Ang 402 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੦੨)

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਗ੍ਰਿਹ ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਅਸਨਾਹਾ ॥੧॥putr kalatr gireh sagal samagree sabh mithiaa asanaahaa ||1||पुत्र कलत्र गृह सगल समग्री सभ मिथिआ असनाहा ॥१॥پُتر کلتر گره سگل سمگریِ سبھ متھآ اسناها ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਮਨ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਹੈ ਹਾ ਹਾ ॥re man kiaa kareh hai haa haa ||रे मन किआ करहि है हा हा ॥رے من کآ کره هَے ها ها ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦੇਖੁ ਜੈਸੇ ਹਰਿਚੰਦਉਰੀ ਇਕੁ ਰਾਮ ਭਜਨੁ ਲੈ ਲਾਹਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhirasaT dhekh jaise haricha(n)dhauree ik raam bhajan lai laahaa ||1|| rahaau ||दृसटि देखु जैसे हरिचंदउरी इकु राम भजनु लै लाहा ॥१॥ रहाउ ॥دِرسٹ دےکھ جَےسے هرچںداریِ اک رام بھجن لَے لاها ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸੇ ਬਸਤਰ ਦੇਹ ਓਢਾਨੇ ਦਿਨ ਦੋਇ ਚਾਰਿ ਭੋਰਾਹਾ ॥jaise basatar dheh oddaane dhin dhoi chaar bhoraahaa ||जैसे बसतर देह ओढाने दिन दोइ चारि भोराहा ॥جَےسے بستر دےه اوڈھانے دن دوا چار بھوراها ۔۔

ਭੀਤਿ ਊਪਰੇ ਕੇਤਕੁ ਧਾਈਐ ਅੰਤਿ ਓਰਕੋ ਆਹਾ ॥੨॥bheet uoopare ketak dhaieeaai a(n)t orako aahaa ||2||भीति ऊपरे केतकु धाईऐ अंति ओरको आहा ॥२॥بھیِت اُوپرے کےتک دھاایاَے اںت اورکو آها ۔۔۲۔۔

ਜੈਸੇ ਅੰਭ ਕੁੰਡ ਕਰਿ ਰਾਖਿਓ ਪਰਤ ਸਿੰਧੁ ਗਲਿ ਜਾਹਾ ॥jaise a(n)bh ku(n)dd kar raakhio parat si(n)dh gal jaahaa ||जैसे अंभ कुँड करि राखिओ परत सिंधु गलि जाहा ॥جَےسے اںبھ کُںڈ کر راکھاو پرت سںدھ گلِ جاها ۔۔

ਆਵਗਿ ਆਗਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਉਠਿ ਜਾਸੀ ਮੁਹਤ ਚਸਾਹਾ ॥੩॥aavag aagiaa paarabraham kee uTh jaasee muhat chasaahaa ||3||आवगि आगिआ पारब्रहम की उठि जासी मुहत चसाहा ॥३॥آوگ آگآ پاربرهم کیِ اُٹھ جاسیِ مُهت چساها ۔۔۳۔۔

ਰੇ ਮਨ ਲੇਖੈ ਚਾਲਹਿ ਲੇਖੈ ਬੈਸਹਿ ਲੇਖੈ ਲੈਦਾ ਸਾਹਾ ॥re man lekhai chaaleh lekhai baiseh lekhai laidhaa saahaa ||रे मन लेखै चालहि लेखै बैसहि लेखै लैदा साहा ॥رے من لےکھَے چاله لےکھَے بَےسه لےکھَے لَےدا ساها ۔۔

ਸਦਾ ਕੀਰਤਿ ਕਰਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੀ ਉਬਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਓਟਾਹਾ ॥੪॥੧॥੧੨੩॥sadhaa keerat kar naanak har kee ubare satigur charan oTaahaa ||4||1||123||सदा कीरति करि नानक हरि की उबरे सतिगुर चरण ओटाहा ॥४॥१॥१२३॥سدا کیِرت کر نانک هرِ کیِ اُبرے ستِگر چرݨ اوٹاها ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۲۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਅਪੁਸਟ ਬਾਤ ਤੇ ਭਈ ਸੀਧਰੀ ਦੂਤ ਦੁਸਟ ਸਜਨਈ ॥apusaT baat te bhiee seedharee dhoot dhusaT sajaniee ||अपुसट बात ते भई सीधरी दूत दुसट सजनई ॥اپسٹ بات تے بھای سیِدھریِ دُوت دُسٹ سجنای ۔۔

ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਿ ਰਤਨੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਓ ਮਲੀਨ ਬੁਧਿ ਹਛਨਈ ॥੧॥a(n)dhakaar meh ratan pragaasio maleen budh hachhaniee ||1||अंधकार महि रतनु प्रगासिओ मलीन बुधि हछनई ॥१॥اںدھکار مهِ رتن پرگاساو ملیٍن بُدھ هچھنای ۔۔۱۔۔

ਜਉ ਕਿਰਪਾ ਗੋਬਿੰਦ ਭਈ ॥jau kirapaa gobi(n)dh bhiee ||जउ किरपा गोबिंद भई ॥جا کرپا گوبںد بھای ۔۔

ਸੁਖ ਸੰਪਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਫਲ ਪਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukh sa(n)pat har naam fal paae satigur miliee ||1|| rahaau ||सुख संपति हरि नाम फल पाए सतिगुर मिलई ॥१॥ रहाउ ॥سُکھ سمپت هر نام پھل پااے ستِگر ملای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੋਹਿ ਕਿਰਪਨ ਕਉ ਕੋਇ ਨ ਜਾਨਤ ਸਗਲ ਭਵਨ ਪ੍ਰਗਟਈ ॥moh kirapan kau koi na jaanat sagal bhavan pragaTiee ||मोहि किरपन कउ कोइ न जानत सगल भवन प्रगटई ॥موه کرپن کا کوا ن جانت سگل بھون پرگٹای ۔۔

ਸੰਗਿ ਬੈਠਨੋ ਕਹੀ ਨ ਪਾਵਤ ਹੁਣਿ ਸਗਲ ਚਰਣ ਸੇਵਈ ॥੨॥sa(n)g baiThano kahee na paavat hun sagal charan seviee ||2||संगि बैठनो कही न पावत हुणि सगल चरण सेवई ॥२॥سںگ بَےٹھنو کهیِ ن پاوت هُݨ سگل چرݨ سےوای ۔۔۲۔۔

ਆਢ ਆਢ ਕਉ ਫਿਰਤ ਢੂੰਢਤੇ ਮਨ ਸਗਲ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਿ ਗਈ ॥aadd aadd kau firat ddoo(n)ddate man sagal tirasan bujh giee ||आढ आढ कउ फिरत ढूँढते मन सगल तृसन बुझि गई ॥آڈھ آڈھ کا پھرت ڈھُوںڈھتے من سگل ترسن بُجھ گای ۔۔

ਏਕੁ ਬੋਲੁ ਭੀ ਖਵਤੋ ਨਾਹੀ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸੀਤਲਈ ॥੩॥ek bol bhee khavato naahee saadhasa(n)gat seetaliee ||3||एकु बोलु भी खवतो नाही साधसंगति सीतलई ॥३॥اےک بول بھیِ کھوتو ناهیِ سادھسںگت سیِتلای ۔۔۳۔۔

ਏਕ ਜੀਹ ਗੁਣ ਕਵਨ ਵਖਾਨੈ ਅਗਮ ਅਗਮ ਅਗਮਈ ॥ek jeeh gun kavan vakhaanai agam agam agamiee ||एक जीह गुण कवन वखानै अगम अगम अगमई ॥اےک جیِه گُݨ کون وکھانَے اگم اگم اگمای ۔۔

ਦਾਸੁ ਦਾਸ ਦਾਸ ਕੋ ਕਰੀਅਹੁ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਈ ॥੪॥੨॥੧੨੪॥dhaas dhaas dhaas ko kareeahu jan naanak har saraniee ||4||2||124||दासु दास दास को करीअहु जन नानक हरि सरणई ॥४॥२॥१२४॥داس داس داس کو کریِاهُ جن نانک هر سرݨای ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۲۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਰੇ ਮੂੜੇ ਲਾਹੇ ਕਉ ਤੂੰ ਢੀਲਾ ਢੀਲਾ ਤੋਟੇ ਕਉ ਬੇਗਿ ਧਾਇਆ ॥re mooRe laahe kau too(n) ddeelaa ddeelaa toTe kau beg dhaiaa ||रे मूड़े लाहे कउ तूँ ढीला ढीला तोटे कउ बेगि धाइआ ॥رے مُوڑے لاهے کا تُوں ڈھیِلا ڈھیِلا توٹے کا بےگ دھاایا ۔۔

ਸਸਤ ਵਖਰੁ ਤੂੰ ਘਿੰਨਹਿ ਨਾਹੀ ਪਾਪੀ ਬਾਧਾ ਰੇਨਾਇਆ ॥੧॥sasat vakhar too(n) ghi(n)neh naahee paapee baadhaa renaiaa ||1||ससत वखरु तूँ घिंनहि नाही पापी बाधा रेनाइआ ॥१॥سست وکھر تُوں گھنّه ناهیِ پاپیِ بادھا رےناایا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇਰੀ ਆਸਾਇਆ ॥satigur teree aasaiaa ||सतिगुर तेरी आसाइआ ॥ستگر تےریِ آساایا ۔۔

ਪਤਿਤ ਪਾਵਨੁ ਤੇਰੋ ਨਾਮੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਮੈ ਏਹਾ ਓਟਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥patit paavan tero naam paarabraham mai ehaa oTaiaa ||1|| rahaau ||पतित पावनु तेरो नामु पारब्रहम मै एहा ओटाइआ ॥१॥ रहाउ ॥پتت پاون تےرو نام پاربرهم مَے اےها اوٹاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੰਧਣ ਵੈਣ ਸੁਣਹਿ ਉਰਝਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਅਲਕਾਇਆ ॥ga(n)dhan vain suneh urajhaaveh naam lait alakaiaa ||गंधण वैण सुणहि उरझावहि नामु लैत अलकाइआ ॥گںدھݨ وَےݨ سُݨه اُرجھاوه نام لَےت الکاایا ۔۔

ਨਿੰਦ ਚਿੰਦ ਕਉ ਬਹੁਤੁ ਉਮਾਹਿਓ ਬੂਝੀ ਉਲਟਾਇਆ ॥੨॥ni(n)dh chi(n)dh kau bahut umaahio boojhee ulaTaiaa ||2||निंद चिंद कउ बहुतु उमाहिओ बूझी उलटाइआ ॥२॥نِںد چںد کا بهُت اُماهاو بُوجھیِ اُلٹاایا ۔۔۲۔۔

ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਤਨ ਪਰ ਤੀ ਨਿੰਦਾ ਅਖਾਧਿ ਖਾਹਿ ਹਰਕਾਇਆ ॥par dhan par tan par tee ni(n)dhaa akhaadh khaeh harakaiaa ||पर धन पर तन पर ती निंदा अखाधि खाहि हरकाइआ ॥پر دھن پر تن پر تیِ نںدا اکھادھ کھاه هرکاایا ۔۔

ਸਾਚ ਧਰਮ ਸਿਉ ਰੁਚਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਸਤਿ ਸੁਨਤ ਛੋਹਾਇਆ ॥੩॥saach dharam siau ruch nahee aavai sat sunat chhohaiaa ||3||साच धरम सिउ रुचि नही आवै सति सुनत छोहाइआ ॥३॥ساچ دھرم سا رُچ نهیِ آوَے ست سُنت چھوهاایا ۔۔۳۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਠਾਕੁਰ ਭਗਤ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਇਆ ॥dheen dhiaal kirapaal prabh Thaakur bhagat Tek har naiaa ||दीन दइआल कृपाल प्रभ ठाकुर भगत टेक हरि नाइआ ॥دیٍن دایال ک®پال پربھ ٹھاکر بھگت ٹےک هر ناایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਹਿ ਸਰਣ ਪ੍ਰਭ ਆਇਓ ਰਾਖੁ ਲਾਜ ਅਪਨਾਇਆ ॥੪॥੩॥੧੨੫॥naanak aaeh saran prabh aaio raakh laaj apanaiaa ||4||3||125||नानक आहि सरण प्रभ आइओ राखु लाज अपनाइआ ॥४॥३॥१२५॥نانک آه سرݨ پربھ آااو راکھ لاج اپناایا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۲۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਸੰਗਿ ਸੰਗਿ ਲਪਟਾਏ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਕਰਿ ਬਾਧੇ ॥mithiaa sa(n)g sa(n)g lapaTaae moh maiaa kar baadhe ||मिथिआ संगि संगि लपटाए मोह माइआ करि बाधे ॥مِتھآ سںگ سںگ لپٹااے موه ماایا کر بادھے ۔۔

ਜਹ ਜਾਨੋ ਸੋ ਚੀਤਿ ਨ ਆਵੈ ਅਹੰਬੁਧਿ ਭਏ ਆਂਧੇ ॥੧॥jeh jaano so cheet na aavai aha(n)budh bhe aa(n)dhe ||1||जह जानो सो चीति न आवै अहंबुधि भए आँधे ॥१॥جه جانو سو چیِت ن آوَے اهںبدھ بھاے آںدھے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਬੈਰਾਗੀ ਕਿਉ ਨ ਅਰਾਧੇ ॥man bairaagee kiau na araadhe ||मन बैरागी किउ न अराधे ॥من بَےراگیِ کا ن ارادھے ۔۔

ਕਾਚ ਕੋਠਰੀ ਮਾਹਿ ਤੂੰ ਬਸਤਾ ਸੰਗਿ ਸਗਲ ਬਿਖੈ ਕੀ ਬਿਆਧੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaach koTharee maeh too(n) basataa sa(n)g sagal bikhai kee biaadhe ||1|| rahaau ||काच कोठरी माहि तूँ बसता संगि सगल बिखै की बिआधे ॥१॥ रहाउ ॥کاچ کوٹھریِ ماه تُوں بستا سںگ سگل بکھَے کیِ بآدھے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਵੈ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਛੀਜੈ ਅਰਜਾਧੇ ॥meree meree karat dhin rain bihaavai pal khin chheejai arajaadhe ||मेरी मेरी करत दिनु रैनि बिहावै पलु खिनु छीजै अरजाधे ॥مےریِ مےریِ کرت دن رَےن بهاوَے پل کھن چھیِجَے ارجادھے ۔۔