Ang 41 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧)

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥sireeraag mahalaa chauthhaa ||सिरीरागु महला ४ ॥سِریِراگ مهلا ۴ ۔۔

ਹਉ ਪੰਥੁ ਦਸਾਈ ਨਿਤ ਖੜੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਉ ॥hau pa(n)th dhasaiee nit khaRee koiee prabh dhase tin jaau ||हउ पंथु दसाई नित खड़ी कोई प्रभु दसे तिनि जाउ ॥ها پںتھ دساای نت کھڑیِ کوای پربھ دسے تن جاا ۔۔

ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਵਿਆ ਤਿਨ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਫਿਰਾਉ ॥jinee meraa piaaraa raaviaa tin peechhai laag firaau ||जिनी मेरा पिआरा राविआ तिन पीछै लागि फिराउ ॥جٍنیِ مےرا پآرا راوآ تن پیِچھَے لاگ پھراا ۔۔

ਕਰਿ ਮਿੰਨਤਿ ਕਰਿ ਜੋਦੜੀ ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਣੈ ਕਾ ਚਾਉ ॥੧॥kar mi(n)nat kar jodhaRee mai prabh milanai kaa chaau ||1||करि मिंनति करि जोदड़ी मै प्रभु मिलणै का चाउ ॥१॥کر منّت کرِ جودڑیِ مَے پربھ ملݨَے کا چاا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਜਨਾ ਕੋਈ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥mere bhaiee janaa koiee mo kau har prabh mel milai ||मेरे भाई जना कोई मो कउ हरि प्रभु मेलि मिलाइ ॥مےرے بھاای جنا کوای مو کا هر پربھ مےل ملاا ۔۔

ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau satigur viTahu vaariaa jin har prabh dheeaa dhikhai ||1|| rahaau ||हउ सतिगुर विटहु वारिआ जिनि हरि प्रभु दीआ दिखाइ ॥१॥ रहाउ ॥ها ستگر وٹهُ وارآ جنِ هرِ پربھ دیِآ دکھاِا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਢਹਿ ਪਵਾ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥hoi nimaanee ddeh pavaa poore satigur paas ||होइ निमाणी ढहि पवा पूरे सतिगुर पासि ॥هوا نماݨیِ ڈھهِ پوا پُورے ستگر پاس ۔۔

ਨਿਮਾਣਿਆ ਗੁਰੁ ਮਾਣੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥nimaaniaa gur maan hai gur satigur kare saabaas ||निमाणिआ गुरु माणु है गुरु सतिगुरु करे साबासि ॥نِماݨآ گُر ماݨ هَے گُر ستگر کرے ساباس ۔۔

ਹਉ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜਊ ਮੈ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥hau gur saalaeh na rajuoo mai mele har prabh paas ||2||हउ गुरु सालाहि न रजऊ मै मेले हरि प्रभु पासि ॥२॥ها گُر سالاه ن رجاُو مَے مےلے هر پربھ پاس ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭ ਕੋ ਲੋਚਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥satigur no sabh ko lochadhaa jetaa jagat sabh koi ||सतिगुर नो सभ को लोचदा जेता जगतु सभु कोइ ॥ستگر نو سبھ کو لوچدا جےتا جگت سبھ کوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਦਰਸਨੁ ਨਾ ਥੀਐ ਭਾਗਹੀਣ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥bin bhaagaa dharasan naa theeaai bhaagaheen beh roi ||बिनु भागा दरसनु ना थीऐ भागहीण बहि रोइ ॥بٍن بھاگا درسن نا تھیِاَے بھاگهیِݨ بهِ روا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਆ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥੩॥jo har prabh bhaanaa so theeaa dhur likhiaa na meTai koi ||3||जो हरि प्रभ भाणा सो थीआ धुरि लिखिआ न मेटै कोइ ॥३॥جو هر پربھ بھاݨا سو تھیِآ دھُر لکھِآ ن مےٹَے کوا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥aape satigur aap har aape mel milai ||आपे सतिगुरु आपि हरि आपे मेलि मिलाइ ॥آپے ستگر آپ هرِ آپے مےل ملاا ۔۔

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੀਛੈ ਪਾਇ ॥aap dhiaa kar melasee gur satigur peechhai pai ||आपि दइआ करि मेलसी गुर सतिगुर पीछै पाइ ॥آپ دایا کر مےلسیِ گُر ستِگر پیِچھَے پاا ۔۔

ਸਭੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਆਪਿ ਹੈ ਨਾਨਕ ਜਲੁ ਜਲਹਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੪॥੬੮॥sabh jagajeevan jag aap hai naanak jal jaleh samai ||4||4||68||सभु जगजीवनु जगि आपि है नानक जलु जलहि समाइ ॥४॥४॥६८॥سبھ جگجیِون جگ آپ هَے نانک جل جله سماا ۔۔۴۔۔۴۔۔۶۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥sireeraag mahalaa chauthhaa ||सिरीरागु महला ४ ॥سِریِراگ مهلا ۴ ۔۔

ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਰਸੁ ਅਤਿ ਭਲਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥ras a(n)mrit naam ras at bhalaa kit bidh milai ras khai ||रसु अंमृतु नामु रसु अति भला कितु बिधि मिलै रसु खाइ ॥رس اںمرت نام رس ات بھلا کت بدھِ ملَے رس کھاِا ۔۔

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥jai puchhahu sohaaganee tusaa kiau kar miliaa prabh aai ||जाइ पुछहु सोहागणी तुसा किउ करि मिलिआ प्रभु आइ ॥جاا پُچھهُ سوهاگݨیِ تُسا کا کر ملِآ پربھ آا ۔۔

ਓਇ ਵੇਪਰਵਾਹ ਨ ਬੋਲਨੀ ਹਉ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਤਿਨ ਪਾਇ ॥੧॥oi veparavaeh na bolanee hau mal mal dhovaa tin pai ||1||ओइ वेपरवाह न बोलनी हउ मलि मलि धोवा तिन पाइ ॥१॥اوِا وےپرواه ن بولنیِ ها مل ملِ دھووا تن پاا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਮਿਲਿ ਸਜਣ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥bhaiee re mil sajan har gun saar ||भाई रे मिलि सजण हरि गुण सारि ॥بھاای رے مل سجݨ هرِ گُݨ سار ۔۔

ਸਜਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਦੁਖੁ ਕਢੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sajan satigur purakh hai dhukh kaddai haumai maar ||1|| rahaau ||सजणु सतिगुरु पुरखु है दुखु कढै हउमै मारि ॥१॥ रहाउ ॥سجݨ ستگر پُرکھ هَے دُکھ کڈھَے هامَے مار ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਦਇਆ ਪਈ ਮਨਿ ਆਇ ॥gurmukheeaa sohaaganee tin dhiaa piee man aai ||गुरमुखीआ सोहागणी तिन दइआ पई मनि आइ ॥گُرمکھیِآ سوهاگݨیِ تن دایا پای من آا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਵਚਨੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਜੋ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥satigur vachan rata(n)n hai jo ma(n)ne su har ras khai ||सतिगुर वचनु रतंनु है जो मंने सु हरि रसु खाइ ॥ستگر وچن رتنّ هَے جو منّے سُ هرِ رس کھاا ۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਵਡ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਧਾ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥se vaddabhaagee vadd jaane'eeh jin har ras khaadhaa gur bhai ||2||से वडभागी वड जाणीअहि जिन हरि रसु खाधा गुर भाइ ॥२॥سے وڈبھاگیِ وڈ جاݨیِاه جن هر رس کھادھا گُر بھاا ۔۔۲۔۔

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਵਣਿ ਤਿਣਿ ਸਭਤੁ ਹੈ ਭਾਗਹੀਣ ਨਹੀ ਖਾਇ ॥eih har ras van tin sabhat hai bhaagaheen nahee khai ||इहु हरि रसु वणि तिणि सभतु है भागहीण नही खाइ ॥ِاهُ هر رس وݨِ تݨِ سبھت هَے بھاگهیِݨ نهیِ کھاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਲੈ ਨਾ ਪਵੈ ਮਨਮੁਖ ਰਹੇ ਬਿਲਲਾਇ ॥bin satigur palai naa pavai manmukh rahe bilalai ||बिनु सतिगुर पलै ना पवै मनमुख रहे बिललाइ ॥بٍن ستگر پلَے نا پوَے منمکھ رهے بللاا ۔۔

ਓਇ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਨਾ ਨਿਵਹਿ ਓਨਾ ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਲਾਇ ॥੩॥oi satigur aagai naa niveh onaa a(n)tar karodh balai ||3||ओइ सतिगुर आगै ना निवहि ओना अंतरि क्रोधु बलाइ ॥३॥اوِا ستگر آگَے نا نوه اونا اںتر ک®ودھ بلاا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਹੋਇ ॥har har har ras aap hai aape har ras hoi ||हरि हरि हरि रसु आपि है आपे हरि रसु होइ ॥هر هرِ هرِ رس آپ هَے آپے هرِ رس هوا ۔۔

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਵਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੋਇ ॥aap dhiaa kar dhevasee gurmukh a(n)mrit choi ||आपि दइआ करि देवसी गुरमुखि अंमृतु चोइ ॥آپ دایا کر دےوسیِ گُرمکھ اںمرت چوا ۔۔

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥੪॥੫॥੬੯॥sabh tan man hariaa hoiaa naanak har vasiaa man soi ||4||5||69||सभु तनु मनु हरिआ होइआ नानक हरि वसिआ मनि सोइ ॥४॥५॥६९॥سبھ تن من هرآ هوایا نانک هرِ وسِآ منِ سوا ۔۔۴۔۔۵۔۔۶۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥sireeraag mahalaa chauthhaa ||सिरीरागु महला ४ ॥سِریِراگ مهلا ۴ ۔۔

ਦਿਨਸੁ ਚੜੈ ਫਿਰਿ ਆਥਵੈ ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਾਇ ॥dhinas chaRai fir aathavai rain sabaiee jai ||दिनसु चड़ै फिरि आथवै रैणि सबाई जाइ ॥دٍنس چڑَے پھر آتھوَے رَےݨ سباای جاا ۔۔

ਆਵ ਘਟੈ ਨਰੁ ਨਾ ਬੁਝੈ ਨਿਤਿ ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਇ ॥aav ghaTai nar naa bujhai nit moosaa laaj Tukai ||आव घटै नरु ना बुझै निति मूसा लाजु टुकाइ ॥آو گھٹَے نر نا بُجھَے نت مُوسا لاج ٹُکاا ۔۔

ਗੁੜੁ ਮਿਠਾ ਮਾਇਆ ਪਸਰਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਲਗਿ ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥੧॥guR miThaa maiaa pasariaa manmukh lag maakhee pachai pachai ||1||गुड़ु मिठा माइआ पसरिआ मनमुखु लगि माखी पचै पचाइ ॥१॥گُڑ مٹھا ماایا پسرآ منمکھ لگ ماکھیِ پچَے پچاا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਮੈ ਮੀਤੁ ਸਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥bhaiee re mai meet sakhaa prabh soi ||भाई रे मै मीतु सखा प्रभु सोइ ॥بھاای رے مَے میِت سکھا پربھ سوا ۔۔

ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਮੋਹੁ ਬਿਖੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥put kalat moh bikh hai a(n)t belee koi na hoi ||1|| rahaau ||पुतु कलतु मोहु बिखु है अंति बेली कोइ न होइ ॥१॥ रहाउ ॥پُت کلت موهُ بکھ هَے اںت بےلیِ کوا ن هوِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੇ ਸਰਣਾਇ ॥gurmat har liv ubare alipat rahe saranai ||गुरमति हरि लिव उबरे अलिपतु रहे सरणाइ ॥گُرمت هر لو اُبرے الِپت رهے سرݨاا ۔۔