Ang 381 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੮੧)

ਨਿੰਦਕ ਕੀ ਗਤਿ ਕਤਹੂੰ ਨਾਹੀ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਣਾ ॥ni(n)dhak kee gat katahoo(n) naahee khasamai evai bhaanaa ||निंदक की गति कतहूँ नाही खसमै एवै भाणा ॥نِںدک کیِ گت کتهُوں ناهیِ کھسمَے اےوَے بھاݨا ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਨਿੰਦ ਕਰੇ ਸੰਤਨ ਕੀ ਤਿਉ ਸੰਤਨ ਸੁਖੁ ਮਾਨਾ ॥੩॥jo jo ni(n)dh kare sa(n)tan kee tiau sa(n)tan sukh maanaa ||3||जो जो निंद करे संतन की तिउ संतन सुखु माना ॥३॥جو جو نںد کرے سںتن کیِ تا سںتن سُکھ مانا ۔۔۳۔۔

ਸੰਤਾ ਟੇਕ ਤੁਮਾਰੀ ਸੁਆਮੀ ਤੂੰ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸਹਾਈ ॥sa(n)taa Tek tumaaree suaamee too(n) sa(n)tan kaa sahaiee ||संता टेक तुमारी सुआमी तूँ संतन का सहाई ॥سںتا ٹےک تُماریِ سُآمیِ تُوں سںتن کا سهاای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਹਰਿ ਰਾਖੇ ਨਿੰਦਕ ਦੀਏ ਰੁੜਾਈ ॥੪॥੨॥੪੧॥kahu naanak sa(n)t har raakhe ni(n)dhak dhe'ee ruRaiee ||4||2||41||कहु नानक संत हरि राखे निंदक दीए रुड़ाई ॥४॥२॥४१॥کهُ نانک سںت هر راکھے نںدک دیِاے رُڑاای ۔۔۴۔۔۲۔۔۴۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਬਾਹਰੁ ਧੋਇ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਦੁਇ ਠਉਰ ਅਪੁਨੇ ਖੋਏ ॥baahar dhoi a(n)tar man mailaa dhui Thaur apune khoe ||बाहरु धोइ अंतरु मनु मैला दुइ ठउर अपुने खोए ॥باهر دھوا اںتر من مَےلا دُا ٹھار اپنے کھواے ۔۔

ਈਹਾ ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪਿਆ ਆਗੈ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਰੋਏ ॥੧॥e'eehaa kaam karodh moh viaapiaa aagai mus mus roe ||1||ईहा कामि क्रोधि मोहि विआपिआ आगै मुसि मुसि रोए ॥१॥ایها کام ک®ودھ موه وآپآ آگَے مُس مُس رواے ۔۔۱۔۔

ਗੋਵਿੰਦ ਭਜਨ ਕੀ ਮਤਿ ਹੈ ਹੋਰਾ ॥govi(n)dh bhajan kee mat hai horaa ||गोविंद भजन की मति है होरा ॥گووںد بھجن کیِ مت هَے هورا ۔۔

ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨ ਮਰਈ ਨਾਮੁ ਨ ਸੁਨਈ ਡੋਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥varamee maaree saap na mariee naam na suniee ddoraa ||1|| rahaau ||वरमी मारी सापु न मरई नामु न सुनई डोरा ॥१॥ रहाउ ॥ورمیِ ماریِ ساپ ن مرای نام ن سُنای ڈورا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਇਆ ਕੀ ਕਿਰਤਿ ਛੋਡਿ ਗਵਾਈ ਭਗਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਨੈ ॥maiaa kee kirat chhodd gavaiee bhagatee saar na jaanai ||माइआ की किरति छोडि गवाई भगती सार न जानै ॥مااآ کیِ کرت چھوڈ گواای بھگتیِ سار ن جانَے ۔۔

ਬੇਦ ਸਾਸਤ੍ਰ ਕਉ ਤਰਕਨਿ ਲਾਗਾ ਤਤੁ ਜੋਗੁ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥੨॥bedh saasatr kau tarakan laagaa tat jog na pachhaanai ||2||बेद सासत्र कउ तरकनि लागा ततु जोगु न पछानै ॥२॥بےد ساستر کا ترکن لاگا تت جوگ ن پچھانَے ۔۔۲۔۔

ਉਘਰਿ ਗਇਆ ਜੈਸਾ ਖੋਟਾ ਢਬੂਆ ਨਦਰਿ ਸਰਾਫਾ ਆਇਆ ॥aughar giaa jaisaa khoTaa ddabooaa nadhar saraafaa aaiaa ||उघरि गइआ जैसा खोटा ढबूआ नदरि सराफा आइआ ॥اُگھر گایا جَےسا کھوٹا ڈھبُوآ ندر سراپھا آایا ۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਨੈ ਉਸ ਤੇ ਕਹਾ ਛਪਾਇਆ ॥੩॥a(n)tarajaamee sabh kichh jaanai us te kahaa chhapaiaa ||3||अंतरजामी सभु किछु जानै उस ते कहा छपाइआ ॥३॥اںترجامیِ سبھ کچھ جانَے اُس تے کها چھپاایا ۔۔۳۔۔

ਕੂੜਿ ਕਪਟਿ ਬੰਚਿ ਨਿੰਮੁਨੀਆਦਾ ਬਿਨਸਿ ਗਇਆ ਤਤਕਾਲੇ ॥kooR kapaT ba(n)ch ni(n)muneeaadhaa binas giaa tatakaale ||कूड़ि कपटि बंचि निंमुनीआदा बिनसि गइआ ततकाले ॥کُوڑ کپٹ بںچ نںمنیِآدا بنس گایا تتکالے ۔۔

ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਨਾਨਕਿ ਕਹਿਆ ਅਪਨੈ ਹਿਰਦੈ ਦੇਖੁ ਸਮਾਲੇ ॥੪॥੩॥੪੨॥sat sat sat naanak kahiaa apanai hiradhai dhekh samaale ||4||3||42||सति सति सति नानकि कहिआ अपनै हिरदै देखु समाले ॥४॥३॥४२॥ست ستِ ستِ نانک کهِآ اپنَے هردَے دےکھ سمالے ۔۔۴۔۔۳۔۔۴۲۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਉਦਮੁ ਕਰਤ ਹੋਵੈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਚੈ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥audham karat hovai man niramal naachai aap nivaare ||उदमु करत होवै मनु निरमलु नाचै आपु निवारे ॥اُدم کرت هووَے من نرمل ناچَے آپ نوارے ۔۔

ਪੰਚ ਜਨਾ ਲੇ ਵਸਗਤਿ ਰਾਖੈ ਮਨ ਮਹਿ ਏਕੰਕਾਰੇ ॥੧॥pa(n)ch janaa le vasagat raakhai man meh eka(n)kaare ||1||पंच जना ले वसगति राखै मन महि एकंकारे ॥१॥پںچ جنا لے وسگت راکھَے من مهِ اےکںکارے ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਜਨੁ ਨਿਰਤਿ ਕਰੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥teraa jan nirat kare gun gaavai ||तेरा जनु निरति करे गुन गावै ॥تےرا جن نرت کرے گُن گاوَے ۔۔

ਰਬਾਬੁ ਪਖਾਵਜ ਤਾਲ ਘੁੰਘਰੂ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rabaab pakhaavaj taal ghu(n)gharoo anahadh sabadh vajaavai ||1|| rahaau ||रबाबु पखावज ताल घुँघरू अनहद सबदु वजावै ॥१॥ रहाउ ॥رباب پکھاوج تال گھُںگھرُو انهد سبد وجاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਨੁ ਪਰਬੋਧੈ ਅਪਨਾ ਪਾਛੈ ਅਵਰ ਰੀਝਾਵੈ ॥prathame man parabodhai apanaa paachhai avar reejhaavai ||प्रथमे मनु परबोधै अपना पाछै अवर रीझावै ॥پرتھمے من پربودھَے اپنا پاچھَے اور ریِجھاوَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜਪੁ ਹਿਰਦੈ ਜਾਪੈ ਮੁਖ ਤੇ ਸਗਲ ਸੁਨਾਵੈ ॥੨॥raam naam jap hiradhai jaapai mukh te sagal sunaavai ||2||राम नाम जपु हिरदै जापै मुख ते सगल सुनावै ॥२॥رام نام جپ هردَے جاپَے مُکھ تے سگل سُناوَے ۔۔۲۔۔

ਕਰ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਚਰਨ ਪਖਾਰੈ ਸੰਤ ਧੂਰਿ ਤਨਿ ਲਾਵੈ ॥kar sa(n)g saadhoo charan pakhaarai sa(n)t dhoor tan laavai ||कर संगि साधू चरन पखारै संत धूरि तनि लावै ॥کر سںگ سادھُو چرن پکھارَے سںت دھُور تن لاوَے ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਧਰੇ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥man tan arap dhare gur aagai sat padhaarath paavai ||3||मनु तनु अरपि धरे गुर आगै सति पदारथु पावै ॥३॥من تن ارپ دھرے گُر آگَے ست پدارتھ پاوَے ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਜੋ ਸੁਨੈ ਪੇਖੈ ਲਾਇ ਸਰਧਾ ਤਾ ਕਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਭਾਗੈ ॥jo jo sunai pekhai lai saradhaa taa kaa janam maran dhukh bhaagai ||जो जो सुनै पेखै लाइ सरधा ता का जनम मरन दुखु भागै ॥جو جو سُنَے پےکھَے لاا سردھا تا کا جنم مرن دُکھ بھاگَے ۔۔

ਐਸੀ ਨਿਰਤਿ ਨਰਕ ਨਿਵਾਰੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗੈ ॥੪॥੪॥੪੩॥aaisee nirat narak nivaarai naanak gurmukh jaagai ||4||4||43||ऐसी निरति नरक निवारै नानक गुरमुखि जागै ॥४॥४॥४३॥اَےسیِ نرت نرک نوارَے نانک گُرمکھ جاگَے ۔۔۴۔۔۴۔۔۴۳۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਅਧਮ ਚੰਡਾਲੀ ਭਈ ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਸੂਦੀ ਤੇ ਸ੍ਰੇਸਟਾਈ ਰੇ ॥adham cha(n)ddaalee bhiee brahamanee soodhee te sresaTaiee re ||अधम चंडाली भई ब्रहमणी सूदी ते स्रेसटाई रे ॥ادھم چںڈالیِ بھای برهمݨیِ سُودیِ تے سرےسٹاای رے ۔۔

ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸੀ ਸਖਨੀ ਲਹਬਰ ਬੂਝੀ ਖਾਈ ਰੇ ॥੧॥paataalee aakaasee sakhanee lahabar boojhee khaiee re ||1||पाताली आकासी सखनी लहबर बूझी खाई रे ॥१॥پاتالیِ آکاسیِ سکھنیِ لهبر بُوجھیِ کھاای رے ۔۔۱۔۔

ਘਰ ਕੀ ਬਿਲਾਈ ਅਵਰ ਸਿਖਾਈ ਮੂਸਾ ਦੇਖਿ ਡਰਾਈ ਰੇ ॥ghar kee bilaiee avar sikhaiee moosaa dhekh ddaraiee re ||घर की बिलाई अवर सिखाई मूसा देखि डराई रे ॥گھر کیِ بلاای اور سکھاای مُوسا دےکھ ڈراای رے ۔۔

ਅਜ ਕੈ ਵਸਿ ਗੁਰਿ ਕੀਨੋ ਕੇਹਰਿ ਕੂਕਰ ਤਿਨਹਿ ਲਗਾਈ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aj kai vas gur keeno kehar kookar tineh lagaiee re ||1|| rahaau ||अज कै वसि गुरि कीनो केहरि कूकर तिनहि लगाई रे ॥१॥ रहाउ ॥اج کَے وس گُر کیٍنو کےهرِ کُوکر تنه لگاای رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਝੁ ਥੂਨੀਆ ਛਪਰਾ ਥਾਮਿੑਆ ਨੀਘਰਿਆ ਘਰੁ ਪਾਇਆ ਰੇ ॥baajh thooneeaa chhaparaa thaami(h)aa neeghariaa ghar paiaa re ||बाझु थूनीआ छपरा थामि्िआ नीघरिआ घरु पाइआ रे ॥باجھ تھٌیِآ چھپرا تھامھآ نیِگھرآ گھر پاایا رے ۔۔

ਬਿਨੁ ਜੜੀਏ ਲੈ ਜੜਿਓ ਜੜਾਵਾ ਥੇਵਾ ਅਚਰਜੁ ਲਾਇਆ ਰੇ ॥੨॥bin jaRe'e lai jaRio jaRaavaa thevaa acharaj laiaa re ||2||बिनु जड़ीए लै जड़िओ जड़ावा थेवा अचरजु लाइआ रे ॥२॥بٍن جڑیِاے لَے جڑاو جڑاوا تھےوا اچرج لاایا رے ۔۔۲۔۔

ਦਾਦੀ ਦਾਦਿ ਨ ਪਹੁਚਨਹਾਰਾ ਚੂਪੀ ਨਿਰਨਉ ਪਾਇਆ ਰੇ ॥dhaadhee dhaadh na pahuchanahaaraa choopee niranau paiaa re ||दादी दादि न पहुचनहारा चूपी निरनउ पाइआ रे ॥دادیِ داد ن پهُچنهارا چُوپیِ نرنا پاایا رے ۔۔

ਮਾਲਿ ਦੁਲੀਚੈ ਬੈਠੀ ਲੇ ਮਿਰਤਕੁ ਨੈਨ ਦਿਖਾਲਨੁ ਧਾਇਆ ਰੇ ॥੩॥maal dhuleechai baiThee le mritak nain dhikhaalan dhaiaa re ||3||मालि दुलीचै बैठी ले मिरतकु नैन दिखालनु धाइआ रे ॥३॥مال دُلیِچَے بَےٹھیِ لے مرتک نَےن دکھالن دھاایا رے ۔۔۳۔۔