Ang 39 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੯)

ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਰੈ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥tin kee sevaa dharam rai karai dha(n)n savaaranahaar ||2||तिन की सेवा धरम राइ करै धंनु सवारणहारु ॥२॥تٍن کیِ سےوا دھرم راا کرَے دھنّ سوارݨهار ۔۔۲۔۔

ਮਨ ਕੇ ਬਿਕਾਰ ਮਨਹਿ ਤਜੈ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਮੋਹੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥man ke bikaar maneh tajai man chookai moh abhimaan ||मन के बिकार मनहि तजै मनि चूकै मोहु अभिमानु ॥من کے بکار منه تجَے من چُوکَے موهُ ابھِمان ۔۔

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੁ ॥aatam raam pachhaaniaa sahaje naam samaan ||आतम रामु पछाणिआ सहजे नामि समानु ॥آتم رام پچھاݨآ سهجے نام سمان ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰੈ ਦਿਵਾਨੁ ॥bin satigur mukat na paieeaai manmukh firai dhivaan ||बिनु सतिगुर मुकति न पाईऐ मनमुखि फिरै दिवानु ॥بٍن ستگر مُکت ن پاایاَے منمکھ پھرَے دوان ۔۔

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰੇ ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੁ ॥੩॥sabadh na cheenai kathanee badhanee kare bikhiaa maeh samaan ||3||सबदु न चीनै कथनी बदनी करे बिखिआ माहि समानु ॥३॥سبد ن چیٍنَے کتھنیِ بدنیِ کرے بکھآ ماه سمان ۔۔۳۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥sabh kichh aape aap hai dhoojaa avar na koi ||सभु किछु आपे आपि है दूजा अवरु न कोइ ॥سبھ کچھ آپے آپ هَے دُوجا اور ن کوا ۔۔

ਜਿਉ ਬੋਲਾਏ ਤਿਉ ਬੋਲੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਬੁਲਾਏ ਸੋਇ ॥jiau bolaae tiau boleeaai jaa aap bulaae soi ||जिउ बोलाए तिउ बोलीऐ जा आपि बुलाए सोइ ॥جِا بولااے تا بولیِاَے جا آپ بُلااے سوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥gurmukh baanee braham hai sabadh milaavaa hoi ||गुरमुखि बाणी ब्रहमु है सबदि मिलावा होइ ॥گُرمکھ باݨیِ برهم هَے سبد ملاوا هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥੩੦॥੬੩॥naanak naam samaal too jit seviaai sukh hoi ||4||30||63||नानक नामु समालि तू जितु सेविऐ सुखु होइ ॥४॥३०॥६३॥نانک نام سمال تُو جت سےواَے سُکھ هوِا ۔۔۴۔۔۳۰۔۔۶۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਜਗਿ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥jag haumai mail dhukh paiaa mal laagee dhoojai bhai ||जगि हउमै मैलु दुखु पाइआ मलु लागी दूजै भाइ ॥جگ هامَے مَےل دُکھ پاایا مل لاگیِ دُوجَے بھاا ۔۔

ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਧੋਤੀ ਕਿਵੈ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥mal haumai dhotee kivai na utarai je sau teerath nai ||मलु हउमै धोती किवै न उतरै जे सउ तीरथ नाइ ॥مل هامَے دھوتیِ کوَے ن اُترَے جے سا تیِرتھ ناا ۔۔

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਦੂਣੀ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥bahu bidh karam kamaavadhe dhoonee mal laagee aai ||बहु बिधि करम कमावदे दूणी मलु लागी आइ ॥بهُ بدھ کرم کماودے دُوݨیِ مل لاگیِ آا ۔۔

ਪੜਿਐ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥੧॥paRiaai mail na utarai poochhahu giaaneeaa jai ||1||पड़िऐ मैलु न उतरै पूछहु गिआनीआ जाइ ॥१॥پڑاَے مَےل ن اُترَے پُوچھهُ گآنیِآ جاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਆਵੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥man mere gur saran aavai taa niramal hoi ||मन मेरे गुर सरणि आवै ता निरमलु होइ ॥من مےرے گُر سرݨ آوَے تا نرمل هوا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਮੈਲੁ ਨ ਸਕੀ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥manmukh har har kar thake mail na sakee dhoi ||1|| rahaau ||मनमुख हरि हरि करि थके मैलु न सकी धोइ ॥१॥ रहाउ ॥منمکھ هر هرِ کرِ تھکے مَےل ن سکیِ دھوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥man mailai bhagat na hoviee naam na paiaa jai ||मनि मैलै भगति न होवई नामु न पाइआ जाइ ॥من مَےلَے بھگت ن هووای نام ن پاایا جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮੈਲੇ ਮੁਏ ਜਾਸਨਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥manmukh maile maile mue jaasan pat gavai ||मनमुख मैले मैले मुए जासनि पति गवाइ ॥منمکھ مَےلے مَےلے مُاے جاسن پت گواا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇ ॥gur parasaadhee man vasai mal haumai jai samai ||गुर परसादी मनि वसै मलु हउमै जाइ समाइ ॥گُر پرسادیِ من وسَے مل هامَے جاا سماا ۔۔

ਜਿਉ ਅੰਧੇਰੈ ਦੀਪਕੁ ਬਾਲੀਐ ਤਿਉ ਗੁਰ ਗਿਆਨਿ ਅਗਿਆਨੁ ਤਜਾਇ ॥੨॥jiau a(n)dherai dheepak baaleeaai tiau gur giaan agiaan tajai ||2||जिउ अंधेरै दीपकु बालीऐ तिउ गुर गिआनि अगिआनु तजाइ ॥२॥جِا اںدھےرَے دیِپک بالیِاَے تا گُر گآن اگآن تجاِا ۔۔۲۔۔

ਹਮ ਕੀਆ ਹਮ ਕਰਹਗੇ ਹਮ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥ham keeaa ham karahage ham moorakh gaavaar ||हम कीआ हम करहगे हम मूरख गावार ॥هم کیِآ هم کرهگے هم مُورکھ گاوار ۔۔

ਕਰਣੈ ਵਾਲਾ ਵਿਸਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥karanai vaalaa visariaa dhoojai bhai piaar ||करणै वाला विसरिआ दूजै भाइ पिआरु ॥کرݨَے والا وسرآ دُوجَے بھاا پآر ۔۔

ਮਾਇਆ ਜੇਵਡੁ ਦੁਖੁ ਨਹੀ ਸਭਿ ਭਵਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥maiaa jevadd dhukh nahee sabh bhav thake sa(n)saar ||माइआ जेवडु दुखु नही सभि भवि थके संसारु ॥مااآ جےوڈ دُکھ نهیِ سبھ بھوِ تھکے سںسار ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥gurmatee sukh paieeaai sach naam ur dhaar ||3||गुरमती सुखु पाईऐ सचु नामु उर धारि ॥३॥گُرمتیِ سُکھ پاایاَے سچ نام اُر دھار ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jis no mele so milai hau tis balihaarai jaau ||जिस नो मेले सो मिलै हउ तिसु बलिहारै जाउ ॥جِس نو مےلے سو ملَے ها تس بلهارَے جاا ۔۔

ਏ ਮਨ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਨਿਜ ਥਾਉ ॥e man bhagatee ratiaa sach baanee nij thaau ||ए मन भगती रतिआ सचु बाणी निज थाउ ॥اے من بھگتیِ رتآ سچ باݨیِ نج تھاا ۔۔

ਮਨਿ ਰਤੇ ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਚੇ ਗਾਉ ॥man rate jihavaa ratee har gun sache gaau ||मनि रते जिहवा रती हरि गुण सचे गाउ ॥من رتے جهوا رتیِ هرِ گُݨ سچے گاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਉ ॥੪॥੩੧॥੬੪॥naanak naam na veesarai sache maeh samaau ||4||31||64||नानक नामु न वीसरै सचे माहि समाउ ॥४॥३१॥६४॥نانک نام ن ویِسرَے سچے ماه سماا ۔۔۴۔۔۳۱۔۔۶۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥sireeraag mahalaa chauthhaa ghar pehilaa ||सिरीरागु महला ४ घरु १ ॥سِریِراگ مهلا ۴ گھر ۱ ۔۔

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ ਕਿਉ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਘਰਿ ਆਇ ॥mai man tan birahu at agalaa kiau preetam milai ghar aai ||मै मनि तनि बिरहु अति अगला किउ प्रीतमु मिलै घरि आइ ॥مَے من تنِ برهُ اتِ اگلا کا پریِتم ملَے گھرِ آا ۔۔

ਜਾ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਿ ਦੇਖਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥jaa dhekhaa prabh aapanaa prabh dhekhiaai dhukh jai ||जा देखा प्रभु आपणा प्रभि देखिऐ दुखु जाइ ॥جا دےکھا پربھ آپݨا پربھ دےکھاَے دُکھ جاا ۔۔

ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥jai puchhaa tin sajanaa prabh kit bidh milai milai ||1||जाइ पुछा तिन सजणा प्रभु कितु बिधि मिलै मिलाइ ॥१॥جاا پُچھا تن سجݨا پربھ کت بدھ ملَے ملاِا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥mere satiguraa mai tujh bin avar na koi ||मेरे सतिगुरा मै तुझ बिनु अवरु न कोइ ॥مےرے ستگرا مَے تُجھ بن اور ن کوا ۔۔

ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham moorakh mugadh saranaagatee kar kirapaa mele har soi ||1|| rahaau ||हम मूरख मुगध सरणागती करि किरपा मेले हरि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥هم مُورکھ مُگدھ سرݨاگتیِ کر کرپا مےلے هرِ سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥satigur dhaataa har naam kaa prabh aap milaavai soi ||सतिगुरु दाता हरि नाम का प्रभु आपि मिलावै सोइ ॥ستگر داتا هرِ نام کا پربھ آپ ملاوَے سوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੁਝਿਆ ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥satigur har prabh bujhiaa gur jevadd avar na koi ||सतिगुरि हरि प्रभु बुझिआ गुर जेवडु अवरु न कोइ ॥ستگر هرِ پربھ بُجھآ گُر جےوڈ اور ن کوِا ۔۔

ਹਉ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਢਹਿ ਪਵਾ ਕਰਿ ਦਇਆ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੨॥hau gur saranaiee ddeh pavaa kar dhiaa mele prabh soi ||2||हउ गुर सरणाई ढहि पवा करि दइआ मेले प्रभु सोइ ॥२॥ها گُر سرݨاای ڈھهِ پوا کر دایا مےلے پربھ سوا ۔۔۲۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਥਕੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥manahaTh kinai na paiaa kar upaav thake sabh koi ||मनहठि किनै न पाइआ करि उपाव थके सभु कोइ ॥منهٹھ کنَے ن پاایا کرِ اُپاو تھکے سبھ کوا ۔۔