Ang 396 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੯੬)

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਜਾ ਕਉ ਭਇਆ ਦਇਆਲਾ ॥ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਆ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲਾ ॥੪॥੬॥੧੦੦॥gur naanak jaa kau bhiaa dhiaalaa || so jan hoaa sadhaa nihaalaa ||4||6||100||गुरु नानक जा कउ भइआ दइआला ॥ सो जनु होआ सदा निहाला ॥४॥६॥१००॥گُر نانک جا کا بھایا دایالا ۔۔ سو جن هوآ سدا نهالا ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۰۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਚੈ ਦੀਆ ਭੇਜਿ ॥satigur saachai dheeaa bhej ||सतिगुर साचै दीआ भेजि ॥ستگر ساچَے دیِآ بھےج ۔۔

ਚਿਰੁ ਜੀਵਨੁ ਉਪਜਿਆ ਸੰਜੋਗਿ ॥chir jeevan upajiaa sa(n)jog ||चिरु जीवनु उपजिआ संजोगि ॥چِر جیِون اُپجآ سںجوگ ۔۔

ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ਆਇ ਕੀਆ ਨਿਵਾਸੁ ॥audharai maeh aai keeaa nivaas ||उदरै माहि आइ कीआ निवासु ॥اُدرَے ماه آا کیِآ نواس ۔۔

ਮਾਤਾ ਕੈ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਬਿਗਾਸੁ ॥੧॥maataa kai man bahut bigaas ||1||माता कै मनि बहुतु बिगासु ॥१॥ماتا کَے من بهُت بگاس ۔۔۱۔۔

ਜੰਮਿਆ ਪੂਤੁ ਭਗਤੁ ਗੋਵਿੰਦ ਕਾ ॥ja(n)miaa poot bhagat govi(n)dh kaa ||जंमिआ पूतु भगतु गोविंद का ॥جںمآ پُوت بھگت گووںد کا ۔۔

ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਸਭ ਮਹਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰ ਕਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥pragaTiaa sabh meh likhiaa dhur kaa || rahaau ||प्रगटिआ सभ महि लिखिआ धुर का ॥ रहाउ ॥پرگٹآ سبھ مهِ لکھآ دھُر کا ۔۔ رهاا ۔۔

ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਹੁਕਮਿ ਬਾਲਕ ਜਨਮੁ ਲੀਆ ॥dhasee maasee hukam baalak janam leeaa ||दसी मासी हुकमि बालक जनमु लीआ ॥دسیِ ماسیِ هُکم بالک جنم لیِآ ۔۔

ਮਿਟਿਆ ਸੋਗੁ ਮਹਾ ਅਨੰਦੁ ਥੀਆ ॥miTiaa sog mahaa ana(n)dh theeaa ||मिटिआ सोगु महा अनंदु थीआ ॥مِٹآ سوگ مها انµد تھیِآ ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਖੀ ਅਨੰਦੁ ਗਾਵੈ ॥gurbaanee sakhee ana(n)dh gaavai ||गुरबाणी सखी अनंदु गावै ॥گُرباݨیِ سکھیِ انµد گاوَے ۔۔

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੨॥saache saahib kai man bhaavai ||2||साचे साहिब कै मनि भावै ॥२॥ساچے ساهب کَے من بھاوَے ۔۔۲۔۔

ਵਧੀ ਵੇਲਿ ਬਹੁ ਪੀੜੀ ਚਾਲੀ ॥vadhee vel bahu peeRee chaalee ||वधी वेलि बहु पीड़ी चाली ॥ودھیِ وےل بهُ پیِڑیِ چالیِ ۔۔

ਧਰਮ ਕਲਾ ਹਰਿ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥dharam kalaa har ba(n)dh bahaalee ||धरम कला हरि बंधि बहाली ॥دھرم کلا هر بںدھ بهالیِ ۔۔

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਿਵਾਇਆ ॥man chi(n)dhiaa satiguroo dhivaiaa ||मन चिंदिआ सतिगुरू दिवाइआ ॥من چںدآ ستگرُو دواایا ۔۔

ਭਏ ਅਚਿੰਤ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੩॥bhe achi(n)t ek liv laiaa ||3||भए अचिंत एक लिव लाइआ ॥३॥بھاے اچںت اےک لو لاایا ۔۔۳۔۔

ਜਿਉ ਬਾਲਕੁ ਪਿਤਾ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਬਹੁ ਮਾਣੁ ॥jiau baalak pitaa uoopar kare bahu maan ||जिउ बालकु पिता ऊपरि करे बहु माणु ॥جِا بالک پتا اُوپر کرے بهُ ماݨ ۔۔

ਬੁਲਾਇਆ ਬੋਲੈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣਿ ॥bulaiaa bolai gur kai bhaan ||बुलाइआ बोलै गुर कै भाणि ॥بُلااآ بولَے گُر کَے بھاݨ ۔۔

ਗੁਝੀ ਛੰਨੀ ਨਾਹੀ ਬਾਤ ॥gujhee chha(n)nee naahee baat ||गुझी छंनी नाही बात ॥گُجھیِ چھنّیِ ناهیِ بات ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥੪॥੭॥੧੦੧॥gur naanak tuThaa keenee dhaat ||4||7||101||गुरु नानकु तुठा कीनी दाति ॥४॥७॥१०१॥گُر نانک تُٹھا کیٍنیِ دات ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۰۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਰਾਖਿਆ ਦੇ ਹਾਥ ॥gur poore raakhiaa dhe haath ||गुर पूरे राखिआ दे हाथ ॥گُر پُورے راکھآ دے هاتھ ۔۔

ਪ੍ਰਗਟੁ ਭਇਆ ਜਨ ਕਾ ਪਰਤਾਪੁ ॥੧॥pragaT bhiaa jan kaa parataap ||1||प्रगटु भइआ जन का परतापु ॥१॥پرگٹ بھایا جن کا پرتاپ ۔۔۱۔۔

ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਜਪੀ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਧਿਆਈ ॥gur gur japee guroo gur dhiaaiee ||गुरु गुरु जपी गुरू गुरु धिआई ॥گُر گُر جپیِ گُرُو گُر دھآای ۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਗੁਰੂ ਪਹਿ ਪਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥jeea kee aradhaas guroo peh paiee || rahaau ||जीअ की अरदासि गुरू पहि पाई ॥ रहाउ ॥جیِا کیِ ارداس گُرُو پهِ پاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਸਾਚੇ ਗੁਰਦੇਵ ॥saran pare saache gurdhev ||सरनि परे साचे गुरदेव ॥سرن پرے ساچے گُردےو ۔۔

ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਸੇਵਕ ਸੇਵ ॥੨॥pooran hoiee sevak sev ||2||पूरन होई सेवक सेव ॥२॥پُورن هوای سےوک سےو ۔۔۲۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਜੋਬਨੁ ਰਾਖੈ ਪ੍ਰਾਨ ॥jeeau pi(n)dd joban raakhai praan ||जीउ पिंडु जोबनु राखै प्रान ॥جیِا پںڈ جوبن راکھَے پران ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨ ॥੩॥੮॥੧੦੨॥kahu naanak gur kau kurabaan ||3||8||102||कहु नानक गुर कउ कुरबान ॥३॥८॥१०२॥کهُ نانک گُر کا کُربان ۔۔۳۔۔۸۔۔۱۰۲۔۔

ਆਸਾ ਘਰੁ ੮ ਕਾਫੀ ਮਹਲਾ ੫aasaa ghar atthvaa kaafee mahalaa panjavaaआसा घरु ८ काफी महला ५آسا گھر ۸ کاپھیِ مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੈ ਬੰਦਾ ਬੈ ਖਰੀਦੁ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ॥mai ba(n)dhaa bai khareedh sach saahib meraa ||मै बंदा बै खरीदु सचु साहिबु मेरा ॥مَے بںدا بَے کھریِد سچ ساهب مےرا ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਤੇਰਾ ॥੧॥jeeau pi(n)dd sabh tis dhaa sabh kichh hai teraa ||1||जीउ पिंडु सभु तिस दा सभु किछु है तेरा ॥१॥جیِا پںڈ سبھ تس دا سبھ کچھ هَے تےرا ۔۔۱۔۔

ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ਤੂੰ ਧਣੀ ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ ॥maan nimaane too(n) dhanee teraa bharavaasaa ||माणु निमाणे तूँ धणी तेरा भरवासा ॥ماݨ نماݨے تُوں دھݨیِ تےرا بھرواسا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਅਨ ਟੇਕ ਹੈ ਸੋ ਜਾਣਹੁ ਕਾਚਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin saache an Tek hai so jaanahu kaachaa ||1|| rahaau ||बिनु साचे अन टेक है सो जाणहु काचा ॥१॥ रहाउ ॥بٍن ساچے ان ٹےک هَے سو جاݨهُ کاچا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰ ਹੈ ਕੋਈ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਏ ॥teraa hukam apaar hai koiee a(n)t na paae ||तेरा हुकमु अपार है कोई अंतु न पाए ॥تےرا هُکم اپار هَے کوای اںت ن پااے ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਸੀ ਸੋ ਚਲੈ ਰਜਾਏ ॥੨॥jis gur pooraa bheTasee so chalai rajaae ||2||जिसु गुरु पूरा भेटसी सो चलै रजाए ॥२॥جِس گُر پُورا بھےٹسیِ سو چلَے رجااے ۔۔۲۔۔

ਚਤੁਰਾਈ ਸਿਆਣਪਾ ਕਿਤੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਈਐ ॥chaturaiee siaanapaa kitai kaam na aaieeaai ||चतुराई सिआणपा कितै कामि न आईऐ ॥چتراای سآݨپا کتَے کام ن آایاَے ۔۔

ਤੁਠਾ ਸਾਹਿਬੁ ਜੋ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੩॥tuThaa saahib jo dhevai soiee sukh paieeaai ||3||तुठा साहिबु जो देवै सोई सुखु पाईऐ ॥३॥تُٹھا ساهب جو دےوَے سوای سُکھ پاایاَے ۔۔۳۔۔

ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਈਅਹਿ ਕਿਛੁ ਪਵੈ ਨ ਬੰਧਾ ॥je lakh karam kamaie'eeh kichh pavai na ba(n)dhaa ||जे लख करम कमाईअहि किछु पवै न बंधा ॥جے لکھ کرم کماایاه کچھ پوَے ن بںدھا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀਤਾ ਨਾਮੁ ਧਰ ਹੋਰੁ ਛੋਡਿਆ ਧੰਧਾ ॥੪॥੧॥੧੦੩॥jan naanak keetaa naam dhar hor chhoddiaa dha(n)dhaa ||4||1||103||जन नानक कीता नामु धर होरु छोडिआ धंधा ॥४॥१॥१०३॥جن نانک کیِتا نام دھر هور چھوڈآ دھںدھا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۰۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਮੈ ਭਾਲਿਆ ਹਰਿ ਜੇਵਡੁ ਨ ਕੋਈ ॥sarab sukhaa mai bhaaliaa har jevadd na koiee ||सरब सुखा मै भालिआ हरि जेवडु न कोई ॥سرب سُکھا مَے بھالآ هر جےوڈ ن کوای ۔۔

ਗੁਰ ਤੁਠੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋਈ ॥੧॥gur tuThe te paieeaai sach saahib soiee ||1||गुर तुठे ते पाईऐ सचु साहिबु सोई ॥१॥گُر تُٹھے تے پاایاَے سچ ساهب سوای ۔۔۱۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥balihaaree gur aapane sadh sadh kurabaanaa ||बलिहारी गुर आपणे सद सद कुरबाना ॥بلهاریِ گُر آپݨے سد سد کُربانا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਵਿਸਰਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਚਸਾ ਇਹੁ ਕੀਜੈ ਦਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam na visarau ik khin chasaa ih keejai dhaanaa ||1|| rahaau ||नामु न विसरउ इकु खिनु चसा इहु कीजै दाना ॥१॥ रहाउ ॥نام ن وسرا اک کھن چسا ِاهُ کیِجَے دانا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਭਾਗਠੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ਹੈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਅੰਤਰਿ ॥bhaagaTh sachaa soi hai jis har dhan a(n)tar ||भागठु सचा सोइ है जिसु हरि धनु अंतरि ॥بھاگٹھ سچا سوا هَے جس هر دھن اںتر ۔۔