Ang 377 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੭)

ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥pooraa gur pooree banat banaiee ||पूरा गुरु पूरी बणत बणाई ॥پُورا گُر پُوریِ بݨت بݨاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੨੪॥naanak bhagat milee vaddiaaiee ||4||24||नानक भगत मिली वडिआई ॥४॥२४॥نانک بھگت ملیِ وڈآای ۔۔۴۔۔۲۴۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਬਨਾਵਹੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ॥gur kai sabadh banaavahu ih man ||गुर कै सबदि बनावहु इहु मनु ॥گُر کَے سبد بناوهُ اهُ من ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸੰਚਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ॥੧॥gur kaa dharasan sa(n)chahu har dhan ||1||गुर का दरसनु संचहु हरि धनु ॥१॥گُر کا درسن سںچهُ هر دھن ۔۔۱۔۔

ਊਤਮ ਮਤਿ ਮੇਰੈ ਰਿਦੈ ਤੂੰ ਆਉ ॥uootam mat merai ridhai too(n) aau ||ऊतम मति मेरै रिदै तूँ आउ ॥اُوتم مت مےرَے ردَے تُوں آا ۔۔

ਧਿਆਵਉ ਗਾਵਉ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦਾ ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੋਹਿ ਲਾਗੈ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhiaavau gaavau gun govi(n)dhaa at preetam moh laagai naau ||1|| rahaau ||धिआवउ गावउ गुण गोविंदा अति प्रीतम मोहि लागै नाउ ॥१॥ रहाउ ॥دھِآوا گاوا گُݨ گووںدا ات پریِتم موه لاگَے ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਵਨੁ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥tirapat aghaavan saachai nai ||तृपति अघावनु साचै नाइ ॥تِرپت اگھاون ساچَے ناا ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਮਜਨੁ ਸੰਤ ਧੂਰਾਇ ॥੨॥aThasaTh majan sa(n)t dhoorai ||2||अठसठि मजनु संत धूराइ ॥२॥اٹھسٹھ مجن سںت دھُوراا ۔۔۲۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਜਾਨਉ ਕਰਤਾ ਏਕ ॥sabh meh jaanau karataa ek ||सभ महि जानउ करता एक ॥سبھ مهِ جانا کرتا اےک ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕ ॥੩॥saadhasa(n)gat mil budh bibek ||3||साधसंगति मिलि बुधि बिबेक ॥३॥سادھسںگت مل بُدھ ببےک ۔۔۳۔۔

ਦਾਸੁ ਸਗਲ ਕਾ ਛੋਡਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥dhaas sagal kaa chhodd abhimaan ||दासु सगल का छोडि अभिमानु ॥داس سگل کا چھوڈ ابھمان ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਦਾਨੁ ॥੪॥੨੫॥naanak kau gur dheeno dhaan ||4||25||नानक कउ गुरि दीनो दानु ॥४॥२५॥نانک کا گُر دیٍنو دان ۔۔۴۔۔۲۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਬੁਧਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਭਈ ਮਤਿ ਪੂਰੀ ॥budh pragaas bhiee mat pooree ||बुधि प्रगास भई मति पूरी ॥بُدھ پرگاس بھای مت پُوریِ ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਬਿਨਸੀ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਰੀ ॥੧॥taa te binasee dhuramat dhooree ||1||ता ते बिनसी दुरमति दूरी ॥१॥تا تے بنسیِ دُرمت دُوریِ ۔۔۱۔۔

ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈਅਲੇ ॥aaisee gurmat paieeale ||ऐसी गुरमति पाईअले ॥اَےسیِ گُرمت پاایالے ۔۔

ਬੂਡਤ ਘੋਰ ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਨਿਕਸਿਓ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥booddat ghor a(n)dh koop meh nikasio mere bhaiee re ||1|| rahaau ||बूडत घोर अंध कूप महि निकसिओ मेरे भाई रे ॥१॥ रहाउ ॥بُوڈت گھور اںدھ کُوپ مهِ نکساو مےرے بھاای رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਹਾ ਅਗਾਹ ਅਗਨਿ ਕਾ ਸਾਗਰੁ ॥ ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਤਾਰੇ ਰਤਨਾਗਰੁ ॥੨॥mahaa agaeh agan kaa saagar || gur bohith taare ratanaagar ||2||महा अगाह अगनि का सागरु ॥ गुरु बोहिथु तारे रतनागरु ॥२॥مها اگاه اگن کا ساگر ۔۔ گُر بوهتھ تارے رتناگر ۔۔۲۔۔

ਦੁਤਰ ਅੰਧ ਬਿਖਮ ਇਹ ਮਾਇਆ ॥dhutar a(n)dh bikham ieh maiaa ||दुतर अंध बिखम इह माइआ ॥دُتر اںدھ بکھم اه ماایا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪਰਗਟੁ ਮਾਰਗੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੩॥gur poorai paragaT maarag dhikhaiaa ||3||गुरि पूरै परगटु मारगु दिखाइआ ॥३॥گُر پُورَے پرگٹ مارگ دکھاایا ۔۔۳۔۔

ਜਾਪ ਤਾਪ ਕਛੁ ਉਕਤਿ ਨ ਮੋਰੀ ॥jaap taap kachh ukat na moree ||जाप ताप कछु उकति न मोरी ॥جاپ تاپ کچھ اُکت ن موریِ ۔۔

ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਸਰਣਾਗਤਿ ਤੋਰੀ ॥੪॥੨੬॥gur naanak saranaagat toree ||4||26||गुर नानक सरणागति तोरी ॥४॥२६॥گُر نانک سرݨاگت توریِ ۔۔۴۔۔۲۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਤਿਪਦੇ ੨ ॥aasaa mahalaa panjavaa tipadhe 2 ||आसा महला ५ तिपदे २ ॥آسا مهلا ۵ تپدے ۲ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਤ ਸਦ ਹੀ ਰਾਤਾ ॥har ras peevat sadh hee raataa ||हरि रसु पीवत सद ही राता ॥هر رس پیِوت سد هیِ راتا ۔۔

ਆਨ ਰਸਾ ਖਿਨ ਮਹਿ ਲਹਿ ਜਾਤਾ ॥aan rasaa khin meh leh jaataa ||आन रसा खिन महि लहि जाता ॥آن رسا کھن مهِ لهِ جاتا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਕੇ ਮਾਤੇ ਮਨਿ ਸਦਾ ਅਨੰਦ ॥har ras ke maate man sadhaa ana(n)dh ||हरि रस के माते मनि सदा अनंद ॥هر رس کے ماتے منِ سدا انµد ۔۔

ਆਨ ਰਸਾ ਮਹਿ ਵਿਆਪੈ ਚਿੰਦ ॥੧॥aan rasaa meh viaapai chi(n)dh ||1||आन रसा महि विआपै चिंद ॥१॥آن رسا مهِ وآپَے چںد ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਅਲਮਸਤੁ ਮਤਵਾਰਾ ॥har ras peevai alamasat matavaaraa ||हरि रसु पीवै अलमसतु मतवारा ॥هر رس پیِوَے المست متوارا ۔۔

ਆਨ ਰਸਾ ਸਭਿ ਹੋਛੇ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aan rasaa sabh hochhe re ||1|| rahaau ||आन रसा सभि होछे रे ॥१॥ रहाउ ॥آن رسا سبھ هوچھے رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥har ras kee keemat kahee na jai ||हरि रस की कीमति कही न जाइ ॥هر رس کیِ کیِمت کهیِ ن جاا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਾਧੂ ਹਾਟਿ ਸਮਾਇ ॥har ras saadhoo haaT samai ||हरि रसु साधू हाटि समाइ ॥هر رس سادھُو هاٹ سماا ۔۔

ਲਾਖ ਕਰੋਰੀ ਮਿਲੈ ਨ ਕੇਹ ॥laakh karoree milai na keh ||लाख करोरी मिलै न केह ॥لاکھ کروریِ ملَے ن کےه ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਤਿਸ ਹੀ ਦੇਹਿ ॥੨॥jiseh paraapat tis hee dheh ||2||जिसहि परापति तिस ही देहि ॥२॥جِسه پراپت تس هیِ دےه ۔۔۲۔۔

ਨਾਨਕ ਚਾਖਿ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦੁ ॥naanak chaakh bhe bisamaadh ||नानक चाखि भए बिसमादु ॥نانک چاکھ بھاے بسماد ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਆਇਆ ਸਾਦੁ ॥naanak gur te aaiaa saadh ||नानक गुर ते आइआ सादु ॥نانک گُر تے آاآ ساد ۔۔

ਈਤ ਊਤ ਕਤ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਇ ॥e'eet uoot kat chhodd na jai ||ईत ऊत कत छोडि न जाइ ॥ایت اُوت کت چھوڈ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੀਧਾ ਹਰਿ ਰਸ ਮਾਹਿ ॥੩॥੨੭॥naanak geedhaa har ras maeh ||3||27||नानक गीधा हरि रस माहि ॥३॥२७॥نانک گیِدھا هر رس ماه ۔۔۳۔۔۲۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਮਿਟਾਵੈ ਛੁਟਕੈ ਦੁਰਮਤਿ ਅਪੁਨੀ ਧਾਰੀ ॥kaam karodh lobh moh miTaavai chhuTakai dhuramat apunee dhaaree ||कामु क्रोधु लोभु मोहु मिटावै छुटकै दुरमति अपुनी धारी ॥کام ک®ودھ لوبھ موهُ مٹاوَے چھُٹکَے دُرمت اپنیِ دھاریِ ۔۔

ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀ ਸੇਵ ਕਮਾਵਹਿ ਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋਵਹਿ ਮਨਿ ਪਿਆਰੀ ॥੧॥hoi nimaanee sev kamaaveh taa preetam hoveh man piaaree ||1||होइ निमाणी सेव कमावहि ता प्रीतम होवहि मनि पिआरी ॥१॥هوا نماݨیِ سےو کماوه تا پریِتم هووه من پآریِ ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁੰਦਰਿ ਸਾਧੂ ਬਚਨ ਉਧਾਰੀ ॥sun su(n)dhar saadhoo bachan udhaaree ||सुणि सुँदरि साधू बचन उधारी ॥سُݨ سُںدر سادھُو بچن اُدھاریِ ۔۔

ਦੂਖ ਭੂਖ ਮਿਟੈ ਤੇਰੋ ਸਹਸਾ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਤੂੰ ਸੁਖਮਨਿ ਨਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhookh bhookh miTai tero sahasaa sukh paaveh too(n) sukhaman naaree ||1|| rahaau ||दूख भूख मिटै तेरो सहसा सुख पावहि तूँ सुखमनि नारी ॥१॥ रहाउ ॥دُوکھ بھُوکھ مٹَے تےرو سهسا سُکھ پاوه تُوں سُکھمن ناریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਰਣ ਪਖਾਰਿ ਕਰਉ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਆਤਮ ਸੁਧੁ ਬਿਖੁ ਤਿਆਸ ਨਿਵਾਰੀ ॥charan pakhaar karau gur sevaa aatam sudh bikh tiaas nivaaree ||चरण पखारि करउ गुर सेवा आतम सुधु बिखु तिआस निवारी ॥چرݨ پکھار کرا گُر سےوا آتم سُدھ بکھ تآس نواریِ ۔۔

ਦਾਸਨ ਕੀ ਹੋਇ ਦਾਸਿ ਦਾਸਰੀ ਤਾ ਪਾਵਹਿ ਸੋਭਾ ਹਰਿ ਦੁਆਰੀ ॥੨॥dhaasan kee hoi dhaas dhaasaree taa paaveh sobhaa har dhuaaree ||2||दासन की होइ दासि दासरी ता पावहि सोभा हरि दुआरी ॥२॥داسن کیِ هوا داس داسریِ تا پاوه سوبھا هر دُآریِ ۔۔۲۔۔

ਇਹੀ ਅਚਾਰ ਇਹੀ ਬਿਉਹਾਰਾ ਆਗਿਆ ਮਾਨਿ ਭਗਤਿ ਹੋਇ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥eihee achaar ihee biauhaaraa aagiaa maan bhagat hoi tum(h)aaree ||इही अचार इही बिउहारा आगिआ मानि भगति होइ तुम्मारी ॥ِاهیِ اچار اهیِ باهارا آگآ مان بھگت هوِا تُمھاریِ ۔۔

ਜੋ ਇਹੁ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਮਾਵੈ ਨਾਨਕ ਸੋ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥੩॥੨੮॥jo ih ma(n)tr kamaavai naanak so bhaujal paar utaaree ||3||28||जो इहु मंत्रु कमावै नानक सो भउजलु पारि उतारी ॥३॥२८॥جو اهُ مںترü کماوَے نانک سو بھاجل پار اُتاریِ ۔۔۳۔۔۲۸۔۔