Ang 424 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੪)

ਨਾਮੇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੈ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naame tirasanaa agan bujhai naam milai tisai rajaiee ||1|| rahaau ||नामे तृसना अगनि बुझै नामु मिलै तिसै रजाई ॥१॥ रहाउ ॥نامے ترسنا اگن بُجھَے نام ملَے تسَے رجاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਲਿ ਕੀਰਤਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨੁ ॥kal keerat sabadh pachhaan ||कलि कीरति सबदु पछानु ॥کل کیِرت سبد پچھان ۔۔

ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥ehaa bhagat chookai abhimaan ||एहा भगति चूकै अभिमानु ॥اےها بھگت چُوکَے ابھمان ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਨੁ ॥satigur seviaai hovai paravaan ||सतिगुरु सेविऐ होवै परवानु ॥ستگر سےواَے هووَے پروان ۔۔

ਜਿਨਿ ਆਸਾ ਕੀਤੀ ਤਿਸ ਨੋ ਜਾਨੁ ॥੨॥jin aasaa keetee tis no jaan ||2||जिनि आसा कीती तिस नो जानु ॥२॥جٍن آسا کیِتیِ تس نو جان ۔۔۲۔۔

ਤਿਸੁ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ਜਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥tis kiaa dheejai j sabadh sunaae ||तिसु किआ दीजै जि सबदु सुणाए ॥تِس کآ دیِجَے ج سبد سُݨااے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥kar kirapaa naam ma(n)n vasaae ||करि किरपा नामु मंनि वसाए ॥کر کرپا نام منّ وسااے ۔۔

ਇਹੁ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥eih sir dheejai aap gavaae ||इहु सिरु दीजै आपु गवाए ॥ِاهُ سر دیِجَے آپ گوااے ۔۔

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੩॥hukamai boojhe sadhaa sukh paae ||3||हुकमै बूझे सदा सुखु पाए ॥३॥هُکمَے بُوجھے سدا سُکھ پااے ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥aap kare tai aap karaae ||आपि करे तै आपि कराए ॥آپ کرے تَے آپ کرااے ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥aape gurmukh naam vasaae ||आपे गुरमुखि नामु वसाए ॥آپے گُرمکھ نام وسااے ۔۔

ਆਪਿ ਭੁਲਾਵੈ ਆਪਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥aap bhulaavai aap maarag paae ||आपि भुलावै आपि मारगि पाए ॥آپ بھُلاوَے آپ مارگ پااے ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥sachai sabadh sach samaae ||4||सचै सबदि सचि समाए ॥४॥سچَے سبد سچ سمااے ۔۔۴۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥sachaa sabadh sachee hai baanee ||सचा सबदु सची है बाणी ॥سچا سبد سچیِ هَے باݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥gurmukh jug jug aakh vakhaanee ||गुरमुखि जुगि जुगि आखि वखाणी ॥گُرمکھ جُگ جُگ آکھ وکھاݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਭੋਲਾਣੀ ॥manmukh moh bharam bholaanee ||मनमुखि मोहि भरमि भोलाणी ॥منمکھ موه بھرم بھولاݨیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਫਿਰੈ ਬਉਰਾਣੀ ॥੫॥bin naavai sabh firai bauraanee ||5||बिनु नावै सभ फिरै बउराणी ॥५॥بٍن ناوَے سبھ پھرَے باراݨیِ ۔۔۵۔۔

ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਮਹਿ ਏਕਾ ਮਾਇਆ ॥teen bhavan meh ekaa maiaa ||तीनि भवन महि एका माइआ ॥تیٍن بھون مهِ اےکا ماایا ۔۔

ਮੂਰਖਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥moorakh paR paR dhoojaa bhaau dhiraRaiaa ||मूरखि पड़ि पड़ि दूजा भाउ दृड़ाइआ ॥مُورکھ پڑ پڑِ دُوجا بھاا درڑاایا ۔۔

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥bahu karam kamaavai dhukh sabaiaa ||बहु करम कमावै दुखु सबाइआ ॥بهُ کرم کماوَے دُکھ سباایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੬॥satigur sev sadhaa sukh paiaa ||6||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ ॥६॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایا ۔۔۶۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥a(n)mrit meeThaa sabadh veechaar ||अंमृतु मीठा सबदु वीचारि ॥اںمرت میِٹھا سبد ویِچار ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਗੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥anadhin bhoge haumai maar ||अनदिनु भोगे हउमै मारि ॥اندن بھوگے هامَے مار ۔۔

ਸਹਜਿ ਅਨੰਦਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥sahaj ana(n)dh kirapaa dhaar ||सहजि अनंदि किरपा धारि ॥سهج انµد کرپا دھار ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸਚਿ ਪਿਆਰਿ ॥੭॥naam rate sadhaa sach piaar ||7||नामि रते सदा सचि पिआरि ॥७॥نام رتے سدا سچ پآر ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਜਪਿ ਪੜੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥har jap paReeaai gur sabadh veechaar ||हरि जपि पड़ीऐ गुर सबदु वीचारि ॥هر جپِ پڑیِاَے گُر سبد ویِچار ۔۔

ਹਰਿ ਜਪਿ ਪੜੀਐ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥har jap paReeaai haumai maar ||हरि जपि पड़ीऐ हउमै मारि ॥هر جپِ پڑیِاَے هامَے مار ۔۔

ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਭਇ ਸਚਿ ਪਿਆਰਿ ॥har japeeaai bhi sach piaar ||हरि जपीऐ भइ सचि पिआरि ॥هر جپیِاَے بھِا سچِ پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮਤਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੮॥੩॥੨੫॥naanak naam gurmat ur dhaar ||8||3||25||नानक नामु गुरमति उर धारि ॥८॥३॥२५॥نانک نام گُرمت اُر دھار ۔۔۸۔۔۳۔۔۲۵۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੮ ਕਾਫੀ ॥raag aasaa mahalaa teejaa asaTapadheeaa ghar atthvaa kaafee ||रागु आसा महला ३ असटपदीआ घरु ८ काफी ॥راگ آسا مهلا ۳ اسٹپدیِآ گھر ۸ کاپھیِ ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਊਪਜੈ ਜਿਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਈ ॥gur te saa(n)t uoopajai jin tirasanaa agan bujhaiee ||गुर ते साँति ऊपजै जिनि तृसना अगनि बुझाई ॥گُر تے ساںت اُوپجَے جن ترسنا اگن بُجھاای ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥gur te naam paieeaai vaddee vaddiaaiee ||1||गुर ते नामु पाईऐ वडी वडिआई ॥१॥گُر تے نام پاایاَے وڈیِ وڈآای ۔۔۱۔۔

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥eko naam chet mere bhaiee ||एको नामु चेति मेरे भाई ॥اےکو نام چےت مےرے بھاای ۔۔

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਜਿ ਪਏ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jagat jala(n)dhaa dhekh kai bhaj pe saranaiee ||1|| rahaau ||जगतु जलंदा देखि कै भजि पए सरणाई ॥१॥ रहाउ ॥جگت جلµدا دےکھ کَے بھج پاے سرݨاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਊਪਜੈ ਮਹਾ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥gur te giaan uoopajai mahaa tat beechaaraa ||गुर ते गिआनु ऊपजै महा ततु बीचारा ॥گُر تے گآن اُوپجَے مها تت بیِچارا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਇਆ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥੨॥gur te ghar dhar paiaa bhagatee bhare bha(n)ddaaraa ||2||गुर ते घरु दरु पाइआ भगती भरे भंडारा ॥२॥گُر تے گھر در پاایا بھگتیِ بھرے بھںڈارا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਬੂਝੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥gurmukh naam dhiaaieeaai boojhai veechaaraa ||गुरमुखि नामु धिआईऐ बूझै वीचारा ॥گُرمکھ نام دھآایاَے بُوجھَے ویِچارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥੩॥gurmukh bhagat salaeh hai a(n)tar sabadh apaaraa ||3||गुरमुखि भगति सलाह है अंतरि सबदु अपारा ॥३॥گُرمکھ بھگت سلاه هَے اںتر سبد اپارا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੂਖੁ ਊਪਜੈ ਦੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਈ ॥gurmukh sookh uoopajai dhukh kadhe na hoiee ||गुरमुखि सूखु ऊपजै दुखु कदे न होई ॥گُرمکھ سُوکھ اُوپجَے دُکھ کدے ن هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀਐ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥੪॥gurmukh haumai maareeaai man niramal hoiee ||4||गुरमुखि हउमै मारीऐ मनु निरमलु होई ॥४॥گُرمکھ هامَے ماریِاَے من نرمل هوای ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਆਪੁ ਗਇਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥satigur miliaai aap giaa tirabhavan sojhee paiee ||सतिगुरि मिलिऐ आपु गइआ तृभवण सोझी पाई ॥ستگر ملِاَے آپ گایا تربھوݨ سوجھیِ پاای ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਪਸਰਿ ਰਹੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੫॥niramal jot pasar rahee jotee jot milaiee ||5||निरमल जोति पसरि रही जोती जोति मिलाई ॥५॥نِرمل جوت پسر رهیِ جوتیِ جوت ملاای ۔۔۵۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਈ ॥poorai gur samajhaiaa mat uootam hoiee ||पूरै गुरि समझाइआ मति ऊतम होई ॥پُورَے گُر سمجھاایا مت اُوتم هوای ۔۔

ਅੰਤਰੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੬॥a(n)tar seetal saa(n)t hoi naame sukh hoiee ||6||अंतरु सीतलु साँति होइ नामे सुखु होई ॥६॥اںتر سیِتل ساںت هوا نامے سُکھ هوای ۔۔۶۔۔

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਾਂ ਮਿਲੈ ਜਾਂ ਨਦਰਿ ਕਰੇਈ ॥pooraa satigur taa(n) milai jaa(n) nadhar kareiee ||पूरा सतिगुरु ताँ मिलै जाँ नदरि करेई ॥پُورا ستگر تاں ملَے جاں ندر کرےای ۔۔

ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਸਭ ਕਟੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥੭॥kilavikh paap sabh kaTe'eeh fir dhukh bighan na hoiee ||7||किलविख पाप सभ कटीअहि फिरि दुखु बिघनु न होई ॥७॥کِلوکھ پاپ سبھ کٹیِاه پھر دُکھ بگھن ن هوای ۔۔۷۔۔