Ang 383 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੮੩)

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਆਗੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੂਆ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਗਿਆਨਾ ॥aagai hee te sabh kichh hooaa avar k jaanai giaanaa ||आगै ही ते सभु किछु हूआ अवरु कि जाणै गिआना ॥آگَے هیِ تے سبھ کچھ هُوآ اور ک جاݨَے گآنا ۔۔

ਭੂਲ ਚੂਕ ਅਪਨਾ ਬਾਰਿਕੁ ਬਖਸਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਭਗਵਾਨਾ ॥੧॥bhool chook apanaa baarik bakhasiaa paarabraham bhagavaanaa ||1||भूल चूक अपना बारिकु बखसिआ पारब्रहम भगवाना ॥१॥بھُول چُوک اپنا بارک بکھسآ پاربرهم بھگوانا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਮੋਹਿ ਦੀਨ ਕਉ ਰਾਖਿ ਲੀਆ ॥satigur meraa sadhaa dhiaalaa moh dheen kau raakh leeaa ||सतिगुरु मेरा सदा दइआला मोहि दीन कउ राखि लीआ ॥ستگر مےرا سدا دایالا موه دیٍن کا راکھ لیِآ ۔۔

ਕਾਟਿਆ ਰੋਗੁ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaaTiaa rog mahaa sukh paiaa har a(n)mrit mukh naam dheeaa ||1|| rahaau ||काटिआ रोगु महा सुखु पाइआ हरि अंमृतु मुखि नामु दीआ ॥१॥ रहाउ ॥کاٹآ روگ مها سُکھ پاایا هر اںمرت مُکھ نام دیِآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਅਨਿਕ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਪਰਹਰਿਆ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ਮੁਕਤ ਭਏ ॥anik paap mere parahariaa ba(n)dhan kaaTe mukat bhe ||अनिक पाप मेरे परहरिआ बंधन काटे मुकत भए ॥انک پاپ مےرے پرهرِآ بںدھن کاٹے مُکت بھاے ۔۔

ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਾ ਘੋਰ ਤੇ ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਗੁਰਿ ਕਾਢਿ ਲੀਏ ॥੨॥a(n)dh koop mahaa ghor te baeh pakar gur kaadd le'ee ||2||अंध कूप महा घोर ते बाह पकरि गुरि काढि लीए ॥२॥اںدھ کُوپ مها گھور تے باه پکر گُر کاڈھ لیِاے ۔۔۲۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸਗਲ ਭਉ ਮਿਟਿਆ ਰਾਖੇ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥nirabhau bhe sagal bhau miTiaa raakhe raakhanahaare ||निरभउ भए सगल भउ मिटिआ राखे राखनहारे ॥نِربھا بھاے سگل بھا مٹآ راکھے راکھنهارے ۔۔

ਐਸੀ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕਾਰਜ ਸਗਲ ਸਵਾਰੇ ॥੩॥aaisee dhaat teree prabh mere kaaraj sagal savaare ||3||ऐसी दाति तेरी प्रभ मेरे कारज सगल सवारे ॥३॥اَےسیِ دات تےریِ پربھ مےرے کارج سگل سوارے ۔۔۳۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸਾਹਿਬ ਮਨਿ ਮੇਲਾ ॥gun nidhaan saahib man melaa ||गुण निधान साहिब मनि मेला ॥گُݨ ندھان ساهب من مےلا ۔۔

ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਨਾਨਕ ਸੋੁਹੇਲਾ ॥੪॥੯॥੪੮॥saran piaa naanak suohelaa ||4||9||48||सरणि पइआ नानक सुोहेला ॥४॥९॥४८॥سرݨ پایا نانک سُوهےلا ۔۔۴۔۔۹۔۔۴۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਤਾਂ ਸਭੁ ਕੋ ਲਾਗੂ ਚੀਤਿ ਆਵਹਿ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ॥too(n) visareh taa(n) sabh ko laagoo cheet aaveh taa(n) sevaa ||तूँ विसरहि ताँ सभु को लागू चीति आवहि ताँ सेवा ॥تُوں وسره تاں سبھ کو لاگُو چیِت آوه تاں سےوا ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਊ ਦੂਜਾ ਸੂਝੈ ਸਾਚੇ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥੧॥avar na kouoo dhoojaa soojhai saache alakh abhevaa ||1||अवरु न कोऊ दूजा सूझै साचे अलख अभेवा ॥१॥اور ن کواُو دُوجا سُوجھَے ساچے الکھ ابھےوا ۔۔۱۔۔

ਚੀਤਿ ਆਵੈ ਤਾਂ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਲੋਗਨ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰੇ ॥cheet aavai taa(n) sadhaa dhiaalaa logan kiaa vechaare ||चीति आवै ताँ सदा दइआला लोगन किआ वेचारे ॥چیِت آوَے تاں سدا دایالا لوگن کآ وےچارے ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹੁ ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਸਗਲੇ ਜੀਅ ਤੁਮੑਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥buraa bhalaa kahu kis no kaheeaai sagale jeea tum(h)aare ||1|| rahaau ||बुरा भला कहु किस नो कहीऐ सगले जीअ तुम्मारे ॥१॥ रहाउ ॥بُرا بھلا کهُ کس نو کهیِاَے سگلے جیِا تُمھارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰਾ ਹਾਥ ਦੇਇ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ॥teree Tek teraa aadhaaraa haath dhei too(n) raakheh ||तेरी टेक तेरा आधारा हाथ देइ तूँ राखहि ॥تےریِ ٹےک تےرا آدھارا هاتھ دےا تُوں راکھه ۔۔

ਜਿਸੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤਿਸ ਕਉ ਬਿਪੁ ਨ ਕੋਊ ਭਾਖੈ ॥੨॥jis jan uoopar teree kirapaa tis kau bip na kouoo bhaakhai ||2||जिसु जन ऊपरि तेरी किरपा तिस कउ बिपु न कोऊ भाखै ॥२॥جِس جن اُوپر تےریِ کرپا تس کا بپ ن کواُو بھاکھَے ۔۔۲۔۔

ਓਹੋ ਸੁਖੁ ਓਹਾ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥oho sukh ohaa vaddiaaiee jo prabh jee man bhaanee ||ओहो सुखु ओहा वडिआई जो प्रभ जी मनि भाणी ॥اوهو سُکھ اوها وڈآای جو پربھ جیِ منِ بھاݨیِ ۔۔

ਤੂੰ ਦਾਨਾ ਤੂੰ ਸਦ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥੩॥too(n) dhaanaa too(n) sadh miharavaanaa naam milai ra(n)g maanee ||3||तूँ दाना तूँ सद मिहरवाना नामु मिलै रंगु माणी ॥३॥تُوں دانا تُوں سد مهروانا نام ملَے رںگ ماݨیِ ۔۔۳۔۔

ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ॥tudh aagai aradhaas hamaaree jeeau pi(n)dd sabh teraa ||तुधु आगै अरदासि हमारी जीउ पिंडु सभु तेरा ॥تُدھ آگَے ارداس هماریِ جیِا پںڈ سبھ تےرا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੋਈ ਨਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰਾ ॥੪॥੧੦॥੪੯॥kahu naanak sabh teree vaddiaaiee koiee naau na jaanai meraa ||4||10||49||कहु नानक सभ तेरी वडिआई कोई नाउ न जाणै मेरा ॥४॥१०॥४९॥کهُ نانک سبھ تےریِ وڈآای کوای ناا ن جاݨَے مےرا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔۴۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ॥kar kirapaa prabh a(n)tarajaamee saadhasa(n)g har paieeaai ||करि किरपा प्रभ अंतरजामी साधसंगि हरि पाईऐ ॥کر کرپا پربھ اںترجامیِ سادھسںگ هرِ پاایاَے ۔۔

ਖੋਲਿ ਕਿਵਾਰ ਦਿਖਾਲੇ ਦਰਸਨੁ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਈਐ ॥੧॥khol kivaar dhikhaale dharasan punarap janam na aaieeaai ||1||खोलि किवार दिखाले दरसनु पुनरपि जनमि न आईऐ ॥१॥کھول کوار دکھالے درسن پُنرپ جنم ن آایاَے ۔۔۱۔۔

ਮਿਲਉ ਪਰੀਤਮ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਹਰਉ ਰੇ ॥milau pareetam suaamee apune sagale dhookh harau re ||मिलउ परीतम सुआमी अपुने सगले दूख हरउ रे ॥مِلا پریِتم سُآمیِ اپنے سگلے دُوکھ هرا رے ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਿਨਿੑ ਰਿਦੈ ਅਰਾਧਿਆ ਤਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰਉ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham jini(h) ridhai araadhiaa taa kai sa(n)g tarau re ||1|| rahaau ||पारब्रहमु जिनि्ि रिदै अराधिआ ता कै संगि तरउ रे ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم جنھ ردَے ارادھآ تا کَے سںگ ترا رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਪਾਵਕ ਸਾਗਰ ਭਏ ਹਰਖ ਸੋਗ ਮਹਿ ਬਸਨਾ ॥mahaa udhiaan paavak saagar bhe harakh sog meh basanaa ||महा उदिआन पावक सागर भए हरख सोग महि बसना ॥مها اُدآن پاوک ساگر بھاے هرکھ سوگ مهِ بسنا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਪਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ॥੨॥satigur bheT bhiaa man niramal jap a(n)mrit har rasanaa ||2||सतिगुरु भेटि भइआ मनु निरमलु जपि अंमृतु हरि रसना ॥२॥ستگر بھےٹ بھایا من نرمل جپِ اںمرت هرِ رسنا ۔۔۲۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਥਾਪਿ ਕੀਓ ਸਭੁ ਅਪਨਾ ਕੋਮਲ ਬੰਧਨ ਬਾਂਧਿਆ ॥tan dhan thaap keeo sabh apanaa komal ba(n)dhan baa(n)dhiaa ||तनु धनु थापि कीओ सभु अपना कोमल बंधन बाँधिआ ॥تن دھن تھاپ کیِاو سبھ اپنا کومل بںدھن باںدھآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਭਏ ਜਨ ਮੁਕਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ॥੩॥gur parasaadh bhe jan mukate har har naam araadhiaa ||3||गुर परसादि भए जन मुकते हरि हरि नामु अराधिआ ॥३॥گُر پرساد بھاے جن مُکتے هر هرِ نام ارادھآ ۔۔۳۔۔

ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਨਹਾਰੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਭਾਣੇ ॥raakh le'ee prabh raakhanahaarai jo prabh apune bhaane ||राखि लीए प्रभि राखनहारै जो प्रभ अपुने भाणे ॥راکھ لیِاے پربھ راکھنهارَے جو پربھ اپنے بھاݨے ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੁਮੑਰਾ ਦਾਤੇ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥੧੧॥੫੦॥jeeau pi(n)dd sabh tum(h)raa dhaate naanak sadh kurabaane ||4||11||50||जीउ पिंडु सभु तुम्मरा दाते नानक सद कुरबाणे ॥४॥११॥५०॥جیِا پںڈ سبھ تُمھرا داتے نانک سد کُرباݨے ۔۔۴۔۔۱۱۔۔۵۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਮੋਹ ਮਲਨ ਨੀਦ ਤੇ ਛੁਟਕੀ ਕਉਨੁ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਭਇਓ ਰੀ ॥moh malan needh te chhuTakee kaun anugrahu bhio ree ||मोह मलन नीद ते छुटकी कउनु अनुग्रहु भइओ री ॥موه ملن نیِد تے چھُٹکیِ کان انگرهُ بھِااو ریِ ۔۔

ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਤੁਧੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਤੇਰਾ ਆਲਸੁ ਕਹਾ ਗਇਓ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mahaa mohanee tudh na viaapai teraa aalas kahaa gio ree ||1|| rahaau ||महा मोहनी तुधु न विआपै तेरा आलसु कहा गइओ री ॥१॥ रहाउ ॥مها موهنیِ تُدھ ن وآپَے تےرا آلس کها گِااو ریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔