Ang 413 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧੩)

ਸੁਖੁ ਮਾਨੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰ ਪੀਰੁ ॥sukh maanai bheTai gur peer ||सुखु मानै भेटै गुर पीरु ॥سُکھ مانَے بھےٹَے گُر پیِر ۔۔

ਏਕੋ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਵਜੀਰੁ ॥੫॥eko saahib ek vajeer ||5||एको साहिबु एकु वजीरु ॥५॥اےکو ساهب اےک وجیِر ۔۔۵۔۔

ਜਗੁ ਬੰਦੀ ਮੁਕਤੇ ਹਉ ਮਾਰੀ ॥jag ba(n)dhee mukate hau maaree ||जगु बंदी मुकते हउ मारी ॥جگ بںدیِ مُکتے ها ماریِ ۔۔

ਜਗਿ ਗਿਆਨੀ ਵਿਰਲਾ ਆਚਾਰੀ ॥jag giaanee viralaa aachaaree ||जगि गिआनी विरला आचारी ॥جگ گآنیِ ورلا آچاریِ ۔۔

ਜਗਿ ਪੰਡਿਤੁ ਵਿਰਲਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥jag pa(n)ddit viralaa veechaaree ||जगि पंडितु विरला वीचारी ॥جگ پںڈت ورلا ویِچاریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸਭ ਫਿਰੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੬॥bin satigur bheTe sabh firai aha(n)kaaree ||6||बिनु सतिगुरु भेटे सभ फिरै अहंकारी ॥६॥بٍن ستگر بھےٹے سبھ پھرَے اهںکاریِ ۔۔۶۔۔

ਜਗੁ ਦੁਖੀਆ ਸੁਖੀਆ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥jag dhukheeaa sukheeaa jan koi ||जगु दुखीआ सुखीआ जनु कोइ ॥جگ دُکھیِآ سُکھیِآ جن کوا ۔۔

ਜਗੁ ਰੋਗੀ ਭੋਗੀ ਗੁਣ ਰੋਇ ॥jag rogee bhogee gun roi ||जगु रोगी भोगी गुण रोइ ॥جگ روگیِ بھوگیِ گُݨ روا ۔۔

ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਬਿਨਸੈ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥jag upajai binasai pat khoi ||जगु उपजै बिनसै पति खोइ ॥جگ اُپجَے بنسَے پت کھوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਬੂਝੈ ਸੋਇ ॥੭॥gurmukh hovai boojhai soi ||7||गुरमुखि होवै बूझै सोइ ॥७॥گُرمکھ هووَے بُوجھَے سوا ۔۔۷۔۔

ਮਹਘੋ ਮੋਲਿ ਭਾਰਿ ਅਫਾਰੁ ॥mahagho mol bhaar afaar ||महघो मोलि भारि अफारु ॥مهگھو مول بھار اپھار ۔۔

ਅਟਲ ਅਛਲੁ ਗੁਰਮਤੀ ਧਾਰੁ ॥aTal achhal gurmatee dhaar ||अटल अछलु गुरमती धारु ॥اٹل اچھل گُرمتیِ دھار ۔۔

ਭਾਇ ਮਿਲੈ ਭਾਵੈ ਭਇਕਾਰੁ ॥bhai milai bhaavai bhikaar ||भाइ मिलै भावै भइकारु ॥بھاا ملَے بھاوَے بھِاکار ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥੮॥੩॥naanak neech kahai beechaar ||8||3||नानकु नीचु कहै बीचारु ॥८॥३॥نانک نیِچ کهَے بیِچار ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਏਕੁ ਮਰੈ ਪੰਚੇ ਮਿਲਿ ਰੋਵਹਿ ॥ek marai pa(n)che mil roveh ||एकु मरै पंचे मिलि रोवहि ॥اےک مرَے پںچے مل رووه ۔۔

ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਬਦਿ ਮਲੁ ਧੋਵਹਿ ॥haumai jai sabadh mal dhoveh ||हउमै जाइ सबदि मलु धोवहि ॥هامَے جاا سبد مل دھووه ۔۔

ਸਮਝਿ ਸੂਝਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਹੋਵਹਿ ॥samajh soojh sahaj ghar hoveh ||समझि सूझि सहज घरि होवहि ॥سمجھ سُوجھ سهج گھر هووه ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਗਲੀ ਪਤਿ ਖੋਵਹਿ ॥੧॥bin boojhe sagalee pat khoveh ||1||बिनु बूझे सगली पति खोवहि ॥१॥بٍن بُوجھے سگلیِ پت کھووه ۔۔۱۔۔

ਕਉਣੁ ਮਰੈ ਕਉਣੁ ਰੋਵੈ ਓਹੀ ॥kaun marai kaun rovai ohee ||कउणु मरै कउणु रोवै ओही ॥کاݨ مرَے کاݨ رووَے اوهیِ ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਭਸੈ ਸਿਰਿ ਤੋਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karan kaaran sabhasai sir tohee ||1|| rahaau ||करण कारण सभसै सिरि तोही ॥१॥ रहाउ ॥کرݨ کارݨ سبھسَے سر توهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੂਏ ਕਉ ਰੋਵੈ ਦੁਖੁ ਕੋਇ ॥mooe kau rovai dhukh koi ||मूए कउ रोवै दुखु कोइ ॥مُواے کا رووَے دُکھ کوا ۔۔

ਸੋ ਰੋਵੈ ਜਿਸੁ ਬੇਦਨ ਹੋਇ ॥so rovai jis bedhan hoi ||सो रोवै जिसु बेदन होइ ॥سو رووَے جس بےدن هوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਬੀਤੀ ਜਾਣੈ ਪ੍ਰਭ ਸੋਇ ॥jis beetee jaanai prabh soi ||जिसु बीती जाणै प्रभ सोइ ॥جِس بیِتیِ جاݨَے پربھ سوا ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੨॥aape karataa kare su hoi ||2||आपे करता करे सु होइ ॥२॥آپے کرتا کرے سُ هوا ۔۔۲۔۔

ਜੀਵਤ ਮਰਣਾ ਤਾਰੇ ਤਰਣਾ ॥jeevat maranaa taare taranaa ||जीवत मरणा तारे तरणा ॥جیِوت مرݨا تارے ترݨا ۔۔

ਜੈ ਜਗਦੀਸ ਪਰਮ ਗਤਿ ਸਰਣਾ ॥jai jagadhees param gat saranaa ||जै जगदीस परम गति सरणा ॥جَے جگدیِس پرم گت سرݨا ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣਾ ॥hau balihaaree satigur charanaa ||हउ बलिहारी सतिगुर चरणा ॥ها بلهاریِ ستِگر چرݨا ۔۔

ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਸਬਦਿ ਭੈ ਤਰਣਾ ॥੩॥gur bohith sabadh bhai taranaa ||3||गुरु बोहिथु सबदि भै तरणा ॥३॥گُر بوهتھ سبد بھَے ترݨا ۔۔۳۔۔

ਨਿਰਭਉ ਆਪਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ॥nirabhau aap nira(n)tar jot ||निरभउ आपि निरंतरि जोति ॥نِربھا آپ نرںتر جوت ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੂਤਕੁ ਜਗਿ ਛੋਤਿ ॥bin naavai sootak jag chhot ||बिनु नावै सूतकु जगि छोति ॥بٍن ناوَے سُوتک جگ چھوت ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਨਸੈ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਤਿ ॥dhuramat binasai kiaa keh rot ||दुरमति बिनसै किआ कहि रोति ॥دُرمت بنسَے کآ کهِ روت ۔۔

ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਸਰੋਤਿ ॥੪॥janam mooe bin bhagat sarot ||4||जनमि मूए बिनु भगति सरोति ॥४॥جنم مُواے بن بھگت سروت ۔۔۴۔۔

ਮੂਏ ਕਉ ਸਚੁ ਰੋਵਹਿ ਮੀਤ ॥mooe kau sach roveh meet ||मूए कउ सचु रोवहि मीत ॥مُواے کا سچ رووه میِت ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਰੋਵਹਿ ਨੀਤਾ ਨੀਤ ॥trai gun roveh neetaa neet ||त्रै गुण रोवहि नीता नीत ॥ترَے گُݨ رووه نیِتا نیِت ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਸਹਜਿ ਸੁਚੀਤ ॥dhukh sukh parahar sahaj sucheet ||दुखु सुखु परहरि सहजि सुचीत ॥دُکھ سُکھ پرهر سهجِ سُچیِت ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਉ ਕ੍ਰਿਸਨ ਪਰੀਤਿ ॥੫॥tan man saupau kirasan pareet ||5||तनु मनु सउपउ कृसन परीति ॥५॥تن من ساپا ک®سن پریِت ۔۔۵۔۔

ਭੀਤਰਿ ਏਕੁ ਅਨੇਕ ਅਸੰਖ ॥bheetar ek anek asa(n)kh ||भीतरि एकु अनेक असंख ॥بھیِتر اےک انےک اسںکھ ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਬਹੁ ਸੰਖ ਅਸੰਖ ॥karam dharam bahu sa(n)kh asa(n)kh ||करम धरम बहु संख असंख ॥کرم دھرم بهُ سںکھ اسںکھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਭੈ ਭਗਤੀ ਜਨਮੁ ਬਿਰੰਥ ॥bin bhai bhagatee janam bira(n)th ||बिनु भै भगती जनमु बिरंथ ॥بٍن بھَے بھگتیِ جنم برںتھ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਮਿਲਿ ਪਰਮਾਰੰਥ ॥੬॥har gun gaaveh mil paramaara(n)th ||6||हरि गुण गावहि मिलि परमारंथ ॥६॥هر گُݨ گاوه ملِ پرمارںتھ ۔۔۶۔۔

ਆਪਿ ਮਰੈ ਮਾਰੇ ਭੀ ਆਪਿ ॥aap marai maare bhee aap ||आपि मरै मारे भी आपि ॥آپ مرَے مارے بھیِ آپ ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥aap upaae thaap uthaap ||आपि उपाए थापि उथापि ॥آپ اُپااے تھاپ اُتھاپ ۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਜੋਤੀ ਤੂ ਜਾਤਿ ॥sirasaT upaiee jotee too jaat ||सृसटि उपाई जोती तू जाति ॥سِرسٹ اُپاای جوتیِ تُو جات ۔۔

ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਮਿਲਣੁ ਨਹੀ ਭ੍ਰਾਤਿ ॥੭॥sabadh veechaar milan nahee bhraat ||7||सबदु वीचारि मिलणु नही भ्राति ॥७॥سبد ویِچار ملݨ نهیِ بھرات ۔۔۷۔۔

ਸੂਤਕੁ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ਜਗੁ ਖਾਇ ॥sootak agan bhakhai jag khai ||सूतकु अगनि भखै जगु खाइ ॥سُوتک اگن بھکھَے جگ کھاا ۔۔

ਸੂਤਕੁ ਜਲਿ ਥਲਿ ਸਭ ਹੀ ਥਾਇ ॥sootak jal thal sabh hee thai ||सूतकु जलि थलि सभ ही थाइ ॥سُوتک جل تھلِ سبھ هیِ تھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੂਤਕਿ ਜਨਮਿ ਮਰੀਜੈ ॥naanak sootak janam mareejai ||नानक सूतकि जनमि मरीजै ॥نانک سُوتک جنم مریِجَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥੮॥੪॥gur parasaadhee har ras peejai ||8||4||गुर परसादी हरि रसु पीजै ॥८॥४॥گُر پرسادیِ هر رس پیِجَے ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥raag aasaa mahalaa pehilaa ||रागु आसा महला १ ॥راگ آسا مهلا ۱ ۔۔

ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੈ ਸੁ ਪਰਖੇ ਹੀਰਾ ॥aap veechaarai su parakhe heeraa ||आपु वीचारै सु परखे हीरा ॥آپ ویِچارَے سُ پرکھے هیِرا ۔۔

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਾਰੇ ਗੁਰ ਪੂਰਾ ॥ek dhirasaT taare gur pooraa ||एक दृसटि तारे गुर पूरा ॥اےک درسٹ تارے گُر پُورا ۔۔

ਗੁਰੁ ਮਾਨੈ ਮਨ ਤੇ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੧॥gur maanai man te man dheeraa ||1||गुरु मानै मन ते मनु धीरा ॥१॥گُر مانَے من تے من دھیِرا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਸਾਹੁ ਸਰਾਫੀ ਕਰੈ ॥aaisaa saahu saraafee karai ||ऐसा साहु सराफी करै ॥اَےسا ساهُ سراپھیِ کرَے ۔۔

ਸਾਚੀ ਨਦਰਿ ਏਕ ਲਿਵ ਤਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saachee nadhar ek liv tarai ||1|| rahaau ||साची नदरि एक लिव तरै ॥१॥ रहाउ ॥ساچیِ ندر اےک لو ترَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਸਾਰੁ ॥poo(n)jee naam nira(n)jan saar ||पूँजी नामु निरंजन सारु ॥پُوںجیِ نام نرںجن سار ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਿ ਰਤਾ ਪੈਕਾਰੁ ॥niramal saach rataa paikaar ||निरमलु साचि रता पैकारु ॥نِرمل ساچ رتا پَےکار ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥sifat sahaj ghar gur karataar ||2||सिफति सहज घरि गुरु करतारु ॥२॥سِپھت سهج گھر گُر کرتار ۔۔۲۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥aasaa manasaa sabadh jalaae ||आसा मनसा सबदि जलाए ॥آسا منسا سبد جلااے ۔۔

ਰਾਮ ਨਰਾਇਣੁ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥raam narain kahai kahaae ||राम नराइणु कहै कहाए ॥رام نرااݨ کهَے کهااے ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਵਾਟ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥੩॥gur te vaaT mahal ghar paae ||3||गुर ते वाट महलु घरु पाए ॥३॥گُر تے واٹ مهل گھر پااے ۔۔۳۔۔