Ang 400 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੦੦)

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਮਹਲੁ ਪਾਈਐ ਜਗੁ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਐ ॥੨॥gur sevaa mahal paieeaai jag dhutar tareeaai ||2||गुर सेवा महलु पाईऐ जगु दुतरु तरीऐ ॥२॥گُر سےوا مهل پاایاَے جگ دُتر تریِاَے ۔۔۲۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਮਨ ਮਾਹਿ ਨਿਧਾਨਾ ॥dhirasaT teree sukh paieeaai man maeh nidhaanaa ||दृसटि तेरी सुखु पाईऐ मन माहि निधाना ॥دِرسٹ تےریِ سُکھ پاایاَے من ماه ندھانا ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਤੁਮ ਕਿਰਪਾਲ ਭਏ ਸੇਵਕ ਸੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥੩॥jaa kau tum kirapaal bhe sevak se paravaanaa ||3||जा कउ तुम किरपाल भए सेवक से परवाना ॥३॥جا کا تُم کرپال بھاے سےوک سے پروانا ۔۔۳۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੋ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਪੀਵੈ ॥a(n)mirat ras har keeratano ko viralaa peevai ||अंमृत रसु हरि कीरतनो को विरला पीवै ॥اںمرت رس هر کیِرتنو کو ورلا پیِوَے ۔۔

ਵਜਹੁ ਨਾਨਕ ਮਿਲੈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵੈ ॥੪॥੧੪॥੧੧੬॥vajahu naanak milai ek naam ridh jap jap jeevai ||4||14||116||वजहु नानक मिलै एकु नामु रिद जपि जपि जीवै ॥४॥१४॥११६॥وجهُ نانک ملَے اےک نام رد جپ جپِ جیِوَے ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۱۱۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਹਉ ਚੇਰੁਲੀ ਸੋ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ॥jaa prabh kee hau cherulee so sabh te uoochaa ||जा प्रभ की हउ चेरुली सो सभ ते ऊचा ॥جا پربھ کیِ ها چےرلیِ سو سبھ تے اُوچا ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਾ ਕਾ ਕਾਂਢੀਐ ਥੋਰਾ ਅਰੁ ਮੂਚਾ ॥੧॥sabh kichh taa kaa kaa(n)ddeeaai thoraa ar moochaa ||1||सभु किछु ता का काँढीऐ थोरा अरु मूचा ॥१॥سبھ کچھ تا کا کاںڈھیِاَے تھورا ار مُوچا ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਮੇਰਾ ਧਨੋ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਮਨੀਆ ॥jeea praan meraa dhano saahib kee maneeaa ||जीअ प्रान मेरा धनो साहिब की मनीआ ॥جیِا پران مےرا دھنو ساهب کیِ منیِآ ۔۔

ਨਾਮਿ ਜਿਸੈ ਕੈ ਊਜਲੀ ਤਿਸੁ ਦਾਸੀ ਗਨੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam jisai kai uoojalee tis dhaasee ganeeaa ||1|| rahaau ||नामि जिसै कै ऊजली तिसु दासी गनीआ ॥१॥ रहाउ ॥نام جسَے کَے اُوجلیِ تس داسیِ گنیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਅਨੰਦ ਮੈ ਨਾਉ ਮਾਣਕ ਹੀਰਾ ॥veparavaahu ana(n)dh mai naau maanak heeraa ||वेपरवाहु अनंद मै नाउ माणक हीरा ॥وےپرواهُ انµد مَے ناا ماݨک هیِرا ۔۔

ਰਜੀ ਧਾਈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਜਾ ਕਾ ਤੂੰ ਮੀਰਾ ॥੨॥rajee dhaiee sadhaa sukh jaa kaa too(n) meeraa ||2||रजी धाई सदा सुखु जा का तूँ मीरा ॥२॥رجیِ دھاای سدا سُکھ جا کا تُوں میِرا ۔۔۲۔۔

ਸਖੀ ਸਹੇਰੀ ਸੰਗ ਕੀ ਸੁਮਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਵਉ ॥sakhee saheree sa(n)g kee sumat dhiraRaavau ||सखी सहेरी संग की सुमति दृड़ावउ ॥سکھیِ سهےریِ سںگ کیِ سُمت درڑاوا ۔۔

ਸੇਵਹੁ ਸਾਧੂ ਭਾਉ ਕਰਿ ਤਉ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਪਾਵਉ ॥੩॥sevahu saadhoo bhaau kar tau nidh har paavau ||3||सेवहु साधू भाउ करि तउ निधि हरि पावउ ॥३॥سےوهُ سادھُو بھاا کر تا ندھِ هرِ پاوا ۔۔۳۔۔

ਸਗਲੀ ਦਾਸੀ ਠਾਕੁਰੈ ਸਭ ਕਹਤੀ ਮੇਰਾ ॥sagalee dhaasee Thaakurai sabh kahatee meraa ||सगली दासी ठाकुरै सभ कहती मेरा ॥سگلیِ داسیِ ٹھاکرَے سبھ کهتیِ مےرا ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਸੀਗਾਰੇ ਨਾਨਕਾ ਤਿਸੁ ਸੁਖਹਿ ਬਸੇਰਾ ॥੪॥੧੫॥੧੧੭॥jiseh seegaare naanakaa tis sukheh baseraa ||4||15||117||जिसहि सीगारे नानका तिसु सुखहि बसेरा ॥४॥१५॥११७॥جِسه سیِگارے نانکا تس سُکھه بسےرا ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۱۱۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸੰਤਾ ਕੀ ਹੋਇ ਦਾਸਰੀ ਏਹੁ ਅਚਾਰਾ ਸਿਖੁ ਰੀ ॥sa(n)taa kee hoi dhaasaree eh achaaraa sikh ree ||संता की होइ दासरी एहु अचारा सिखु री ॥سںتا کیِ هوا داسریِ اےهُ اچارا سکھ ریِ ۔۔

ਸਗਲ ਗੁਣਾ ਗੁਣ ਊਤਮੋ ਭਰਤਾ ਦੂਰਿ ਨ ਪਿਖੁ ਰੀ ॥੧॥sagal gunaa gun uootamo bharataa dhoor na pikh ree ||1||सगल गुणा गुण ऊतमो भरता दूरि न पिखु री ॥१॥سگل گُݨا گُݨ اُوتمو بھرتا دُور ن پکھ ریِ ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸੁੰਦਰਿ ਆਪਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਮਜੀਠੈ ਰੰਗਿ ਰੀ ॥eih man su(n)dhar aapanaa har naam majeeThai ra(n)g ree ||इहु मनु सुँदरि आपणा हरि नामि मजीठै रंगि री ॥ِاهُ من سُںدر آپݨا هر نام مجیِٹھَے رںگ ریِ ۔۔

ਤਿਆਗਿ ਸਿਆਣਪ ਚਾਤੁਰੀ ਤੂੰ ਜਾਣੁ ਗੁਪਾਲਹਿ ਸੰਗਿ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tiaag siaanap chaaturee too(n) jaan gupaaleh sa(n)g ree ||1|| rahaau ||तिआगि सिआणप चातुरी तूँ जाणु गुपालहि संगि री ॥१॥ रहाउ ॥تِآگ سآݨپ چاتریِ تُوں جاݨ گُپاله سںگ ریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਰਤਾ ਕਹੈ ਸੁ ਮਾਨੀਐ ਏਹੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਰੀ ॥bharataa kahai su maaneeaai eh seegaar banai ree ||भरता कहै सु मानीऐ एहु सीगारु बणाइ री ॥بھرتا کهَے سُ مانیِاَے اےهُ سیِگار بݨاا ریِ ۔۔

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਵਿਸਾਰੀਐ ਏਹੁ ਤੰਬੋਲਾ ਖਾਇ ਰੀ ॥੨॥dhoojaa bhaau visaareeaai eh ta(n)bolaa khai ree ||2||दूजा भाउ विसारीऐ एहु तंबोला खाइ री ॥२॥دُوجا بھاا وساریِاَے اےهُ تںبولا کھاا ریِ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਰਿ ਦੀਪਕੋ ਇਹ ਸਤ ਕੀ ਸੇਜ ਬਿਛਾਇ ਰੀ ॥gur kaa sabadh kar dheepako ieh sat kee sej bichhai ree ||गुर का सबदु करि दीपको इह सत की सेज बिछाइ री ॥گُر کا سبد کر دیِپکو اه ست کیِ سےج بچھاا ریِ ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਕਰ ਜੋੜਿ ਰਹੁ ਤਉ ਭੇਟੈ ਹਰਿ ਰਾਇ ਰੀ ॥੩॥aaTh pahar kar joR rahu tau bheTai har rai ree ||3||आठ पहर कर जोड़ि रहु तउ भेटै हरि राइ री ॥३॥آٹھ پهر کر جوڑ رهُ تا بھےٹَے هر راا ریِ ۔۔۳۔۔

ਤਿਸ ਹੀ ਚਜੁ ਸੀਗਾਰੁ ਸਭੁ ਸਾਈ ਰੂਪਿ ਅਪਾਰਿ ਰੀ ॥tis hee chaj seegaar sabh saiee roop apaar ree ||तिस ही चजु सीगारु सभु साई रूपि अपारि री ॥تِس هیِ چج سیِگار سبھ ساای رُوپ اپار ریِ ۔۔

ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਨਾਨਕਾ ਜੋ ਭਾਣੀ ਕਰਤਾਰਿ ਰੀ ॥੪॥੧੬॥੧੧੮॥saiee suohaagan naanakaa jo bhaanee karataar ree ||4||16||118||साई सुोहागणि नानका जो भाणी करतारि री ॥४॥१६॥११८॥ساای سُوهاگݨ نانکا جو بھاݨیِ کرتار ریِ ۔۔۴۔۔۱۶۔۔۱۱۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਡੀਗਨ ਡੋਲਾ ਤਊ ਲਉ ਜਉ ਮਨ ਕੇ ਭਰਮਾ ॥ddeegan ddolaa tuoo lau jau man ke bharamaa ||डीगन डोला तऊ लउ जउ मन के भरमा ॥ڈیِگن ڈولا تاُو لا جا من کے بھرما ۔۔

ਭ੍ਰਮ ਕਾਟੇ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਏ ਬਿਸਰਾਮਾ ॥੧॥bhram kaaTe gur aapanai paae bisaraamaa ||1||भ्रम काटे गुरि आपणै पाए बिसरामा ॥१॥بھرم کاٹے گُر آپݨَے پااے بسراما ۔۔۱۔۔

ਓਇ ਬਿਖਾਦੀ ਦੋਖੀਆ ਤੇ ਗੁਰ ਤੇ ਹੂਟੇ ॥oi bikhaadhee dhokheeaa te gur te hooTe ||ओइ बिखादी दोखीआ ते गुर ते हूटे ॥اوِا بکھادیِ دوکھیِآ تے گُر تے هُوٹے ۔۔

ਹਮ ਛੂਟੇ ਅਬ ਉਨੑਾ ਤੇ ਓਇ ਹਮ ਤੇ ਛੂਟੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham chhooTe ab un(h)aa te oi ham te chhooTe ||1|| rahaau ||हम छूटे अब उन्ना ते ओइ हम ते छूटे ॥१॥ रहाउ ॥هم چھُوٹے اب اُنھا تے اوِا هم تے چھُوٹے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਜਾਨਤਾ ਤਬ ਹੀ ਤੇ ਬੰਧਾ ॥meraa teraa jaanataa tab hee te ba(n)dhaa ||मेरा तेरा जानता तब ही ते बंधा ॥مےرا تےرا جانتا تب هیِ تے بںدھا ۔۔

ਗੁਰਿ ਕਾਟੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤਬ ਛੁਟਕੇ ਫੰਧਾ ॥੨॥gur kaaTee agiaanataa tab chhuTake fa(n)dhaa ||2||गुरि काटी अगिआनता तब छुटके फंधा ॥२॥گُر کاٹیِ اگآنتا تب چھُٹکے پھںدھا ۔۔۲۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝਤਾ ਤਬ ਹੀ ਲਉ ਦੁਖੀਆ ॥jab lag hukam na boojhataa tab hee lau dhukheeaa ||जब लगु हुकमु न बूझता तब ही लउ दुखीआ ॥جب لگ هُکم ن بُوجھتا تب هیِ لا دُکھیِآ ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਤਬ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੀਆ ॥੩॥gur mil hukam pachhaaniaa tab hee te sukheeaa ||3||गुर मिलि हुकमु पछाणिआ तब ही ते सुखीआ ॥३॥گُر مل هُکم پچھاݨآ تب هیِ تے سُکھیِآ ۔۔۳۔۔

ਨਾ ਕੋ ਦੁਸਮਨੁ ਦੋਖੀਆ ਨਾਹੀ ਕੋ ਮੰਦਾ ॥naa ko dhusaman dhokheeaa naahee ko ma(n)dhaa ||ना को दुसमनु दोखीआ नाही को मंदा ॥نا کو دُسمن دوکھیِآ ناهیِ کو مںدا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੇਵਕੋ ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਬੰਦਾ ॥੪॥੧੭॥੧੧੯॥gur kee sevaa sevako naanak khasamai ba(n)dhaa ||4||17||119||गुर की सेवा सेवको नानक खसमै बंदा ॥४॥१७॥११९॥گُر کیِ سےوا سےوکو نانک کھسمَے بںدا ۔۔۴۔۔۱۷۔۔۱۱۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨਦੁ ਘਣਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਉ ॥sookh sahaj aanadh ghanaa har keeratan gaau ||सूख सहज आनदु घणा हरि कीरतनु गाउ ॥سُوکھ سهج آند گھݨا هر کیِرتن گاا ۔۔

ਗਰਹ ਨਿਵਾਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਅਪਣਾ ਨਾਉ ॥੧॥gareh nivaare satiguroo dhe apanaa naau ||1||गरह निवारे सतिगुरू दे अपणा नाउ ॥१॥گره نوارے ستگرُو دے اپݨا ناا ۔۔۱۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥balihaaree gur aapane sadh sadh bal jaau ||बलिहारी गुर आपणे सद सद बलि जाउ ॥بلهاریِ گُر آپݨے سد سد بلِ جاا ۔۔