Ang 423 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੩)

ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਨ ਜਾਹੀ ਲਖਣੇ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥taa ke roop na jaahee lakhane kiaa kar aakh veechaaree ||2||ता के रूप न जाही लखणे किआ करि आखि वीचारी ॥२॥تا کے رُوپ ن جاهیِ لکھݨے کآ کر آکھ ویِچاریِ ۔۔۲۔۔

ਤੀਨਿ ਗੁਣਾ ਤੇਰੇ ਜੁਗ ਹੀ ਅੰਤਰਿ ਚਾਰੇ ਤੇਰੀਆ ਖਾਣੀ ॥teen gunaa tere jug hee a(n)tar chaare tereeaa khaanee ||तीनि गुणा तेरे जुग ही अंतरि चारे तेरीआ खाणी ॥تیٍن گُݨا تےرے جُگ هیِ اںتر چارے تےریِآ کھاݨیِ ۔۔

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਕਥੇ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੩॥karam hovai taa param padh paieeaai kathe akath kahaanee ||3||करमु होवै ता परम पदु पाईऐ कथे अकथ कहाणी ॥३॥کرم هووَے تا پرم پد پاایاَے کتھے اکتھ کهاݨیِ ۔۔۳۔۔

ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਪਰਾਣੀ ॥too(n) karataa keeaa sabh teraa kiaa ko kare paraanee ||तूँ करता कीआ सभु तेरा किआ को करे पराणी ॥تُوں کرتا کیِآ سبھ تےرا کآ کو کرے پراݨیِ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂੰ ਅਪਣੀ ਸਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੪॥jaa kau nadhar kareh too(n) apanee saiee sach samaanee ||4||जा कउ नदरि करहि तूँ अपणी साई सचि समाणी ॥४॥جا کا ندر کره تُوں اپݨیِ ساای سچ سماݨیِ ۔۔۴۔۔

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੇਤੁ ਹੈ ਜੇਤੀ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥naam teraa sabh koiee let hai jetee aavan jaanee ||नामु तेरा सभु कोई लेतु है जेती आवण जाणी ॥نام تےرا سبھ کوای لےت هَے جےتیِ آوݨ جاݨیِ ۔۔

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਹੋਰ ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥੫॥jaa tudh bhaavai taa gurmukh boojhai hor manmukh firai iaanee ||5||जा तुधु भावै ता गुरमुखि बूझै होर मनमुखि फिरै इआणी ॥५॥جا تُدھ بھاوَے تا گُرمکھ بُوجھَے هور منمکھ پھرَے ایاݨیِ ۔۔۵۔۔

ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਕਉ ਦੀਏ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥chaare vedh brahame kau dhe'ee paR paR kare veechaaree ||चारे वेद ब्रहमे कउ दीए पड़ि पड़ि करे वीचारी ॥چارے وےد برهمے کا دیِاے پڑ پڑِ کرے ویِچاریِ ۔۔

ਤਾ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਬਪੁੜਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੀ ॥੬॥taa kaa hukam na boojhai bapuRaa narak surag avataaree ||6||ता का हुकमु न बूझै बपुड़ा नरकि सुरगि अवतारी ॥६॥تا کا هُکم ن بُوجھَے بپڑا نرک سُرگ اوتاریِ ۔۔۶۔۔

ਜੁਗਹ ਜੁਗਹ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੀਏ ਗਾਵਹਿ ਕਰਿ ਅਵਤਾਰੀ ॥jugeh jugeh ke raaje ke'ee gaaveh kar avataaree ||जुगह जुगह के राजे कीए गावहि करि अवतारी ॥جُگه جُگه کے راجے کیِاے گاوه کر اوتاریِ ۔۔

ਤਿਨ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤਾ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੭॥tin bhee a(n)t na paiaa taa kaa kiaa kar aakh veechaaree ||7||तिन भी अंतु न पाइआ ता का किआ करि आखि वीचारी ॥७॥تٍن بھیِ اںت ن پاایا تا کا کآ کر آکھ ویِچاریِ ۔۔۷۔۔

ਤੂੰ ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਦੇਹਿ ਤ ਸਾਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥too(n) sachaa teraa keeaa sabh saachaa dheh ta saach vakhaanee ||तूँ सचा तेरा कीआ सभु साचा देहि त साचु वखाणी ॥تُوں سچا تےرا کیِآ سبھ ساچا دےه ت ساچ وکھاݨیِ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਸਚੁ ਬੁਝਾਵਹਿ ਅਪਣਾ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥੮॥੧॥੨੩॥jaa kau sach bujhaaveh apanaa sahaje naam samaanee ||8||1||23||जा कउ सचु बुझावहि अपणा सहजे नामि समाणी ॥८॥१॥२३॥جا کا سچ بُجھاوه اپݨا سهجے نام سماݨیِ ۔۔۸۔۔۱۔۔۲۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥satigur hamaraa bharam gavaiaa ||सतिगुर हमरा भरमु गवाइआ ॥ستگر همرا بھرم گواایا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥har naam nira(n)jan ma(n)n vasaiaa ||हरि नामु निरंजनु मंनि वसाइआ ॥هر نام نرںجن منّ وساایا ۔۔

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥sabadh cheen sadhaa sukh paiaa ||1||सबदु चीनि सदा सुखु पाइआ ॥१॥سبد چیٍن سدا سُکھ پاایا ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥sun man mere tat giaan ||सुणि मन मेरे ततु गिआनु ॥سُݨ من مےرے تت گآن ۔۔

ਦੇਵਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhevan vaalaa sabh bidh jaanai gurmukh paieeaai naam nidhaan ||1|| rahaau ||देवण वाला सभ बिधि जाणै गुरमुखि पाईऐ नामु निधानु ॥१॥ रहाउ ॥دےوݨ والا سبھ بدھ جاݨَے گُرمکھ پاایاَے نام ندھان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥satigur bheTe kee vaddiaaiee ||सतिगुर भेटे की वडिआई ॥ستگر بھےٹے کیِ وڈِآای ۔۔

ਜਿਨਿ ਮਮਤਾ ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਈ ॥jin mamataa agan tirasanaa bujhaiee ||जिनि ममता अगनि तृसना बुझाई ॥جٍن ممتا اگن ترسنا بُجھاای ۔۔

ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥੨॥sahaje maataa har gun gaiee ||2||सहजे माता हरि गुण गाई ॥२॥سهجے ماتا هر گُݨ گاای ۔۔۲۔۔

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੀ ॥vin gur poore koi na jaanee ||विणु गुर पूरे कोइ न जाणी ॥وِݨ گُر پُورے کوا ن جاݨیِ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਣੀ ॥maiaa moh dhoojai lobhaanee ||माइआ मोहि दूजै लोभाणी ॥مااآ موه دُوجَے لوبھاݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥੩॥gurmukh naam milai har baanee ||3||गुरमुखि नामु मिलै हरि बाणी ॥३॥گُرمکھ نام ملَے هر باݨیِ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤਪਾਂ ਸਿਰਿ ਤਪੁ ਸਾਰੁ ॥gur sevaa tapaa(n) sir tap saar ||गुर सेवा तपाँ सिरि तपु सारु ॥گُر سےوا تپاں سر تپ سار ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ॥har jeeau man vasai sabh dhookh visaaranahaar ||हरि जीउ मनि वसै सभ दूख विसारणहारु ॥هر جیِا منِ وسَے سبھ دُوکھ وسارݨهار ۔۔

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਦੀਸੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੪॥dhar saachai dheesai sachiaar ||4||दरि साचै दीसै सचिआरु ॥४॥در ساچَے دیِسَے سچِآر ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥gur sevaa te tirabhavan sojhee hoi ||गुर सेवा ते तृभवण सोझी होइ ॥گُر سےوا تے تربھوݨ سوجھیِ هوا ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥aap pachhaan har paavai soi ||आपु पछाणि हरि पावै सोइ ॥آپ پچھاݨ هر پاوَے سوا ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਮਹਲੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੫॥saachee baanee mahal paraapat hoi ||5||साची बाणी महलु परापति होइ ॥५॥ساچیِ باݨیِ مهل پراپت هوا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥gur sevaa te sabh kul udhaare ||गुर सेवा ते सभ कुल उधारे ॥گُر سےوا تے سبھ کُل اُدھارے ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥niramal naam rakhai ur dhaare ||निरमल नामु रखै उरि धारे ॥نِرمل نام رکھَے اُر دھارے ۔۔

ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਸਾਚਿ ਦੁਆਰੇ ॥੬॥saachee sobhaa saach dhuaare ||6||साची सोभा साचि दुआरे ॥६॥ساچیِ سوبھا ساچ دُآرے ۔۔۶۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਗੁਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥se vaddabhaagee j gur sevaa laae ||से वडभागी जि गुरि सेवा लाए ॥سے وڈبھاگیِ ج گُر سےوا لااے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥anadhin bhagat sach naam dhiraRaae ||अनदिनु भगति सचु नामु दृड़ाए ॥اندن بھگت سچ نام درڑااے ۔۔

ਨਾਮੇ ਉਧਰੇ ਕੁਲ ਸਬਾਏ ॥੭॥naame udhare kul sabaae ||7||नामे उधरे कुल सबाए ॥७॥نامے اُدھرے کُل سبااے ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥naanak saach kahai veechaar ||नानकु साचु कहै वीचारु ॥نانک ساچ کهَے ویِچار ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥har kaa naam rakhahu ur dhaar ||हरि का नामु रखहु उरि धारि ॥هر کا نام رکھهُ اُر دھار ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੮॥੨॥੨੪॥har bhagatee raate mokh dhuaar ||8||2||24||हरि भगती राते मोख दुआरु ॥८॥२॥२४॥هر بھگتیِ راتے موکھ دُآر ۔۔۸۔۔۲۔۔۲۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥aasaa mahalaa teejaa ||आसा महला ३ ॥آسا مهلا ۳ ۔۔

ਆਸਾ ਆਸ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥aasaa aas kare sabh koiee ||आसा आस करे सभु कोई ॥آسا آس کرے سبھ کوای ۔۔

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਈ ॥hukamai boojhai niraasaa hoiee ||हुकमै बूझै निरासा होई ॥هُکمَے بُوجھَے نراسا هوای ۔۔

ਆਸਾ ਵਿਚਿ ਸੁਤੇ ਕਈ ਲੋਈ ॥aasaa vich sute kiee loiee ||आसा विचि सुते कई लोई ॥آسا وچ سُتے کای لوای ۔۔

ਸੋ ਜਾਗੈ ਜਾਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥so jaagai jaagaavai soiee ||1||सो जागै जागावै सोई ॥१॥سو جاگَے جاگاوَے سوای ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਬੁਝਾਇਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਭੁਖ ਨ ਜਾਈ ॥satigur naam bujhaiaa vin naavai bhukh na jaiee ||सतिगुरि नामु बुझाइआ विणु नावै भुख न जाई ॥ستگر نام بُجھاایا وݨ ناوَے بھُکھ ن جاای ۔۔