Ang 414 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧੪)

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਜੋਤਿ ਅਨੂਪੁ ॥ka(n)chan kaiaa jot anoop ||कंचन काइआ जोति अनूपु ॥کںچن کااآ جوت انُوپ ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਦੇਵਾ ਸਗਲ ਸਰੂਪੁ ॥tirabhavan dhevaa sagal saroop ||तृभवण देवा सगल सरूपु ॥تِربھوݨ دےوا سگل سرُوپ ۔۔

ਮੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਾਚੁ ਅਖੂਟੁ ॥੪॥mai so dhan palai saach akhooT ||4||मै सो धनु पलै साचु अखूटु ॥४॥مَے سو دھن پلَے ساچ اکھُوٹ ۔۔۴۔۔

ਪੰਚ ਤੀਨਿ ਨਵ ਚਾਰਿ ਸਮਾਵੈ ॥pa(n)ch teen nav chaar samaavai ||पंच तीनि नव चारि समावै ॥پںچ تیٍن نو چار سماوَے ۔۔

ਧਰਣਿ ਗਗਨੁ ਕਲ ਧਾਰਿ ਰਹਾਵੈ ॥dharan gagan kal dhaar rahaavai ||धरणि गगनु कल धारि रहावै ॥دھرݨ گگن کل دھار رهاوَے ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਜਾਤਉ ਉਲਟਿ ਪਰਾਵੈ ॥੫॥baahar jaatau ulaT paraavai ||5||बाहरि जातउ उलटि परावै ॥५॥باهر جاتا اُلٹ پراوَے ۔۔۵۔۔

ਮੂਰਖੁ ਹੋਇ ਨ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥moorakh hoi na aakhee soojhai ||मूरखु होइ न आखी सूझै ॥مُورکھ هوا ن آکھیِ سُوجھَے ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਰਸੁ ਨਹੀ ਕਹਿਆ ਬੂਝੈ ॥jihavaa ras nahee kahiaa boojhai ||जिहवा रसु नही कहिआ बूझै ॥جِهوا رس نهیِ کهِآ بُوجھَے ۔۔

ਬਿਖੁ ਕਾ ਮਾਤਾ ਜਗ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ॥੬॥bikh kaa maataa jag siau loojhai ||6||बिखु का माता जग सिउ लूझै ॥६॥بِکھ کا ماتا جگ سا لُوجھَے ۔۔۶۔۔

ਊਤਮ ਸੰਗਤਿ ਊਤਮੁ ਹੋਵੈ ॥uootam sa(n)gat uootam hovai ||ऊतम संगति ऊतमु होवै ॥اُوتم سںگت اُوتم هووَے ۔۔

ਗੁਣ ਕਉ ਧਾਵੈ ਅਵਗਣ ਧੋਵੈ ॥gun kau dhaavai avagan dhovai ||गुण कउ धावै अवगण धोवै ॥گُݨ کا دھاوَے اوگݨ دھووَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਹਜੁ ਨ ਹੋਵੈ ॥੭॥bin gur seve sahaj na hovai ||7||बिनु गुर सेवे सहजु न होवै ॥७॥بٍن گُر سےوے سهج ن هووَے ۔۔۷۔۔

ਹੀਰਾ ਨਾਮੁ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲੁ ॥heeraa naam javehar laal ||हीरा नामु जवेहर लालु ॥هیِرا نام جوےهر لال ۔۔

ਮਨੁ ਮੋਤੀ ਹੈ ਤਿਸ ਕਾ ਮਾਲੁ ॥man motee hai tis kaa maal ||मनु मोती है तिस का मालु ॥من موتیِ هَے تس کا مال ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਰਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੁ ॥੮॥੫॥naanak parakhai nadhar nihaal ||8||5||नानक परखै नदरि निहालु ॥८॥५॥نانک پرکھَے ندر نهال ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਮਨਿ ਮਾਨੁ ॥gurmukh giaan dhiaan man maan ||गुरमुखि गिआनु धिआनु मनि मानु ॥گُرمکھ گآن دھآن من مان ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲੀ ਮਹਲੁ ਪਛਾਨੁ ॥gurmukh mahalee mahal pachhaan ||गुरमुखि महली महलु पछानु ॥گُرمکھ مهلیِ مهل پچھان ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਨੁ ॥੧॥gurmukh surat sabadh neesaan ||1||गुरमुखि सुरति सबदु नीसानु ॥१॥گُرمکھ سُرت سبد نیِسان ۔۔۱۔۔

ਐਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥aaise prem bhagat veechaaree ||ऐसे प्रेम भगति वीचारी ॥اَےسے پرےم بھگت ویِچاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh saachaa naam muraaree ||1|| rahaau ||गुरमुखि साचा नामु मुरारी ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ ساچا نام مُراریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲੁ ਥਾਨਿ ਸੁਥਾਨੁ ॥ahinis niramal thaan suthaan ||अहिनिसि निरमलु थानि सुथानु ॥اهٍنس نرمل تھان سُتھان ۔۔

ਤੀਨ ਭਵਨ ਨਿਹਕੇਵਲ ਗਿਆਨੁ ॥teen bhavan nihakeval giaan ||तीन भवन निहकेवल गिआनु ॥تیٍن بھون نهکےول گآن ۔۔

ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਤੇ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੨॥saache gur te hukam pachhaan ||2||साचे गुर ते हुकमु पछानु ॥२॥ساچے گُر تے هُکم پچھان ۔۔۲۔۔

ਸਾਚਾ ਹਰਖੁ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਸੋਗੁ ॥saachaa harakh naahee tis sog ||साचा हरखु नाही तिसु सोगु ॥ساچا هرکھ ناهیِ تس سوگ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗਿਆਨੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਭੋਗੁ ॥a(n)mrit giaan mahaa ras bhog ||अंमृतु गिआनु महा रसु भोगु ॥اںمرت گآن مها رس بھوگ ۔۔

ਪੰਚ ਸਮਾਈ ਸੁਖੀ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ॥੩॥pa(n)ch samaiee sukhee sabh log ||3||पंच समाई सुखी सभु लोगु ॥३॥پںچ سماای سُکھیِ سبھ لوگ ۔۔۳۔۔

ਸਗਲੀ ਜੋਤਿ ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥sagalee jot teraa sabh koiee ||सगली जोति तेरा सभु कोई ॥سگلیِ جوت تےرا سبھ کوای ۔۔

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਸੋਈ ॥aape joR vichhoRe soiee ||आपे जोड़ि विछोड़े सोई ॥آپے جوڑ وچھوڑے سوای ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੪॥aape karataa kare su hoiee ||4||आपे करता करे सु होई ॥४॥آپے کرتا کرے سُ هوای ۔۔۴۔۔

ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥ddaeh usaare hukam samaavai ||ढाहि उसारे हुकमि समावै ॥ڈھاه اُسارے هُکم سماوَے ۔۔

ਹੁਕਮੋ ਵਰਤੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ॥hukamo varatai jo tis bhaavai ||हुकमो वरतै जो तिसु भावै ॥هُکمو ورتَے جو تس بھاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਪੂਰਾ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ॥੫॥gur bin pooraa koi na paavai ||5||गुर बिनु पूरा कोइ न पावै ॥५॥گُر بن پُورا کوا ن پاوَے ۔۔۵۔۔

ਬਾਲਕ ਬਿਰਧਿ ਨ ਸੁਰਤਿ ਪਰਾਨਿ ॥baalak biradh na surat paraan ||बालक बिरधि न सुरति परानि ॥بالک بردھ ن سُرت پران ۔۔

ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਬੂਡੈ ਅਭਿਮਾਨਿ ॥bhar joban booddai abhimaan ||भरि जोबनि बूडै अभिमानि ॥بھر جوبن بُوڈَے ابھِمان ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਆ ਲਹਸਿ ਨਿਦਾਨਿ ॥੬॥bin naavai kiaa lahas nidhaan ||6||बिनु नावै किआ लहसि निदानि ॥६॥بٍن ناوَے کآ لهس ندان ۔۔۶۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਅਨੁ ਧਨੁ ਸਹਜਿ ਨ ਜਾਨਾ ॥jis kaa an dhan sahaj na jaanaa ||जिस का अनु धनु सहजि न जाना ॥جِس کا ان دھن سهج ن جانا ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥bharam bhulaanaa fir pachhutaanaa ||भरमि भुलाना फिरि पछुताना ॥بھرم بھُلانا پھر پچھتانا ۔۔

ਗਲਿ ਫਾਹੀ ਬਉਰਾ ਬਉਰਾਨਾ ॥੭॥gal faahee bauraa bauraanaa ||7||गलि फाही बउरा बउराना ॥७॥گل پھاهیِ بارا بارانا ۔۔۷۔۔

ਬੂਡਤ ਜਗੁ ਦੇਖਿਆ ਤਉ ਡਰਿ ਭਾਗੇ ॥booddat jag dhekhiaa tau ddar bhaage ||बूडत जगु देखिआ तउ डरि भागे ॥بُوڈت جگ دےکھآ تا ڈر بھاگے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਵਡਭਾਗੇ ॥satigur raakhe se vaddabhaage ||सतिगुरि राखे से वडभागे ॥ستگر راکھے سے وڈبھاگے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗੇ ॥੮॥੬॥naanak gur kee charanee laage ||8||6||नानक गुर की चरणी लागे ॥८॥६॥نانک گُر کیِ چرݨیِ لاگے ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਗਾਵਹਿ ਗੀਤੇ ਚੀਤਿ ਅਨੀਤੇ ॥gaaveh geete cheet aneete ||गावहि गीते चीति अनीते ॥گاوه گیِتے چیِت انیِتے ۔۔

ਰਾਗ ਸੁਣਾਇ ਕਹਾਵਹਿ ਬੀਤੇ ॥raag sunai kahaaveh beete ||राग सुणाइ कहावहि बीते ॥راگ سُݨاا کهاوه بیِتے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਨਿ ਝੂਠੁ ਅਨੀਤੇ ॥੧॥bin naavai man jhooTh aneete ||1||बिनु नावै मनि झूठु अनीते ॥१॥بٍن ناوَے من جھُوٹھ انیِتے ۔۔۱۔۔

ਕਹਾ ਚਲਹੁ ਮਨ ਰਹਹੁ ਘਰੇ ॥kahaa chalahu man rahahu ghare ||कहा चलहु मन रहहु घरे ॥کها چلهُ من رههُ گھرے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਖੋਜਤ ਪਾਵਹੁ ਸਹਜਿ ਹਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh raam naam tirapataase khojat paavahu sahaj hare ||1|| rahaau ||गुरमुखि राम नामि तृपतासे खोजत पावहु सहजि हरे ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ رام نام ترپتاسے کھوجت پاوهُ سهج هرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮਨਿ ਮੋਹੁ ਸਰੀਰਾ ॥kaam karodh man moh sareeraa ||कामु क्रोधु मनि मोहु सरीरा ॥کام ک®ودھ من موهُ سریِرا ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਸੁ ਪੀਰਾ ॥lab lobh aha(n)kaaru su peeraa ||लबु लोभु अहंकारु सु पीरा ॥لب لوبھ اهںکار سُ پیِرا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੨॥raam naam bin kiau man dheeraa ||2||राम नाम बिनु किउ मनु धीरा ॥२॥رام نام بن کا من دھیِرا ۔۔۲۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਵਣੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥a(n)tar naavan saach pachhaanai ||अंतरि नावणु साचु पछाणै ॥اںتر ناوݨ ساچ پچھاݨَے ۔۔

ਅੰਤਰ ਕੀ ਗਤਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੈ ॥a(n)tar kee gat gurmukh jaanai ||अंतर की गति गुरमुखि जाणै ॥اںتر کیِ گت گُرمکھ جاݨَے ۔۔

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਮਹਲੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ॥੩॥saach sabadh bin mahal na pachhaanai ||3||साच सबद बिनु महलु न पछाणै ॥३॥ساچ سبد بن مهل ن پچھاݨَے ۔۔۳۔۔

ਨਿਰੰਕਾਰ ਮਹਿ ਆਕਾਰੁ ਸਮਾਵੈ ॥nira(n)kaar meh aakaar samaavai ||निरंकार महि आकारु समावै ॥نِرںکار مهِ آکار سماوَے ۔۔

ਅਕਲ ਕਲਾ ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਟਿਕਾਵੈ ॥akal kalaa sach saach Tikaavai ||अकल कला सचु साचि टिकावै ॥اکل کلا سچ ساچ ٹکاوَے ۔۔

ਸੋ ਨਰੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥੪॥so nar garabh jon nahee aavai ||4||सो नरु गरभ जोनि नही आवै ॥४॥سو نر گربھ جون نهیِ آوَے ۔۔۴۔۔

ਜਹਾਂ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਹ ਜਾਉ ॥jahaa(n) naam milai teh jaau ||जहाँ नामु मिलै तह जाउ ॥جهاں نام ملَے ته جاا ۔۔