Ang 421 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨੧)

ਜੇਹੀ ਸੇਵ ਕਰਾਈਐ ਕਰਣੀ ਭੀ ਸਾਈ ॥jehee sev karaieeaai karanee bhee saiee ||जेही सेव कराईऐ करणी भी साई ॥جےهیِ سےو کراایاَے کرݨیِ بھیِ ساای ۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥੭॥aap kare kis aakheeaai vekhai vaddiaaiee ||7||आपि करे किसु आखीऐ वेखै वडिआई ॥७॥آپ کرے کس آکھیِاَے وےکھَے وڈآای ۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥gur kee sevaa so kare jis aap karaae ||गुर की सेवा सो करे जिसु आपि कराए ॥گُر کیِ سےوا سو کرے جس آپ کرااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਿਰੁ ਦੇ ਛੂਟੀਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥੮॥੧੮॥naanak sir dhe chhooTeeaai dharageh pat paae ||8||18||नानक सिरु दे छूटीऐ दरगह पति पाए ॥८॥१८॥نانک سر دے چھُوٹیِاَے درگه پت پااے ۔۔۸۔۔۱۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਰੂੜੋ ਠਾਕੁਰ ਮਾਹਰੋ ਰੂੜੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥rooRo Thaakur maaharo rooRee gurbaanee ||रूड़ो ठाकुर माहरो रूड़ी गुरबाणी ॥رُوڑو ٹھاکر ماهرو رُوڑیِ گُرباݨیِ ۔۔

ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਪਾਈਐ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥vaddai bhaag satigur milai paieeaai padh nirabaanee ||1||वडै भागि सतिगुरु मिलै पाईऐ पदु निरबाणी ॥१॥وڈَے بھاگ ستگر ملَے پاایاَے پد نرباݨیِ ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਓਲੑਗੀਆ ਓਲੑਗੀ ਹਮ ਛੋਰੂ ਥਾਰੇ ॥mai ol(h)geeaa ol(h)gee ham chhoroo thaare ||मै ओल्लगीआ ओल्लगी हम छोरू थारे ॥مَے اولھگیِآ اولھگیِ هم چھورُو تھارے ۔۔

ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jiau too(n) raakheh tiau rahaa mukh naam hamaare ||1|| rahaau ||जिउ तूँ राखहि तिउ रहा मुखि नामु हमारे ॥१॥ रहाउ ॥جِا تُوں راکھه تا رها مُکھ نام همارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸਾ ਘਣੀ ਭਾਣੈ ਮਨਿ ਭਾਈਐ ॥dharasan kee piaasaa ghanee bhaanai man bhaieeaai ||दरसन की पिआसा घणी भाणै मनि भाईऐ ॥درسن کیِ پآسا گھݨیِ بھاݨَے من بھاایاَے ۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਭਾਣੈ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ॥੨॥mere Thaakur haath vaddiaaieeaa bhaanai pat paieeaai ||2||मेरे ठाकुर हाथि वडिआईआ भाणै पति पाईऐ ॥२॥مےرے ٹھاکر هاتھ وڈآایآ بھاݨَے پتِ پاایاَے ۔۔۲۔۔

ਸਾਚਉ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥saachau dhoor na jaaneeaai a(n)tar hai soiee ||साचउ दूरि न जाणीऐ अंतरि है सोई ॥ساچا دُور ن جاݨیِاَے اںتر هَے سوای ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥jeh dhekhaa teh rav rahe kin keemat hoiee ||3||जह देखा तह रवि रहे किनि कीमति होई ॥३॥جه دےکھا ته رو رهے کنِ کیِمت هوای ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਆਪੇ ਹਰੇ ਵੇਖੈ ਵਡਿਆਈ ॥aap kare aape hare vekhai vaddiaaiee ||आपि करे आपे हरे वेखै वडिआई ॥آپ کرے آپے هرے وےکھَے وڈآای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੀਐ ਇਉ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥gurmukh hoi nihaaleeaai iau keemat paiee ||4||गुरमुखि होइ निहालीऐ इउ कीमति पाई ॥४॥گُرمکھ هوا نهالیِاَے اا کیِمت پاای ۔۔۴۔۔

ਜੀਵਦਿਆ ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥jeevadhiaa laahaa milai gur kaar kamaavai ||जीवदिआ लाहा मिलै गुर कार कमावै ॥جیِودآ لاها ملَے گُر کار کماوَے ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥੫॥poorab hovai likhiaa taa satigur paavai ||5||पूरबि होवै लिखिआ ता सतिगुरु पावै ॥५॥پُورب هووَے لکھآ تا ستِگر پاوَے ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖ ਤੋਟਾ ਨਿਤ ਹੈ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਏ ॥manmukh toTaa nit hai bharameh bharamaae ||मनमुख तोटा नित है भरमहि भरमाए ॥منمکھ توٹا نت هَے بھرمه بھرمااے ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਉ ਦਰਸਨੁ ਪਾਏ ॥੬॥manmukh a(n)dh na chetiee kiau dharasan paae ||6||मनमुखु अंधु न चेतई किउ दरसनु पाए ॥६॥منمکھ اںدھ ن چےتای کا درسن پااے ۔۔۶۔۔

ਤਾ ਜਗਿ ਆਇਆ ਜਾਣੀਐ ਸਾਚੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥taa jag aaiaa jaaneeaai saachai liv laae ||ता जगि आइआ जाणीऐ साचै लिव लाए ॥تا جگ آاآ جاݨیِاَے ساچَے لو لااے ۔۔

ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਪਾਰਸੁ ਭਏ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੭॥gur bheTe paaras bhe jotee jot milaae ||7||गुर भेटे पारसु भए जोती जोति मिलाए ॥७॥گُر بھےٹے پارس بھاے جوتیِ جوت ملااے ۔۔۷۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਨਿਰਾਲਮੋ ਕਾਰ ਧੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ॥ahinis rahai niraalamo kaar dhur kee karanee ||अहिनिसि रहै निरालमो कार धुर की करणी ॥اهٍنس رهَے نرالمو کار دھُر کیِ کرݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ॥੮॥੧੯॥naanak naam sa(n)tokheeaa raate har charanee ||8||19||नानक नामि संतोखीआ राते हरि चरणी ॥८॥१९॥نانک نام سںتوکھیِآ راتے هر چرݨیِ ۔۔۸۔۔۱۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕੇਤਾ ਆਖਣੁ ਆਖੀਐ ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਜਾਣਾ ॥ketaa aakhan aakheeaai taa ke a(n)t na jaanaa ||केता आखणु आखीऐ ता के अंत न जाणा ॥کےتا آکھݨ آکھیِاَے تا کے اںت ن جاݨا ۔۔

ਮੈ ਨਿਧਰਿਆ ਧਰ ਏਕ ਤੂੰ ਮੈ ਤਾਣੁ ਸਤਾਣਾ ॥੧॥mai nidhariaa dhar ek too(n) mai taan sataanaa ||1||मै निधरिआ धर एक तूँ मै ताणु सताणा ॥१॥مَے ندھرآ دھر اےک تُوں مَے تاݨ ستاݨا ۔۔۱۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਹੈ ਸਚ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ॥naanak kee aradhaas hai sach naam suhelaa ||नानक की अरदासि है सच नामि सुहेला ॥نانک کیِ ارداس هَے سچ نام سُهےلا ۔۔

ਆਪੁ ਗਇਆ ਸੋਝੀ ਪਈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੇਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aap giaa sojhee piee gur sabadhee melaa ||1|| rahaau ||आपु गइआ सोझी पई गुर सबदी मेला ॥१॥ रहाउ ॥آپ گایا سوجھیِ پای گُر سبدیِ مےلا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਗਵਾਈਐ ਪਾਈਐ ਵੀਚਾਰੁ ॥haumai garab gavaieeaai paieeaai veechaar ||हउमै गरबु गवाईऐ पाईऐ वीचारु ॥هامَے گرب گواایاَے پاایاَے ویِچار ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਦੇ ਸਾਚੁ ਅਧਾਰੁ ॥੨॥saahib siau man maaniaa dhe saach adhaar ||2||साहिब सिउ मनु मानिआ दे साचु अधारु ॥२॥ساهب سا من مانآ دے ساچ ادھار ۔۔۲۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸੇਵਾ ਸਚੁ ਸਾਈ ॥ahinis naam sa(n)tokheeaa sevaa sach saiee ||अहिनिसि नामि संतोखीआ सेवा सचु साई ॥اهٍنس نام سںتوکھیِآ سےوا سچ ساای ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗਈ ਚਾਲੈ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ॥੩॥taa kau bighan na laagiee chaalai hukam rajaiee ||3||ता कउ बिघनु न लागई चालै हुकमि रजाई ॥३॥تا کا بگھن ن لاگای چالَے هُکم رجاای ۔۔۳۔۔

ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਜੋ ਚਲੈ ਸੋ ਪਵੈ ਖਜਾਨੈ ॥hukam rajaiee jo chalai so pavai khajaanai ||हुकमि रजाई जो चलै सो पवै खजानै ॥هُکم رجاای جو چلَے سو پوَے کھجانَے ۔۔

ਖੋਟੇ ਠਵਰ ਨ ਪਾਇਨੀ ਰਲੇ ਜੂਠਾਨੈ ॥੪॥khoTe Thavar na painee rale jooThaanai ||4||खोटे ठवर न पाइनी रले जूठानै ॥४॥کھوٹے ٹھور ن پاانیِ رلے جُوٹھانَے ۔۔۴۔۔

ਨਿਤ ਨਿਤ ਖਰਾ ਸਮਾਲੀਐ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਪਾਈਐ ॥nit nit kharaa samaaleeaai sach saudhaa paieeaai ||नित नित खरा समालीऐ सचु सउदा पाईऐ ॥نِت نت کھرا سمالیِاَے سچ سادا پاایاَے ۔۔

ਖੋਟੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਲੇ ਅਗਨਿ ਜਲਾਈਐ ॥੫॥khoTe nadhar na aavanee le agan jalaieeaai ||5||खोटे नदरि न आवनी ले अगनि जलाईऐ ॥५॥کھوٹے ندر ن آونیِ لے اگن جلاایاَے ۔۔۵۔۔

ਜਿਨੀ ਆਤਮੁ ਚੀਨਿਆ ਪਰਮਾਤਮੁ ਸੋਈ ॥jinee aatam cheeniaa paramaatam soiee ||जिनी आतमु चीनिआ परमातमु सोई ॥جٍنیِ آتم چیٍنآ پرماتم سوای ۔۔

ਏਕੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਫਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੋਈ ॥੬॥eko a(n)mirat birakh hai fal a(n)mrit hoiee ||6||एको अंमृत बिरखु है फलु अंमृतु होई ॥६॥اےکو اںمرت برکھ هَے پھل اںمرت هوای ۔۔۶۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥a(n)mirat fal jinee chaakhiaa sach rahe aghaiee ||अंमृत फलु जिनी चाखिआ सचि रहे अघाई ॥اںمرت پھل جنیِ چاکھآ سچ رهے اگھاای ۔۔

ਤਿੰਨਾ ਭਰਮੁ ਨ ਭੇਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੭॥ti(n)naa bharam na bhedh hai har rasan rasaiee ||7||तिंना भरमु न भेदु है हरि रसन रसाई ॥७॥تٍنّا بھرم ن بھےد هَے هر رسن رساای ۔۔۷۔۔

ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਆਇਆ ਚਲੁ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥hukam sa(n)jogee aaiaa chal sadhaa rajaiee ||हुकमि संजोगी आइआ चलु सदा रजाई ॥هُکم سںجوگیِ آایا چل سدا رجاای ۔۔

ਅਉਗਣਿਆਰੇ ਕਉ ਗੁਣੁ ਨਾਨਕੈ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥੮॥੨੦॥aauganiaare kau gun naanakai sach milai vaddaiee ||8||20||अउगणिआरे कउ गुणु नानकै सचु मिलै वडाई ॥८॥२०॥ااگݨآرے کا گُݨ نانکَے سچ ملَے وڈاای ۔۔۸۔۔۲۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਮਨੁ ਰਾਤਉ ਹਰਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥man raatau har nai sach vakhaaniaa ||मनु रातउ हरि नाइ सचु वखाणिआ ॥من راتا هر ناا سچ وکھاݨآ ۔۔

ਲੋਕਾ ਦਾ ਕਿਆ ਜਾਇ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਿਆ ॥੧॥lokaa dhaa kiaa jai jaa tudh bhaaniaa ||1||लोका दा किआ जाइ जा तुधु भाणिआ ॥१॥لوکا دا کآ جاا جا تُدھ بھاݨآ ۔۔۱۔۔