآ اه تےریِ سر کار ۔۔

ਇਕਨੑਾ ਬਖਸਿਹਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਇਕਿ ਦਰਗਹ ਮਾਰਿ ਕਢੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੩॥eikan(h)aa bakhaseh mel laih ik dharageh maar kadde kooRiaar ||3||इकन्ना बखसिहि मेलि लैहि इकि दरगह मारि कढे कूड़िआर ॥३॥ِاکنھا بکھسه مےل لَےه اک درگه مار کڈھے کُوڑآر ۔۔۳۔۔

ਇਕਿ ਧੁਰਿ ਪਵਿਤ ਪਾਵਨ ਹਹਿ ਤੁਧੁ ਨਾਮੇ ਲਾਏ ॥eik dhur pavit paavan heh tudh naame laae ||इकि धुरि पवित पावन हहि तुधु नामे लाए ॥ِاک دھُر پوت پاون ههِ تُدھ نامے لااے ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਏ ॥੪॥gur sevaa te sukh uoopajai sachai sabadh bujhaae ||4||गुर सेवा ते सुखु ऊपजै सचै सबदि बुझाए ॥४॥گُر سےوا تے سُکھ اُوپجَے سچَے سبد بُجھااے ۔۔۴۔۔

ਇਕਿ ਕੁਚਲ ਕੁਚੀਲ ਵਿਖਲੀ ਪਤੇ ਨਾਵਹੁ ਆਪਿ ਖੁਆਏ ॥eik kuchal kucheel vikhalee pate naavahu aap khuaae ||इकि कुचल कुचील विखली पते नावहु आपि खुआए ॥ِاک کُچل کُچیِل وکھلیِ پتے ناوهُ آپ کھُآاے ۔۔

ਨਾ ਓਨ ਸਿਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਹੈ ਨ ਸੰਜਮੀ ਫਿਰਹਿ ਉਤਵਤਾਏ ॥੫॥naa on sidh na budh hai na sa(n)jamee fireh utavataae ||5||ना ओन सिधि न बुधि है न संजमी फिरहि उतवताए ॥५॥نا اون سدھ ن بُدھ هَے ن سںجمیِ پھره اُتوتااے ۔۔۵۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸ ਨੋ ਭਾਵਨੀ ਲਾਏ ॥nadhar kare jis aapanee tis no bhaavanee laae ||नदरि करे जिसु आपणी तिस नो भावनी लाए ॥ندر کرے جس آپݨیِ تس نو بھاونیِ لااے ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਇਹ ਸੰਜਮੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥੬॥sat sa(n)tokh ieh sa(n)jamee man niramal sabadh sunaae ||6||सतु संतोखु इह संजमी मनु निरमलु सबदु सुणाए ॥६॥ست سںتوکھ اه سںجمیِ من نرمل سبد سُݨااے ۔۔۶۔۔

ਲੇਖਾ ਪੜਿ ਨ ਪਹੂਚੀਐ ਕਥਿ ਕਹਣੈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇ ॥lekhaa paR na pahoocheeaai kath kahanai a(n)t na pai ||लेखा पड़ि न पहूचीऐ कथि कहणै अंतु न पाइ ॥لےکھا پڑ ن پهُوچیِاَے کتھِ کهݨَے اںت ن پاا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੭॥gur te keemat paieeaai sach sabadh sojhee pai ||7||गुर ते कीमति पाईऐ सचि सबदि सोझी पाइ ॥७॥گُر تے کیِمت پاایاَے سچ سبد سوجھیِ پاا ۔۔۷۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੇਹੀ ਸੋਧਿ ਤੂੰ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥eih man dhehee sodh too(n) gur sabadh veechaar ||इहु मनु देही सोधि तूँ गुर सबदि वीचारि ॥ِاهُ من دےهیِ سودھ تُوں گُر سبد ویِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੮॥੧੦॥੩੨॥naanak is dhehee vich naam nidhaan hai paieeaai gur kai het apaar ||8||10||32||नानक इसु देही विचि नामु निधानु है पाईऐ गुर कै हेति अपारि ॥८॥१०॥३२॥نانک اس دےهیِ وچ نام ندھان هَے پاایاَے گُر کَے هےت اپار ۔۔۸۔۔۱۰۔۔۳۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਚਿ ਰਤੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥sach rateeaa sohaaganee jinaa gur kai sabadh seegaar ||सचि रतीआ सोहागणी जिना गुर कै सबदि सीगारि ॥سچ رتیِآ سوهاگݨیِ جنا گُر کَے سبد سیِگار ۔۔