Ang 412 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧੨)

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਫੁਨਿ ਹੋਇ ॥jo tis bhaavai so fun hoi ||जो तिसु भावै सो फुनि होइ ॥جو تس بھاوَے سو پھُن هوا ۔۔

ਸੁਣਿ ਭਰਥਰਿ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥sun bharathar naanak kahai beechaar ||सुणि भरथरि नानकु कहै बीचारु ॥سُݨ بھرتھر نانک کهَے بیِچار ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥੮॥੧॥niramal naam meraa aadhaar ||8||1||निरमल नामु मेरा आधारु ॥८॥१॥نِرمل نام مےرا آدھار ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਸਭਿ ਜਪ ਸਭਿ ਤਪ ਸਭ ਚਤੁਰਾਈ ॥sabh jap sabh tap sabh chaturaiee ||सभि जप सभि तप सभ चतुराई ॥سبھ جپ سبھِ تپ سبھ چتراای ۔۔

ਊਝੜਿ ਭਰਮੈ ਰਾਹਿ ਨ ਪਾਈ ॥uoojhaR bharamai raeh na paiee ||ऊझड़ि भरमै राहि न पाई ॥اُوجھڑ بھرمَے راه ن پاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥bin boojhe ko thai na paiee ||बिनु बूझे को थाइ न पाई ॥بٍن بُوجھے کو تھاا ن پاای ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਹੂਣੈ ਮਾਥੇ ਛਾਈ ॥੧॥naam bihoonai maathe chhaiee ||1||नाम बिहूणै माथे छाई ॥१॥نام بهُوݨَے ماتھے چھاای ۔۔۱۔۔

ਸਾਚ ਧਣੀ ਜਗੁ ਆਇ ਬਿਨਾਸਾ ॥saach dhanee jag aai binaasaa ||साच धणी जगु आइ बिनासा ॥ساچ دھݨیِ جگ آا بناسا ۔۔

ਛੂਟਸਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chhooTas praanee gurmukh dhaasaa ||1|| rahaau ||छूटसि प्राणी गुरमुखि दासा ॥१॥ रहाउ ॥چھُوٹس پراݨیِ گُرمکھ داسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਗੁ ਮੋਹਿ ਬਾਧਾ ਬਹੁਤੀ ਆਸਾ ॥jag moh baadhaa bahutee aasaa ||जगु मोहि बाधा बहुती आसा ॥جگ موه بادھا بهُتیِ آسا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਇਕਿ ਭਏ ਉਦਾਸਾ ॥gurmatee ik bhe udhaasaa ||गुरमती इकि भए उदासा ॥گُرمتیِ اک بھاے اُداسا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥a(n)tar naam kamal paragaasaa ||अंतरि नामु कमलु परगासा ॥اںتر نام کمل پرگاسا ۔۔

ਤਿਨੑ ਕਉ ਨਾਹੀ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸਾ ॥੨॥tin(h) kau naahee jam kee traasaa ||2||तिन्न कउ नाही जम की त्रासा ॥२॥تٍنھ کا ناهیِ جم کیِ تراسا ۔۔۲۔۔

ਜਗੁ ਤ੍ਰਿਅ ਜਿਤੁ ਕਾਮਣਿ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥jag tria jit kaaman hitakaaree ||जगु तृअ जितु कामणि हितकारी ॥جگ ترا جت کامݨ هتکاریِ ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਲਗਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰੀ ॥putr kalatr lag naam visaaree ||पुत्र कलत्र लगि नामु विसारी ॥پُتر کلتر لگ نام وساریِ ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥birathaa janam gavaiaa baajee haaree ||बिरथा जनमु गवाइआ बाजी हारी ॥بِرتھا جنم گواایا باجیِ هاریِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥੩॥satigur seve karanee saaree ||3||सतिगुरु सेवे करणी सारी ॥३॥ستگر سےوے کرݨیِ ساریِ ۔۔۳۔۔

ਬਾਹਰਹੁ ਹਉਮੈ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥baaharahu haumai kahai kahaae ||बाहरहु हउमै कहै कहाए ॥باهرهُ هامَے کهَے کهااے ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਮੁਕਤੁ ਲੇਪੁ ਕਦੇ ਨ ਲਾਏ ॥a(n)dharahu mukat lep kadhe na laae ||अंदरहु मुकतु लेपु कदे न लाए ॥اںدرهُ مُکت لےپ کدے ن لااے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥maiaa moh gur sabadh jalaae ||माइआ मोहु गुर सबदि जलाए ॥مااآ موهُ گُر سبد جلااے ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਏ ॥੪॥niramal naam sadh hiradhai dhiaae ||4||निरमल नामु सद हिरदै धिआए ॥४॥نِرمل نام سد هردَے دھآاے ۔۔۴۔۔

ਧਾਵਤੁ ਰਾਖੈ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥dhaavat raakhai Thaak rahaae ||धावतु राखै ठाकि रहाए ॥دھاوت راکھَے ٹھاک رهااے ۔۔

ਸਿਖ ਸੰਗਤਿ ਕਰਮਿ ਮਿਲਾਏ ॥sikh sa(n)gat karam milaae ||सिख संगति करमि मिलाए ॥سِکھ سںگت کرم ملااے ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਭੂਲੋ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥gur bin bhoolo aavai jaae ||गुर बिनु भूलो आवै जाए ॥گُر بن بھُولو آوَے جااے ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੰਜੋਗਿ ਮਿਲਾਏ ॥੫॥nadhar kare sa(n)jog milaae ||5||नदरि करे संजोगि मिलाए ॥५॥ندر کرے سںجوگ ملااے ۔۔۵۔۔

ਰੂੜੋ ਕਹਉ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਈ ॥rooRo kahau na kahiaa jaiee ||रूड़ो कहउ न कहिआ जाई ॥رُوڑو کها ن کهِآ جاای ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਉ ਨਹ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥akath kathau neh keemat paiee ||अकथ कथउ नह कीमति पाई ॥اکتھ کتھا نه کیِمت پاای ۔۔

ਸਭ ਦੁਖ ਤੇਰੇ ਸੂਖ ਰਜਾਈ ॥sabh dhukh tere sookh rajaiee ||सभ दुख तेरे सूख रजाई ॥سبھ دُکھ تےرے سُوکھ رجاای ۔۔

ਸਭਿ ਦੁਖ ਮੇਟੇ ਸਾਚੈ ਨਾਈ ॥੬॥sabh dhukh meTe saachai naiee ||6||सभि दुख मेटे साचै नाई ॥६॥سبھ دُکھ مےٹے ساچَے ناای ۔۔۶۔۔

ਕਰ ਬਿਨੁ ਵਾਜਾ ਪਗ ਬਿਨੁ ਤਾਲਾ ॥kar bin vaajaa pag bin taalaa ||कर बिनु वाजा पग बिनु ताला ॥کر بن واجا پگ بن تالا ۔۔

ਜੇ ਸਬਦੁ ਬੁਝੈ ਤਾ ਸਚੁ ਨਿਹਾਲਾ ॥je sabadh bujhai taa sach nihaalaa ||जे सबदु बुझै ता सचु निहाला ॥جے سبد بُجھَے تا سچ نهالا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਸਭੇ ਸੁਖ ਨਾਲਾ ॥a(n)tar saach sabhe sukh naalaa ||अंतरि साचु सभे सुख नाला ॥اںتر ساچ سبھے سُکھ نالا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਰਾਖੈ ਰਖਵਾਲਾ ॥੭॥nadhar kare raakhai rakhavaalaa ||7||नदरि करे राखै रखवाला ॥७॥ندر کرے راکھَے رکھوالا ۔۔۷۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੂਝੈ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥tirabhavan soojhai aap gavaavai ||तृभवण सूझै आपु गवावै ॥تِربھوݨ سُوجھَے آپ گواوَے ۔۔

ਬਾਣੀ ਬੂਝੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥baanee boojhai sach samaavai ||बाणी बूझै सचि समावै ॥باݨیِ بُوجھَے سچ سماوَے ۔۔

ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ਏਕ ਲਿਵ ਤਾਰਾ ॥sabadh veechaare ek liv taaraa ||सबदु वीचारे एक लिव तारा ॥سبد ویِچارے اےک لو تارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੮॥੨॥naanak dha(n)n savaaranahaaraa ||8||2||नानक धंनु सवारणहारा ॥८॥२॥نانک دھنّ سوارݨهارا ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥aasaa mahalaa pehilaa ||आसा महला १ ॥آسا مهلا ۱ ۔۔

ਲੇਖ ਅਸੰਖ ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਮਾਨੁ ॥lekh asa(n)kh likh likh maan ||लेख असंख लिखि लिखि मानु ॥لےکھ اسںکھ لکھ لکھِ مان ۔۔

ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸਚੁ ਸੁਰਤਿ ਵਖਾਨੁ ॥man maaniaai sach surat vakhaan ||मनि मानिऐ सचु सुरति वखानु ॥من ماناَے سچ سُرت وکھان ۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭਾਰੁ ॥kathanee badhanee paR paR bhaar ||कथनी बदनी पड़ि पड़ि भारु ॥کتھنیِ بدنیِ پڑ پڑِ بھار ۔۔

ਲੇਖ ਅਸੰਖ ਅਲੇਖੁ ਅਪਾਰੁ ॥੧॥lekh asa(n)kh alekh apaar ||1||लेख असंख अलेखु अपारु ॥१॥لےکھ اسںکھ الےکھ اپار ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਸਾਚਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥aaisaa saachaa too(n) eko jaan ||ऐसा साचा तूँ एको जाणु ॥اَےسا ساچا تُوں اےکو جاݨ ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ja(n)man maranaa hukam pachhaan ||1|| rahaau ||जंमणु मरणा हुकमु पछाणु ॥१॥ रहाउ ॥جںمݨ مرݨا هُکم پچھاݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਗੁ ਬਾਧਾ ਜਮਕਾਲਿ ॥maiaa moh jag baadhaa jamakaal ||माइआ मोहि जगु बाधा जमकालि ॥مااآ موه جگ بادھا جمکال ۔۔

ਬਾਂਧਾ ਛੂਟੈ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥baa(n)dhaa chhooTai naam sam(h)aal ||बाँधा छूटै नामु सम्मालि ॥باںدھا چھُوٹَے نام سمھال ۔۔

ਗੁਰੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥gur sukhadhaataa avar na bhaal ||गुरु सुखदाता अवरु न भालि ॥گُر سُکھداتا اور ن بھال ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਨਿਬਹੀ ਤੁਧੁ ਨਾਲਿ ॥੨॥halat palat nibahee tudh naal ||2||हलति पलति निबही तुधु नालि ॥२॥هلت پلت نبهیِ تُدھ نال ۔۔۲۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾਂ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥sabadh marai taa(n) ek liv laae ||सबदि मरै ताँ एक लिव लाए ॥سبد مرَے تاں اےک لو لااے ۔۔

ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾਂ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥achar charai taa(n) bharam chukaae ||अचरु चरै ताँ भरमु चुकाए ॥اچر چرَے تاں بھرم چُکااے ۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥jeevan mukat man naam vasaae ||जीवन मुकतु मनि नामु वसाए ॥جیِون مُکت من نام وسااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਤ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥gurmukh hoi ta sach samaae ||3||गुरमुखि होइ त सचि समाए ॥३॥گُرمکھ هوا ت سچ سمااے ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਧਰ ਸਾਜੀ ਗਗਨੁ ਅਕਾਸੁ ॥jin dhar saajee gagan akaas ||जिनि धर साजी गगनु अकासु ॥جٍن دھر ساجیِ گگن اکاس ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਭ ਥਾਪੀ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥jin sabh thaapee thaap uthaap ||जिनि सभ थापी थापि उथापि ॥جٍن سبھ تھاپیِ تھاپ اُتھاپ ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥sarab nira(n)tar aape aap ||सरब निरंतरि आपे आपि ॥سرب نرںتر آپے آپ ۔۔

ਕਿਸੈ ਨ ਪੂਛੇ ਬਖਸੇ ਆਪਿ ॥੪॥kisai na poochhe bakhase aap ||4||किसै न पूछे बखसे आपि ॥४॥کِسَے ن پُوچھے بکھسے آپ ۔۔۴۔۔

ਤੂ ਪੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਮਾਣਕ ਹੀਰੁ ॥too pur saagar maanak heer ||तू पुरु सागरु माणक हीरु ॥تُو پُر ساگر ماݨک هیِر ۔۔

ਤੂ ਨਿਰਮਲੁ ਸਚੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥too niramal sach gunee gaheer ||तू निरमलु सचु गुणी गहीरु ॥تُو نرمل سچ گُݨیِ گهیِر ۔۔