Ang 42 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੨)

ਓਨੀ ਚਲਣੁ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲਿਆ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਲੀਆ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥onee chalan sadhaa nihaaliaa har kharach leeaa pat pai ||ओनी चलणु सदा निहालिआ हरि खरचु लीआ पति पाइ ॥اونیِ چلݨ سدا نهالآ هر کھرچ لیِآ پتِ پاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਮੰਨੀਅਹਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਏ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥੨॥gurmukh dharageh ma(n)ne'eeh har aap le gal lai ||2||गुरमुखि दरगह मंनीअहि हरि आपि लए गलि लाइ ॥२॥گُرمکھ درگه منّیِاه هر آپ لاے گلِ لاا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਦਰਿ ਠਾਕ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥gurmukhaa no pa(n)th paragaTaa dhar Thaak na koiee pai ||गुरमुखा नो पंथु परगटा दरि ठाक न कोई पाइ ॥گُرمکھا نو پںتھ پرگٹا در ٹھاک ن کوای پاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਰਹਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥har naam salaahan naam man naam rahan liv lai ||हरि नामु सलाहनि नामु मनि नामि रहनि लिव लाइ ॥هر نام سلاهنِ نام منِ نام رهنِ لو لاا ۔۔

ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੩॥anahadh dhunee dhar vajadhe dhar sachai sobhaa pai ||3||अनहद धुनी दरि वजदे दरि सचै सोभा पाइ ॥३॥انهد دھُنیِ در وجدے درِ سچَے سوبھا پاا ۔۔۳۔۔

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਤਿਨਾ ਸਭ ਕੋ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥jinee gurmukh naam salaahiaa tinaa sabh ko kahai saabaas ||जिनी गुरमुखि नामु सलाहिआ तिना सभ को कहै साबासि ॥جٍنیِ گُرمکھ نام سلاهآ تنا سبھ کو کهَے ساباس ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥tin kee sa(n)gat dheh prabh mai jaachik kee aradhaas ||तिन की संगति देहि प्रभ मै जाचिक की अरदासि ॥تٍن کیِ سںگت دےه پربھ مَے جاچک کیِ ارداس ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਾਗ ਵਡੇ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਾ ਜਿਨ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੩੩॥੩੧॥੬॥੭੦॥naanak bhaag vadde tinaa gurmukhaa jin a(n)tar naam paragaas ||4||33||31||6||70||नानक भाग वडे तिना गुरमुखा जिन अंतरि नामु परगासि ॥४॥३३॥३१॥६॥७०॥نانک بھاگ وڈے تنا گُرمکھا جن اںتر نام پرگاس ۔۔۴۔۔۳۳۔۔۳۱۔۔۶۔۔۷۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ghar pehilaa ||सिरीरागु महला ५ घरु १ ॥سِریِراگ مهلا ۵ گھر ۱ ۔۔

ਕਿਆ ਤੂ ਰਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਸੀਗਾਰ ॥kiaa too rataa dhekh kai putr kalatr seegaar ||किआ तू रता देखि कै पुत्र कलत्र सीगार ॥کِآ تُو رتا دےکھ کَے پُتر کلتر سیِگار ۔۔

ਰਸ ਭੋਗਹਿ ਖੁਸੀਆ ਕਰਹਿ ਮਾਣਹਿ ਰੰਗ ਅਪਾਰ ॥ras bhogeh khuseeaa kareh maaneh ra(n)g apaar ||रस भोगहि खुसीआ करहि माणहि रंग अपार ॥رس بھوگه کھُسیِآ کره ماݨه رںگ اپار ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਕਰਹਿ ਫੁਰਮਾਇਸੀ ਵਰਤਹਿ ਹੋਇ ਅਫਾਰ ॥bahut kareh furamaisee varateh hoi afaar ||बहुतु करहि फुरमाइसी वरतहि होइ अफार ॥بهُت کره پھُرمااسیِ ورته هوا اپھار ۔۔

ਕਰਤਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥੧॥karataa chit na aaviee manmukh a(n)dh gavaar ||1||करता चिति न आवई मनमुख अंध गवार ॥१॥کرتا چت ن آوای منمکھ اںدھ گوار ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥mere man sukhadhaataa har soi ||मेरे मन सुखदाता हरि सोइ ॥مےرے من سُکھداتا هر سوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee paieeaai karam paraapat hoi ||1|| rahaau ||गुर परसादी पाईऐ करमि परापति होइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ پاایاَے کرم پراپت هوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਪੜਿ ਭੋਗਿ ਲਪਟਾਇਆ ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਖਾਕੁ ॥kapaR bhog lapaTaiaa suinaa rupaa khaak ||कपड़ि भोगि लपटाइआ सुइना रुपा खाकु ॥کپڑ بھوگ لپٹاایا سُانا رُپا کھاک ۔۔

ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਬਹੁ ਰੰਗੇ ਕੀਏ ਰਥ ਅਥਾਕ ॥haivar gaivar bahu ra(n)ge ke'ee rath athaak ||हैवर गैवर बहु रंगे कीए रथ अथाक ॥هَےور گَےور بهُ رںگے کیِاے رتھ اتھاک ۔۔

ਕਿਸ ਹੀ ਚਿਤਿ ਨ ਪਾਵਹੀ ਬਿਸਰਿਆ ਸਭ ਸਾਕ ॥kis hee chit na paavahee bisariaa sabh saak ||किस ही चिति न पावही बिसरिआ सभ साक ॥کِس هیِ چت ن پاوهیِ بسرآ سبھ ساک ۔۔

ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਪਾਕ ॥੨॥sirajanahaar bhulaiaa vin naavai naapaak ||2||सिरजणहारि भुलाइआ विणु नावै नापाक ॥२॥سِرجݨهار بھُلاایا وݨ ناوَے ناپاک ۔۔۲۔۔

ਲੈਦਾ ਬਦ ਦੁਆਇ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਕਰਹਿ ਇਕਤ ॥laidhaa badh dhuaai too(n) maiaa kareh ikat ||लैदा बद दुआइ तूँ माइआ करहि इकत ॥لَےدا بد دُآا تُوں ماایا کره اکت ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂੰ ਪਤੀਆਇਦਾ ਸੋ ਸਣੁ ਤੁਝੈ ਅਨਿਤ ॥jis no too(n) pateeaaidhaa so san tujhai anit ||जिस नो तूँ पतीआइदा सो सणु तुझै अनित ॥جِس نو تُوں پتیِآادا سو سݨ تُجھَے انت ۔۔

ਅਹੰਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਵਿਆਪਿਆ ਮਨ ਕੀ ਮਤਿ ॥aha(n)kaar kareh aha(n)kaareeaa viaapiaa man kee mat ||अहंकारु करहि अहंकारीआ विआपिआ मन की मति ॥اهںکار کره اهںکاریِآ وآپآ من کیِ مت ۔۔

ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ ਨਾ ਤਿਸੁ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ॥੩॥tin prabh aap bhulaiaa naa tis jaat na pat ||3||तिनि प्रभि आपि भुलाइआ ना तिसु जाति न पति ॥३॥تٍن پربھ آپ بھُلاایا نا تس جات ن پت ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਇਆ ਇਕੋ ਸਜਣੁ ਸੋਇ ॥satigur purakh milaiaa iko sajan soi ||सतिगुरि पुरखि मिलाइआ इको सजणु सोइ ॥ستگر پُرکھ ملاایا اکو سجݨ سوِا ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਏਕੁ ਹੈ ਕਿਆ ਮਾਣਸ ਹਉਮੈ ਰੋਇ ॥har jan kaa raakhaa ek hai kiaa maanas haumai roi ||हरि जन का राखा एकु है किआ माणस हउमै रोइ ॥هر جن کا راکھا اےک هَے کآ ماݨس هامَے روا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਜਨ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਦਰਿ ਫੇਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥jo har jan bhaavai so kare dhar fer na paavai koi ||जो हरि जन भावै सो करे दरि फेरु न पावै कोइ ॥جو هر جن بھاوَے سو کرے درِ پھےر ن پاوَے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਤਾ ਰੰਗਿ ਹਰਿ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥੭੧॥naanak rataa ra(n)g har sabh jag meh chaanan hoi ||4||1||71||नानक रता रंगि हरि सभ जग महि चानणु होइ ॥४॥१॥७१॥نانک رتا رںگ هر سبھ جگ مهِ چانݨ هوا ۔۔۴۔۔۱۔۔۷۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਮਨਿ ਬਿਲਾਸੁ ਬਹੁ ਰੰਗੁ ਘਣਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਭੂਲਿ ਖੁਸੀਆ ॥man bilaas bahu ra(n)g ghanaa dhirasaT bhool khuseeaa ||मनि बिलासु बहु रंगु घणा दृसटि भूलि खुसीआ ॥من بلاس بهُ رںگ گھݨا درسٹ بھُول کھُسیِآ ۔۔

ਛਤ੍ਰਧਾਰ ਬਾਦਿਸਾਹੀਆ ਵਿਚਿ ਸਹਸੇ ਪਰੀਆ ॥੧॥chhatradhaar baadhisaaheeaa vich sahase pareeaa ||1||छत्रधार बादिसाहीआ विचि सहसे परीआ ॥१॥چھتردھار بادساهیِآ وچ سهسے پریِآ ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਸੁਖੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਾਇਆ ॥bhaiee re sukh saadhasa(n)g paiaa ||भाई रे सुखु साधसंगि पाइआ ॥بھاای رے سُکھ سادھسںگ پاایا ۔۔

ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਤਿਨਿ ਪੁਰਖਿ ਬਿਧਾਤੈ ਦੁਖੁ ਸਹਸਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥likhiaa lekh tin purakh bidhaatai dhukh sahasaa miT giaa ||1|| rahaau ||लिखिआ लेखु तिनि पुरखि बिधातै दुखु सहसा मिटि गइआ ॥१॥ रहाउ ॥لِکھآ لےکھ تن پُرکھ بدھاتَے دُکھ سهسا مٹِ گایا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਜੇਤੇ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਾ ਤੇਤੇ ਭਵਿ ਆਇਆ ॥jete thaan thana(n)taraa tete bhav aaiaa ||जेते थान थनंतरा तेते भवि आइआ ॥جےتے تھان تھنµترا تےتے بھو آاآ ۔۔

ਧਨ ਪਾਤੀ ਵਡ ਭੂਮੀਆ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਪਰਿਆ ॥੨॥dhan paatee vadd bhoomeeaa meree meree kar pariaa ||2||धन पाती वड भूमीआ मेरी मेरी करि परिआ ॥२॥دھن پاتیِ وڈ بھُومیِآ مےریِ مےریِ کر پرِآ ۔۔۲۔۔

ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਨਿਸੰਗ ਹੋਇ ਵਰਤੈ ਅਫਰਿਆ ॥hukam chalaae nisa(n)g hoi varatai afariaa ||हुकमु चलाए निसंग होइ वरतै अफरिआ ॥هُکم چلااے نسںگ هوا ورتَے اپھرآ ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਵਸਗਤਿ ਕਰਿ ਲਇਓਨੁ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਾਕੁ ਰਲਿਆ ॥੩॥sabh ko vasagat kar lion bin naavai khaak raliaa ||3||सभु को वसगति करि लइओनु बिनु नावै खाकु रलिआ ॥३॥سبھ کو وسگت کر لِااون بن ناوَے کھاک رلِآ ۔۔۳۔۔

ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਸੇਵਕਾ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਦਰਿ ਖਰਿਆ ॥koT tetees sevakaa sidh saadhik dhar khariaa ||कोटि तेतीस सेवका सिध साधिक दरि खरिआ ॥کوٹ تےتیِس سےوکا سدھ سادھک در کھرِآ ۔۔

ਗਿਰੰਬਾਰੀ ਵਡ ਸਾਹਬੀ ਸਭੁ ਨਾਨਕ ਸੁਪਨੁ ਥੀਆ ॥੪॥੨॥੭੨॥gira(n)baaree vadd saahabee sabh naanak supan theeaa ||4||2||72||गिरंबारी वड साहबी सभु नानक सुपनु थीआ ॥४॥२॥७२॥گِرںباریِ وڈ ساهبیِ سبھ نانک سُپن تھیِآ ۔۔۴۔۔۲۔۔۷۲۔۔