Ang 425 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੫)

ਆਪਣੈ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਦੇ ਨਾਮੇ ਲਾਏ ॥aapanai hath vaddiaaieeaa dhe naame laae ||आपणै हथि वडिआईआ दे नामे लाए ॥آپݨَے هتھ وڈِآایآ دے نامے لااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥੮॥੪॥੨੬॥naanak naam nidhaan man vasiaa vaddiaaiee paae ||8||4||26||नानक नामु निधानु मनि वसिआ वडिआई पाए ॥८॥४॥२६॥نانک نام ندھان من وسِآ وڈِآای پااے ۔۔۸۔۔۴۔۔۲۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਇ ਮਿਲੈ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥sun man ma(n)n vasai too(n) aape aai milai mere bhaiee ||सुणि मन मंनि वसाइ तूँ आपे आइ मिलै मेरे भाई ॥سُݨ من منّ وساا تُوں آپے آا ملَے مےرے بھاای ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਚੈ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥੧॥anadhin sachee bhagat kar sachai chit laiee ||1||अनदिनु सची भगति करि सचै चितु लाई ॥१॥اندن سچیِ بھگت کر سچَے چت لاای ۔۔۱۔۔

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂੰ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥eko naam dhiaai too(n) sukh paaveh mere bhaiee ||एको नामु धिआइ तूँ सुखु पावहि मेरे भाई ॥اےکو نام دھآا تُوں سُکھ پاوه مےرے بھاای ۔۔

ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥haumai dhoojaa dhoor kar vaddee vaddiaaiee ||1|| rahaau ||हउमै दूजा दूरि करि वडी वडिआई ॥१॥ रहाउ ॥هامَے دُوجا دُور کر وڈیِ وڈِآای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸੁ ਭਗਤੀ ਨੋ ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਲੋਚਦੇ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਈ ਨ ਜਾਇ ॥eis bhagatee no sur nar mun jan lochadhe vin satigur paiee na jai ||इसु भगती नो सुरि नर मुनि जन लोचदे विणु सतिगुर पाई न जाइ ॥ِاس بھگتیِ نو سُر نر مُن جن لوچدے وݨ ستگر پاای ن جاِا ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਪੜਦੇ ਜੋਤਿਕੀ ਤਿਨ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥੨॥pa(n)ddit paRadhe jotikee tin boojh na pai ||2||पंडित पड़दे जोतिकी तिन बूझ न पाइ ॥२॥پںڈت پڑدے جوتکیِ تن بُوجھ ن پاا ۔۔۲۔۔

ਆਪੈ ਥੈ ਸਭੁ ਰਖਿਓਨੁ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥aapai thai sabh rakhion kichh kahan na jaiee ||आपै थै सभु रखिओनु किछु कहणु न जाई ॥آپَے تھَے سبھ رکھاون کچھ کهݨ ن جاای ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਇ ਸੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੩॥aape dhei su paieeaai gur boojh bujhaiee ||3||आपे देइ सु पाईऐ गुरि बूझ बुझाई ॥३॥آپے دےا سُ پاایاَے گُر بُوجھ بُجھاای ۔۔۳۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ ॥jeea ja(n)t sabh tis dhe sabhanaa kaa soiee ||जीअ जंत सभि तिस दे सभना का सोई ॥جیِا جںت سبھ تس دے سبھنا کا سوای ۔۔

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਈ ॥੪॥ma(n)dhaa kis no aakheeaai je dhoojaa hoiee ||4||मंदा किस नो आखीऐ जे दूजा होई ॥४॥مںدا کس نو آکھیِاَے جے دُوجا هوای ۔۔۴۔۔

ਇਕੋ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਏਕਾ ਸਿਰਿ ਕਾਰਾ ॥eiko hukam varatadhaa ekaa sir kaaraa ||इको हुकमु वरतदा एका सिरि कारा ॥ِاکو هُکم ورتدا اےکا سر کارا ۔۔

ਆਪਿ ਭਵਾਲੀ ਦਿਤੀਅਨੁ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥੫॥aap bhavaalee dhiteean a(n)tar lobh vikaaraa ||5||आपि भवाली दितीअनु अंतरि लोभु विकारा ॥५॥آپ بھوالیِ دتیِان اںتر لوبھ وکارا ۔۔۵۔۔

ਇਕ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਤਿਅਨੁ ਬੂਝਨਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥eik aape gurmukh keetian boojhan veechaaraa ||इक आपे गुरमुखि कीतिअनु बूझनि वीचारा ॥ِاک آپے گُرمکھ کیِتان بُوجھن ویِچارا ۔۔

ਭਗਤਿ ਭੀ ਓਨਾ ਨੋ ਬਖਸੀਅਨੁ ਅੰਤਰਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥੬॥bhagat bhee onaa no bakhaseean a(n)tar bha(n)ddaaraa ||6||भगति भी ओना नो बखसीअनु अंतरि भंडारा ॥६॥بھگت بھیِ اونا نو بکھسیِان اںتر بھںڈارا ۔۔۶۔۔

ਗਿਆਨੀਆ ਨੋ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥giaaneeaa no sabh sach hai sach sojhee hoiee ||गिआनीआ नो सभु सचु है सचु सोझी होई ॥گِآنیِآ نو سبھ سچ هَے سچ سوجھیِ هوای ۔۔

ਓਇ ਭੁਲਾਏ ਕਿਸੈ ਦੇ ਨ ਭੁਲਨੑੀ ਸਚੁ ਜਾਣਨਿ ਸੋਈ ॥੭॥oi bhulaae kisai dhe na bhulan(h)ee sach jaanan soiee ||7||ओइ भुलाए किसै दे न भुलन्नी सचु जाणनि सोई ॥७॥اوِا بھُلااے کسَے دے ن بھُلنھیِ سچ جاݨن سوای ۔۔۷۔۔

ਘਰ ਮਹਿ ਪੰਚ ਵਰਤਦੇ ਪੰਚੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥ghar meh pa(n)ch varatadhe pa(n)che veechaaree ||घर महि पंच वरतदे पंचे वीचारी ॥گھر مهِ پںچ ورتدے پںچے ویِچاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਸਿ ਨ ਆਵਨੑੀ ਨਾਮਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੮॥੫॥੨੭॥naanak bin satigur vas na aavan(h)ee naam haumai maaree ||8||5||27||नानक बिनु सतिगुर वसि न आवन्नी नामि हउमै मारी ॥८॥५॥२७॥نانک بن ستگر وسِ ن آونھیِ نام هامَے ماریِ ۔۔۸۔۔۵۔۔۲۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਵਥੁ ਹੈ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ॥gharai a(n)dhar sabh vath hai baahar kichh naahee ||घरै अंदरि सभु वथु है बाहरि किछु नाही ॥گھرَے اںدر سبھ وتھ هَے باهر کچھ ناهیِ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਅੰਤਰਿ ਕਪਟ ਖੁਲਾਹੀ ॥੧॥gur parasaadhee paieeaai a(n)tar kapaT khulaahee ||1||गुर परसादी पाईऐ अंतरि कपट खुलाही ॥१॥گُر پرسادیِ پاایاَے اںتر کپٹ کھُلاهیِ ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ॥satigur te har paieeaai bhaiee ||सतिगुर ते हरि पाईऐ भाई ॥ستگر تے هرِ پاایاَے بھاای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar naam nidhaan hai poorai satigur dheeaa dhikhaiee ||1|| rahaau ||अंतरि नामु निधानु है पूरै सतिगुरि दीआ दिखाई ॥१॥ रहाउ ॥اںتر نام ندھان هَے پُورَے ستگر دیِآ دکھاای ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਲਏ ਪਾਏ ਰਤਨੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥har kaa gaahak hovai so le paae ratan veechaaraa ||हरि का गाहकु होवै सो लए पाए रतनु वीचारा ॥هر کا گاهک هووَے سو لاے پااے رتن ویِچارا ۔۔

ਅੰਦਰੁ ਖੋਲੈ ਦਿਬ ਦਿਸਟਿ ਦੇਖੈ ਮੁਕਤਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥੨॥a(n)dhar kholai dhib dhisaT dhekhai mukat bha(n)ddaaraa ||2||अंदरु खोलै दिब दिसटि देखै मुकति भंडारा ॥२॥اںدر کھولَے دب دسٹ دےکھَے مُکت بھںڈارا ۔۔۲۔۔

ਅੰਦਰਿ ਮਹਲ ਅਨੇਕ ਹਹਿ ਜੀਉ ਕਰੇ ਵਸੇਰਾ ॥a(n)dhar mahal anek heh jeeau kare vaseraa ||अंदरि महल अनेक हहि जीउ करे वसेरा ॥اںدر مهل انےک ههِ جیِا کرے وسےرا ۔۔

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਨ ਫੇਰਾ ॥੩॥man chi(n)dhiaa fal paisee fir hoi na feraa ||3||मन चिंदिआ फलु पाइसी फिरि होइ न फेरा ॥३॥من چںدآ پھل پااسیِ پھر هوا ن پھےرا ۔۔۳۔۔

ਪਾਰਖੀਆ ਵਥੁ ਸਮਾਲਿ ਲਈ ਗੁਰ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥paarakheeaa vath samaal liee gur sojhee hoiee ||पारखीआ वथु समालि लई गुर सोझी होई ॥پارکھیِآ وتھ سمال لای گُر سوجھیِ هوای ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਅਮੁਲੁ ਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੪॥naam padhaarath amul saa gurmukh paavai koiee ||4||नामु पदारथु अमुलु सा गुरमुखि पावै कोई ॥४॥نام پدارتھ امل سا گُرمکھ پاوَے کوای ۔۔۴۔۔

ਬਾਹਰੁ ਭਾਲੇ ਸੁ ਕਿਆ ਲਹੈ ਵਥੁ ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਭਾਈ ॥baahar bhaale su kiaa lahai vath gharai a(n)dhar bhaiee ||बाहरु भाले सु किआ लहै वथु घरै अंदरि भाई ॥باهر بھالے سُ کآ لهَے وتھ گھرَے اںدر بھاای ۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥੫॥bharame bhoolaa sabh jag firai manmukh pat gavaiee ||5||भरमे भूला सभु जगु फिरै मनमुखि पति गवाई ॥५॥بھرمے بھُولا سبھ جگ پھرَے منمکھ پت گواای ۔۔۵۔۔

ਘਰੁ ਦਰੁ ਛੋਡੇ ਆਪਣਾ ਪਰ ਘਰਿ ਝੂਠਾ ਜਾਈ ॥ghar dhar chhodde aapanaa par ghar jhooThaa jaiee ||घरु दरु छोडे आपणा पर घरि झूठा जाई ॥گھر در چھوڈے آپݨا پر گھر جھُوٹھا جاای ۔۔

ਚੋਰੈ ਵਾਂਗੂ ਪਕੜੀਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਚੋਟਾ ਖਾਈ ॥੬॥chorai vaa(n)goo pakaReeaai bin naavai choTaa khaiee ||6||चोरै वाँगू पकड़ीऐ बिनु नावै चोटा खाई ॥६॥چورَے واںگُو پکڑیِاَے بن ناوَے چوٹا کھاای ۔۔۶۔۔

ਜਿਨੑੀ ਘਰੁ ਜਾਤਾ ਆਪਣਾ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਭਾਈ ॥jin(h)ee ghar jaataa aapanaa se sukhe'ee bhaiee ||जिन्नी घरु जाता आपणा से सुखीए भाई ॥جٍنھیِ گھر جاتا آپݨا سے سُکھیِاے بھاای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੭॥a(n)tar braham pachhaaniaa gur kee vaddiaaiee ||7||अंतरि ब्रहमु पछाणिआ गुर की वडिआई ॥७॥اںتر برهم پچھاݨآ گُر کیِ وڈآای ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਦਾਨੁ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥aape dhaan kare kis aakheeaai aape dhei bujhaiee ||आपे दानु करे किसु आखीऐ आपे देइ बुझाई ॥آپے دان کرے کس آکھیِاَے آپے دےا بُجھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂੰ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੮॥੬॥੨੮॥naanak naam dhiaai too(n) dhar sachai sobhaa paiee ||8||6||28||नानक नामु धिआइ तूँ दरि सचै सोभा पाई ॥८॥६॥२८॥نانک نام دھآا تُوں در سچَے سوبھا پاای ۔۔۸۔۔۶۔۔۲۸۔۔