Ang 379 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੯)

ਪੀੜ ਗਈ ਫਿਰਿ ਨਹੀ ਦੁਹੇਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥peeR giee fir nahee dhuhelee ||1|| rahaau ||पीड़ गई फिरि नही दुहेली ॥१॥ रहाउ ॥پیِڑ گای پھر نهیِ دُهےلیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਚਰਨ ਸੰਗਿ ਮੇਲੀ ॥kar kirapaa charan sa(n)g melee ||करि किरपा चरन संगि मेली ॥کر کرپا چرن سںگ مےلیِ ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਸੁਹੇਲੀ ॥੧॥sookh sahaj aana(n)dh suhelee ||1||सूख सहज आनंद सुहेली ॥१॥سُوکھ سهج آنµد سُهےلیِ ۔۔۱۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਅਤੋਲੀ ॥saadhasa(n)g gun gai atolee ||साधसंगि गुण गाइ अतोली ॥سادھسںگ گُݨ گاا اتولیِ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਨਾਨਕ ਭਈ ਅਮੋਲੀ ॥੨॥੩੫॥har simarat naanak bhiee amolee ||2||35||हरि सिमरत नानक भई अमोली ॥२॥३५॥هر سمرت نانک بھای امولیِ ۔۔۲۔۔۳۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਇਆ ਮਦ ਮਤਸਰ ਏ ਖੇਲਤ ਸਭਿ ਜੂਐ ਹਾਰੇ ॥kaam karodh maiaa madh matasar e khelat sabh jooaai haare ||काम क्रोध माइआ मद मतसर ए खेलत सभि जूऐ हारे ॥کام ک®ودھ مااآ مد متسر اے کھےلت سبھ جُواَے هارے ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਸਚੁ ਇਹ ਅਪੁਨੈ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਵਾਰੇ ॥੧॥sat sa(n)tokh dhiaa dharam sach ieh apunai gireh bheetar vaare ||1||सतु संतोखु दइआ धरमु सचु इह अपुनै गृह भीतरि वारे ॥१॥ست سںتوکھ دایا دھرم سچ اه اپنَے گره بھیِتر وارے ۔۔۱۔۔

ਜਨਮ ਮਰਨ ਚੂਕੇ ਸਭਿ ਭਾਰੇ ॥janam maran chooke sabh bhaare ||जनम मरन चूके सभि भारे ॥جنم مرن چُوکے سبھ بھارے ۔۔

ਮਿਲਤ ਸੰਗਿ ਭਇਓ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਲੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਤਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥milat sa(n)g bhio man niramal gur poorai lai khin meh taare ||1|| rahaau ||मिलत संगि भइओ मनु निरमलु गुरि पूरै लै खिन महि तारे ॥१॥ रहाउ ॥مِلت سںگ بھِااو من نرمل گُر پُورَے لَے کھن مهِ تارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭ ਕੀ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਰਹੈ ਮਨੂਆ ਸਗਲੇ ਦੀਸਹਿ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ॥sabh kee ren hoi rahai manooaa sagale dheeseh meet piaare ||सभ की रेनु होइ रहै मनूआ सगले दीसहि मीत पिआरे ॥سبھ کیِ رےن هوا رهَے منُوآ سگلے دیِسه میِت پآرے ۔۔

ਸਭ ਮਧੇ ਰਵਿਆ ਮੇਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਦਾਨੁ ਦੇਤ ਸਭਿ ਜੀਅ ਸਮੑਾਰੇ ॥੨॥sabh madhe raviaa meraa Thaakur dhaan dhet sabh jeea sam(h)aare ||2||सभ मधे रविआ मेरा ठाकुरु दानु देत सभि जीअ सम्मारे ॥२॥سبھ مدھے روآ مےرا ٹھاکر دان دےت سبھِ جیِا سمھارے ۔۔۲۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਆਪਿ ਇਕੁ ਏਕੈ ਏਕੈ ਹੈ ਸਗਲਾ ਪਾਸਾਰੇ ॥eko ek aap ik ekai ekai hai sagalaa paasaare ||एको एकु आपि इकु एकै एकै है सगला पासारे ॥اےکو اےک آپ اک اےکَے اےکَے هَے سگلا پاسارے ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਹੋਏ ਸਗਲ ਸਾਧ ਜਨ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਬਹੁਤੁ ਉਧਾਰੇ ॥੩॥jap jap hoe sagal saadh jan ek naam dhiaai bahut udhaare ||3||जपि जपि होए सगल साध जन एकु नामु धिआइ बहुतु उधारे ॥३॥جپ جپِ هواے سگل سادھ جن اےک نام دھآا بهُت اُدھارے ۔۔۳۔۔

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਬਿਅੰਤ ਗੁਸਾਈ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਪਾਰਾਵਾਰੇ ॥gahir ga(n)bheer bia(n)t gusaiee a(n)t nahee kichh paaraavaare ||गहिर गंभीर बिअंत गुसाई अंतु नही किछु पारावारे ॥گهِر گںبھیِر باںت گُساای اںت نهیِ کچھ پاراوارے ۔۔

ਤੁਮੑਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਨਾਨਕ ਧਿਆਇ ਧਿਆਇ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਨਮਸਕਾਰੇ ॥੪॥੩੬॥tum(h)ree kirapaa te gun gaavai naanak dhiaai dhiaai prabh kau namasakaare ||4||36||तुम्मरी कृपा ते गुन गावै नानक धिआइ धिआइ प्रभ कउ नमसकारे ॥४॥३६॥تُمھریِ ک®پا تے گُن گاوَے نانک دھآا دھآا پربھ کا نمسکارے ۔۔۴۔۔۳۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਤੂ ਬਿਅੰਤੁ ਅਵਿਗਤੁ ਅਗੋਚਰੁ ਇਹੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਆਕਾਰੁ ॥too bia(n)t avigat agochar ih sabh teraa aakaar ||तू बिअंतु अविगतु अगोचरु इहु सभु तेरा आकारु ॥تُو باںت اوگت اگوچر اهُ سبھ تےرا آکار ۔۔

ਕਿਆ ਹਮ ਜੰਤ ਕਰਹ ਚਤੁਰਾਈ ਜਾਂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੁਝੈ ਮਝਾਰਿ ॥੧॥kiaa ham ja(n)t kareh chaturaiee jaa(n) sabh kichh tujhai majhaar ||1||किआ हम जंत करह चतुराई जाँ सभु किछु तुझै मझारि ॥१॥کِآ هم جںت کره چتراای جاں سبھ کچھ تُجھَے مجھار ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪਨੇ ਬਾਲਿਕ ਰਾਖਹੁ ਲੀਲਾ ਧਾਰਿ ॥mere satigur apane baalik raakhahu leelaa dhaar ||मेरे सतिगुर अपने बालिक राखहु लीला धारि ॥مےرے ستگر اپنے بالک راکھهُ لیِلا دھار ۔۔

ਦੇਹੁ ਸੁਮਤਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dheh sumat sadhaa gun gaavaa mere Thaakur agam apaar ||1|| rahaau ||देहु सुमति सदा गुण गावा मेरे ठाकुर अगम अपार ॥१॥ रहाउ ॥دےهُ سُمت سدا گُݨ گاوا مےرے ٹھاکر اگم اپار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸੇ ਜਨਨਿ ਜਠਰ ਮਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਓਹੁ ਰਹਤਾ ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ॥jaise janan jaThar meh praanee oh rahataa naam adhaar ||जैसे जननि जठर महि प्रानी ओहु रहता नाम अधारि ॥جَےسے جنن جٹھر مهِ پرانیِ اوهُ رهتا نام ادھار ۔۔

ਅਨਦੁ ਕਰੈ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮੑਾਰੈ ਨਾ ਪੋਹੈ ਅਗਨਾਰਿ ॥੨॥anadh karai saas saas sam(h)aarai naa pohai aganaar ||2||अनदु करै सासि सासि सम्मारै ना पोहै अगनारि ॥२॥اند کرَے ساس ساس سمھارَے نا پوهَے اگنار ۔۔۲۔۔

ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਦਾਰਾ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਇਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਿਵਾਰਿ ॥par dhan par dhaaraa par ni(n)dhaa in siau preet nivaar ||पर धन पर दारा पर निंदा इन सिउ प्रीति निवारि ॥پر دھن پر دارا پر نںدا ان سا پریِت نوار ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਸੇਵੀ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੈ ਆਧਾਰਿ ॥੩॥charan kamal sevee ridh a(n)tar gur poore kai aadhaar ||3||चरन कमल सेवी रिद अंतरि गुर पूरे कै आधारि ॥३॥چرن کمل سےویِ رد اںتر گُر پُورے کَے آدھار ۔۔۳۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਮੰਦਰ ਮਹਲਾ ਜੋ ਦੀਸਹਿ ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਗਾਰਿ ॥girahu ma(n)dhar mahalaa jo dheeseh naa koiee sa(n)gaar ||गृहु मंदर महला जो दीसहि ना कोई संगारि ॥گِرهُ مںدر مهلا جو دیِسه نا کوای سںگار ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਜੀਵਹਿ ਕਲੀ ਕਾਲ ਮਹਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਰਿ ॥੪॥੩੭॥jab lag jeeveh kalee kaal meh jan naanak naam sam(h)aar ||4||37||जब लगु जीवहि कली काल महि जन नानक नामु सम्मारि ॥४॥३७॥جب لگ جیِوه کلیِ کال مهِ جن نانک نام سمھار ۔۔۴۔۔۳۷۔۔

ਆਸਾ ਘਰੁ ੩ ਮਹਲਾ ੫aasaa ghar teejaa mahalaa panjavaaआसा घरु ३ महला ५آسا گھر ۳ مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਜ ਮਿਲਕ ਜੋਬਨ ਗ੍ਰਿਹ ਸੋਭਾ ਰੂਪਵੰਤੁ ਜੋੁਆਨੀ ॥raaj milak joban gireh sobhaa roopava(n)t juoaanee ||राज मिलक जोबन गृह सोभा रूपवंतु जुोआनी ॥راج ملک جوبن گره سوبھا رُوپوںت جُوآنیِ ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਦਰਬੁ ਹਸਤੀ ਅਰੁ ਘੋੜੇ ਲਾਲ ਲਾਖ ਬੈ ਆਨੀ ॥bahut dharab hasatee ar ghoRe laal laakh bai aanee ||बहुतु दरबु हसती अरु घोड़े लाल लाख बै आनी ॥بهُت درب هستیِ ار گھوڑے لال لاکھ بَے آنیِ ۔۔

ਆਗੈ ਦਰਗਹਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ਛੋਡਿ ਚਲੈ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੧॥aagai dharageh kaam na aavai chhodd chalai abhimaanee ||1||आगै दरगहि कामि न आवै छोडि चलै अभिमानी ॥१॥آگَے درگه کام ن آوَے چھوڈ چلَے ابھمانیِ ۔۔۱۔۔

ਕਾਹੇ ਏਕ ਬਿਨਾ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥kaahe ek binaa chit laieeaai ||काहे एक बिना चितु लाईऐ ॥کاهے اےک بنا چت لاایاَے ۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਜਾਗਤ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥uooThat baiThat sovat jaagat sadhaa sadhaa har dhiaaieeaai ||1|| rahaau ||ऊठत बैठत सोवत जागत सदा सदा हरि धिआईऐ ॥१॥ रहाउ ॥اُوٹھت بَےٹھت سووت جاگت سدا سدا هر دھآایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਹਾ ਬਚਿਤ੍ਰ ਸੁੰਦਰ ਆਖਾੜੇ ਰਣ ਮਹਿ ਜਿਤੇ ਪਵਾੜੇ ॥mahaa bachitr su(n)dhar aakhaaRe ran meh jite pavaaRe ||महा बचित्र सुँदर आखाड़े रण महि जिते पवाड़े ॥مها بچتر سُںدر آکھاڑے رݨ مهِ جتے پواڑے ۔۔