Ang 373 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੩)

ਦੂਖ ਰੋਗ ਭਏ ਗਤੁ ਤਨ ਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥dhookh rog bhe gat tan te man niramal har har gun gai ||दूख रोग भए गतु तन ते मनु निरमलु हरि हरि गुण गाइ ॥دُوکھ روگ بھاے گت تن تے من نرمل هر هرِ گُݨ گاا ۔۔

ਭਏ ਅਨੰਦ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਅਬ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਕਤ ਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥bhe ana(n)dh mil saadhoo sa(n)g ab meraa man kat hee na jai ||1||भए अनंद मिलि साधू संगि अब मेरा मनु कत ही न जाइ ॥१॥بھاے انµد مل سادھُو سںگ اب مےرا من کت هیِ ن جاا ۔۔۱۔۔

ਤਪਤਿ ਬੁਝੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਾਇ ॥tapat bujhee gur sabadhee mai ||तपति बुझी गुर सबदी माइ ॥تپت بُجھیِ گُر سبدیِ ماا ۔۔

ਬਿਨਸਿ ਗਇਓ ਤਾਪ ਸਭ ਸਹਸਾ ਗੁਰੁ ਸੀਤਲੁ ਮਿਲਿਓ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥binas gio taap sabh sahasaa gur seetal milio sahaj subhai ||1|| rahaau ||बिनसि गइओ ताप सभ सहसा गुरु सीतलु मिलिओ सहजि सुभाइ ॥१॥ रहाउ ॥بٍنس گِااو تاپ سبھ سهسا گُر سیِتل ملاو سهجِ سُبھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧਾਵਤ ਰਹੇ ਏਕੁ ਇਕੁ ਬੂਝਿਆ ਆਇ ਬਸੇ ਅਬ ਨਿਹਚਲੁ ਥਾਇ ॥dhaavat rahe ek ik boojhiaa aai base ab nihachal thai ||धावत रहे एकु इकु बूझिआ आइ बसे अब निहचलु थाइ ॥دھاوت رهے اےک اک بُوجھآ آا بسے اب نهچل تھاِا ۔۔

ਜਗਤੁ ਉਧਾਰਨ ਸੰਤ ਤੁਮਾਰੇ ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ ਰਹੇ ਅਘਾਇ ॥੨॥jagat udhaaran sa(n)t tumaare dharasan pekhat rahe aghai ||2||जगतु उधारन संत तुमारे दरसनु पेखत रहे अघाइ ॥२॥جگت اُدھارن سںت تُمارے درسن پےکھت رهے اگھاا ۔۔۲۔۔

ਜਨਮ ਦੋਖ ਪਰੇ ਮੇਰੇ ਪਾਛੈ ਅਬ ਪਕਰੇ ਨਿਹਚਲੁ ਸਾਧੂ ਪਾਇ ॥janam dhokh pare mere paachhai ab pakare nihachal saadhoo pai ||जनम दोख परे मेरे पाछै अब पकरे निहचलु साधू पाइ ॥جنم دوکھ پرے مےرے پاچھَے اب پکرے نهچل سادھُو پاا ۔۔

ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਗਾਵੈ ਮੰਗਲ ਮਨੂਆsahaj dhun gaavai ma(n)gal manooaaसहज धुनि गावै मंगल मनूआسهج دھُن گاوَے مںگل منُوآ

ਅਬ ਤਾ ਕਉ ਫੁਨਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੩॥ab taa kau fun kaal na khai ||3||अब ता कउ फुनि कालु न खाइ ॥३॥اب تا کا پھُن کال ن کھاا ۔۔۳۔۔

ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਸਮਰਥ ਹਮਾਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥karan kaaran samarath hamaare sukhadhaiee mere har har rai ||करन कारन समरथ हमारे सुखदाई मेरे हरि हरि राइ ॥کرن کارن سمرتھ همارے سُکھداای مےرے هر هرِ راا ۔۔

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਜਪਿ ਜੀਵੈ ਨਾਨਕੁ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਮੇਰੈ ਸੰਗਿ ਸਹਾਇ ॥੪॥੯॥naam teraa jap jeevai naanak ot pot merai sa(n)g sahai ||4||9||नामु तेरा जपि जीवै नानकु ओति पोति मेरै संगि सहाइ ॥४॥९॥نام تےرا جپ جیِوَے نانک اوتِ پوت مےرَے سںگ سهاا ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਅਰੜਾਵੈ ਬਿਲਲਾਵੈ ਨਿੰਦਕੁ ॥araRaavai bilalaavai ni(n)dhak ||अरड़ावै बिललावै निंदकु ॥ارڑاوَے بللاوَے نںدک ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਬਿਸਰਿਆ ਅਪਣਾ ਕੀਤਾ ਪਾਵੈ ਨਿੰਦਕੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham paramesar bisariaa apanaa keetaa paavai ni(n)dhak ||1|| rahaau ||पारब्रहमु परमेसरु बिसरिआ अपणा कीता पावै निंदकु ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم پرمےسر بسرآ اپݨا کیِتا پاوَے نںدک ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਕਾ ਸੰਗੀ ਹੋਵੈ ਨਾਲੇ ਲਏ ਸਿਧਾਵੈ ॥je koiee us kaa sa(n)gee hovai naale le sidhaavai ||जे कोई उस का संगी होवै नाले लए सिधावै ॥جے کوای اُس کا سںگیِ هووَے نالے لاے سدھاوَے ۔۔

ਅਣਹੋਦਾ ਅਜਗਰੁ ਭਾਰੁ ਉਠਾਏ ਨਿੰਦਕੁ ਅਗਨੀ ਮਾਹਿ ਜਲਾਵੈ ॥੧॥anahodhaa ajagar bhaar uThaae ni(n)dhak aganee maeh jalaavai ||1||अणहोदा अजगरु भारु उठाए निंदकु अगनी माहि जलावै ॥१॥اݨهودا اجگر بھار اُٹھااے نںدک اگنیِ ماه جلاوَے ۔۔۱۔۔

ਪਰਮੇਸਰ ਕੈ ਦੁਆਰੈ ਜਿ ਹੋਇ ਬਿਤੀਤੈ ਸੁ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥paramesar kai dhuaarai j hoi biteetai su naanak aakh sunaavai ||परमेसर कै दुआरै जि होइ बितीतै सु नानकु आखि सुणावै ॥پرمےسر کَے دُآرَے ج هوا بتیِتَے سُ نانک آکھ سُݨاوَے ۔۔

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਇ ਬਿਗਸਾਵੈ ॥੨॥੧੦॥bhagat janaa kau sadhaa ana(n)dh hai har keeratan gai bigasaavai ||2||10||भगत जना कउ सदा अनंदु है हरि कीरतनु गाइ बिगसावै ॥२॥१०॥بھگت جنا کا سدا انµد هَے هر کیِرتن گاا بگساوَے ۔۔۲۔۔۱۰۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਜਉ ਮੈ ਕੀਓ ਸਗਲ ਸੀਗਾਰਾ ॥jau mai keeo sagal seegaaraa ||जउ मै कीओ सगल सीगारा ॥جا مَے کیِاو سگل سیِگارا ۔۔

ਤਉ ਭੀ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਨ ਪਤੀਆਰਾ ॥tau bhee meraa man na pateeaaraa ||तउ भी मेरा मनु न पतीआरा ॥تا بھیِ مےرا من ن پتیِآرا ۔۔

ਅਨਿਕ ਸੁਗੰਧਤ ਤਨ ਮਹਿ ਲਾਵਉ ॥anik suga(n)dhat tan meh laavau ||अनिक सुगंधत तन महि लावउ ॥انک سُگںدھت تن مهِ لاوا ۔۔

ਓਹੁ ਸੁਖੁ ਤਿਲੁ ਸਮਾਨਿ ਨਹੀ ਪਾਵਉ ॥oh sukh til samaan nahee paavau ||ओहु सुखु तिलु समानि नही पावउ ॥اوهُ سُکھ تل سمان نهیِ پاوا ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਚਿਤਵਉ ਐਸੀ ਆਸਾਈ ॥man meh chitavau aaisee aasaiee ||मन महि चितवउ ऐसी आसाई ॥من مهِ چتوا اَےسیِ آساای ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਦੇਖਤ ਜੀਵਉ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥੧॥pria dhekhat jeevau meree maiee ||1||पृअ देखत जीवउ मेरी माई ॥१॥پِرا دےکھت جیِوا مےریِ ماای ۔۔۱۔۔

ਮਾਈ ਕਹਾ ਕਰਉ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨ ਧੀਰੈ ॥maiee kahaa karau ih man na dheerai ||माई कहा करउ इहु मनु न धीरै ॥ماای کها کرا اهُ من ن دھیِرَے ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬੈਰਾਗੁ ਹਿਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pria preetam bairaag hirai ||1|| rahaau ||पृअ प्रीतम बैरागु हिरै ॥१॥ रहाउ ॥پِرا پریِتم بَےراگ هرَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਸਤ੍ਰ ਬਿਭੂਖਨ ਸੁਖ ਬਹੁਤ ਬਿਸੇਖੈ ॥basatr bibhookhan sukh bahut bisekhai ||बसत्र बिभूखन सुख बहुत बिसेखै ॥بستر ببھُوکھن سُکھ بهُت بسےکھَے ۔۔

ਓਇ ਭੀ ਜਾਨਉ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖੈ ॥oi bhee jaanau kitai na lekhai ||ओइ भी जानउ कितै न लेखै ॥اوِا بھیِ جانا کتَے ن لےکھَے ۔۔

ਪਤਿ ਸੋਭਾ ਅਰੁ ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ॥pat sobhaa ar maan mahat ||पति सोभा अरु मानु महतु ॥پت سوبھا ار مان مهت ۔۔

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥aagiaakaaree sagal jagat ||आगिआकारी सगल जगतु ॥آگآکاریِ سگل جگت ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਐਸਾ ਹੈ ਸੁੰਦਰ ਲਾਲ ॥girahu aaisaa hai su(n)dhar laal ||गृहु ऐसा है सुँदर लाल ॥گِرهُ اَےسا هَے سُںدر لال ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ਤਾ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲ ॥੨॥prabh bhaavaa taa sadhaa nihaal ||2||प्रभ भावा ता सदा निहाल ॥२॥پربھ بھاوا تا سدا نهال ۔۔۲۔۔

ਬਿੰਜਨ ਭੋਜਨ ਅਨਿਕ ਪਰਕਾਰ ॥bi(n)jan bhojan anik parakaar ||बिंजन भोजन अनिक परकार ॥بِںجن بھوجن انک پرکار ۔۔

ਰੰਗ ਤਮਾਸੇ ਬਹੁਤੁ ਬਿਸਥਾਰ ॥ra(n)g tamaase bahut bisathaar ||रंग तमासे बहुतु बिसथार ॥رںگ تماسے بهُت بستھار ۔۔

ਰਾਜ ਮਿਲਖ ਅਰੁ ਬਹੁਤੁ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ॥raaj milakh ar bahut furamais ||राज मिलख अरु बहुतु फुरमाइसि ॥راج ملکھ ار بهُت پھُرمااس ۔۔

ਮਨੁ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨ ਜਾਇਸਿ ॥man nahee dhraapai tirasanaa na jais ||मनु नही ध्रापै तृसना न जाइसि ॥من نهیِ دھراپَے ترسنا ن جااس ۔۔

ਬਿਨੁ ਮਿਲਬੇ ਇਹੁ ਦਿਨੁ ਨ ਬਿਹਾਵੈ ॥bin milabe ih dhin na bihaavai ||बिनु मिलबे इहु दिनु न बिहावै ॥بٍن ملبے اهُ دن ن بهاوَے ۔۔

ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੂ ਤਾ ਸਭ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥੩॥milai prabhoo taa sabh sukh paavai ||3||मिलै प्रभू ता सभ सुख पावै ॥३॥مِلَے پربھُو تا سبھ سُکھ پاوَے ۔۔۳۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਸੁਨੀ ਇਹ ਸੋਇ ॥khojat khojat sunee ieh soi ||खोजत खोजत सुनी इह सोइ ॥کھوجت کھوجت سُنیِ اه سوا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬਿਨੁ ਤਰਿਓ ਨ ਕੋਇ ॥saadhasa(n)gat bin tario na koi ||साधसंगति बिनु तरिओ न कोइ ॥سادھسںگت بن تراو ن کوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ਤਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥jis masatak bhaag tin satigur paiaa ||जिसु मसतकि भागु तिनि सतिगुरु पाइआ ॥جِس مستک بھاگ تن ستِگر پاایا ۔۔

ਪੂਰੀ ਆਸਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਇਆ ॥pooree aasaa man tirapataiaa ||पूरी आसा मनु तृपताइआ ॥پُوریِ آسا من ترپتاایا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਚੂਕੀ ਡੰਝਾ ॥prabh miliaa taa chookee dda(n)jhaa ||प्रभ मिलिआ ता चूकी डंझा ॥پربھ ملآ تا چُوکیِ ڈںجھا ۔۔

ਨਾਨਕ ਲਧਾ ਮਨ ਤਨ ਮੰਝਾ ॥੪॥੧੧॥naanak ladhaa man tan ma(n)jhaa ||4||11||नानक लधा मन तन मंझा ॥४॥११॥نانک لدھا من تن مںجھا ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਪੰਚਪਦੇ ॥aasaa mahalaa panjavaa pa(n)chapadhe ||आसा महला ५ पंचपदे ॥آسا مهلا ۵ پںچپدے ۔۔