Ang 375 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੫)

ਦਰਸਨ ਕੀ ਮਨਿ ਆਸ ਘਨੇਰੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਸੰਤੁ ਮੋ ਕਉ ਪਿਰਹਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dharasan kee man aas ghaneree koiee aaisaa sa(n)t mo kau pireh milaavai ||1|| rahaau ||दरसन की मनि आस घनेरी कोई ऐसा संतु मो कउ पिरहि मिलावै ॥१॥ रहाउ ॥درسن کیِ من آس گھنےریِ کوای اَےسا سںت مو کا پره ملاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਾਰਿ ਪਹਰ ਚਹੁ ਜੁਗਹ ਸਮਾਨੇ ॥chaar pahar chahu jugeh samaane ||चारि पहर चहु जुगह समाने ॥چار پهر چهُ جُگه سمانے ۔۔

ਰੈਣਿ ਭਈ ਤਬ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਨੇ ॥੨॥rain bhiee tab a(n)t na jaane ||2||रैणि भई तब अंतु न जाने ॥२॥رَےݨ بھای تب اںت ن جانے ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਮਿਲਿ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੋੜੀ ॥pa(n)ch dhoot mil pirahu vichhoRee ||पंच दूत मिलि पिरहु विछोड़ी ॥پںچ دُوت مل پرهُ وچھوڑیِ ۔۔

ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਰੋਵੈ ਹਾਥ ਪਛੋੜੀ ॥੩॥bhram bhram rovai haath pachhoRee ||3||भ्रमि भ्रमि रोवै हाथ पछोड़ी ॥३॥بھرم بھرم رووَے هاتھ پچھوڑیِ ۔۔۳۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥jan naanak kau har dharas dhikhaiaa ||जन नानक कउ हरि दरसु दिखाइआ ॥جن نانک کا هر درس دکھاایا ۔۔

ਆਤਮੁ ਚੀਨਿੑ ਪਰਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧੫॥aatam cheeni(h) param sukh paiaa ||4||15||आतमु चीनि्ि परम सुखु पाइआ ॥४॥१५॥آتم چیٍنھ پرم سُکھ پاایا ۔۔۴۔۔۱۵۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਮਹਿ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥har sevaa meh param nidhaan ||हरि सेवा महि परम निधानु ॥هر سےوا مهِ پرم ندھان ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ॥੧॥har sevaa mukh a(n)mirat naam ||1||हरि सेवा मुखि अंमृत नामु ॥१॥هر سےوا مُکھ اںمرت نام ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਸੰਗਿ ਸਖਾਈ ॥har meraa saathee sa(n)g sakhaiee ||हरि मेरा साथी संगि सखाई ॥هر مےرا ساتھیِ سںگ سکھاای ۔۔

ਦੁਖਿ ਸੁਖਿ ਸਿਮਰੀ ਤਹ ਮਉਜੂਦੁ ਜਮੁ ਬਪੁਰਾ ਮੋ ਕਉ ਕਹਾ ਡਰਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhukh sukh simaree teh maujoodh jam bapuraa mo kau kahaa ddaraiee ||1|| rahaau ||दुखि सुखि सिमरी तह मउजूदु जमु बपुरा मो कउ कहा डराई ॥१॥ रहाउ ॥دُکھ سُکھ سمریِ ته ماجُود جم بپرا مو کاُ کها ڈراای ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਓਟ ਮੈ ਹਰਿ ਕਾ ਤਾਣੁ ॥har meree oT mai har kaa taan ||हरि मेरी ओट मै हरि का ताणु ॥هر مےریِ اوٹ مَے هرِ کا تاݨ ۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਖਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ਦੀਬਾਣੁ ॥੨॥har meraa sakhaa man maeh dheebaan ||2||हरि मेरा सखा मन माहि दीबाणु ॥२॥هر مےرا سکھا من ماه دیِباݨ ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਪੂੰਜੀ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਵੇਸਾਹੁ ॥har meree poo(n)jee meraa har vesaahu ||हरि मेरी पूँजी मेरा हरि वेसाहु ॥هر مےریِ پُوںجیِ مےرا هرِ وےساهُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਨੁ ਖਟੀ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਹੁ ॥੩॥gurmukh dhan khaTee har meraa saahu ||3||गुरमुखि धनु खटी हरि मेरा साहु ॥३॥گُرمکھ دھن کھٹیِ هر مےرا ساهُ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਇਹ ਮਤਿ ਆਵੈ ॥gur kirapaa te ieh mat aavai ||गुर किरपा ते इह मति आवै ॥گُر کرپا تے اه مت آوَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੧੬॥jan naanak har kai a(n)k samaavai ||4||16||जन नानकु हरि कै अंकि समावै ॥४॥१६॥جن نانک هر کَے اںک سماوَے ۔۔۴۔۔۱۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਈ ॥prabh hoi kirapaal ta ih man laiee ||प्रभु होइ कृपालु त इहु मनु लाई ॥پربھ هوا ک®پال ت اهُ من لاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਭੈ ਫਲ ਪਾਈ ॥੧॥satigur sev sabhai fal paiee ||1||सतिगुरु सेवि सभै फल पाई ॥१॥ستگر سےو سبھَے پھل پاای ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਕਿਉ ਬੈਰਾਗੁ ਕਰਹਿਗਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ॥man kiau bairaag karahigaa satigur meraa pooraa ||मन किउ बैरागु करहिगा सतिगुरु मेरा पूरा ॥من کا بَےراگ کرهگا ستگر مےرا پُورا ۔۔

ਮਨਸਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਸਭ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਸਦ ਹੀ ਭਰਪੂਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥manasaa kaa dhaataa sabh sukh nidhaan a(n)mirat sar sadh hee bharapooraa ||1|| rahaau ||मनसा का दाता सभ सुख निधानु अंमृत सरि सद ही भरपूरा ॥१॥ रहाउ ॥منسا کا داتا سبھ سُکھ ندھان اںمرت سر سد هیِ بھرپُورا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਰਣ ਕਮਲ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਧਾਰੇ ॥charan kamal ridh a(n)tar dhaare ||चरण कमल रिद अंतरि धारे ॥چرݨ کمل رد اںتر دھارے ۔۔

ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲੇ ਰਾਮ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥pragaTee jot mile raam piaare ||2||प्रगटी जोति मिले राम पिआरे ॥२॥پرگٹیِ جوت ملے رام پآرے ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਸਖੀ ਮਿਲਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥pa(n)ch sakhee mil ma(n)gal gaiaa ||पंच सखी मिलि मंगलु गाइआ ॥پںچ سکھیِ مل مںگل گاایا ۔۔

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥੩॥anahadh baanee naadh vajaiaa ||3||अनहद बाणी नादु वजाइआ ॥३॥انهد باݨیِ ناد وجاایا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥gur naanak tuThaa miliaa har rai ||गुरु नानकु तुठा मिलिआ हरि राइ ॥گُر نانک تُٹھا ملآ هرِ راا ۔۔

ਸੁਖਿ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੪॥੧੭॥sukh rain vihaanee sahaj subhai ||4||17||सुखि रैणि विहाणी सहजि सुभाइ ॥४॥१७॥سُکھ رَےݨ وهاݨیِ سهج سُبھاا ۔۔۴۔۔۱۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥kar kirapaa har paragaTee aaiaa ||करि किरपा हरि परगटी आइआ ॥کر کرپا هرِ پرگٹیِ آایا ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਧਨੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੧॥mil satigur dhan pooraa paiaa ||1||मिलि सतिगुर धनु पूरा पाइआ ॥१॥مِل ستگر دھن پُورا پاایا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਾਈ ॥aaisaa har dhan sa(n)cheeaai bhaiee ||ऐसा हरि धनु संचीऐ भाई ॥اَےسا هر دھن سںچیِاَے بھاای ۔۔

ਭਾਹਿ ਨ ਜਾਲੈ ਜਲਿ ਨਹੀ ਡੂਬੈ ਸੰਗੁ ਛੋਡਿ ਕਰਿ ਕਤਹੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhaeh na jaalai jal nahee ddoobai sa(n)g chhodd kar katahu na jaiee ||1|| rahaau ||भाहि न जालै जलि नही डूबै संगु छोडि करि कतहु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥بھاه ن جالَے جل نهیِ ڈُوبَے سںگ چھوڈ کرِ کتهُ ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਨਿਖੁਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥toT na aavai nikhuT na jai ||तोटि न आवै निखुटि न जाइ ॥توٹ ن آوَے نکھٹ ن جاا ۔۔

ਖਾਇ ਖਰਚਿ ਮਨੁ ਰਹਿਆ ਅਘਾਇ ॥੨॥khai kharach man rahiaa aghai ||2||खाइ खरचि मनु रहिआ अघाइ ॥२॥کھاا کھرچ من رهِآ اگھاا ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਸਚੁ ਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚਾਣਾ ॥so sach saahu jis ghar har dhan sa(n)chaanaa ||सो सचु साहु जिसु घरि हरि धनु संचाणा ॥سو سچ ساهُ جس گھر هرِ دھن سںچاݨا ۔۔

ਇਸੁ ਧਨ ਤੇ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਰਸਾਣਾ ॥੩॥eis dhan te sabh jag varasaanaa ||3||इसु धन ते सभु जगु वरसाणा ॥३॥ِاس دھن تے سبھ جگ ورساݨا ۔۔۳۔۔

ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ਜਿਸੁ ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਣਾ ॥tin har dhan paiaa jis purab likhe kaa lahanaa ||तिनि हरि धनु पाइआ जिसु पुरब लिखे का लहणा ॥تٍن هر دھن پاایا جس پُرب لکھے کا لهݨا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅੰਤਿ ਵਾਰ ਨਾਮੁ ਗਹਣਾ ॥੪॥੧੮॥jan naanak a(n)t vaar naam gahanaa ||4||18||जन नानक अंति वार नामु गहणा ॥४॥१८॥جن نانک اںت وار نام گهݨا ۔۔۴۔۔۱۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਜੈਸੇ ਕਿਰਸਾਣੁ ਬੋਵੈ ਕਿਰਸਾਨੀ ॥jaise kirasaan bovai kirasaanee ||जैसे किरसाणु बोवै किरसानी ॥جَےسے کرساݨ بووَے کرسانیِ ۔۔

ਕਾਚੀ ਪਾਕੀ ਬਾਢਿ ਪਰਾਨੀ ॥੧॥kaachee paakee baadd paraanee ||1||काची पाकी बाढि परानी ॥१॥کاچیِ پاکیِ باڈھ پرانیِ ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਜਨਮੈ ਸੋ ਜਾਨਹੁ ਮੂਆ ॥jo janamai so jaanahu mooaa ||जो जनमै सो जानहु मूआ ॥جو جنمَے سو جانهُ مُوآ ۔۔

ਗੋਵਿੰਦ ਭਗਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਹੈ ਥੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥govi(n)dh bhagat asathir hai theeaa ||1|| rahaau ||गोविंद भगतु असथिरु है थीआ ॥१॥ रहाउ ॥گووںد بھگت استھر هَے تھیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦਿਨ ਤੇ ਸਰਪਰ ਪਉਸੀ ਰਾਤਿ ॥dhin te sarapar pausee raat ||दिन ते सरपर पउसी राति ॥دٍن تے سرپر پاسیِ رات ۔۔

ਰੈਣਿ ਗਈ ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਪਰਭਾਤਿ ॥੨॥rain giee fir hoi parabhaat ||2||रैणि गई फिरि होइ परभाति ॥२॥رَےݨ گای پھر هوا پربھات ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥maiaa moh soi rahe abhaage ||माइआ मोहि सोइ रहे अभागे ॥مااآ موه سوا رهے ابھاگے ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਜਾਗੇ ॥੩॥gur prasaadh ko viralaa jaage ||3||गुर प्रसादि को विरला जागे ॥३॥گُر پرساد کو ورلا جاگے ۔۔۳۔۔