Ang 380 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੮੦)

ਹਉ ਮਾਰਉ ਹਉ ਬੰਧਉ ਛੋਡਉ ਮੁਖ ਤੇ ਏਵ ਬਬਾੜੇ ॥hau maarau hau ba(n)dhau chhoddau mukh te ev babaaRe ||हउ मारउ हउ बंधउ छोडउ मुख ते एव बबाड़े ॥ها مارا ها بںدھا چھوڈا مُکھ تے اےو بباڑے ۔۔

ਆਇਆ ਹੁਕਮੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਛੋਡਿ ਚਲਿਆ ਏਕ ਦਿਹਾੜੇ ॥੨॥aaiaa hukam paarabraham kaa chhodd chaliaa ek dhihaaRe ||2||आइआ हुकमु पारब्रहम का छोडि चलिआ एक दिहाड़े ॥२॥آاآ هُکم پاربرهم کا چھوڈ چلآ اےک دهاڑے ۔۔۲۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਜੁਗਤਿ ਬਹੁ ਕਰਤਾ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ॥karam dharam jugat bahu karataa karanaihaar na jaanai ||करम धरम जुगति बहु करता करणैहारु न जानै ॥کرم دھرم جُگت بهُ کرتا کرݨَےهار ن جانَے ۔۔

ਉਪਦੇਸੁ ਕਰੈ ਆਪਿ ਨ ਕਮਾਵੈ ਤਤੁ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥aupadhes karai aap na kamaavai tat sabadh na pachhaanai ||उपदेसु करै आपि न कमावै ततु सबदु न पछानै ॥اُپدےس کرَے آپ ن کماوَے تت سبد ن پچھانَے ۔۔

ਨਾਂਗਾ ਆਇਆ ਨਾਂਗੋ ਜਾਸੀ ਜਿਉ ਹਸਤੀ ਖਾਕੁ ਛਾਨੈ ॥੩॥naa(n)gaa aaiaa naa(n)go jaasee jiau hasatee khaak chhaanai ||3||नाँगा आइआ नाँगो जासी जिउ हसती खाकु छानै ॥३॥ناںگا آاآ ناںگو جاسیِ جا هستیِ کھاک چھانَے ۔۔۳۔۔

ਸੰਤ ਸਜਨ ਸੁਨਹੁ ਸਭਿ ਮੀਤਾ ਝੂਠਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥sa(n)t sajan sunahu sabh meetaa jhooThaa eh pasaaraa ||संत सजन सुनहु सभि मीता झूठा एहु पसारा ॥سںت سجن سُنهُ سبھ میِتا جھُوٹھا اےهُ پسارا ۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਡੂਬੇ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਗਵਾਰਾ ॥meree meree kar kar ddoobe khap khap mue gavaaraa ||मेरी मेरी करि करि डूबे खपि खपि मुए गवारा ॥مےریِ مےریِ کر کرِ ڈُوبے کھپِ کھپِ مُاے گوارا ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੧॥੩੮॥gur mil naanak naam dhiaaiaa saach naam nisataaraa ||4||1||38||गुर मिलि नानक नामु धिआइआ साचि नामि निसतारा ॥४॥१॥३८॥گُر مل نانک نام دھآایا ساچ نام نستارا ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۸۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੫ ਮਹਲਾ ੫raag aasaa ghar panjavaa mahalaa panjavaaरागु आसा घरु ५ महला ५راگ آسا گھر ۵ مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਭ੍ਰਮ ਮਹਿ ਸੋਈ ਸਗਲ ਜਗਤ ਧੰਧ ਅੰਧ ॥bhram meh soiee sagal jagat dha(n)dh a(n)dh ||भ्रम महि सोई सगल जगत धंध अंध ॥بھرم مهِ سوای سگل جگت دھںدھ اںدھ ۔۔

ਕੋਊ ਜਾਗੈ ਹਰਿ ਜਨੁ ॥੧॥kouoo jaagai har jan ||1||कोऊ जागै हरि जनु ॥१॥کواُو جاگَے هر جن ۔۔۱۔۔

ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਮਗਨ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਨ ॥mahaa mohanee magan pria preet praan ||महा मोहनी मगन पृअ प्रीति प्रान ॥مها موهنیِ مگن پرا پریِت پران ۔۔

ਕੋਊ ਤਿਆਗੈ ਵਿਰਲਾ ॥੨॥kouoo tiaagai viralaa ||2||कोऊ तिआगै विरला ॥२॥کواُو تآگَے ورلا ۔۔۲۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਆਨੂਪ ਹਰਿ ਸੰਤ ਮੰਤ ॥charan kamal aanoop har sa(n)t ma(n)t ||चरन कमल आनूप हरि संत मंत ॥چرن کمل آنُوپ هر سںت مںت ۔۔

ਕੋਊ ਲਾਗੈ ਸਾਧੂ ॥੩॥kouoo laagai saadhoo ||3||कोऊ लागै साधू ॥३॥کواُو لاگَے سادھُو ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਜਾਗੇ ਗਿਆਨ ਰੰਗਿ ॥naanak saadhoo sa(n)g jaage giaan ra(n)g ||नानक साधू संगि जागे गिआन रंगि ॥نانک سادھُو سںگ جاگے گآن رںگ ۔۔

ਵਡਭਾਗੇ ਕਿਰਪਾ ॥੪॥੧॥੩੯॥vaddabhaage kirapaa ||4||1||39||वडभागे किरपा ॥४॥१॥३९॥وڈبھاگے کرپا ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۹۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੬ ਮਹਲਾ ੫ ॥raag aasaa ghar chhayvaa mahalaa panjavaa ||रागु आसा घरु ६ महला ५ ॥راگ آسا گھر ۶ مهلا ۵ ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਨਾ ਸੂਖੁ ਸਹਜੁ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥jo tudh bhaavai so paravaanaa sookh sahaj man soiee ||जो तुधु भावै सो परवाना सूखु सहजु मनि सोई ॥جو تُدھ بھاوَے سو پروانا سُوکھ سهج من سوای ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਅਪਾਰਾ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਰੇ ਕੋਈ ॥੧॥karan kaaran samarath apaaraa avar naahee re koiee ||1||करण कारण समरथ अपारा अवरु नाही रे कोई ॥१॥کرݨ کارݨ سمرتھ اپارا اور ناهیِ رے کوای ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੇ ਜਨ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥tere jan rasak rasak gun gaaveh ||तेरे जन रसकि रसकि गुण गावहि ॥تےرے جن رسک رسک گُݨ گاوه ۔۔

ਮਸਲਤਿ ਮਤਾ ਸਿਆਣਪ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥masalat mataa siaanap jan kee jo too(n) kareh karaaveh ||1|| rahaau ||मसलति मता सिआणप जन की जो तूँ करहि करावहि ॥१॥ रहाउ ॥مسلت متا سآݨپ جن کیِ جو تُوں کره کراوه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ਪਿਆਰੇ ਸਾਧਸੰਗਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥a(n)mrit naam tumaaraa piaare saadhasa(n)g ras paiaa ||अंमृतु नामु तुमारा पिआरे साधसंगि रसु पाइआ ॥اںمرت نام تُمارا پآرے سادھسںگ رس پاایا ۔۔

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਇ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ॥੨॥tirapat aghai seiee jan poore sukh nidhaan har gaiaa ||2||तृपति अघाइ सेई जन पूरे सुख निधानु हरि गाइआ ॥२॥تِرپت اگھاا سےای جن پُورے سُکھ ندھان هر گاایا ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕਉ ਟੇਕ ਤੁਮੑਾਰੀ ਸੁਆਮੀ ਤਾ ਕਉ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤਾ ॥jaa kau Tek tum(h)aaree suaamee taa kau naahee chi(n)taa ||जा कउ टेक तुम्मारी सुआमी ता कउ नाही चिंता ॥جا کا ٹےک تُمھاریِ سُآمیِ تا کا ناهیِ چںتا ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਦਇਆ ਤੁਮਾਰੀ ਹੋਈ ਸੇ ਸਾਹ ਭਲੇ ਭਗਵੰਤਾ ॥੩॥jaa kau dhiaa tumaaree hoiee se saeh bhale bhagava(n)taa ||3||जा कउ दइआ तुमारी होई से साह भले भगवंता ॥३॥جا کا دایا تُماریِ هوای سے ساه بھلے بھگوںتا ۔۔۳۔۔

ਭਰਮ ਮੋਹ ਧ੍ਰੋਹ ਸਭਿ ਨਿਕਸੇ ਜਬ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥bharam moh dhroh sabh nikase jab kaa dharasan paiaa ||भरम मोह ध्रोह सभि निकसे जब का दरसनु पाइआ ॥بھرم موه دھروه سبھ نکسے جب کا درسن پاایا ۔۔

ਵਰਤਣਿ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕੀਨਾ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਰੰਗਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੧॥੪੦॥varatan naam naanak sach keenaa har naame ra(n)g samaiaa ||4||1||40||वरतणि नामु नानक सचु कीना हरि नामे रंगि समाइआ ॥४॥१॥४०॥ورتݨ نام نانک سچ کیٍنا هر نامے رںگ سماایا ۔۔۴۔۔۱۔۔۴۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ਪਰਾਈ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਪਾਵੈ ॥janam janam kee mal dhovai paraiee aapanaa keetaa paavai ||जनम जनम की मलु धोवै पराई आपणा कीता पावै ॥جنم جنم کیِ مل دھووَے پراای آپݨا کیِتا پاوَے ۔۔

ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਦਰਗਹ ਢੋਈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਇ ਪਚਾਵੈ ॥੧॥e'eehaa sukh nahee dharageh ddoiee jam pur jai pachaavai ||1||ईहा सुखु नही दरगह ढोई जम पुरि जाइ पचावै ॥१॥ایها سُکھ نهیِ درگه ڈھوای جم پُر جاا پچاوَے ۔۔۱۔۔

ਨਿੰਦਕਿ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥ni(n)dhak ahilaa janam gavaiaa ||निंदकि अहिला जनमु गवाइआ ॥نِںدک اهِلا جنم گواایا ۔۔

ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕਾਹੂ ਬਾਤੈ ਆਗੈ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pahuch na saakai kaahoo baatai aagai Thaur na paiaa ||1|| rahaau ||पहुचि न साकै काहू बातै आगै ठउर न पाइआ ॥१॥ रहाउ ॥پهُچ ن ساکَے کاهُو باتَے آگَے ٹھار ن پاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਨਿੰਦਕ ਬਪੁਰੇ ਕਾ ਕਿਆ ਓਹੁ ਕਰੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥kirat piaa ni(n)dhak bapure kaa kiaa oh karai bichaaraa ||किरतु पइआ निंदक बपुरे का किआ ओहु करै बिचारा ॥کِرت پایا نںدک بپرے کا کآ اوهُ کرَے بچارا ۔۔

ਤਹਾ ਬਿਗੂਤਾ ਜਹ ਕੋਇ ਨ ਰਾਖੈ ਓਹੁ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰਾ ॥੨॥tahaa bigootaa jeh koi na raakhai oh kis peh kare pukaaraa ||2||तहा बिगूता जह कोइ न राखै ओहु किसु पहि करे पुकारा ॥२॥تها بگُوتا جه کوا ن راکھَے اوهُ کس پهِ کرے پُکارا ۔۔۲۔۔