Ang 422 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੨)

ਜਉ ਲਗੁ ਜੀਉ ਪਰਾਣ ਸਚੁ ਧਿਆਈਐ ॥jau lag jeeau paraan sach dhiaaieeaai ||जउ लगु जीउ पराण सचु धिआईऐ ॥جا لگ جیِا پراݨ سچ دھآایاَے ۔۔

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥laahaa har gun gai milai sukh paieeaai ||1|| rahaau ||लाहा हरि गुण गाइ मिलै सुखु पाईऐ ॥१॥ रहाउ ॥لاها هر گُݨ گاا ملَے سُکھ پاایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੀ ਤੇਰੀ ਕਾਰ ਦੇਹਿ ਦਇਆਲ ਤੂੰ ॥sachee teree kaar dheh dhiaal too(n) ||सची तेरी कार देहि दइआल तूँ ॥سچیِ تےریِ کار دےه دایال تُوں ۔۔

ਹਉ ਜੀਵਾ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹਿ ਮੈ ਟੇਕ ਅਧਾਰੁ ਤੂੰ ॥੨॥hau jeevaa tudh saalaeh mai Tek adhaar too(n) ||2||हउ जीवा तुधु सालाहि मै टेक अधारु तूँ ॥२॥ها جیِوا تُدھ سالاه مَے ٹےک ادھار تُوں ۔۔۲۔۔

ਦਰਿ ਸੇਵਕੁ ਦਰਵਾਨੁ ਦਰਦੁ ਤੂੰ ਜਾਣਹੀ ॥dhar sevak dharavaan dharadh too(n) jaanahee ||दरि सेवकु दरवानु दरदु तूँ जाणही ॥در سےوک دروان درد تُوں جاݨهیِ ۔۔

ਭਗਤਿ ਤੇਰੀ ਹੈਰਾਨੁ ਦਰਦੁ ਗਵਾਵਹੀ ॥੩॥bhagat teree hairaan dharadh gavaavahee ||3||भगति तेरी हैरानु दरदु गवावही ॥३॥بھگت تےریِ هَےران درد گواوهیِ ۔۔۳۔۔

ਦਰਗਹ ਨਾਮੁ ਹਦੂਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣਸੀ ॥dharageh naam hadhoor gurmukh jaanasee ||दरगह नामु हदूरि गुरमुखि जाणसी ॥درگه نام هدُور گُرمکھ جاݨسیِ ۔۔

ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਪਰਵਾਣੁ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਸੀ ॥੪॥velaa sach paravaan sabadh pachhaanasee ||4||वेला सचु परवाणु सबदु पछाणसी ॥४॥وےلا سچ پرواݨ سبد پچھاݨسیِ ۔۔۴۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਕਰਿ ਭਾਉ ਤੋਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਇ ॥sat sa(n)tokh kar bhaau tosaa har naam sei ||सतु संतोखु करि भाउ तोसा हरि नामु सेइ ॥ست سںتوکھ کر بھاا توسا هرِ نام سےا ۔۔

ਮਨਹੁ ਛੋਡਿ ਵਿਕਾਰ ਸਚਾ ਸਚੁ ਦੇਇ ॥੫॥manahu chhodd vikaar sachaa sach dhei ||5||मनहु छोडि विकार सचा सचु देइ ॥५॥منهُ چھوڈ وکار سچا سچ دےا ۔۔۵۔۔

ਸਚੇ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥sache sachaa neh sachai laiaa ||सचे सचा नेहु सचै लाइआ ॥سچے سچا نےهُ سچَے لااآ ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ॥੬॥aape kare niaau jo tis bhaiaa ||6||आपे करे निआउ जो तिसु भाइआ ॥६॥آپے کرے نآا جو تس بھاایا ۔۔۶۔۔

ਸਚੇ ਸਚੀ ਦਾਤਿ ਦੇਹਿ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ॥sache sachee dhaat dheh dhiaal hai ||सचे सची दाति देहि दइआलु है ॥سچے سچیِ دات دےه دایال هَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਸੇਵੀ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ਹੈ ॥੭॥tis sevee dhin raat naam amol hai ||7||तिसु सेवी दिनु राति नामु अमोलु है ॥७॥تِس سےویِ دن رات نام امول هَے ۔۔۷۔۔

ਤੂੰ ਉਤਮੁ ਹਉ ਨੀਚੁ ਸੇਵਕੁ ਕਾਂਢੀਆ ॥too(n) utam hau neech sevak kaa(n)ddeeaa ||तूँ उतमु हउ नीचु सेवकु काँढीआ ॥تُوں اُتم ها نیِچ سےوک کاںڈھیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇਹੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਵਾਂਢੀਆ ॥੮॥੨੧॥naanak nadhar kareh milai sach vaa(n)ddeeaa ||8||21||नानक नदरि करेहु मिलै सचु वाँढीआ ॥८॥२१॥نانک ندر کرےهُ ملَے سچ واںڈھیِآ ۔۔۸۔۔۲۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਕਿਉ ਰਹੈ ਕਿਉ ਮੇਲਾ ਹੋਈ ॥aavan jaanaa kiau rahai kiau melaa hoiee ||आवण जाणा किउ रहै किउ मेला होई ॥آوݨ جاݨا کا رهَے کا مےلا هوای ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਘਣੋ ਨਿਤ ਸਹਸਾ ਦੋਈ ॥੧॥janam maran kaa dhukh ghano nit sahasaa dhoiee ||1||जनम मरण का दुखु घणो नित सहसा दोई ॥१॥جنم مرݨ کا دُکھ گھݨو نت سهسا دوای ۔۔۱۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਆ ਜੀਵਨਾ ਫਿਟੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥bin naavai kiaa jeevanaa fiT dhirag chaturaiee ||बिनु नावै किआ जीवना फिटु धृगु चतुराई ॥بٍن ناوَے کآ جیِونا پھٹ دھرگ چتراای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੁ ਨ ਸੇਵਿਆ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur saadh na seviaa har bhagat na bhaiee ||1|| rahaau ||सतिगुर साधु न सेविआ हरि भगति न भाई ॥१॥ रहाउ ॥ستگر سادھ ن سےوآ هرِ بھگت ن بھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਤਉ ਰਹੈ ਪਾਈਐ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥aavan jaavan tau rahai paieeaai gur pooraa ||आवणु जावणु तउ रहै पाईऐ गुरु पूरा ॥آوݨ جاوݨ تا رهَے پاایاَے گُر پُورا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਦੇਇ ਬਿਨਸੈ ਭ੍ਰਮੁ ਕੂਰਾ ॥੨॥raam naam dhan raas dhei binasai bhram kooraa ||2||राम नामु धनु रासि देइ बिनसै भ्रमु कूरा ॥२॥رام نام دھن راس دےا بنسَے بھرم کُورا ۔۔۲۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਧਨੁ ਧਨੁ ਜਸੁ ਗਾਏ ॥sa(n)t janaa kau mil rahai dhan dhan jas gaae ||संत जना कउ मिलि रहै धनु धनु जसु गाए ॥سںت جنا کا مل رهَے دھن دھن جس گااے ۔۔

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥੩॥aadh purakh apara(n)paraa gurmukh har paae ||3||आदि पुरखु अपरंपरा गुरमुखि हरि पाए ॥३॥آد پُرکھ اپرمپرا گُرمکھ هر پااے ۔۔۳۔۔

ਨਟੂਐ ਸਾਂਗੁ ਬਣਾਇਆ ਬਾਜੀ ਸੰਸਾਰਾ ॥naTooaai saa(n)g banaiaa baajee sa(n)saaraa ||नटूऐ साँगु बणाइआ बाजी संसारा ॥نٹُواَے ساںگ بݨاایا باجیِ سںسارا ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਬਾਜੀ ਦੇਖੀਐ ਉਝਰਤ ਨਹੀ ਬਾਰਾ ॥੪॥khin pal baajee dhekheeaai ujharat nahee baaraa ||4||खिनु पलु बाजी देखीऐ उझरत नही बारा ॥४॥کھٍن پل باجیِ دےکھیِاَے اُجھرت نهیِ بارا ۔۔۴۔۔

ਹਉਮੈ ਚਉਪੜਿ ਖੇਲਣਾ ਝੂਠੇ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥haumai chaupaR khelanaa jhooThe aha(n)kaaraa ||हउमै चउपड़ि खेलणा झूठे अहंकारा ॥هامَے چاپڑ کھےلݨا جھُوٹھے اهںکارا ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਾਰੈ ਸੋ ਜਿਣੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੫॥sabh jag haarai so jinai gur sabadh veechaaraa ||5||सभु जगु हारै सो जिणै गुर सबदु वीचारा ॥५॥سبھ جگ هارَے سو جݨَے گُر سبد ویِچارا ۔۔۵۔۔

ਜਿਉ ਅੰਧੁਲੈ ਹਥਿ ਟੋਹਣੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੈ ॥jiau a(n)dhulai hath Tohanee har naam hamaarai ||जिउ अंधुलै हथि टोहणी हरि नामु हमारै ॥جِا اںدھلَے هتھ ٹوهݨیِ هرِ نام همارَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਟੇਕ ਹੈ ਨਿਸਿ ਦਉਤ ਸਵਾਰੈ ॥੬॥raam naam har Tek hai nis dhaut savaarai ||6||राम नामु हरि टेक है निसि दउत सवारै ॥६॥رام نام هر ٹےک هَے نسِ دات سوارَے ۔۔۶۔۔

ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਅਧਾਰਾ ॥jiau too(n) raakheh tiau rahaa har naam adhaaraa ||जिउ तूँ राखहि तिउ रहा हरि नाम अधारा ॥جِا تُوں راکھه تا رها هر نام ادھارا ۔۔

ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ਪਾਇਆ ਜਨ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ॥੭॥a(n)t sakhaiee paiaa jan mukat dhuaaraa ||7||अंति सखाई पाइआ जन मुकति दुआरा ॥७॥اںت سکھاای پاایا جن مُکت دُآرا ۔۔۷۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖ ਮੇਟਿਆ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥janam maran dhukh meTiaa jap naam muraare ||जनम मरण दुख मेटिआ जपि नामु मुरारे ॥جنم مرݨ دُکھ مےٹآ جپ نام مُرارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਤਾਰੇ ॥੮॥੨੨॥naanak naam na veesarai pooraa gur taare ||8||22||नानक नामु न वीसरै पूरा गुरु तारे ॥८॥२२॥نانک نام ن ویِسرَے پُورا گُر تارے ۔۔۸۔۔۲۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੨aasaa mahalaa teejaa asaTapadheeaa ghar doojaaआसा महला ३ असटपदीआ घरु २آسا مهلا ۳ اسٹپدیِآ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਰੁ ਤੇਰਾ ਸੁਰਸਰੀ ਚਰਣ ਸਮਾਣੀ ॥saasat bedh si(n)mirat sar teraa surasaree charan samaanee ||सासतु बेदु सिंमृति सरु तेरा सुरसरी चरण समाणी ॥ساست بےد سںمرت سر تےرا سُرسریِ چرݨ سماݨیِ ۔۔

ਸਾਖਾ ਤੀਨਿ ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਰਾਵੈ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਰਬ ਵਿਡਾਣੀ ॥੧॥saakhaa teen mool mat raavai too(n) taa(n) sarab viddaanee ||1||साखा तीनि मूलु मति रावै तूँ ताँ सरब विडाणी ॥१॥ساکھا تیٍن مُول مت راوَے تُوں تاں سرب وڈاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਤਾ ਕੇ ਚਰਣ ਜਪੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taa ke charan japai jan naanak bole a(n)mirat baanee ||1|| rahaau ||ता के चरण जपै जनु नानकु बोले अंमृत बाणी ॥१॥ रहाउ ॥تا کے چرݨ جپَے جن نانک بولے اںمرت باݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਤੀਸ ਕਰੋੜੀ ਦਾਸ ਤੁਮੑਾਰੇ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰੀ ॥tetees karoRee dhaas tum(h)aare ridh sidh praan adhaaree ||तेतीस करोड़ी दास तुम्मारे रिधि सिधि प्राण अधारी ॥تےتیِس کروڑیِ داس تُمھارے ردھ سدھِ پراݨ ادھاریِ ۔۔