Ang 417 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧੭)

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੩raag aasaa mahalaa pehilaa asaTapadheeaa ghar teejaaरागु आसा महला १ असटपदीआ घरु ३راگ آسا مهلا ۱ اسٹپدیِآ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਿਨ ਸਿਰਿ ਸੋਹਨਿ ਪਟੀਆ ਮਾਂਗੀ ਪਾਇ ਸੰਧੂਰੁ ॥jin sir sohan paTeeaa maa(n)gee pai sa(n)dhoor ||जिन सिरि सोहनि पटीआ माँगी पाइ संधूरु ॥جٍن سر سوهنِ پٹیِآ ماںگیِ پاا سںدھُور ۔۔

ਸੇ ਸਿਰ ਕਾਤੀ ਮੁੰਨੀਅਨਿੑ ਗਲ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ਧੂੜਿ ॥se sir kaatee mu(n)neeani(h) gal vich aavai dhooR ||से सिर काती मुँनीअनि्ि गल विचि आवै धूड़ि ॥سے سر کاتیِ مُنّیِانھ گل وچ آوَے دھُوڑ ۔۔

ਮਹਲਾ ਅੰਦਰਿ ਹੋਦੀਆ ਹੁਣਿ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲਨਿੑ ਹਦੂਰਿ ॥੧॥mahalaa a(n)dhar hodheeaa hun bahan na milani(h) hadhoor ||1||महला अंदरि होदीआ हुणि बहणि न मिलनि्ि हदूरि ॥१॥مهلا اںدر هودیِآ هُݨ بهݨ ن ملنھ هدُور ۔۔۱۔۔

ਆਦੇਸੁ ਬਾਬਾ ਆਦੇਸੁ ॥aadhes baabaa aadhes ||आदेसु बाबा आदेसु ॥آدےس بابا آدےس ۔۔

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਵੇਸ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aadh purakh teraa a(n)t na paiaa kar kar dhekheh ves ||1|| rahaau ||आदि पुरख तेरा अंतु न पाइआ करि करि देखहि वेस ॥१॥ रहाउ ॥آد پُرکھ تےرا اںت ن پاایا کر کرِ دےکھه وےس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਦਹੁ ਸੀਆ ਵੀਆਹੀਆ ਲਾੜੇ ਸੋਹਨਿ ਪਾਸਿ ॥jadhahu seeaa veeaaheeaa laaRe sohan paas ||जदहु सीआ वीआहीआ लाड़े सोहनि पासि ॥جدهُ سیِآ ویِآهیِآ لاڑے سوهن پاس ۔۔

ਹੀਡੋਲੀ ਚੜਿ ਆਈਆ ਦੰਦ ਖੰਡ ਕੀਤੇ ਰਾਸਿ ॥heeddolee chaR aaieeaa dha(n)dh kha(n)dd keete raas ||हीडोली चड़ि आईआ दंद खंड कीते रासि ॥هیِڈولیِ چڑ آایآ دںد کھںڈ کیِتے راس ۔۔

ਉਪਰਹੁ ਪਾਣੀ ਵਾਰੀਐ ਝਲੇ ਝਿਮਕਨਿ ਪਾਸਿ ॥੨॥auparahu paanee vaareeaai jhale jhimakan paas ||2||उपरहु पाणी वारीऐ झले झिमकनि पासि ॥२॥اُپرهُ پاݨیِ واریِاَے جھلے جھمکن پاس ۔۔۲۔۔

ਇਕੁ ਲਖੁ ਲਹਨਿੑ ਬਹਿਠੀਆ ਲਖੁ ਲਹਨਿੑ ਖੜੀਆ ॥eik lakh lahani(h) bahiTheeaa lakh lahani(h) khaReeaa ||इकु लखु लहनि्ि बहिठीआ लखु लहनि्ि खड़ीआ ॥ِاک لکھ لهنھ بهِٹھیِآ لکھ لهنِھ کھڑیِآ ۔۔

ਗਰੀ ਛੁਹਾਰੇ ਖਾਂਦੀਆ ਮਾਣਨਿੑ ਸੇਜੜੀਆ ॥garee chhuhaare khaa(n)dheeaa maanani(h) sejaReeaa ||गरी छुहारे खाँदीआ माणनि्ि सेजड़ीआ ॥گریِ چھُهارے کھاںدیِآ ماݨنھ سےجڑیِآ ۔۔

ਤਿਨੑ ਗਲਿ ਸਿਲਕਾ ਪਾਈਆ ਤੁਟਨਿੑ ਮੋਤਸਰੀਆ ॥੩॥tin(h) gal silakaa paieeaa tuTani(h) motasareeaa ||3||तिन्न गलि सिलका पाईआ तुटनि्ि मोतसरीआ ॥३॥تٍنھ گل سلکا پاایآ تُٹنھ موتسریِآ ۔۔۳۔۔

ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਦੁਇ ਵੈਰੀ ਹੋਏ ਜਿਨੑੀ ਰਖੇ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥dhan joban dhui vairee hoe jin(h)ee rakhe ra(n)g lai ||धनु जोबनु दुइ वैरी होए जिन्नी रखे रंगु लाइ ॥دھن جوبن دُا وَےریِ هواے جنھیِ رکھے رںگ لاا ۔۔

ਦੂਤਾ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ਲੈ ਚਲੇ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥dhootaa no furamaiaa lai chale pat gavai ||दूता नो फुरमाइआ लै चले पति गवाइ ॥دُوتا نو پھُرمااآ لَے چلے پت گواا ۔۔

ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਜੇ ਭਾਵੈ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੪॥je tis bhaavai dhe vaddiaaiee je bhaavai dhei sajai ||4||जे तिसु भावै दे वडिआई जे भावै देइ सजाइ ॥४॥جے تس بھاوَے دے وڈآای جے بھاوَے دےا سجاا ۔۔۴۔۔

ਅਗੋ ਦੇ ਜੇ ਚੇਤੀਐ ਤਾਂ ਕਾਇਤੁ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥ago dhe je cheteeaai taa(n) kait milai sajai ||अगो दे जे चेतीऐ ताँ काइतु मिलै सजाइ ॥اگو دے جے چےتیِاَے تاں کاات ملَے سجاا ۔۔

ਸਾਹਾਂ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈਆ ਰੰਗਿ ਤਮਾਸੈ ਚਾਇ ॥saahaa(n) surat gavaieeaa ra(n)g tamaasai chai ||साहाँ सुरति गवाईआ रंगि तमासै चाइ ॥ساهاں سُرت گواایآ رںگ تماسَے چاا ۔۔

ਬਾਬਰਵਾਣੀ ਫਿਰਿ ਗਈ ਕੁਇਰੁ ਨ ਰੋਟੀ ਖਾਇ ॥੫॥baabaravaanee fir giee kuir na roTee khai ||5||बाबरवाणी फिरि गई कुइरु न रोटी खाइ ॥५॥بابرواݨیِ پھر گای کُار ن روٹیِ کھاا ۔۔۵۔۔

ਇਕਨਾ ਵਖਤ ਖੁਆਈਅਹਿ ਇਕਨੑਾ ਪੂਜਾ ਜਾਇ ॥eikanaa vakhat khuaaie'eeh ikan(h)aa poojaa jai ||इकना वखत खुआईअहि इकन्ना पूजा जाइ ॥ِاکنا وکھت کھُآایاه اکنھا پُوجا جاا ۔۔

ਚਉਕੇ ਵਿਣੁ ਹਿੰਦਵਾਣੀਆ ਕਿਉ ਟਿਕੇ ਕਢਹਿ ਨਾਇ ॥chauke vin hi(n)dhavaaneeaa kiau Tike kaddeh nai ||चउके विणु हिंदवाणीआ किउ टिके कढहि नाइ ॥چاکے وݨ هںدواݨیِآ کا ٹکے کڈھه ناِا ۔۔

ਰਾਮੁ ਨ ਕਬਹੂ ਚੇਤਿਓ ਹੁਣਿ ਕਹਣਿ ਨ ਮਿਲੈ ਖੁਦਾਇ ॥੬॥raam na kabahoo chetio hun kahan na milai khudhai ||6||रामु न कबहू चेतिओ हुणि कहणि न मिलै खुदाइ ॥६॥رام ن کبهُو چےتاو هُݨ کهݨ ن ملَے کھُداا ۔۔۶۔۔

ਇਕਿ ਘਰਿ ਆਵਹਿ ਆਪਣੈ ਇਕਿ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਪੁਛਹਿ ਸੁਖ ॥eik ghar aaveh aapanai ik mil mil puchheh sukh ||इकि घरि आवहि आपणै इकि मिलि मिलि पुछहि सुख ॥ِاک گھر آوه آپݨَے اکِ ملِ ملِ پُچھه سُکھ ۔۔

ਇਕਨੑਾ ਏਹੋ ਲਿਖਿਆ ਬਹਿ ਬਹਿ ਰੋਵਹਿ ਦੁਖ ॥eikan(h)aa eho likhiaa beh beh roveh dhukh ||इकन्ना एहो लिखिआ बहि बहि रोवहि दुख ॥ِاکنھا اےهو لکھآ بهِ بهِ رووه دُکھ ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਮਾਨੁਖ ॥੭॥੧੧॥jo tis bhaavai so theeaai naanak kiaa maanukh ||7||11||जो तिसु भावै सो थीऐ नानक किआ मानुख ॥७॥११॥جو تس بھاوَے سو تھیِاَے نانک کآ مانکھ ۔۔۷۔۔۱۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਕਹਾ ਸੁ ਖੇਲ ਤਬੇਲਾ ਘੋੜੇ ਕਹਾ ਭੇਰੀ ਸਹਨਾਈ ॥kahaa su khel tabelaa ghoRe kahaa bheree sahanaiee ||कहा सु खेल तबेला घोड़े कहा भेरी सहनाई ॥کها سُ کھےل تبےلا گھوڑے کها بھےریِ سهناای ۔۔

ਕਹਾ ਸੁ ਤੇਗਬੰਦ ਗਾਡੇਰੜਿ ਕਹਾ ਸੁ ਲਾਲ ਕਵਾਈ ॥kahaa su tegaba(n)dh gaadderaR kahaa su laal kavaiee ||कहा सु तेगबंद गाडेरड़ि कहा सु लाल कवाई ॥کها سُ تےگبںد گاڈےرڑ کها سُ لال کواای ۔۔

ਕਹਾ ਸੁ ਆਰਸੀਆ ਮੁਹ ਬੰਕੇ ਐਥੈ ਦਿਸਹਿ ਨਾਹੀ ॥੧॥kahaa su aaraseeaa muh ba(n)ke aaithai dhiseh naahee ||1||कहा सु आरसीआ मुह बंके ऐथै दिसहि नाही ॥१॥کها سُ آرسیِآ مُه بںکے اَےتھَے دسه ناهیِ ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਗੋਸਾਈ ॥eih jag teraa too gosaiee ||इहु जगु तेरा तू गोसाई ॥ِاهُ جگ تےرا تُو گوساای ۔۔

ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਜਰੁ ਵੰਡਿ ਦੇਵੈ ਭਾਂਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek ghaRee meh thaap uthaape jar va(n)dd dhevai bhaa(n)iee ||1|| rahaau ||एक घड़ी महि थापि उथापे जरु वंडि देवै भाँई ॥१॥ रहाउ ॥اےک گھڑیِ مهِ تھاپ اُتھاپے جر وںڈ دےوَے بھاںای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹਾਂ ਸੁ ਘਰ ਦਰ ਮੰਡਪ ਮਹਲਾ ਕਹਾ ਸੁ ਬੰਕ ਸਰਾਈ ॥kahaa(n) su ghar dhar ma(n)ddap mahalaa kahaa su ba(n)k saraiee ||कहाँ सु घर दर मंडप महला कहा सु बंक सराई ॥کهاں سُ گھر در مںڈپ مهلا کها سُ بںک سراای ۔۔

ਕਹਾਂ ਸੁ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕਾਮਣਿ ਜਿਸੁ ਵੇਖਿ ਨੀਦ ਨ ਪਾਈ ॥kahaa(n) su sej sukhaalee kaaman jis vekh needh na paiee ||कहाँ सु सेज सुखाली कामणि जिसु वेखि नीद न पाई ॥کهاں سُ سےج سُکھالیِ کامݨ جس وےکھ نیِد ن پاای ۔۔

ਕਹਾ ਸੁ ਪਾਨ ਤੰਬੋਲੀ ਹਰਮਾ ਹੋਈਆ ਛਾਈ ਮਾਈ ॥੨॥kahaa su paan ta(n)bolee haramaa hoieeaa chhaiee maiee ||2||कहा सु पान तंबोली हरमा होईआ छाई माई ॥२॥کها سُ پان تںبولیِ هرما هوایآ چھاای ماای ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਜਰ ਕਾਰਣਿ ਘਣੀ ਵਿਗੁਤੀ ਇਨਿ ਜਰ ਘਣੀ ਖੁਆਈ ॥eis jar kaaran ghanee vigutee in jar ghanee khuaaiee ||इसु जर कारणि घणी विगुती इनि जर घणी खुआई ॥ِاس جر کارݨ گھݨیِ وگتیِ ان جر گھݨیِ کھُآای ۔۔

ਪਾਪਾ ਬਾਝਹੁ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਮੁਇਆ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥paapaa baajhahu hovai naahee muiaa saath na jaiee ||पापा बाझहु होवै नाही मुइआ साथि न जाई ॥پاپا باجھهُ هووَے ناهیِ مُاآ ساتھ ن جاای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਖੁਆਏ ਕਰਤਾ ਖੁਸਿ ਲਏ ਚੰਗਿਆਈ ॥੩॥jis no aap khuaae karataa khus le cha(n)giaaiee ||3||जिस नो आपि खुआए करता खुसि लए चंगिआई ॥३॥جِس نو آپ کھُآاے کرتا کھُس لاے چںگآای ۔۔۳۔۔

ਕੋਟੀ ਹੂ ਪੀਰ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ਜਾ ਮੀਰੁ ਸੁਣਿਆ ਧਾਇਆ ॥koTee hoo peer varaj rahaae jaa meer suniaa dhaiaa ||कोटी हू पीर वरजि रहाए जा मीरु सुणिआ धाइआ ॥کوٹیِ هُو پیِر ورج رهااے جا میِر سُݨآ دھاایا ۔۔