Ang 389 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੮੯)

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਤੂ ਮੇਰਾ ਤਰੰਗੁ ਹਮ ਮੀਨ ਤੁਮਾਰੇ ॥too meraa tara(n)g ham meen tumaare ||तू मेरा तरंगु हम मीन तुमारे ॥تُو مےرا ترںگ هم میٍن تُمارے ۔۔

ਤੂ ਮੇਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਹਮ ਤੇਰੈ ਦੁਆਰੇ ॥੧॥too meraa Thaakur ham terai dhuaare ||1||तू मेरा ठाकुरु हम तेरै दुआरे ॥१॥تُو مےرا ٹھاکر هم تےرَے دُآرے ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਕਰਤਾ ਹਉ ਸੇਵਕੁ ਤੇਰਾ ॥too(n) meraa karataa hau sevak teraa ||तूँ मेरा करता हउ सेवकु तेरा ॥تُوں مےرا کرتا ها سےوک تےرا ۔۔

ਸਰਣਿ ਗਹੀ ਪ੍ਰਭ ਗੁਨੀ ਗਹੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saran gahee prabh gunee gaheraa ||1|| rahaau ||सरणि गही प्रभ गुनी गहेरा ॥१॥ रहाउ ॥سرݨ گهیِ پربھ گُنیِ گهےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨੁ ਤੂ ਆਧਾਰੁ ॥too meraa jeevan too aadhaar ||तू मेरा जीवनु तू आधारु ॥تُو مےرا جیِون تُو آدھار ۔۔

ਤੁਝਹਿ ਪੇਖਿ ਬਿਗਸੈ ਕਉਲਾਰੁ ॥੨॥tujheh pekh bigasai kaulaar ||2||तुझहि पेखि बिगसै कउलारु ॥२॥تُجھه پےکھ بگسَے کالار ۔۔۲۔۔

ਤੂ ਮੇਰੀ ਗਤਿ ਪਤਿ ਤੂ ਪਰਵਾਨੁ ॥too meree gat pat too paravaan ||तू मेरी गति पति तू परवानु ॥تُو مےریِ گت پتِ تُو پروان ۔۔

ਤੂ ਸਮਰਥੁ ਮੈ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥੩॥too samarath mai teraa taan ||3||तू समरथु मै तेरा ताणु ॥३॥تُو سمرتھ مَے تےرا تاݨ ۔۔۳۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਉ ਨਾਮ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥anadhin japau naam gunataas ||अनदिनु जपउ नाम गुणतासि ॥اندن جپا نام گُݨتاس ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥੪॥੨੩॥੭੪॥naanak kee prabh peh aradhaas ||4||23||74||नानक की प्रभ पहि अरदासि ॥४॥२३॥७४॥نانک کیِ پربھ پهِ ارداس ۔۔۴۔۔۲۳۔۔۷۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਰੋਵਨਹਾਰੈ ਝੂਠੁ ਕਮਾਨਾ ॥rovanahaarai jhooTh kamaanaa ||रोवनहारै झूठु कमाना ॥روونهارَے جھُوٹھ کمانا ۔۔

ਹਸਿ ਹਸਿ ਸੋਗੁ ਕਰਤ ਬੇਗਾਨਾ ॥੧॥has has sog karat begaanaa ||1||हसि हसि सोगु करत बेगाना ॥१॥هس هسِ سوگ کرت بےگانا ۔۔۱۔۔

ਕੋ ਮੂਆ ਕਾ ਕੈ ਘਰਿ ਗਾਵਨੁ ॥ko mooaa kaa kai ghar gaavan ||को मूआ का कै घरि गावनु ॥کو مُوآ کا کَے گھر گاون ۔۔

ਕੋ ਰੋਵੈ ਕੋ ਹਸਿ ਹਸਿ ਪਾਵਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ko rovai ko has has paavan ||1|| rahaau ||को रोवै को हसि हसि पावनु ॥१॥ रहाउ ॥کو رووَے کو هس هسِ پاون ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਲ ਬਿਵਸਥਾ ਤੇ ਬਿਰਧਾਨਾ ॥baal bivasathaa te biradhaanaa ||बाल बिवसथा ते बिरधाना ॥بال بوستھا تے بردھانا ۔۔

ਪਹੁਚਿ ਨ ਮੂਕਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥੨॥pahuch na mookaa fir pachhutaanaa ||2||पहुचि न मूका फिरि पछुताना ॥२॥پهُچ ن مُوکا پھر پچھتانا ۔۔۲۔۔

ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥tirahu gun meh varatai sa(n)saaraa ||तृहु गुण महि वरतै संसारा ॥تِرهُ گُݨ مهِ ورتَے سںسارا ۔۔

ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਅਉਤਾਰਾ ॥੩॥narak surag fir fir aautaaraa ||3||नरक सुरग फिरि फिरि अउतारा ॥३॥نرک سُرگ پھر پھرِ ااتارا ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਲਾਇਆ ਨਾਮ ॥kahu naanak jo laiaa naam ||कहु नानक जो लाइआ नाम ॥کهُ نانک جو لااآ نام ۔۔

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਤਾ ਕਾ ਪਰਵਾਨ ॥੪॥੨੪॥੭੫॥safal janam taa kaa paravaan ||4||24||75||सफल जनमु ता का परवान ॥४॥२४॥७५॥سپھل جنم تا کا پروان ۔۔۴۔۔۲۴۔۔۷۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਸੋਇ ਰਹੀ ਪ੍ਰਭ ਖਬਰਿ ਨ ਜਾਨੀ ॥soi rahee prabh khabar na jaanee ||सोइ रही प्रभ खबरि न जानी ॥سوا رهیِ پربھ کھبر ن جانیِ ۔۔

ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਬਹੁਰਿ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੧॥bhor bhiaa bahur pachhutaanee ||1||भोरु भइआ बहुरि पछुतानी ॥१॥بھور بھایا بهُر پچھتانیِ ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੇਮ ਸਹਜਿ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਧਰਉ ਰੀ ॥pria prem sahaj man anadh dharau ree ||पृअ प्रेम सहजि मनि अनदु धरउ री ॥پِرا پرےم سهج منِ اند دھرا ریِ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਬੇ ਕੀ ਲਾਲਸਾ ਤਾ ਤੇ ਆਲਸੁ ਕਹਾ ਕਰਉ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh milabe kee laalasaa taa te aalas kahaa karau ree ||1|| rahaau ||प्रभ मिलबे की लालसा ता ते आलसु कहा करउ री ॥१॥ रहाउ ॥پربھ ملبے کیِ لالسا تا تے آلس کها کرا ریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਆਣਿ ਨਿਸਾਰਿਓ ॥kar meh a(n)mrit aan nisaario ||कर महि अंमृतु आणि निसारिओ ॥کر مهِ اںمرت آݨ نساراو ۔۔

ਖਿਸਰਿ ਗਇਓ ਭੂਮ ਪਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥੨॥khisar gio bhoom par ddaario ||2||खिसरि गइओ भूम परि डारिओ ॥२॥کھِسر گِااو بھُوم پر ڈاراو ۔۔۲۔۔

ਸਾਦਿ ਮੋਹਿ ਲਾਦੀ ਅਹੰਕਾਰੇ ॥saadh moh laadhee aha(n)kaare ||सादि मोहि लादी अहंकारे ॥ساد موه لادیِ اهںکارے ۔۔

ਦੋਸੁ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕਰਣੈਹਾਰੇ ॥੩॥dhos naahee prabh karanaihaare ||3||दोसु नाही प्रभ करणैहारे ॥३॥دوس ناهیِ پربھ کرݨَےهارے ۔۔۳۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟੇ ਭਰਮ ਅੰਧਾਰੇ ॥saadhasa(n)g miTe bharam a(n)dhaare ||साधसंगि मिटे भरम अंधारे ॥سادھسںگ مٹے بھرم اںدھارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੇਲੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥੪॥੨੫॥੭੬॥naanak melee sirajanahaare ||4||25||76||नानक मेली सिरजणहारे ॥४॥२५॥७६॥نانک مےلیِ سرجݨهارے ۔۔۴۔۔۲۵۔۔۷۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਕੀ ਆਸ ਪਿਆਰੇ ॥charan kamal kee aas piaare ||चरन कमल की आस पिआरे ॥چرن کمل کیِ آس پآرے ۔۔

ਜਮਕੰਕਰ ਨਸਿ ਗਏ ਵਿਚਾਰੇ ॥੧॥jamaka(n)kar nas ge vichaare ||1||जमकंकर नसि गए विचारे ॥१॥جمکںکر نس گاے وچارے ۔۔۱۔۔

ਤੂ ਚਿਤਿ ਆਵਹਿ ਤੇਰੀ ਮਇਆ ॥too chit aaveh teree miaa ||तू चिति आवहि तेरी मइआ ॥تُو چت آوه تےریِ مایا ۔۔

ਸਿਮਰਤ ਨਾਮ ਸਗਲ ਰੋਗ ਖਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥simarat naam sagal rog khiaa ||1|| rahaau ||सिमरत नाम सगल रोग खइआ ॥१॥ रहाउ ॥سِمرت نام سگل روگ کھایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਿਕ ਦੂਖ ਦੇਵਹਿ ਅਵਰਾ ਕਉ ॥anik dhookh dheveh avaraa kau ||अनिक दूख देवहि अवरा कउ ॥انک دُوکھ دےوه اورا کا ۔۔

ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਾਕਹਿ ਜਨ ਤੇਰੇ ਕਉ ॥੨॥pahuch na saakeh jan tere kau ||2||पहुचि न साकहि जन तेरे कउ ॥२॥پهُچ ن ساکه جن تےرے کا ۔۔۲۔۔

ਦਰਸ ਤੇਰੇ ਕੀ ਪਿਆਸ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ॥dharas tere kee piaas man laagee ||दरस तेरे की पिआस मनि लागी ॥درس تےرے کیِ پآس من لاگیِ ۔۔

ਸਹਜ ਅਨੰਦ ਬਸੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥੩॥sahaj ana(n)dh basai bairaagee ||3||सहज अनंद बसै बैरागी ॥३॥سهج انµد بسَے بَےراگیِ ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀਜੈ ॥naanak kee aradhaas suneejai ||नानक की अरदासि सुणीजै ॥نانک کیِ ارداس سُݨیِجَے ۔۔

ਕੇਵਲ ਨਾਮੁ ਰਿਦੇ ਮਹਿ ਦੀਜੈ ॥੪॥੨੬॥੭੭॥keval naam ridhe meh dheejai ||4||26||77||केवल नामु रिदे महि दीजै ॥४॥२६॥७७॥کےول نام ردے مهِ دیِجَے ۔۔۴۔۔۲۶۔۔۷۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੋ ਮਿਟੇ ਜੰਜਾਲ ॥man tirapataano miTe ja(n)jaal ||मनु तृपतानो मिटे जंजाल ॥من ترپتانو مٹے جںجال ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਹੋਇਆ ਕਿਰਪਾਲ ॥੧॥prabh apunaa hoiaa kirapaal ||1||प्रभु अपुना होइआ किरपाल ॥१॥پربھ اپنا هوایا کرپال ۔۔۱۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਭਲੀ ਬਨੀ ॥sa(n)t prasaadh bhalee banee ||संत प्रसादि भली बनी ॥سںت پرساد بھلیِ بنیِ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਪੂਰਨੁ ਸੋ ਭੇਟਿਆ ਨਿਰਭੈ ਧਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa kai gireh sabh kichh hai pooran so bheTiaa nirabhai dhanee ||1|| rahaau ||जा कै गृहि सभु किछु है पूरनु सो भेटिआ निरभै धनी ॥१॥ रहाउ ॥جا کَے گره سبھ کچھ هَے پُورن سو بھےٹآ نربھَے دھنیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਾਧ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥naam dhiraRaiaa saadh kirapaal ||नामु दृड़ाइआ साध कृपाल ॥نام درڑاایا سادھ ک®پال ۔۔

ਮਿਟਿ ਗਈ ਭੂਖ ਮਹਾ ਬਿਕਰਾਲ ॥੨॥miT giee bhookh mahaa bikaraal ||2||मिटि गई भूख महा बिकराल ॥२॥مِٹ گای بھُوکھ مها بکرال ۔۔۲۔۔

ਠਾਕੁਰਿ ਅਪੁਨੈ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥Thaakur apunai keenee dhaat ||ठाकुरि अपुनै कीनी दाति ॥ٹھاکر اپنَے کیٍنیِ دات ۔۔

ਜਲਨਿ ਬੁਝੀ ਮਨਿ ਹੋਈ ਸਾਂਤਿ ॥੩॥jalan bujhee man hoiee saa(n)t ||3||जलनि बुझी मनि होई साँति ॥३॥جلن بُجھیِ من هوای ساںت ۔۔۳۔۔

ਮਿਟਿ ਗਈ ਭਾਲ ਮਨੁ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨਾ ॥miT giee bhaal man sahaj samaanaa ||मिटि गई भाल मनु सहजि समाना ॥مِٹ گای بھال من سهج سمانا ۔۔