Ang 372 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੩੭੨)

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਪਰਦੇਸੁ ਝਾਗਿ ਸਉਦੇ ਕਉ ਆਇਆ ॥paradhes jhaag saudhe kau aaiaa ||परदेसु झागि सउदे कउ आइआ ॥پردےس جھاگ سادے کا آایا ۔۔

ਵਸਤੁ ਅਨੂਪ ਸੁਣੀ ਲਾਭਾਇਆ ॥vasat anoop sunee laabhaiaa ||वसतु अनूप सुणी लाभाइआ ॥وست انُوپ سُݨیِ لابھاایا ۔۔

ਗੁਣ ਰਾਸਿ ਬੰਨਿੑ ਪਲੈ ਆਨੀ ॥gun raas ba(n)ni(h) palai aanee ||गुण रासि बंनि्ि पलै आनी ॥گُݨ راس بنّھ پلَے آنیِ ۔۔

ਦੇਖਿ ਰਤਨੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਪਟਾਨੀ ॥੧॥dhekh ratan ih man lapaTaanee ||1||देखि रतनु इहु मनु लपटानी ॥१॥دےکھ رتن اهُ من لپٹانیِ ۔۔۱۔۔

ਸਾਹ ਵਾਪਾਰੀ ਦੁਆਰੈ ਆਏ ॥saeh vaapaaree dhuaarai aae ||साह वापारी दुआरै आए ॥ساه واپاریِ دُآرَے آاے ۔۔

ਵਖਰੁ ਕਾਢਹੁ ਸਉਦਾ ਕਰਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥vakhar kaaddahu saudhaa karaae ||1|| rahaau ||वखरु काढहु सउदा कराए ॥१॥ रहाउ ॥وکھر کاڈھهُ سادا کرااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਹਿ ਪਠਾਇਆ ਸਾਹੈ ਪਾਸਿ ॥saeh paThaiaa saahai paas ||साहि पठाइआ साहै पासि ॥ساه پٹھاایا ساهَے پاس ۔۔

ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਅਮੋਲਾ ਰਾਸਿ ॥amol ratan amolaa raas ||अमोल रतन अमोला रासि ॥امول رتن امولا راس ۔۔

ਵਿਸਟੁ ਸੁਭਾਈ ਪਾਇਆ ਮੀਤ ॥visaT subhaiee paiaa meet ||विसटु सुभाई पाइआ मीत ॥وِسٹ سُبھاای پاایا میِت ۔۔

ਸਉਦਾ ਮਿਲਿਆ ਨਿਹਚਲ ਚੀਤ ॥੨॥saudhaa miliaa nihachal cheet ||2||सउदा मिलिआ निहचल चीत ॥२॥سادا ملآ نهچل چیِت ۔۔۲۔۔

ਭਉ ਨਹੀ ਤਸਕਰ ਪਉਣ ਨ ਪਾਨੀ ॥bhau nahee tasakar paun na paanee ||भउ नही तसकर पउण न पानी ॥بھا نهیِ تسکر پاݨ ن پانیِ ۔۔

ਸਹਜਿ ਵਿਹਾਝੀ ਸਹਜਿ ਲੈ ਜਾਨੀ ॥sahaj vihaajhee sahaj lai jaanee ||सहजि विहाझी सहजि लै जानी ॥سهج وهاجھیِ سهجِ لَے جانیِ ۔۔

ਸਤ ਕੈ ਖਟਿਐ ਦੁਖੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥sat kai khaTiaai dhukh nahee paiaa ||सत कै खटिऐ दुखु नही पाइआ ॥ست کَے کھٹاَے دُکھ نهیِ پاایا ۔۔

ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ ਘਰਿ ਲੈ ਆਇਆ ॥੩॥sahee salaamat ghar lai aaiaa ||3||सही सलामति घरि लै आइआ ॥३॥سهیِ سلامت گھر لَے آایا ۔۔۳۔۔

ਮਿਲਿਆ ਲਾਹਾ ਭਏ ਅਨੰਦ ॥miliaa laahaa bhe ana(n)dh ||मिलिआ लाहा भए अनंद ॥مِلآ لاها بھاے انµد ۔۔

ਧੰਨੁ ਸਾਹ ਪੂਰੇ ਬਖਸਿੰਦ ॥dha(n)n saeh poore bakhasi(n)dh ||धंनु साह पूरे बखसिंद ॥دھنّ ساه پُورے بکھسںد ۔۔

ਇਹੁ ਸਉਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਪਾਇਆ ॥eih saudhaa gurmukh kinai viralai paiaa ||इहु सउदा गुरमुखि किनै विरलै पाइआ ॥ِاهُ سادا گُرمکھ کنَے ورلَے پاایا ۔۔

ਸਹਲੀ ਖੇਪ ਨਾਨਕੁ ਲੈ ਆਇਆ ॥੪॥੬॥sahalee khep naanak lai aaiaa ||4||6||सहली खेप नानकु लै आइआ ॥४॥६॥سهلیِ کھےپ نانک لَے آایا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਨੁ ਅਵਗਨੁ ਮੇਰੋ ਕਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰੋ ॥gun avagan mero kachh na beechaaro ||गुनु अवगनु मेरो कछु न बीचारो ॥گُن اوگن مےرو کچھ ن بیِچارو ۔۔

ਨਹ ਦੇਖਿਓ ਰੂਪ ਰੰਗ ਸਂੀਗਾਰੋ ॥neh dhekhio roop ra(n)g sa(n)eegaaro ||नह देखिओ रूप रंग सींगारो ॥نه دےکھاو رُوپ رںگ سˆØیِگارو ۔۔

ਚਜ ਅਚਾਰ ਕਿਛੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਨੀ ॥chaj achaar kichh bidh nahee jaanee ||चज अचार किछु बिधि नही जानी ॥چج اچار کچھ بدھ نهیِ جانیِ ۔۔

ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਪ੍ਰਿਅ ਸੇਜੈ ਆਨੀ ॥੧॥baeh pakar pria sejai aanee ||1||बाह पकरि पृअ सेजै आनी ॥१॥باه پکر پرا سےجَے آنیِ ۔۔۱۔۔

ਸੁਨਿਬੋ ਸਖੀ ਕੰਤਿ ਹਮਾਰੋ ਕੀਅਲੋ ਖਸਮਾਨਾ ॥sunibo sakhee ka(n)t hamaaro keealo khasamaanaa ||सुनिबो सखी कंति हमारो कीअलो खसमाना ॥سُنبو سکھیِ کںت همارو کیِالو کھسمانا ۔۔

ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਧਾਰਿ ਰਾਖਿਓ ਕਰਿ ਅਪੁਨਾ ਕਿਆ ਜਾਨੈ ਇਹੁ ਲੋਕੁ ਅਜਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar masatak dhaar raakhio kar apunaa kiaa jaanai ih lok ajaanaa ||1|| rahaau ||करु मसतकि धारि राखिओ करि अपुना किआ जानै इहु लोकु अजाना ॥१॥ रहाउ ॥کر مستک دھار راکھاو کر اپنا کآ جانَے ِاهُ لوک اجانا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸੁਹਾਗੁ ਹਮਾਰੋ ਅਬ ਹੁਣਿ ਸੋਹਿਓ ॥suhaag hamaaro ab hun sohio ||सुहागु हमारो अब हुणि सोहिओ ॥سُهاگ همارو اب هُݨ سوهاو ۔۔

ਕੰਤੁ ਮਿਲਿਓ ਮੇਰੋ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਜੋਹਿਓ ॥ka(n)t milio mero sabh dhukh johio ||कंतु मिलिओ मेरो सभु दुखु जोहिओ ॥کںت ملاو مےرو سبھ دُکھ جوهاو ۔۔

ਆਂਗਨਿ ਮੇਰੈ ਸੋਭਾ ਚੰਦ ॥aa(n)gan merai sobhaa cha(n)dh ||आँगनि मेरै सोभा चंद ॥آںگن مےرَے سوبھا چںد ۔۔

ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗਿ ਅਨੰਦ ॥੨॥nis baasur pria sa(n)g ana(n)dh ||2||निसि बासुर पृअ संगि अनंद ॥२॥نِس باسر پرا سںگ انµد ۔۔۲۔۔

ਬਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲ ॥basatr hamaare ra(n)g chalool ||बसत्र हमारे रंगि चलूल ॥بستر همارے رںگ چلُول ۔۔

ਸਗਲ ਆਭਰਣ ਸੋਭਾ ਕੰਠਿ ਫੂਲ ॥sagal aabharan sobhaa ka(n)Th fool ||सगल आभरण सोभा कंठि फूल ॥سگل آبھرݨ سوبھا کںٹھ پھُول ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਪੇਖੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਾਏ ਸਗਲ ਨਿਧਾਨ ॥pria pekhee dhirasaT paae sagal nidhaan ||पृअ पेखी दृसटि पाए सगल निधान ॥پِرا پےکھیِ درسٹ پااے سگل ندھان ۔۔

ਦੁਸਟ ਦੂਤ ਕੀ ਚੂਕੀ ਕਾਨਿ ॥੩॥dhusaT dhoot kee chookee kaan ||3||दुसट दूत की चूकी कानि ॥३॥دُسٹ دُوت کیِ چُوکیِ کان ۔۔۳۔۔

ਸਦ ਖੁਸੀਆ ਸਦਾ ਰੰਗ ਮਾਣੇ ॥sadh khuseeaa sadhaa ra(n)g maane ||सद खुसीआ सदा रंग माणे ॥سد کھُسیِآ سدا رںگ ماݨے ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੇ ॥nau nidh naam gireh meh tirapataane ||नउ निधि नामु गृह महि तृपताने ॥نا ندھ نام گره مهِ ترپتانے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਉ ਪਿਰਹਿ ਸੀਗਾਰੀ ॥kahu naanak jau pireh seegaaree ||कहु नानक जउ पिरहि सीगारी ॥کهُ نانک جا پره سیِگاریِ ۔۔

ਥਿਰੁ ਸੋਹਾਗਨਿ ਸੰਗਿ ਭਤਾਰੀ ॥੪॥੭॥thir sohaagan sa(n)g bhataaree ||4||7||थिरु सोहागनि संगि भतारी ॥४॥७॥تھِر سوهاگن سںگ بھتاریِ ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔

ਦਾਨੁ ਦੇਇ ਕਰਿ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ॥dhaan dhei kar poojaa karanaa ||दानु देइ करि पूजा करना ॥دان دےا کر پُوجا کرنا ۔۔

ਲੈਤ ਦੇਤ ਉਨੑ ਮੂਕਰਿ ਪਰਨਾ ॥lait dhet un(h) mookar paranaa ||लैत देत उन्न मूकरि परना ॥لَےت دےت اُنھ مُوکر پرنا ۔۔

ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਤੁਮੑ ਹੈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣਾ ॥jit dhar tum(h) hai braahaman jaanaa ||जितु दरि तुम्म है ब्राहमण जाणा ॥جِت در تُمھ هَے براهمݨ جاݨا ۔۔

ਤਿਤੁ ਦਰਿ ਤੂੰਹੀ ਹੈ ਪਛੁਤਾਣਾ ॥੧॥tit dhar too(n)hee hai pachhutaanaa ||1||तितु दरि तूँही है पछुताणा ॥१॥تِت در تُوںهیِ هَے پچھتاݨا ۔۔۱۔۔

ਐਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡੂਬੇ ਭਾਈ ॥aaise braahaman ddoobe bhaiee ||ऐसे ब्राहमण डूबे भाई ॥اَےسے براهمݨ ڈُوبے بھاای ۔۔

ਨਿਰਾਪਰਾਧ ਚਿਤਵਹਿ ਬੁਰਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥niraaparaadh chitaveh buriaaiee ||1|| rahaau ||निरापराध चितवहि बुरिआई ॥१॥ रहाउ ॥نِراپرادھ چتوه بُرآای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਫਿਰਹਿ ਹਲਕਾਏ ॥a(n)tar lobh fireh halakaae ||अंतरि लोभु फिरहि हलकाए ॥اںتر لوبھ پھره هلکااے ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਉਠਾਏ ॥ni(n)dhaa kareh sir bhaar uThaae ||निंदा करहि सिरि भारु उठाए ॥نِںدا کره سر بھار اُٹھااے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੂਠਾ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ॥maiaa mooThaa chetai naahee ||माइआ मूठा चेतै नाही ॥مااآ مُوٹھا چےتَے ناهیِ ۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਬਹੁਤੀ ਰਾਹੀ ॥੨॥bharame bhoolaa bahutee raahee ||2||भरमे भूला बहुती राही ॥२॥بھرمے بھُولا بهُتیِ راهیِ ۔۔۲۔۔

ਬਾਹਰਿ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਘਨੇਰੇ ॥baahar bhekh kareh ghanere ||बाहरि भेख करहि घनेरे ॥باهر بھےکھ کره گھنےرے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਿਖਿਆ ਉਤਰੀ ਘੇਰੇ ॥a(n)tar bikhiaa utaree ghere ||अंतरि बिखिआ उतरी घेरे ॥اںتر بکھآ اُتریِ گھےرے ۔۔

ਅਵਰ ਉਪਦੇਸੈ ਆਪਿ ਨ ਬੂਝੈ ॥avar upadhesai aap na boojhai ||अवर उपदेसै आपि न बूझै ॥اور اُپدےسَے آپ ن بُوجھَے ۔۔

ਐਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀ ਨ ਸੀਝੈ ॥੩॥aaisaa braahaman kahee na seejhai ||3||ऐसा ब्राहमणु कही न सीझै ॥३॥اَےسا براهمݨ کهیِ ن سیِجھَے ۔۔۳۔۔

ਮੂਰਖ ਬਾਮਣ ਪ੍ਰਭੂ ਸਮਾਲਿ ॥moorakh baaman prabhoo samaal ||मूरख बामण प्रभू समालि ॥مُورکھ بامݨ پربھُو سمال ۔۔

ਦੇਖਤ ਸੁਨਤ ਤੇਰੈ ਹੈ ਨਾਲਿ ॥dhekhat sunat terai hai naal ||देखत सुनत तेरै है नालि ॥دےکھت سُنت تےرَے هَے نال ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੇ ਹੋਵੀ ਭਾਗੁ ॥kahu naanak je hovee bhaag ||कहु नानक जे होवी भागु ॥کهُ نانک جے هوویِ بھاگ ۔۔

ਮਾਨੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਾਗੁ ॥੪॥੮॥maan chhodd gur charanee laag ||4||8||मानु छोडि गुर चरणी लागु ॥४॥८॥مان چھوڈ گُر چرݨیِ لاگ ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥aasaa mahalaa panjavaa ||आसा महला ५ ॥آسا مهلا ۵ ۔۔