Ang 410 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੧੦)

ਅਲਖ ਅਭੇਵੀਐ ਹਾਂ ॥alakh abheveeaai haa(n) ||अलख अभेवीऐ हाँ ॥الکھ ابھےویِاَے هاں ۔۔

ਤਾਂ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਹਾਂ ॥taa(n) siau preet kar haa(n) ||ताँ सिउ प्रीति करि हाँ ॥تاں سا پریِت کر هاں ۔۔

ਬਿਨਸਿ ਨ ਜਾਇ ਮਰਿ ਹਾਂ ॥binas na jai mar haa(n) ||बिनसि न जाइ मरि हाँ ॥بٍنس ن جاا مر هاں ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਹਾਂ ॥gur te jaaniaa haa(n) ||गुर ते जानिआ हाँ ॥گُر تے جانآ هاں ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੩॥੧੫੯॥naanak man maaniaa mere manaa ||2||3||159||नानक मनु मानिआ मेरे मना ॥२॥३॥१५९॥نانک من مانآ مےرے منا ۔۔۲۔۔۳۔۔۱۵۹۔۔

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaavaree mahalaa panjavaa ||आसावरी महला ५ ॥آساوریِ مهلا ۵ ۔۔

ਏਕਾ ਓਟ ਗਹੁ ਹਾਂ ॥ekaa oT gahu haa(n) ||एका ओट गहु हाँ ॥اےکا اوٹ گهُ هاں ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਹੁ ਹਾਂ ॥gur kaa sabadh kahu haa(n) ||गुर का सबदु कहु हाँ ॥گُر کا سبد کهُ هاں ۔۔

ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਹੁ ਹਾਂ ॥aagiaa sat sahu haa(n) ||आगिआ सति सहु हाँ ॥آگآ ست سهُ هاں ۔۔

ਮਨਹਿ ਨਿਧਾਨੁ ਲਹੁ ਹਾਂ ॥maneh nidhaan lahu haa(n) ||मनहि निधानु लहु हाँ ॥منه ندھان لهُ هاں ۔۔

ਸੁਖਹਿ ਸਮਾਈਐ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukheh samaieeaai mere manaa ||1|| rahaau ||सुखहि समाईऐ मेरे मना ॥१॥ रहाउ ॥سُکھه سماایاَے مےرے منا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੀਵਤ ਜੋ ਮਰੈ ਹਾਂ ॥jeevat jo marai haa(n) ||जीवत जो मरै हाँ ॥جیِوت جو مرَے هاں ۔۔

ਦੁਤਰੁ ਸੋ ਤਰੈ ਹਾਂ ॥dhutar so tarai haa(n) ||दुतरु सो तरै हाँ ॥دُتر سو ترَے هاں ۔۔

ਸਭ ਕੀ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥sabh kee ren hoi haa(n) ||सभ की रेनु होइ हाँ ॥سبھ کیِ رےن هوا هاں ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਕਹਉ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥nirabhau kahau soi haa(n) ||निरभउ कहउ सोइ हाँ ॥نِربھا کها سوا هاں ۔۔

ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ ਹਾਂ ॥miTe a(n)dhesiaa haa(n) ||मिटे अंदेसिआ हाँ ॥مِٹے اںدےسآ هاں ۔۔

ਸੰਤ ਉਪਦੇਸਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥sa(n)t upadhesiaa mere manaa ||1||संत उपदेसिआ मेरे मना ॥१॥سںت اُپدےسآ مےرے منا ۔۔۱۔۔

ਜਿਸੁ ਜਨ ਨਾਮ ਸੁਖੁ ਹਾਂ ॥jis jan naam sukh haa(n) ||जिसु जन नाम सुखु हाँ ॥جِس جن نام سُکھ هاں ۔۔

ਤਿਸੁ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਹਾਂ ॥tis nikaT na kadhe dhukh haa(n) ||तिसु निकटि न कदे दुखु हाँ ॥تِس نکٹ ن کدے دُکھ هاں ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨੇ ਹਾਂ ॥jo har har jas sune haa(n) ||जो हरि हरि जसु सुने हाँ ॥جو هر هرِ جس سُنے هاں ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਤਿਸੁ ਮੰਨੇ ਹਾਂ ॥sabh ko tis ma(n)ne haa(n) ||सभु को तिसु मंने हाँ ॥سبھ کو تس منّے هاں ۔۔

ਸਫਲੁ ਸੁ ਆਇਆ ਹਾਂ ॥safalu su aaiaa haa(n) ||सफलु सु आइआ हाँ ॥سپھل سُ آایا هاں ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੪॥੧੬੦॥naanak prabh bhaiaa mere manaa ||2||4||160||नानक प्रभ भाइआ मेरे मना ॥२॥४॥१६०॥نانک پربھ بھااآ مےرے منا ۔۔۲۔۔۴۔۔۱۶۰۔۔

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaavaree mahalaa panjavaa ||आसावरी महला ५ ॥آساوریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਾਂ ॥mil har jas gaieeaai haa(n) ||मिलि हरि जसु गाईऐ हाँ ॥مِل هر جس گاایاَے هاں ۔۔

ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਹਾਂ ॥param padh paieeaai haa(n) ||परम पदु पाईऐ हाँ ॥پرم پد پاایاَے هاں ۔۔

ਉਆ ਰਸ ਜੋ ਬਿਧੇ ਹਾਂ ॥auaa ras jo bidhe haa(n) ||उआ रस जो बिधे हाँ ॥اُآ رس جو بدھے هاں ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਸਗਲ ਸਿਧੇ ਹਾਂ ॥taa kau sagal sidhe haa(n) ||ता कउ सगल सिधे हाँ ॥تا کا سگل سدھے هاں ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿਆ ਹਾਂ ॥anadhin jaagiaa haa(n) ||अनदिनु जागिआ हाँ ॥اندن جاگآ هاں ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਡਭਾਗਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naanak baddabhaagiaa mere manaa ||1|| rahaau ||नानक बडभागिआ मेरे मना ॥१॥ रहाउ ॥نانک بڈبھاگآ مےرے منا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤ ਪਗ ਧੋਈਐ ਹਾਂ ॥sa(n)t pag dhoieeaai haa(n) ||संत पग धोईऐ हाँ ॥سںت پگ دھوایاَے هاں ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈਐ ਹਾਂ ॥dhuramat khoieeaai haa(n) ||दुरमति खोईऐ हाँ ॥دُرمت کھوایاَے هاں ۔۔

ਦਾਸਹ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥dhaaseh ren hoi haa(n) ||दासह रेनु होइ हाँ ॥داسه رےن هوا هاں ۔۔

ਬਿਆਪੈ ਦੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥biaapai dhukh na koi haa(n) ||बिआपै दुखु न कोइ हाँ ॥بِآپَے دُکھ ن کوا هاں ۔۔

ਭਗਤਾਂ ਸਰਨਿ ਪਰੁ ਹਾਂ ॥bhagataa(n) saran par haa(n) ||भगताँ सरनि परु हाँ ॥بھگتاں سرن پر هاں ۔۔

ਜਨਮਿ ਨ ਕਦੇ ਮਰੁ ਹਾਂ ॥janam na kadhe mar haa(n) ||जनमि न कदे मरु हाँ ॥جنم ن کدے مر هاں ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਸੇ ਭਏ ਹਾਂ ॥asathir se bhe haa(n) ||असथिरु से भए हाँ ॥استھر سے بھاے هاں ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਿਨੑ ਜਪਿ ਲਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥har har jin(h) jap le mere manaa ||1||हरि हरि जिन्न जपि लए मेरे मना ॥१॥هر هرِ جنھ جپِ لاے مےرے منا ۔۔۱۔۔

ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥saajan meet too(n) haa(n) ||साजनु मीतु तूँ हाँ ॥ساجن میِت تُوں هاں ۔۔

ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥naam dhiraRai moo(n) haa(n) ||नामु दृड़ाइ मूँ हाँ ॥نام درڑاا مُوں هاں ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥tis bin naeh koi haa(n) ||तिसु बिनु नाहि कोइ हाँ ॥تِس بن ناه کوا هاں ۔۔

ਮਨਹਿ ਅਰਾਧਿ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥maneh araadh soi haa(n) ||मनहि अराधि सोइ हाँ ॥منه ارادھ سوا هاں ۔۔

ਨਿਮਖ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਾਂ ॥nimakh na veesarai haa(n) ||निमख न वीसरै हाँ ॥نِمکھ ن ویِسرَے هاں ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸਰੈ ਹਾਂ ॥tis bin kiau sarai haa(n) ||तिसु बिनु किउ सरै हाँ ॥تِس بن کا سرَے هاں ۔۔

ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ਜਾਉ ਹਾਂ ॥gur kau kurabaan jaau haa(n) ||गुर कउ कुरबानु जाउ हाँ ॥گُر کا کُربان جاا هاں ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜਪੇ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੫॥੧੬੧॥naanak jape naau mere manaa ||2||5||161||नानकु जपे नाउ मेरे मना ॥२॥५॥१६१॥نانک جپے ناا مےرے منا ۔۔۲۔۔۵۔۔۱۶۱۔۔

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaavaree mahalaa panjavaa ||आसावरी महला ५ ॥آساوریِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਾਰਨ ਕਰਨ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥kaaran karan too(n) haa(n) ||कारन करन तूँ हाँ ॥کارن کرن تُوں هاں ۔۔

ਅਵਰੁ ਨਾ ਸੁਝੈ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥avar naa sujhai moo(n) haa(n) ||अवरु ना सुझै मूँ हाँ ॥اور نا سُجھَے مُوں هاں ۔۔

ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈਐ ਹਾਂ ॥kareh su hoieeaai haa(n) ||करहि सु होईऐ हाँ ॥کره سُ هوایاَے هاں ۔۔

ਸਹਜਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ਹਾਂ ॥sahaj sukh soieeaai haa(n) ||सहजि सुखि सोईऐ हाँ ॥سهج سُکھ سوایاَے هاں ۔۔

ਧੀਰਜ ਮਨਿ ਭਏ ਹਾਂ ॥dheeraj man bhe haa(n) ||धीरज मनि भए हाँ ॥دھیِرج من بھاے هاں ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਦਰਿ ਪਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh kai dhar pe mere manaa ||1|| rahaau ||प्रभ कै दरि पए मेरे मना ॥१॥ रहाउ ॥پربھ کَے در پاے مےرے منا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਮੇ ਹਾਂ ॥saadhoo sa(n)game haa(n) ||साधू संगमे हाँ ॥سادھُو سںگمے هاں ۔۔

ਪੂਰਨ ਸੰਜਮੇ ਹਾਂ ॥pooran sa(n)jame haa(n) ||पूरन संजमे हाँ ॥پُورن سںجمے هاں ۔۔

ਜਬ ਤੇ ਛੁਟੇ ਆਪ ਹਾਂ ॥jab te chhuTe aap haa(n) ||जब ते छुटे आप हाँ ॥جب تے چھُٹے آپ هاں ۔۔

ਤਬ ਤੇ ਮਿਟੇ ਤਾਪ ਹਾਂ ॥tab te miTe taap haa(n) ||तब ते मिटे ताप हाँ ॥تب تے مٹے تاپ هاں ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਆ ਹਾਂ ॥kirapaa dhaareeaa haa(n) ||किरपा धारीआ हाँ ॥کِرپا دھاریِآ هاں ۔۔

ਪਤਿ ਰਖੁ ਬਨਵਾਰੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥pat rakh banavaareeaa mere manaa ||1||पति रखु बनवारीआ मेरे मना ॥१॥پت رکھ بنواریِآ مےرے منا ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਜਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥eih sukh jaaneeaai haa(n) ||इहु सुखु जानीऐ हाँ ॥ِاهُ سُکھ جانیِاَے هاں ۔۔

ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਮਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥har kare su maaneeaai haa(n) ||हरि करे सु मानीऐ हाँ ॥هر کرے سُ مانیِاَے هاں ۔۔

ਮੰਦਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥ma(n)dhaa naeh koi haa(n) ||मंदा नाहि कोइ हाँ ॥مںدا ناه کوا هاں ۔۔

ਸੰਤ ਕੀ ਰੇਨ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥sa(n)t kee ren hoi haa(n) ||संत की रेन होइ हाँ ॥سںت کیِ رےن هوا هاں ۔۔

ਆਪੇ ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਹਾਂ ॥aape jis rakhai haa(n) ||आपे जिसु रखै हाँ ॥آپے جس رکھَے هاں ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੋ ਚਖੈ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥har a(n)mrit so chakhai mere manaa ||2||हरि अंमृतु सो चखै मेरे मना ॥२॥هر اںمرت سو چکھَے مےرے منا ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥jis kaa naeh koi haa(n) ||जिस का नाहि कोइ हाँ ॥جِس کا ناه کوا هاں ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥tis kaa prabhoo soi haa(n) ||तिस का प्रभू सोइ हाँ ॥تِس کا پربھُو سوا هاں ۔۔

ਅੰਤਰਗਤਿ ਬੁਝੈ ਹਾਂ ॥a(n)taragat bujhai haa(n) ||अंतरगति बुझै हाँ ॥اںترگت بُجھَے هاں ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੁ ਸੁਝੈ ਹਾਂ ॥sabh kichh tis sujhai haa(n) ||सभु किछु तिसु सुझै हाँ ॥سبھ کچھ تس سُجھَے هاں ۔۔

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਿ ਲੇਹੁ ਹਾਂ ॥patit udhaar leh haa(n) ||पतित उधारि लेहु हाँ ॥پتت اُدھار لےهُ هاں ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਰਦਾਸਿ ਏਹੁ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੩॥੬॥੧੬੨॥naanak aradhaas eh mere manaa ||3||6||162||नानक अरदासि एहु मेरे मना ॥३॥६॥१६२॥نانک ارداس اےهُ مےرے منا ۔۔۳۔۔۶۔۔۱۶۲۔۔

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਇਕਤੁਕਾ ॥aasaavaree mahalaa panjavaa ikatukaa ||आसावरी महला ५ इकतुका ॥آساوریِ مهلا ۵ اکتکا ۔۔

ਓਇ ਪਰਦੇਸੀਆ ਹਾਂ ॥oi paradheseeaa haa(n) ||ओइ परदेसीआ हाँ ॥اوِا پردےسیِآ هاں ۔۔

ਸੁਨਤ ਸੰਦੇਸਿਆ ਹਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sunat sa(n)dhesiaa haa(n) ||1|| rahaau ||सुनत संदेसिआ हाँ ॥१॥ रहाउ ॥سُنت سںدےسآ هاں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਸਿਉ ਰਚਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ॥jaa siau rach rahe haa(n) ||जा सिउ रचि रहे हाँ ॥جا سا رچ رهے هاں ۔۔